08-05-10

Een schitterend museum

Athene Banner
Zaterdag 16 september 2000

Deze morgen geraken we moeilijk uit ons bed. Onmiddellijk na het ontbijt trekken we naar het Nationaal Archeologisch Museum. Daar wacht ons een onvoorstelbare pracht. Ondanks het feit dat we dachten de kunst uit de Griekse Oudheid al vaak genoeg, ja zelfs tot vervelens toe in onze humanioratijd, gezien hadden; en ondanks de vele confrontaties ermee in het voorbije jaar (Jordanië, Pompei, Napels, Paestum), zijn we toch verrast en overweldigd door wat we hier te zien krijgen. Niet te geloven hoe kunstzinnig, verfijnd maar ook hoe rijk die Grieken 2000 à 3000 jaar geleden al waren. Dat geldt ook voor de Cycladische kunst van 5000 jaar oud. Mijn verrassing is echter het grootst bij de primitieve Neolithische kunststukken uit maar liefst het 6e en 7e millennium vóór Christus. Ik wist niet dat dit bestond… Indrukwekkend! We spenderen de hele voormiddag in het museum. We dachten in de museumshop een mooi souvenir te kunnen kopen, maar dat valt tegen. Er zijn alleen grote en dure stukken te koop. Er staan nochtans heel mooie kleinere replica’s in de toonkast, maar ze zijn niet in stock! Aan de kassa krijg ik een kleine discussie bij de aankoop van een boek. Ik meen dat ik al een biljet van 1.000 drachmen heb gegeven, die de kassierster heeft aangenomen, maar zij ontkent dat met klem. Ik ben vrij zeker van mijn stuk, maar de verkoopster blijft ontkennen en ik moet uiteindelijk toch 1.000 drachmen extra afdokken. Achteraf tel ik mijn geld na en begin ik tóch te twijfelen… 

Kort voor de middag nemen we een taxi naar de haven van Piraeus waar we een goed visrestaurantje hopen te vinden. We treffen een zeer vriendelijke taxichauffeur die de hele weg praat over van alles. Hij heeft echter bij aankomst een onaangename verrassing in petto die de bedenkelijke reputatie die zijn collega’s bij ons hadden opgebouwd, nog een heel stuk overtreft. De rit kost 2.500 drachmen, wat helemaal niet overdreven is, ook al geeft de meter maar 2.000 aan. Ik betaal met een biljet van 5.000 en de man herhaalt nog eens: “2.500 sir!” en toont me een biljet van 500. Ik verontschuldig mij voor mijn “vergissing” en haal een nieuw biljet van 5.000 uit, waarop hij mij “mijn” biljet van 500 teruggeeft. Pas wanneer hij vertrokken is, realiseer ik mij zijn bedrog: ik heb 10.000 drachmen betaald en 500 teruggekregen voor een rit van 2.500… Ik weet het heel zeker, want na de discussie in het museum had ik mijn geld nog eens nageteld.  

Mikrolimano, de jacht- en vissershaven van Piraeus, met het ene visrestaurant naast het andere, valt tegen. Het is zeer op de toeristen afgestemd, die waarschijnlijk hier ’s avonds massaal op afkomen. Nu op de middag is er nauwelijks een mens. Toch vinden we een leuk en stijlvol restaurant met de zeer Griekse naam “Jimmy and the Fish”. We eten er inktvis die op een zeer speciale manier bereid is. De smaak is niet thuis te brengen en doet meer aan vlees denken dan aan vis. We eten er ook lekkere gefrituurde kleine visjes. Aangezien er verder niets te zien of te beleven is, keren we onmiddellijk na het eten terug naar de Plaka, waar we gezellig rondslenteren, een terrasje doen en uiteindelijk toch een souvenir kopen: een handgeschilderd doosje in aardewerk. Ik kan afbieden van 8.000 naar 5.000 drachmen.   

