06-05-09

Een niet geplande omweg langs Kanton

banner ok.gif
Dinsdag
21 oktober 2008 (1)                               

Het programma van vandaag is door de afgelaste vlucht naar Macao helemaal overhoop gegooid. We moeten eerst met de bus terug naar Guilin, dan de vlucht nemen naar Guangzhou, waar ons nog een lange busrit wacht naar Macao. Het mooie weer laat ons toe om voor het eerst tijdens deze reis buiten te ontbijten, maar we hebben nauwelijks gedaan met eten als het begint te regenen. Van een goede timing gesproken. Om 8.15 uur vertrekken we per bus naar Guilin, een rit van 80 kilometer ongeveer. Zo een busrit heeft altijd het voordeel dat je een stukje van het gewone leven ziet en dat is ook nu weer het geval. We rijden langs een vrij drukke weg door enkele kleine stadjes waar de voormiddagdrukte heel weinig verschilt van wat je in Europa op een doordeweekse dag ziet. Door wegeniswerken worden we op een bepaald moment afgeleid van de normale weg en komen aan de rand van een stadje terecht waar het meteen een stuk vuiler en stoffiger wordt. Zou het dan toch zo zijn dat de wegen waarlangs toeristen komen extra verzorgd worden?   

Onderweg onderhoudt Tom ons door iets meer te vertellen over Taiwan, dat andere China. Hij doet dat omdat in Guilin het Yuzi Paradise ligt, het grootste pretpark ter wereld, dat werd gebouwd door een Taiwanees miljardair. Voor de inrichting nodigde hij honderden kunstenaars van over de hele wereld uit om een groot kunstwerk te maken, waardoor het park een unieke combinatie is geworden van kunst en natuur en vooral een centrum van hedendaagse beeldhouwkunst. De relatie tussen Taiwan en China is naar het schijnt aan het verbeteren. Getuigen daarvan zijn de rechtstreekse vluchten naar Taipeh, die sinds kort opnieuw worden ingericht. Dat onze vlucht naar Macao is afgelast zou daar wel eens kunnen mee te maken hebben, want vroeger was Macao dé uitvalsbasis naar Taiwan en deze tussenstap wordt door de rechtstreekse vluchten nu voor velen overbodig. Dat China en Taiwan beter overeenkomen dan de politiekers zouden willen, blijkt ook uit het feit dat vele Taiwanezen er twee vrouwen op nahouden: één in Taiwan en één in China.  

De busreis verloopt vlot, want we hebben een snelle chauffeur, die zich weinig lijkt aan te trekken van de snelheidsbeperkingen. Om 10 uur komen we aan op de luchthaven van Guilin en intussen is de regen opgehouden. We hebben nog wat tijd want onze vlucht naar Guangzhou is pas om 11.50 uur maar… plots wordt aangekondigd dat onze vlucht is China 125delayed till 12.50 due to air traffic relocation”. Tijdens het wachten wordt aan iedereen een blikje cola en twee pakjes koekjes uitgedeeld en kunnen we op moderne tv-schermen beelden bekijken van de voorbije Olympische Spelen. Ze kunnen er echt niet genoeg van krijgen, die Chinezen. De tv’s mogen dan modern zijn, de kwaliteit van de beelden is dat geenszins: soms is er zoveel sneeuw dat je nog nauwelijks iets ziet. Het lange wachten geeft ons ruim de tijd om nu écht al ons Chinees geld van de hand te doen. Nadat we een koffie hebben gedronken en twee kleine flesjes sterke drank en… een pakje speelkaarten (uit Turnhout waarschijnlijk) hebben gekocht, hou ik nog precies 8 Yuan over en daarvoor kan je niets meer kopen. Johan en Rita hebben meer geld overgehouden en laten door een kalligrafist een mooi lijstje schrijven met de namen van alle steden die we op deze reis bezocht hebben. Een zeer origineel idee en een mooie souvenir! Het spijt me dat ik niet meer heb overgehouden, maar ja, een mens moet ergens stoppen. Het is uiteindelijk ruim 13 uur als onze Boeiing 737-300 van China Southern Airlines de lucht in gaat voor een korte vlucht van amper 45 minuten en zo is het al vrij laat wanneer we in een immens maar luxueus restaurant China 126van de luchthaven aanschuiven voor de lunch. We zijn er trouwens de enige gasten. Onverwacht krijgen we dus nog de kans om kennis te maken met de zo geroemde Kantonese keuken. Deze is zeer gevarieerd en niet voor niets zegt men van de Kantonezen dat ze “alles eten dat vier poten heeft, behalve de tafel”. Wat wij krijgen is niet slecht, maar valt toch een beetje tegen, maar dat ligt misschien aan het restaurant. Op luchthavens eet je immers doorgaans niet zo schitterend. De luchthaven van Guangzhou is trouwens indrukwekkend: modern, druk en vooral zéér groot.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china, guilin, guangzhou, kanton |  Facebook | |

