08-09-12

Een Romeins bad

 

spanje,andalusië,cordoba


Donderdag 19 april 2012 (1)

 

Het is deze morgen nog grijzer dan gisteren! Het heeft vannacht een flinke bui gedaan en vandaag ontsnappen we waarschijnlijk niet aan de regen! Na een verkwikkend ontbijt –er lagen zowaar onze lievelingskoekjes uit Ikea op- vertrekken we richting Córdoba. Er is weinig verkeer op de autosnelweg en het landschap verandert stilaan: de heuvels veranderen in zachte glooiingen en we zien steeds minder olijfbomen. In het begin zijn er wel nog een paar grote olijfoliefabrieken die al van heel ver herkenbaar zijn aan de grote witte rookpluim die ze uitstoten. Is dat veroorzaakt door spanje, andalusië, cordobade warme persing of door het verbranden van de pitten, ik weet het niet. Af en toe vallen er enkele regendruppels maar hoe dichter we bij onze bestemming komen, hoe meer blauw er in de lucht komt. Het is precies 12 uur als we na 130 kilometer rijden in Córdoba arriveren. Het is even zoeken naar ons hotel want een haperende gps en de vele straten met éénrichtingsverkeer spelen ons parten. Na een kwartiertje bereiken we toch het Palacio del Bailio, een vijfsterrenhotel van de Hospes keten. We worden er zeer vriendelijk ontvangen maar onze kamer is nog niet klaar. De receptionist geeft ons enkele tips voor een leuk restaurantje of tapasbar voor de lunch en we trekken meteen de stad in. Voor onze auto en de bagage wordt gezorgd. De temperatuur ligt meteen 10 graden hoger dan deze morgen: een aangename 17 à 18 graden. Ondanks de dreigende wolken blijft het droog, maar we nemen voor de zekerheid toch maar een regenjas mee. Dit is een heel andere stad dan Granada: verzorgde winkelstraten, leuke steegjes met nette huizen, wit gekalkt maar allemaal opgefleurd met een kleurig biesje, meestal geel. Talloze appelsienboompjes zorgen niet alleen voor een groene en oranje toets maar verspreiden ook een heerlijke geur. Het valt ons op dat de sinaasappelbomen terzelfdertijd bloesem en rijpe vruchten dragen, waarschijnlijk het hele jaar door. De winkels zijn nog open tot 13:30 uur en op de Plaza San Miguel heerst dan ook nog een grote drukte. In de nabijheid van het plein gaan we op zoek naar de Taberna San Miguel, één van de oudste en meest gekende tapasbars van de stad. We komen binnen in een oude taverne met een soort overdekte binnenkoer die rondom getooid is met oude

spanje, andalusië, cordoba

affiches, schilderijen en foto’s van toreadors en ruiters. Overal staan plastieken bloemen en antieke prularia zoals een oud kasregister, een oude tv, tegelsteentjes met spreuken, lookstringen en koperen pannen. Er is geen plekje onbenut. Echt de moeite van een bezoek waard, maar de belangrijkste reden blijft toch de kaart met een zeer uitgebreide keuze aan tapas en streekgerechten. We kiezen voor een viertal bordjes: chipirones (inktvis), boquerones fritos (ansjovis), tortilla (omelet met aardappel) en patatas bravas (gefrituurde aardappelen in pikante tomatensaus). De versgebakken broodjes zijn in een leuk papiertje verpakt. Gelukkig hebben we van alles maar een halve portie besteld want hiermee zijn we meer dan zoet. De Rioja tinto de la casa smaakt er voortreffelijk bij. We prijzen ons zeer gelukkig met het advies van onze receptionist, want zelf hadden we deze plek waarschijnlijk niet gevonden.

