31-08-12

Van Granada naar Baeza

spanje, andalusië, granada, jaèn, baeza


Dinsdag 17 april 2012

 

Vandaag staat de rit van Granada naar Baeza op het programma, maar deze voormiddag bezoeken we eerst het beroemde Alhambra want vorige week waren er al geen tickets meer beschikbaar voor gisteren. Als we om kwart na acht vertrekken is het koud (slechts 7°C) maar de hemel kleurt volledig blauw en algauw warmt het op tot aangenamere temperaturen.   Tot onze grote opluchting doet de gps het tòch en zonder moeite vinden we het Alhambra waar het wèl zoeken is naar de inrit van de parking. We kunnen meteen naar binnen maar het is toch nog een hele wandeling naar de Palacios Nazaries of de Nasridenpaleizenwaar ons bezoek begint. We moeten nog wachten tot

spanje, andalusië, granada, jaèn, baeza

9:30 uur vooraleer we binnen mogen want de tickets zijn hier getimed. In afwachting genieten we van het heerlijke zonnetje en van het mooie uitzicht over de stad. De gebouwen van het Alhambra liggen er mooi bij tussen de bloeiende bomen en de eerste bloemen. En dan stappen we de poort binnen en staan meteen middenin de Moorse pracht. De paleizen zijn adembenemend mooi met hun Moors stucwerk fijn als kant, witmarmeren vloeren, elegante zuiltjes en sierlijke rondbogen, binnenplaatsjes met fonteinen en kanaaltjes. We waren hier in 1986 al geweest maar toch zijn we opnieuw overweldigd door al dit moois. Alleen jammer dat restauratiewerken hier en daar het zicht ontsieren. Zo krijgen we de beroemde leeuwenbeelden van de fontein in de Palacio de los Liones helemaal niet te zien. Het weer is ideaal, ook voor de foto’s. Zoals gevreesd kon worden maken we er weer veel te veel. Wat gaan we daar achteraf allemaal mee doen? Na de paleizen volgen de tuinen. Tussen de palmbomen en langs metershoge gladgeschoren hagen wandelen we naar het Generalife, het kleine elegante zomerpaleis met zijn mooie tuin en waterpartijen. In sierlijke boogjes omhelzen de waterstralen van de fonteintjes elkaar vooraleer ze zich klaterend in het kanaaltje storten dat naar het paleis leidt. Van hieruit heb je ook een mooi uitzicht op de paleizen van het Alhambra, en de vallei met aan de overkant Albaicin, de charmante Arabische stadswijk die we gisteren bezochten. Een enthousiaste groep Koreaanse toeristen maakt nog veel meer foto’s dan wij. We kunnen moeilijk afscheid nemen en blijven nog een tijdje in de tuinen rondwandelen, maar om 12:00 uur is het toch tijd om te vertrekken. We hebben immers nog een hele rit voor de boeg.

 

We stellen de gps in op Baeza en die geeft 139 kilometer aan en 1 uur 40 minuten. We zullen ons dus niet echt moeten opjagen. Hij leidt ons weg van de stad, de bergen in en we komen vrij dicht spanje, andalusië, granada, jaèn, baezabij de besneeuwde toppen van de Sierra Nevada. De weg is smal en plots niet meer verhard zodat we voortdurend moeten laveren tussen de diepe putten en scherpe stenen. Waar gaat dit heen? Wanneer Erna (zo noemen we de Hollandse gps-stem) ons sommeert om links af te slaan op een nòg smaller weggetje, zijn we helemaal “van de kaart”. We besluiten nog even verder te rijden en komen op een kruispunt waar een taxi geparkeerd staat. De chauffeur en de twee klanten staan het landschap te bewonderen. De chauffeur bevestigt ons dat de weg zo nog een vijftal kilometer verder gaat, maar raadt ons aan terug te keren want we riskeren onze auto kapot te rijden. Dank u, Erna! Er zit dus niets anders op dan terug af te dalen naar het stadscentrum en dan maar de wegwijzers te volgen i.p.v. de gps. Het is 13:00 uur precies als we de oprit van de autostrade naar Jaén bereiken. We hebben besloten om daar even te stoppen want er is een mooie kathedraal te bewonderen en misschien lukt het wel om er te lunchen. Het is een rit van 90 kilometer langs een mooie autostrade, kronkelend door de bergen. De besneeuwde toppen zijn nooit ver weg en overal zijn de uitgestrekte heuvelflanken beplant met strak opgelijnde olijfbomen, er komt geen einde aan. Het is niet te bevatten hoeveel bomen hier wel staan en hoeveel duizenden (miljoenen?) liter olijfolie die wel moeten opbrengen. En wie plukt dat allemaal?