Achter de Agora ontdekken we prachtige straatjes met mooie terrasjes van waarop we bij een fris wit wijntje genieten van een mooie zonsondergang. Het is er een gezellige drukte van vooral jonge Grieken die er hun zaterdagavond komen inzetten. Weinig toeristen. Het restaurantje ’s avonds valt wat tegen, maar uiteindelijk smaakt het toch behoorlijk goed. Hier in de Plaka moet je niet de grote gastronomie zoeken, want je zit midden in de toeristenmassa. Gezellig is het wél.

klik hier voor het vervolg

08:01 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: athene, griekenland, piraeus |  Facebook | |

06-05-10

De Acropolis

Athene Banner
Vrijdag 15 september 2000

We zijn tamelijk vroeg op en om 8 uur zitten we al aan de ontbijttafel. We riskeren opnieuw een taxi naar de stad: 1.700 betaald, 1.200 op de teller… “Taxes” zegt de vrouwelijke taxichauffeur en wij kunnen niet anders dan haar geloven. We beginnen onze wandeling via de Plaka (Plateia Lysikratous) naar de Agora. Prachtig: de Tempel van Hephaistos, de beelden van Agrippa en Hadrianus en de Stoa van Attalus met museum; prachtige beelden, vazen en allerlei huishoudgereedschap. Ik ben onder de indruk van de massale hoeveelheid zuiver marmer. Er zijn nog opgravingen bezig: men legt afwateringskanalen bloot. Een monnikenwerk met een klein houweeltje, brokje per brokje. 

Vervolgens gaat het naar de Vlooienmarkt in het Turkse stadsgedeelte. Ongelooflijk! Hele hopen rommel; meubelen worden op straat in een handomdraai gerestaureerd. Het is een hels lawaai en een gewriemel dat mij aan Istanbul doet denken. Op de middag eten we een slaatje op een terras op de Plaka, waarna we de lange wandeling aanvatten naar de Acropolis onder een hete middagzon. Ronduit indrukwekkend en… véél volk. Er hangen wat dreigende regenwolken en er vallen inderdaad enkele regendruppels. Het Parthenon is immens groot; de Kariatiden zijn schitterend. Rondom hebben we een prachtig panoramisch uitzicht op de stad (4 miljoen inwoners!). Verder is dit natuurlijk één van de toeristische supertrekpleisters en ze zijn er dan ook massaal en op hun best. Het mooiste is een hele familie Oost-Europeanen die zowaar andere schoenen aantrekken voor de foto. Hoogtepunt is misschien nog wel het museum met de mooiste beelden in marmer, van klein tot kolossaal. Wanneer we terug naar beneden gaan, schijnt de zon opnieuw volop en is het snikheet. We rusten uit op een terrasje aan de Plateia Lysikratous en genieten er van een café frappé en een iced cappuccino. Zalig! 

De namiddag is nog niet om en we kunnen nog een bezoekje brengen aan de Poort van Hadrianus en de reuzengrote Corinthische zuilen van de Tempel van Zeus: 17 meter hoog! Jammer genoeg zijn er maar 15 van de 104 overgebleven. Eentje ligt er neer als een grote komkommer die in schijfjes is gesneden. Daarna klimmen we terug de heuvel op, op zoek naar Anafiotika, een wijk van Athene op de maat van een plattelandsdorp: smalle straatjes met witte huisjes zoals we ze kennen van de typische Griekenlandplaatjes van elk reisbureau. Niet te geloven dat dit het hartje van wereldstad Athene is. We dalen terug af naar de Plaka en aan de rand van de Turkse vlooienmarkt drinken we nog een vers geperste fruitsap. Dan trekken we (opnieuw omhoog – we lijken wel onvermoeibaar vandaag!) naar de restaurantbuurt. Bij Psara eten we lekker op het schitterende dakterras met bouzouki-muziek en Zorbadansen op de achtergrond. De retsina smaakt vanavond nog beter dan gisteren. We bellen naar Hendrik en vernemen dat de vrachtwagenblokkades volledig opgebroken zijn; het is terug rustig in België.  

De taxirit kost opnieuw slechts 500 drachmen en om kwart na tien zijn we op onze kamer. Ons Volvo-zakgeld is al ruim voor de helft op; ik besluit vanaf nu zoveel mogelijk te betalen met mijn credit card. Onze zoektocht naar een mooi souvenir stuitte vandaag zoals steeds en overal op de (dure) kitsch enerzijds en de onbetaalbare mooiere dingetjes anderzijds. We kochten dus uit arren moede (nog maar eens) twee onyx-eieren; slechts 1.800 drachmen voor de twee. Misschien vinden we morgen wel iets beters in het museum.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: athene, griekenland |  Facebook | |