 

Om 14:30 uur melden we ons terug aan bij Hotel Palacio del Bailio en we krijgen meteen een rondleiding in het schitterende en uitgestrekte hotel. Het paleis dateert uit de 16e eeuw en is geklasseerd als cultureel erfgoed. Op een zeer geslaagde manier zijn hier strakke moderne toetsen toegevoegd aan een eeuwenoud gebouw. Alles ademt ruimte en frisheid uit. Pronkstuk is een schitterende salon en bibliotheek met indrukwekkende moors gedecoreerde muren en plafond. Ook het restaurant is van historische waarde: één muur bevat authentieke Romeinse muurschilderingen en onder de glazen vloer zie je de resten van een Romeinse villa. Onze kamer ligt in het achtergebouw en daarvoor moeten we door de aangename tuin met palm- en appelsienbomen en zwembad wandelen. We zijn onder de indruk!  Onze kamer is ruim en ultramodern: een donkere parketvloer, muren met een speciale verftechniek behandeld en een spanje, andalusië, cordobabadkamer met glazen wanden. Op het bed liggen enkele verse rozenblaadjes gestrooid. Ik keer even naar de receptie terug om de wifi-code op te vragen en om te reserveren voor de Bodyna of spa. Onder het hotel is er namelijk nog een écht Romeins bad in gebruik dat dateert uit de 1e eeuw vòòr Christus! Aangezien het er op dit uur waarschijnlijk rustig is, raadt de bediende ons aan om er meteen heen te gaan. Dit wordt een aparte belevenis. We hebben de ruimte inderdaad helemaal voor ons alleen. Het bad bestaat uit een lang smal zwembad in een gewelfde gang en drie kleine vierkante baden: normaal, heet en koud. Het is de bedoeling om je hierin afwisselend onder te dompelen en vervolgens een baantje te trekken in de zwemgang. In heel de ruimte is het vrij donker en veel te warm. We houden het dan ook vrij snel voor bekeken en trekken naar de kamer om ons klaar te maken voor de stad en het diner.


vorige                                   volgende

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spanje, andalusië, cordoba |  Facebook | |

04-09-12

Ùbeda

spanje, andalusië, baeza, ubeda


Woensdag 18 april 2012

 

We hebben geslapen tot 8:30 uur! De hemel is grijs en het heeft vannacht geregend. De voorspellingen van Meteovista zijn 25% kans op regen vandaag en voor morgen in Cordoba zelfs 75%. Ik had in Andalusië anders verwacht… We krijgen een zeer uitgebreid ontbijtbuffet voorgeschoteld, maar alles is vooraf bereid, dus vaak hard en droog, vooral het brood. Bovendien is er meer zoet dan zout en daar hou ik niet zo van. We rijden naar Ùbeda vandaag, de stad die meestal in één adem genoemd wordt met Baeza. Ze ligt op amper 8 kilometer en is een stuk groter dan Baeza. Ook zij staat op de Unescolijst van Werelderfgoed. Maar eerst moeten we ons uit de garage wurmen en door de smalle straatjes van Baeza en dat is geen sinecure. Onze Citroën C4 is geen superkleine auto en inderdaad algauw zitten we in een smalle doorgang vast. Ik heb enkel de keuze welke van de twee spiegels (weliswaar ingeklapt) ik zal schrammen. De schade valt mee en hopelijk zeggen ze er bij de verhuurfirma niets van. We zien wel. De hemel is zeer grijs en het is ronduit koud, maar voorlopig is het nog droog. In Ùbeda is het moeilijk om een parkeerplaats te vinden maar uiteindelijk vinden we toch een ondergrondse parking. Als we buitenkomen is het een beetje moeilijk om ons te oriënteren maar met de hulp van een paar voorbijgangers vinden we toch de Plaza Don Pedroen de Toeristische Dienst waar we een degelijk stadsplan krijgen. We hebbern nu een duidelijker zicht op het historisch centrum en wandelen van het ene mooie plein naar het andere. Dit is echt een prachtige stad: huizen met mooie portieken en monumentale deuren, prachtige kerken en palacios, meestal in renaissancestijl. We slenteren

