14-05-09

Een sprong vanop 233 meter hoogte

banner ok.gif
Woensdag 22 oktober 2008 (2)

Vervolgens brengt de bus ons naar de Macau Tower. Met zijn 338 meter is het de 10e hoogste toren ter wereld en uiteraard de hoogste van de stad. Met de lift klimmen we meteen 59 verdiepingen hoger naar het observation deck op 223 meter boven de grond. Het uitzicht is grandioos. We wandelen over een glazen vloer (van Belgische makelij!) en de duizelingwekkende diepte veroorzaakt kriebels in de buik. We kunnen nog twee verdiepingen hoger naar een plateau van waar je een benjisprong of een sky jump kan maken. Het verschil is dat je bij de ene aan een elastiek hangt met je hoofd naar beneden en bij de andere aan een stalen kabel met je voeten naar beneden. Je kan er ook buiten rond de toren wandelen op een twee meter brede strook zonder balustrade. Allemaal niet voor mij! Johan daarentegen zegt dat hij veel zin heeft om die sky jump te doen. Eerst denk ik dat hij zwanst, maar al gauw blijkt dat hij het écht meent. Tom daagt hem nog wat verder uit door te zeggen dat hij meespringt als Johan het doet en ondanks de protesten van Rita staan beiden binnen de kortste tijd, goed ingesnoerd, buiten op het platform. China 134

Alles wordt zeer zorgvuldig voorbereid en beveiligd en dan springen ze één voor één de diepte in. Eerst worden ze nog even tegengehouden en blijven enkele seconden bewegingsloos en met gespreide armen boven de afgrond hangen om dan plots losgelaten te worden. Secondenlang vallen ze in vrije val naar beneden terwijl boven met veel gedruis de stalen kabel zich ontrolt. Ik probeer zoveel mogelijk de stunt te filmen maar ik kan hen maar kort in beeld houden vóór ze pijlsnel in de diepte verdwijnen. Op het einde remt de kabel hun val af en uiteindelijk landen ze zacht op een reusachtige matras. Iedereen houdt de adem in. Minuten later komen de beide helden met de lift terug naar boven en vertellen opgewonden dat het “fantastisch” was. Ze zijn uiteraard de helden van de dag, maar hun portemonnee is er 90 Euro lichter op geworden: 70 voor de sprong en 20 voor de dvd. Ze hebben natuurlijk ook hét verhaal van de reis mee voor thuis. 

Er wordt nog druk nagepraat op de bus als we naar onze laatste bestemming van de dag rijden: The Venetian, het grootste casino ter wereld. Toen we in 1999 in Las Vegas waren, was daar net de eerste Venetian geopend en we waren er over van: zo een luxe en grandeur hadden we nog nooit gezien. Intussen heeft Macao Las Vegas bijgebeend als grootste gokstad ter wereld en de handige Amerikanen hebben begrepen dat ze er beter bij zijn waar het grote geld verdiend wordt. “If you can’t beat them, join them.” zullen ze gedacht hebben en ze hebben hier meteen een tweede Venetian neergezet, nóg groter en nóg duurder dan de eerste. China 135De mastodont herbergt niet alleen het grootste casino ter wereld maar ook een hotel met niet minder dan 3.000 suites. Alles is gebouwd als een Venetië in het klein met een heus San Marcoplein, Rialtobrug, Dogenpaleis, Campanile en… 3 indoor kanalen en een outdoor lagune waarop echte Venetiaanse gondels. Het is wel wat vreemd dat de gondeliers Chinezen zijn, ook al zingen ze uit volle borst Italiaanse belcanto. Voorts baadt het hele shoppingcenter in het bladgoud en de marmer en zijn de muren van de gallerijen bekleed namaak muurschilderingen. Kitsch ten top, maar toch wel een sensatie. Het meest indrukwekkend vind ik de hoge plafonds waarop de wolken zo natuurgetrouw geschilderd zijn, dat je je écht in open lucht waant. We wandelen er sprakeloos doorheen. 