 

spanje, andalusië, granada, jaèn, baezaTegen 14:00 uur bereiken we Jaén. We rijden zonder problemen naar het centrum tot vlak bij de kathedraal en gaan eerst op zoek naar iets eetbaars. De zon brandt en we zijn blij een terrasje te vinden in de schaduw. Na het eten trekken we naar de kathedraal: een mastodont met twee trotse torens en een pralerige barokke voorgevel. De kerk gaat echter pas om 17 uur open, dus we zullen het moeten stellen met de buitenkant.  Verder lijkt er in het stadje niet veel te beleven en er is zeer weinig volk op straat, maar ja we zijn nu eenmaal in het land van de siësta… We wandelen door de verlaten winkelstraat die mooi geplaveid is met bruinrode marmer die in de zon ligt te blinken. Behalve een zeer sfeervolle authentieke taberna met azulejos en oude foto’s van flamencozangers aan de muur (Jaén is o.a. een centrum van de flamenco) en hammen aan het plafond is er niet veel te zien. Jammer dat we dit niet geweten hebben want hier zou het leuker geweest zijn om te eten. Misschien een gemiste kans?

 

Om 15:45 uur zijn we terug op weg naar onze eindbestemming van vandaag: Baeza. Het is nog maar amper 48 kilometer rijden en al gauw bereiken we het stadje dat bekend staat om zijn mooie renaissancegebouwen. Ons hotel Puerta de la Luna ligt midden in het historische centrum in een smal steegje. Het is even mikken met de auto, vooral om de smalle garagepoort in te rijden, maar het lukt zonder schrammen. Het hotel zelf is mooi. Aan de buitenkant is er nauwelijks iets van te zien maar binnenin kom je in een stijlvol oud gebouw met een mooie tuin met zwembad. Daarvoor is het echter nog wat te koud. Bij de receptie vragen we om een upgrade van de kamer (volgens de Caractèrebrochure mogelijk indien beschikbaar). Zonder op onze vraag te antwoorden geeft de receptionist ons de sleutel en het is ons helemaal niet duidelijk of we al dan niet een upgrade hebben gekregen. De kamer is in ieder geval zeer ruim en dat is ook de badkamer. Net zoals op de meeste van onze andere etappes, zullen we ook hier tweemaal overnachten. We trekken er meteen op uit om het stadje te verkennen. Het is zonnig en een heerlijke 20° warm. Baezais een eerder klein oud stadje met een prachtig historisch centrum. Op het pleintje vòòr de kerk staat een mooie fontein en de omliggende straatjes zijn zeer schilderachtig. Door de vele

spanje, andalusië, granada, jaèn, baeza

renaissancegebouwen is de sfeer eerder Italiaans dan Spaans. Het stadje is opgenomen op de lijst van Erfgoed van de Menselijkheid van Unesco. We hebben morgen nog wel de tijd om alles wat uitgebreider te verkennen en nu hebben we vooral dorst. Dus eerst op zoek naar een terrasje. Op de grote Plaza de la Contitucion zijn er enkele terrasjes en restaurants, maar ze ogen weinig aantrekkelijk. We besluiten om vanavond maar in het hotel te eten en hopen morgen iets beters te vinden. Nu nemen we toch maar plaats op één van de verlaten terrassen en bestellen een glas witte wijn. Het is heerlijk in de late avondzon. Ik draag overigens voor het eerst deze reis korte mouwen, maar algauw wordt het toch te fris en heb ik nood aan een pullover. Om 19:30 uur beëindigen we onze wandeling en trekken terug naar het hotel. Op de kamer laad ik de foto’s van de eerste dagen over op mijn harde schijf. Het zijn er al 697 en C heeft er 325, samen dus al meer dan 1.000 in drie dagen. We gaan toch een beetje moeten temperen, vooral ik. Tegen 20:30 uur gaan we naar restaurant La Pintada van ons hotel. Het blijkt een kil en ongezellig restaurant met een sture bediening en het eten valt ook tegen. Om 22:30 uur zijn we terug op de kamer. De slaap zal deugd doen! Morgen hebben we veel tijd, dus vanavond zetten we de wekker niet.

