24-08-12

Een indrukwekkende kathedraal

spanje, andalusië, granada


Zondag 15 april 2012 (2)

 

Ons hotel Villa Oniria ligt in het stadscentrum in een smalle straat en is eerder moeilijk te vinden, spanje, andalusië, granadamaar Paul’s gps leidt er ons feilloos naar toe en dat is helemaal niet evident. Om 15:30 uur parkeren we de auto voor de deur en leveren onze sleutels in bij de hotelbediende die hem voor de komende twee dagen ergens veilig zal gaan stallen. Wij nemen onze kamer in en om 16:00 uur zijn we klaar voor een eerste verkenning van de stad, doch eerst nemen we enkele foto’s van het hotel. Het is een stijlvolle villa met een mooie patio rond een fontein en met veel witte marmer. Een chique veranda geeft uit op een verzorgd binnentuintje. Klasse! Ook de kamer is chique, maar van de beloofde cava en fruit op de kamer is (voorlopig) geen spoor. Voor alle zekerheid doen we navraag bij de receptie maar die stellen ons gerust: ze zijn het niet vergeten, maar de cava wordt pas later in de namiddag op de kamer geplaatst. We trekken de stad in.

 

Het is koud en er valt een miezerige motregen. Er is weinig volk op straat en alles oogt eerder ongezellig en allesbehalve zuiders.  We wandelen straatjes in en uit op zoek naar de kathedraal en komen terecht in de Alcaiceria, een reeks smalle steegjes die sterk doen denken aan een Noordafrikaanse souk met een overdaad aan kitsch en brol: zilveren sieraden, zijden sjaals, keramiek,... Maar ook hier ontbreekt bij dit weer alle sfeer. Toch kan C het niet laten om twee (spotgoedkope) sjaals te kopen. Ondanks het weinige volk op straat voel ik me hier middenin het massatoerisme en overal loeren de toeristenvallen: souvenirwinkels, bars en restaurantjes van verdacht allooi. Ook die zijn leeg en ik heb de indruk dat ze de lege terrassen eerder aan het afbreken dan aan het opbouwen zijn. We brengen een bezoek aan de kathedraal. 

spanje, andalusië, granada

Wat een openbaring! Je komt binnen in een immense en overweldigende ruimte rond twee overdadig versierde barokke altaren. Boven het koor tronen twee reusachtige orgels en overal staan weelderige bloemenvazen ter versiering. Prachtig en indrukwekkend! Ik maak voortdurend foto’s, veel te veel eigenlijk. Als we buitenkomen is het ruim 17:30 uur en… de zon schijnt warempel! Het is weliswaar nog steeds frisjes, maar het scheelt toch een hele brok. Onmiddellijk in de buurt van de kathedraal ligt de Capilla Real, een niet te missen parel. In een majestueus interieur bevinden zich hier de imposante witmarmeren praalgraven van de katholieke koningen Ferdinand van Aragon en Isabella van Castilla. Verder is er een prachtig altaarstuk in polychroom houtwerk met veel goud, maar dé blikvanger zijn de schilderijen van de Vlaamse Primitieven. Er hangt werk van o.a. Hans Memling en Rogier Van der Weyden maar ook Botticelli, Il Perugino en andere Italianen zijn vertegenwoordigd. Hét pronkstuk is evenwel een altaartriptiek van Dirk Bouts. We zijn heel blij dat we hier binnengekomen zijn. We slenteren nog wat door de straatjes en komen terug in de Alcaiceria, waar de lucht inmiddels blauw is en de straatjes vol volk. We spanje, andalusië, granadakunnen nu wél enkele zonnige foto’s maken. En dan trekken we terug naar ons hotel voor onze cava. Maar tot onze ontgoocheling is het weer niets… Misschien moeten we nog wat meer geduld hebben. We nemen de tijd om even te verpozen en ons te verfrissen. De wifi-aansluiting op onze iPad lukt prima. Ondanks de lange dag zijn we beiden eigenlijk niet moe en we hebben ook geen grote honger. Dat komt goed uit want we hebben in de stad niet veel goede eetgelegenheden gezien. Tegen 20:00 uur gaan we naar beneden voor een aperitief in de bar. Sfeer is er niet want we zitten er heel alleen, maar de Osborne sherry smaakt voortreffelijk. Eigenaardig genoeg worden er geen zoutjes bij gegeven maar van die kleine “vleesjes” met suiker rond. Een rare combinatie! Om 20:30 uur is het laat genoeg om op zoek te gaan naar een restaurant. In Spanje moet je immers niet aankomen vòòr 21:00 uur. De beoogde asador is gesloten; ook restaurant Cunini: gesloten! Het wordt nu echt moeilijk en na heel wat omzwervingen vinden we vlakbij het stadhuis de Puerta del Carmen, een hippe brasserie in een oud gebouw, gezellig en druk bezocht. Ook het eten is verzorgd, maar de prijzen zijn Belgisch. We betalen 65 euro voor twee hoofdgerechten en een paar glazen (zéér goede) witte wijn, maar het moet gezegd: zowel de tonijn als de zeebaars zijn zeer lekker. Om 22:30 uur zijn we terug op onze kamer. We zijn nog steeds niet echt moe maar we zullen wél goed slapen, denk ik, na een lange dag van bijna 20 uren.