Om 17.30 uur komen we terug aan in het Mandarin Oriental Hotel waar we ruim de tijd hebben om wat te rusten en ons te verfrissen. China 136Om 19 uur schuiven we met de hele groep aan voor een Westers diner waar we zalm Tataki met ponzu dressing en gebakken zeebaars met avocadomousse en chilisaus voorgeschoteld krijgen. Zeer stijlvol opgediend en lekker. Na het eten trekken we samen met Johan en Rita naar het Sand’s Casino naast de deur. Deze keer is Johan vastberaden: vanavond zál hij spelen! Ik vind ook dat je niet in Macao bent geweest als je niet even gegokt hebt en we besluiten op zoek te gaan naar een roulettetafel, een échte en geen elektronische machine. Zo zijn er maar enkele. Eerst toch maar eens de boel afkijken hoe het in zijn werk gaat. De minimum inzet blijkt 100 Hongkong Dollar (HKD) te zijn of 10 Euro en dat is precies het maximum dat wij wilden inzetten. Maar… daarvoor heb je slechts 4 jetons en daarmee willen we ons niet belachelijk maken; de andere spelers hebben er immers verschillende stapeltjes van vóór zich op tafel liggen. Dus toch maar eens kijken naar de elektronische tafels en jawel, hier hebben we voor ons geld 20 credits en daar kunnen we alvast mee beginnen. Johan speelt het eerst. In een paar minuten is hij alles kwijt. Hij heeft op geen enkel moment ook maar één dollar gewonnen, maar hij heeft toch zijn pleziertje gehad, hoe kort ook. En dan is het mijn beurt. Ik win tweemaal na elkaar met een volle inzet op het cijfer 7 en in luttele tijd is mijn credit opgelopen tot 275 HKD of een winst van 175%. De sfeer komt er in en we willen wel eens uittesten of we die echt uitbetaald kunnen krijgen en… jawel, ik krijg prompt 275 dollar in mijn handen gestopt. Maar een echte gokker houdt het daar niet bij en ik besluit om nog maar eens mijn geluk te beproeven met 100 HKD. Deze keer win ik niet meer de grote pot, maar met regelmatig een kleine winst kan ik toch nog een halfuurtje verder spelen, tot groot vermaak van het hele gezelschap overigens. Ik vind dat het nu wel welletjes geweest is en hou ermee op. Zo ga ik toch nog met 75 HKD (7,5 Euro) de deur uit en dat kunnen waarschijnlijk niet veel gokkers zeggen. 

We keren terug naar het hotel, maar hebben nog geen zin om te gaan slapen en trekken nog even naar de bar voor een drankje. Er is stof genoeg tot napraten: het casino, de sky jump, de rare gids van gisteren...  En zo wordt het ongemerkt laat. Het is al 0.30 uur als we in bed kruipen en morgen moeten om 6 uur op. Het wordt dus een korte nacht.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china, macao |  Facebook | |

12-05-09

Een stukje Portugal in China

banner ok.gif
Woensdag 22 oktober 2008 (1)

Ik heb goed geslapen, maar zeer kort. Mijn keel zit nu helemaal dicht maar eigenlijk voel ik me goed. Voor alle zekerheid neem ik toch nog maar een Dafalgan. We krijgen een mooi ontbijt in een mooi kader. Ik contacteer alle groepsleden even afzonderlijk omdat ik het op mij genomen heb om een omhaling te doen voor de fooi voor Tom. Na wat overleg links en rechts wordt het bedrag vastgelegd op 20 Euro per persoon, maar dat stuit toch bij sommigen op wat weerstand terwijl het voor anderen dan weer te weinig is. Ik hou het er maar bij want blijkbaar kan je toch niet voor iedereen goed doen. Na het ontbijt staat een stadsverkenning per bus op het programma. Onze eigen bus staat in panne, dus wordt er een vervanger besteld. Dat zorgt natuurlijk voor wat vertraging en in afwachting brengen we met de hele groep een bezoekje aan het Sand’s Casino. Op dit uur van de dag is het er natuurlijk niet zo druk als gisteren, maar toch wordt er ook nu aan verschillende tafels gespeeld. Vandaag blijkt een geluksdag voor mij te zijn, want op de stoep voor het hotel vind ik een kettinkje met een juweel. In eerste instantie denk ik dat het een goedkoop nepjuweel is, maar de drie steentjes schitteren zo mooi in de zon dat ik begin te denken dat het toch wel eens echt zou kunnen zijn. Ook anderen aan wie ik het toon, zijn van die mening. Afwachten maar! Ik zal de steentjes  thuis eens laten onderzoeken.