spanje, andalusië, baeza, ubeda

door de stad en maken foto’s. Af en toe waait er een koude wind en ook de zon laat zich eventjes zien maar het blijft gelukkig droog. We wandelen straatje in en uit en het valt me op dat ook in de voormiddag de meeste winkels gesloten zijn. Ik vraag me af wanneer die dan wél open zijn? We bezoeken de Sacra Capilla del Salvador, hét symbool van Ùbeda. De kapel herbergt de grafkelder van don Francisco de los Cobos, die zich met deze kapel wou verheffen boven het gewone volk. Het altaarkoor is overdadig versierd met verguld smeedwerk, overdreven en helemaal niet verfijnd. De sacristie is zeer speciaal. Hier heeft Cobos de uiteenlopende visies van het christendom en de Romeinse keizer Augustus op het geluk en het hiernamaals laten uitbeelden. Ondanks de vele verbodsbordjes worden hier foto’s à volonté gemaakt, dus ook wij laten ons niet onbetuigd. Als we buitenkomen wandelen we via de Plaza del Primero de Mayo naar de Casa Mudéjar waar het archeologisch museum is ondergebracht. Het museum is niet groot, maar wél interessant. Je kan er archeologische vondsten bewonderen uit zowel de prehistorie en de middeleeuwen als uit de tijd van de Romeinen en van de Muselmannen.

 

’s Middags gebruiken we een goedkope (slechts 15 euro) lunch in het Méson Navarro. Het interieur valt wat tegen, maar het eten kan ermee door, al is de migas minder lekker dan die van zondag en de varkensribbetjes een beetje zwartgeblakerd. Aan een ander tafeltje doet een Italiaanse spanje,andalusië,baeza,ubedatoeriste alsof ze nog nooit zo lekker gegeten heeft… moeilijk te begrijpen! We nemen rustig onze tijd en bestellen nog een dessert, lekker maar zeer zoet en zwaar. Het anijsdrankje achteraf doet alles echter een beetje beter verteren. Het is 15:00 uur als we het restaurant verlaten en we wandelen nog even door de stad naar het Hospital de Santiago om vervolgens terug naar Baeza te rijden. Om 16:30 uur parkeren we onze auto opnieuw in de garage van het hotel en vertrekken voor een tweede bezoek aan Baeza. We beginnen bij de kathedraal, mooi maar niet sensationeel. Het museum bevat vooral enkele prachtig geborduurde kerkgewaden. Daarna springen we nog even binnen in de oude leslokalen van de voormalige universiteit en in een winkeltje van olijfolie waar de keuze zo groot is, dat we door het bos de bomen niet meer zien en niet tot kopen komen. Om 18:00 uur zijn we zo moe dat we even wat uitblazen op een bankje om de drukte wat te bekijken. De winkels gaan nu pas open, maar sluiten alweer de deuren om 20:30 uur. Er staat een koude wind en we houden onze fleece goed dichtgeknoopt, maar na een halfuurtje wordt het ons toch te koud en we keren naar het hotel terug. We hebben geen honger maar alleen al om de avond door te brengen, trekken we er toch op uit. Het dichtstbijzijnde restaurant is de Torre Al Bayyassa op amper 100 meter van ons hotel.  Even de kou trotseren en dan hopen op een gezellig warm restaurantje. Het is echter heel koud in het gezellige eethuisje maar onmiddellijk wordt de gasverwarming aangestoken. We zijn de enige gasten. We beperken ons tot een salade die verrassend fris en lekker is, en de porties zijn reuzegroot. Hoog in de hoek van het restaurant hangt een tv waarop de Champions League match tussen Chelsea en Barcelona gevolgd wordt door de baas en de bazin. Tussen de happen door kan ik ook een beetje volgen, maar om 21:30 uur houden we het toch voor bekeken en keren we terug naar de kamer. Hier kan ik nog de tweede helft van de match bekijken en C kruipt meteen onder de warme wol.


vorige                                               volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spanje, andalusië, baeza, ubeda |  Facebook | |