24-01-10

Campinglawaai

banner Napels
Vrijdag 21 juli 2000 (2)

We zakken af naar Praiano naar de Piazza Costantinopulo met bijhorende kapel. Schitterend panorama. We besluiten om er vandaag Napels 35nog Amalfi bij te nemen. Ik dacht dat dit vooral massatoerisme zou zijn, maar dat valt reuze mee: een mooie basilica met klooster, crypte en een museum met enkele interessante  stukken. Ook het stadje zelf is een bezoek waard met zijn schilderachtige straatjes en winkeltjes. We hebben even wat moeite om onze Sabenavlucht van aanstaande dinsdag te bevestigen. Napels 36Het Sabenakantoor in Napels kan niets registreren want de computer is defect; ze geven ons een ander telefoonnummer maar daar “kan je niet bevestigen per gsm”. We zullen het dan maar in een lokaal reisbureau proberen, maar die weigeren omdat we onze tickets niet bij hebben. Ik bel dan maar naar het Sabenakantoor op de luchthaven en die verwijzen ons terug naar het kantoor in Napels. Dan verlies ik mijn geduld en beklaag mij over de slechte service. Plots kunnen ze tóch de computer raadplegen en onze vlucht bevestigen. Achteraf verneem ik dat alle moeite nodeloos was want een Europese vlucht hoeft niet bevestigd te worden… 

Rond zes uur zijn we terug in Ravello. We drinken eerst een aperitief op de Piazza en slaan het heen en weer van toeristen en plaatselijke inwoners gade. Hier is altijd wat te zien. We eten vanavond in het chique Hotel Rufolo. Vanuit het restaurant heb je één van de mooiste uitzichten op de kust met de tuin en de Villa Rufolo op de voorgrond. We zijn de enige niet-pensionairs en ook de enigen die mogen kiezen op de kaart. Alle anderen krijgen het dagmenu en ik beeld mij in dat ze allemaal wat afgunstig naar onze paglie e fieno ai funghi en fusilli con mozzarella e melanzane kijken.  Terug op onze kamer stellen we vast dat we nieuwe buren gekregen hebben. Drie Amerikaanse jonge koppeltjes zitten luid pratend en lachend op hun terras wijn te drinken en meegebrachte pizza te eten. Hun gesprekken verlopen steeds luidruchtiger en blijven duren tot een stuk in de nacht. Wij kunnen de slaap niet vatten ondanks het gesloten venster én rolluik. Om halftwaalf vraag ik hen om wat stiller te zijn, wat ze aanvankelijk lijken te respecteren, maar algauw praten en lachen ze weer volop. We kunnen nauwelijks slapen en worden om de haverklap wakker gemaakt. Het lawaai duurt tot in de vroege ochtend. Zoiets doe je niet als je in een hotel logeert; dit soort mensen hoort meer thuis op een camping.

klik hier voor het vervolg

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, amalfi, ravello, campania |  Facebook | |

22-01-10

Smaragdgroen water

banner Napels

Vrijdag 21 juli 2000 (1)

 

Vannacht zijn we enkele keren wakker geworden door de hevige windbuien en de gietende regen. Ook om 7 uur hoor ik het nog hard regenen. Tot ik mijn ogen opendoe en zie dat zoals elke morgen de zon de kamer binnenschijnt doorheen de kieren van het rolluik. Er is nog wat wind, maar er is geen wolkje meer aan de hemel.  We trekken per auto langs de Amalfitaanse kust en verkennen het stukje tussen Amalfi en Positano. Het levert opnieuw een aantal schitterende videobeelden op, vooral wanneer we even hoger klimmen dan de hoofdweg. We houden halt om de Grotta dello Smeraldo te bezoeken en dalen af tot op zeeniveau met een lift.  De ondergrondse grot geeft onderaards verbinding met de zee en doorheen het water valt het licht naar Napels 33binnen. Daardoor kleurt het water smaragdgroen, vanwaar de naam. Er zijn, zoals in alle grotten waarschijnlijk, ook enkele grillig gevormde stalactieten en dito mieten te bewonderen. De grootste attractie is eigenlijk nog onze gids die ons in een klein bootje even de grot rond vaart. Hij spreekt met luide, pathetische stem en doet alsof wij hier met het achtste wereldwonder te doen hebben. Hij spreekt elk woord zo nadrukkelijk uit dat wij geen moeite hebben zijn Italiaans te begrijpen. Bij de uitgang hebben ze enkele meters onder het heldere water een heuse kerststal opgezet. Naar het schijnt zijn al tientallen tv-stations van over de hele wereld hier opnamen komen maken. 

Net voorbij Praiano rijden we langs Furore waar de zee in een smalle kloof een eind dieper het land binnendringt. Tegen de bergwand hebben zich hier een paar huisjes vastgehecht in de bescherming van de kloof en met directe toegang tot de zee.  We laten Positano voor een andere dag en rijden de bergen in naar Montepertuso. De rust hierboven contrasteert sterk met de toeristendrukte beneden en het uitzicht is hier nochtans mooier. We vinden er een heel leuk restaurantje waar we op een lommerrijk terras een heerlijk en zeer gevarieerd buffet krijgen voorgeschoteld: allerlei groenten in olijfolie, al dan niet gegrild; vleesballen; gesnipperd spek; brood, wijn… hemels! Als dessert vragen we een caffè freddo. Ze hebben er geen, maar de matrone wil er wel maken. Hoe ze het doet, weet ik niet maar binnen de tien minuten staat er een glas met ijskoude espresso vóór ons. Koffie maken, ja. Maar hoe krijg je die in godsnaam zo snel koud? 

klik hier voor het vervolg

08:01 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, campania |  Facebook | |