04-05-09

Spektakel op de Li Rivier

banner ok.gif
Maandag 20 oktober 2008 (3)

Onze laatste yuans gaan op aan een fijn borduurwerkje van de Miao-gemeenschap. Die worden hier ingekaderd om aan de muur te hangen. Er zijn prachtige kunstwerkjes bij met veel kleur, maar ze zijn zéér duur. Finaal beslissen we voor een éénkleurig exemplaar dat een stuk goedkoper is, maar ik moet toch serieus afbieden van 775 naar 250 Yuan. En hiermee zijn onze laatste yuans zo goed als allemaal weg. Op straat worden we nog aangesproken door twee meisjes die met ons op de foto willen. Ze moeten als oefening voor de school in het Engels met toeristen praten en als bewijs een foto meebrengen. We doen het uiteraard met veel plezier. Hun Engels is overigens al vrij behoorlijk. Als we over het bruggetje terug wandelen naar het hotel is het al bijna donker. Plots worden we opgeschrikt door twee grote ratten die voor onze voeten het pad oversteken en in de struiken verdwijnen. Dit is waar Christiane altijd voor vreest en zeker in een land als China is ze er voortdurend op beducht. Niet voor niets blijkbaar. We proberen er verder niet aan te denken. Tegen 19 uur wandelen we met de groep naar een lokaal restaurant voor het diner. China 123Het is gelegen in de West Street in een oud gebouw en heeft een zeer mooi authentiek interieur. Het eten is zeer gevarieerd en biedt opnieuw enkele verrassingen zoals zeer lekkere aubergines en taro, een plant van de aronskelkfamilie waarvan de knollen worden gegeten als een soort zoete aardappel. Hier wordt hij gefrituurd en gecarameliseerd opgediend. Best lekker! We krijgen er een glas osmanthuswijn bij en een klein glaasje Baidjo, een lokale sterke drank van niet minder dan 53 graden.  

Na het eten vertrekt het grootste deel van de groep (alleen de 6 Antwerpenaren gaan niet mee) met de bus naar het klank- en lichtspektakel in een regie van Zhang Yimou, de man die we kennen van de schitterende openingsplechtigheid van de Olympische Spelen van Beijing deze zomer. Hij is ook de regisseur van enkele beroemde films zoals Het Rode Korenveld, De Rode Lantaarns  en House of  Flying Daggers. Deze show is niet voorzien in het programma van Anders dan Anders, maar wordt facultatief ingelast voor de liefhebbers. En laat dit nu net zijn wat ons door Wim en Els zo sterk was aanbevolen. We zagen er dus al een hele tijd naar uit en betaalden met plezier de toegangstickets aan 250 Yuan per persoon. Het hele evenement is een belevenis op zich. Het heeft plaats in een groot park op de oevers van de Li Rivier met een natuurlijke scène van 2 kilometer diep. De brede Li Rivier vormt de scène en de discreet belichte karstbergen in de verte het decor. Adembenemend. Deze show heeft twee keer per avond plaats, zeven dagen op zeven, behalve als het regent. Vanavond is het gelukkig prachtig weer: helder, droog en warm.  

Voor elke voorstelling komen ongeveer 2.000 toeschouwers opdagen en sommige worden met bussen vanuit Hongkong aangevoerd en ’s nachts teruggebracht. China 124In en rond het park heerst dan ook een ongelooflijke drukte. Wij stromen mee met de massa door het donkere park naar een soort tempelgebouw, dat hier speciaal voor dit spektakel is opgetrokken en nemen plaats op de tribunes. De show is een opeenvolging van massascènes op het water met 650 figuranten. Er worden kleurrijk belichte choreografieën opgevoerd in een steeds wisselend decor en met prachtige kostuums. Het doet inderdaad terugdenken aan de Olympische Spelen, al dient gezegd dat die toch door de technische hoogstandjes nóg veel indrukwekkender waren. Ook de uiterst gedisciplineerde en synchrone uitvoering van toen, mis ik hier wel een beetje. Maar goed, het is sensationeel en onvergetelijk!  Ook het Chinese publiek ontbreekt het totaal aan discipline. Gedurende de hele voorstelling wordt er luid gepraat en gelachen en nog voor het helemaal afgelopen is, drummen ze alweer naar buiten. Raar volkje toch. De hele show duurt ongeveer een uur en tegen 22.45 uur zijn we terug in ons hotel. Het was een waardig einde van het écht Chinese gedeelte van de reis. Morgen verlaten we China en gaan naar de “Special Administrative Regio’s” of SAR’s  Macao en Hongkong. We moeten weer vroeg op, dus iedereen trekt meteen naar bed.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china, zhang yimou, yangshuo, li-rivier |  Facebook | |