 

vorige                                                       volgende

08:02 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spanje, andalusië, granada, jaèn, baeza |  Facebook | |

28-08-12

Albaicin, de oude Arabische wijk

banner andalusie.jpg


Maandag 16 april 2012

  

Ik word pas wakker om 8:30 uur en C zou nog doorslapen, maar dat kan niet want we willen vandaag Granada grondig verkennen. We zijn duidelijk de laatsten aan het ontbijt. De bediening is bijzonder traag maar het ontbijt zelf is oké. Ik wil de gps instellen, maar dat lukt niet. Ook wanneer ik Paul opbel om hulp te vragen, komen we er niet uit. Op het schermpje verschijnt steevast Brussel als ons vertrekpunt. We hebben echter geen tijd om ons daar nu verder om te bekommeren want het is al 10:00 uur en we moeten eerst nog naar de Servi Caixa om onze tickets voor het Alhambra voor morgen op te halen. Het Alhambra is één van de drukst bezochte plaatsen van Spanje en je moet dus vooraf reserveren. Dat hebben we vorige week thuis via het internet gedaan en tot onze verrassing was alleen nog morgenvoormiddag mogelijk. Aan de Servi Caixa staat een automaat waar we onze tickets vruchteloos proberen op te vragen. Na diverse pogingen laten we een paar Nederlandse toeristen proberen, maar het lukt ook hen niet. Dan maar aanschuiven aan het loket en met de hulp van een bankbediende lukt het uiteindelijk toch. Het is 10:30 uur als we eindelijk ons bezoek aan Granada kunnen aanvatten. De zon schijnt maar het is koud! Via het stadscentrum en de Plaza Nueva wandelen we naar de Paseo de los Tristes, die Granada Ca (126).JPGkronkelt langs een kabbelend riviertje met een paar schilderachtige bruggetjes en ons brengt tot aan de voet van de heuvel waar bovenop het Alhambra troont. Links van ons ligt het Albaicin, de oude Moorse wijk, die we deze namiddag wensen te bezoeken. Langs de paseo liggen enkele fraai versierde gevels van een palacio, een casa of een kerk. Zéér mooi, dus… veel foto’s! Op het einde verbreedt de promenade zich tot een pleintje waar de blauwe regen en de roze bloesem duidelijk maken dat de lente wel degelijk is ingetreden. Van hieruit heb je een schitterend zicht op het majestueuze Alhambra, hoog op de heuvel en schitterend in de zon tegen de helblauwe hemel. Het weer is inderdaad beter geworden, maar het is nog steeds frisjes. spanje,andalusië,granadaHier vertrekt een pad dat via met keien geplaveide lange trappen tot aan het Alhambra leidt, 33 minuten klimmen staat er. We beginnen er aan en het is een flinke klim! Onze conditie kon beter, maar toch staan we na een 20-tal minuutjes helemaal boven. Het is amper middag en we bedenken dat het misschien wel mogelijk moet zijn om vandaag al het Alhambra binnen te komen met onze tickets voor morgen. Er staat een rij wachtende toeristen maar wij moeten maar even aanschuiven want de reservaties hebben voorrang. Maar we komen er niet in. Er staat niets anders op dan morgen terug te komen zoals gepland. Dus maar terug naar beneden. Het is intussen behoorlijk warm geworden want de zon staat hoog en brandt. We zoeken dus al de schaduw op. Wie had dat gisteren en deze ochtend gedacht? 

 

Als we beneden komen, vatten we meteen een nieuwe klim aan, deze keer naar Albaicin, de oude Arabische wijk op de tegenoverliggende heuvel. De meeste restaurants blijken gesloten, maar we hebben toch geen honger. Op een stemmig groen pleintje achter de kerk treffen we enkele aantrekkelijke terrasjes. We besluiten even uit te rusten op het terras van Bar Pañero en bestellen een fris glas witte wijn. We krijgen er een klein bordje paella bij als hapje en dat lijkt ons spanje,andalusië,granadavoldoende als lunch. Het kost ons slechts 5 euro… Intussen komen er steeds meer wolken opzetten en regelmatig verdwijnt de zon maar de temperatuur is heerlijk. We wandelen nu de schilderachtige straatjes in met hun witgekalkte huisjes en muren, vele bloemen en hier en daar een mooie doorkijk naar de vallei en het Alhambra. We komen aan de gezellige Plaza Larga (helemaal niet zo groot als de naam doet vermoeden) met zijn terrasjes, bars, winkeltjes, balkons met traliewerk, kleurrijke potten in keramiek en sinaasappelbomen. We wandelen verder straatje op en af op zoek naar de Mirador de San Nicolás. Hier hebben zich heel wat toeristen verzameld