De nieuwe bus is een gammel en rammelend vehikel waarin we weinig ruimte en weinig comfort hebben. Nu pas realiseren we ons dat Anders dan Anders niet alleen garant staat voor prima hotels, maar ook zorgt voor moderne comfortabele bussen.  De eerste indruk van Macao is die van een moderne Westerse grootstad met mooie, brede lanen, hoge moderne buildings en een indrukwekkende skyline. Onze eerste stop is bij het 20 meter hoge bronzen beeld van Kun Iam, de boeddhistische China 131Godin van het Medelijden. Het monument is een geschenk van Portugal aan de stad en het staat in een klein parkje bij de baai, van waaruit je een weids zicht hebt op de drie indrukwekkende kilometerslange bruggen die de eilanden met elkaar verbinden. Daarna rijden we een stukje verder naar het oude stadscentrum en het door Unesco geklasseerde marktplein. De geelgekleurde Portugese gevels en vooral het plaveisel met zijn zwart-witte motieven, gevormd door kleine kasseitjes, zijn de levende getuigen van het koloniale verleden van deze stad. Dit is niet meer Chinees, maar je waant je in Lissabon of Zuid-Amerika. Op het plein wordt een propagandacampagne gehouden voor de Sjanghai Expo, de wereldtentoonstelling van 2010. We wandelen langs de Sint-Dominicuskerk door een smal winkelstraatje China 132tot aan het plein met de lange trappen naar de Sint-Pauluskathedraal. Mooi en indrukwekkend, maar alleen de voorgevel ervan staat nog overeind. Achter de kathedraal ligt het Museo de Macao. Het is een niet te groot maar zeer interessant museum waar vooral op een zeer didactische manier de Portugese en de Chinese geschiedenis en cultuur met elkaar vergeleken worden. Er staan prachtige stukken met als blikvanger een streng bewaakte vaas uit de Mingperiode, die een paar honderd miljoen dollar waard zou zijn. Ze wordt dan ook permanent door een agent bewaakt. Voor de rest is het hoofdzakelijk een museum van volkskunde. Ik kan echter de stukken niet in detail bekijken want ik heb mijn bril op de bus laten liggen. Ik vond het namelijk gemakkelijker van alleen mijn zonnebril mee te nemen, maar die kan ik binnen in het museum natuurlijk niet ophouden. Voor het eerst in mijn leven loop ik dus in een museum rond zonder bril en gelukkig zorgen mijn kunstlenzen ervoor dat ik toch de grote lijnen kan zien. 

Buiten is het zonnig en zeer warm. Het museum ligt op een hoogte en daardoor heb je vanuit de tuin een prachtig panoramisch uitzicht over de stad en de zee. En dan stappen we te voet naar ristorante Litoral waar ons een Macanees-Portugese lunch wordt voorgeschoteld. Een echte verademing na alle Chinese kost: lamsvlees, inktvis, venusschelpjes en… kip met frieten. De sfeer is gezellig en China is ver weg. Na het eten klimt de bus naar de Sint-Laurenskerk hoog boven de stad in een residentiële wijk met chique koloniale villa’s. Van hieruit oogt de moderne stad met enkel zeer opvallende architectonische hoogstandjes echt indrukwekkend. Vooral de extravagante vorm van China 133
het Grand Lisboa Casino is zeer opvallend. In totaal telt Macao 21 casino’s waarvan het Lisboa, de Sand’s, het MGM Grand, Wynn’s, Diamond en sinds kort ook The Venetian de grootste zijn. Terug beneden bezoeken we de kleine, maar prachtige Ama Tempel. De felgekleurde rode muren en de groene geglazuurde dakjes vormen samen met de felblauwe lucht een mooi kleurenpalet. Overal branden bedevaarders wierookstokjes en aan het plafond hangen grote wierookspiralen. De grootste ervan zijn goed voor enkele weken. We zitten weer even middenin de Chinese sfeer en laten dankbaar foto- en videocamera klikken en zoemen.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china, macao |  Facebook | |