 

vorige                                                         volgende

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spanje, andalusië, granada |  Facebook | |

20-08-12

Vertrek in het holst van de nacht

banner andalusie.jpg

Zondag 15 april 2012 (1)

  

In het holst van de nacht om 2:45 uur loopt de wekker af, een onwezenlijk gevoel en het kost even moeite om me te realiseren waarom. Ach ja, vandaag vertrekken we naar Zuid-Spanje en over een uurtje worden we door Begonia Reizen opgehaald. Alles is klaar maar er rest toch geen tijd om te treuzelen en we slaan voor vandaag douche en ontbijt over. Om 3:30 uur precies stopt het busje voor de deur en de vriendelijke en praatgrage chauffeur verontschuldigt zich nogmaals voor het vroege uur. Hij is ons dankbaar omdat we bereid waren een half uur te vervroegen om een andere klant ter wille te zijn. Zo vertrekken we op een donkere en kille zondagochtend richting Zaventem. Op de snelweg is er meer verkeer dan je zou verwachten en in de buurt van de luchthaven is het zelfs behoorlijk druk! In de nieuwe incheckhall voor chartervluchten, bijna uitsluitend Jetair en Thomas Cook, is er zowaar al een hele massa volk verzameld. De vluchten gaan nagenoeg allemaal naar Spanje, Turkije en andere populaire toeristische bestemmingen.  We checken in voor de Jetair vlucht naar Malaga en gaan eerst op zoek naar een ontbijt. Een simpel croissantje met koffie kost ons niet minder dan 10 Euro per persoon! Daarna kunnen we enkel wat rond lummelen want de meeste winkeltjes gaan pas om 7 uur open. Aangezien we op onze goedkope vlucht niets te eten of te drinken krijgen, kopen we nog een Twix en een fruitsapje voor onderweg en om 6:55 uur, stipt op tijd, wordt ons geduld beloond en kiest ons vliegtuig het luchtruim voor een vlucht van een kleine 2,5 uren.

 

De weersvooruitzichten voor vandaag in Malaga zijn niet zo schitterend: zwaar bewolkt en frisjes en later zelfs wat regen. De volgende dagen kondigen zich echter zonniger aan. Afwachten. De piloot kondigt net voor het landen 20° aan, maar in werkelijkheid voelt het eerder als 12°… Het is wel vrij zonnig maar er staat een strakke koude wind. Het is vrij druk op de luchthaven en we halen meteen onze huurauto af. Het is een splinternieuwe (amper 3.000 km op de teller) zwarte Citroën C4. We moeten even terug om een kras op de zijvleugel te melden en om 10:50 uur zijn we eindelijk op weg. We zijn even in verwarring door de gewijzigde nummering van de autosnelweg (MA20 ipv E15) maar nadat we onze gps geïnstalleerd hebben, geraken we snel op de goede weg. Paul was zo vriendelijk om ons zijn gps uit te lenen en we ondervinden er al meteen het nut van. Vandaag moeten we tot Granada, zo’n 150 kilometer. We volgen de kustlijn in oostelijke richting tot Vélez Malaga en trekken daar het binnenland in. Een mooie kronkelende weg leidt ons door de bergen langs Vinuela tot Alhama de Granada. Hoe hoger we stijgen, hoe kouder en grijzer het wordt. De auto is comfortabel en bolt prima! Er is weinig bewoning onderweg, laat staan eetgelegenheden, dus houden we halt in Alhama aan Restaurante San Marcos dat er treffelijk uitziet. We zitten hier op een hoogvlakte en de thermometer geeft amper 5° aan. Spanje, Andalusië, MalagaIn het ruime restaurant brandt gelukkig de open haard en we krijgen een tafeltje vlak bij, of beter gezegd bijna ìn de haard. Het gevolg is dat we aan de ene kant zeer warm en aan de andere kant ijskoud hebben. Het is algemeen geweten dat in dit geval het gemiddelde niet echt speelt. Wij zijn de enige klanten in het restaurant en aan de toog zitten drie mannen hun zondags aperitiefje te drinken. Bij een glas rode wijn met lekkere groene olijven (naar goede Spaanse gewoonte niet in de olie maar in eigen vocht) bestuderen we de kaart en we moeten meteen onze Malaga-Granada Ca (11).JPGbeperkte kennis van het Spaans even opfrissen: vaca is runds, cerdo is varken, ternera kalf en cordero lam. We kiezen voor één ‘entremesa variados’ en één ‘plato de San Marcos’, een keuze van streekgerechten zoals migas, huevo frito, taco de lomo, chorizo en morcilla (bloedworst). Het is allemaal eenvoudige kost maar de porties zijn reuzegroot en alles smaakt zeer lekker! Vooral de migas is nieuw voor mij. Het is een typische volkse schotel, die in de Spaanse bergstreken veel voorkomt omdat de ingrediënten stuk voor stuk goedkoop zijn: gebakken broodkruim waaronder fijngehakte groenten en vlees gemengd zijn. Niet slecht. Na het eten houden we halt in het dorpje voor een korte wandeling. Het is best een mooi bergdorpje en vanop het plateau aan het kerkje hebben we een panoramisch uitzicht over de omgeving: een diepe rotskloof en in de verte bergtoppen die zowaar met een laagje poedersneeuw bedekt zijn. Het is 14:15 uur als we onze tocht verder zetten. Zo’n 50 kilometer voor Granada komen we in een hevige regenbui terecht. Het kwik zakt opnieuw tot 5°C. Het is hier kouder en natter dan thuis… wie had dat verwacht? 

 

vorige                                                                  volgende

08:31 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spanje, andalusië, malaga, alhama de granada |  Facebook | |