spanje,andalusië,granada

want dit is wellicht de plek met het mooiste panorama van de stad: het Alhambra in zijn volle glorie met daarachter de besneeuwde toppen van de Sierra Nevada. Hier kan je uren zitten kijken en genieten. Dat doen we dan ook op één van de ruime terrassen in het zonnetje. Het is moeilijk om een plekje te vinden maar we hebben geluk en vleien ons neer bij een heerlijke koffie en een warme chocolademelk. spanje,andalusië,granadaLangs de smalle winkelstraatjes Calderia Nueva en Vieja wandelen we terug richting stad. De vele Marokkaanse winkeltjes met hun kleurrijke stofjes, keramiek en lantaarns bieden een levendig spektakel en we wanen ons bijna in Marokko.  Dat doen we helemaal wanneer we de Teteria del Bañuelo binnenstappen om er een thee te drinken. Het is één van de oudste en meest authentieke theehuizen van Granada. Alles is in zonnige kleuren geschilderd, blinkende keramiektegeltjes tegen de muur, een fonteintje, kleine tegeltafeltjes en banken met een heleboel kussens, waterpijpen, kortom:  Marokko! Hier bestel je niet zomaar een thee. Er is een (tot op de draad versleten) kaart en het is niet makkelijk om een keuze te maken. We nemen respectievelijk een infusie van anijs en een van azahar of oranjebloesem en bestellen er een taartje met dadels en amandelen bij en eentje met amandelen en citroen. Heerlijk en wat een sfeer!

 

Het is intussen  16:15 uur geworden, dus tijd om af te dalen naar de stad. Langs het riviertje en de Plaza Nueva komen we terug in de buurt van de kathedraal, waar het minder druk is dan gisteren. We gaan net zoals gisteren langs restaurant Cunini, maar die blijken nog steeds gesloten. We lopen nog even door de winkelstraten waar C een heuse slappe lach krijgt als ze de ouderwetse en potsierlijke babykleertjes in de etalages ziet. De zo mogelijk nog meer protserige bruids- en feestkledij voor volwassenen moet trouwens niet onderdoen! Om 18:00 uur zijn we terug op onze hotelkamer en… nog steeds is er van de beloofde cava geen spoor. Ik besluit nog eens te gaan polsen aan de receptie en daar beloven ze dat die voorzien is tegen 18:30 uur. “Of willen jullie hem nu?”. En inderdaad er wordt een groot dienblad afgeleverd met een grote fles cava in een ijsemmer, twee glazen en een verse fruitmengeling, mooi geschikt op een leisteen. We laten het ons smaken en laten nog een slokje cava voor vanavond. Intussen regel ik de electronica (opladen van de nodige batterijen) en zet ik even de tv aan. Welgeteld één zender: Canal Sud waar natuurlijk niets interessants op te zien is. Dan maar overgeschakeld op het radiokanaal met flamencomuziek teneinde de sfeer nog wat op te drijven. Een verkwikkende douche en nog wat lezen en om 20:00 uur trekken we opnieuw richting stad. Als blijkt dat Cunini (het enige sterrenrestaurant in de buurt) nog steeds gesloten is, hebben we even een probleem maar uiteindelijk komen we toch terecht op de Plaza Rib Rambla in Restaurante Centro de Granada: nieuw, trendy en stijlvol én een goede keuken. Op de gegrilde dorade en het geconfijte melkvarken valt niets aan te merken. Als we om 22:00 uur buitenkomen besluiten we af te zien van de geplande avondwandeling naar de Paseo del Darro voor een zicht op het Alhambra by Night. We zijn te moe en keren terug naar het hotel, de koffers pakken en nog een glaasje cava… We kijken terug op een mooi bezoek aan Granada. We besluiten dat je de stad niet gezien hebt zonder een bezoek aan het Albaicin en eigenlijk moet morgen het hoogtepunt nog komen: het Alhambra.


vorige                                            volgende


 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spanje, andalusië, granada |  Facebook | |