16-04-09

De Grote Roerganger

banner ok.gif
Zaterdag 18 oktober 2008 (1)

We moeten vandaag al om 7 uur vertrekken, dus zeer vroeg uit de veren. China 99Er staan immers twee vluchten op het programma: deze morgen naar Kunming en in de namiddag verder door naar Guilin, een heel stuk oostelijker en dus in een tropischer klimaat . Hier in Zhongdian is het echter zeer koud deze morgen en er ligt zelfs rijm op de daken.  De vlucht naar Kunming duurt een klein uurtje. Aan boord krijgen we enkel een flesje zoete groene thee, dat overigens heel lekker smaakt. Het weer is hier iets beter: ongeveer 15°C maar het is grijs en er hangt een lichte mist. Om 10 uur zitten we al op de bus die ons naar de Yuantong Tempel brengt.  

Onderweg benut Tom de tijd om ons over de Culturele Revolutie van Mao Zedong te vertellen. Eindelijk, denk ik, want tot nu toe leek die bijna helemaal afwezig op onze reis. Ik heb bij de voorbereidende lectuur nochtans bijna over niets en niemand anders gelezen omdat hij toch zo een belangrijke invloed heeft gehad op de ontwikkeling van China in de twintigste eeuw, of beter gezegd het gebrek aan ontwikkeling. Tom begint met het positieve: Mao heeft aanvankelijk China teruggegeven wat het was kwijtgeraakt, namelijk de personencultus en de macht die een natie daaruit kan puren. Maar met de Culturele Revolutie is het grondig fout gelopen. In de grote proletarische strijd gaf Mao alle schuld aan het “oude denken” dat dan ook met alle macht moest vernietigd worden. Hij schakelde daarbij de beruchte Rode Garde in, die met macht werd bekleed en met plezier alle gevestigde rijkdom, inclusief het rijke culturele en  historische erfgoed, meedogenloos vernietigde. Zo werden alleen al in Tibet meer dan 40.000 tempels vernield. Erger nog was de heksenjacht naar “bourgeois” en revisionisten die hiermee gepaard ging en die miljoenen mensen tot dwangarbeid en publieke vernedering en marteling veroordeelde. In zijn blinde machtswellust lanceerde Mao verder een paar campagnes zoals “Laat 1.000 bloemen bloeien” en “De Grote Stap Voorwaarts” die enkel resulteerden in massale hongersnood en uiteindelijk de ondergang van miljoenen mensen. Mao mag nu wel grotendeels uit het straatbeeld China 100verdwenen zijn, op een enkel standbeeld en wat toeristische prullaria na, toch blijft hij nog steeds geëerd te worden. Zelfs de ouderen, die persoonlijk slachtoffer zijn geweest van de hongersnood en de onderdrukking, eren hem nog steeds. “Wat Mao heeft gedaan, was voor 30% fout, maar voor 70% goed.” zeggen ze. Tom vertelt ons het verhaal van de moeder van zijn Chinese vriendin. Zij spreekt over de Culturele Revolutie als de mooiste tijd van haar leven en ze heeft geen spijt dat zij als jong meisje haar eigen moeder verraadde omdat ze ergens een “bourgeois” antiek servies verborgen hield. Zij vertelt ook hoe in die tijd de markt werd afgezet en iedereen werd gesommeerd om drie Maospreuken op te zeggen vooraleer ze de toelating kregen iets te kopen. Konden ze dat niet, dan moesten ze eerst in een hoekje “hun les leren”. Aan al die ellende kwam pas een einde in 1976 bij de dood van Mao.

klik hier voor het vervolg

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china, mao zedong, kunming |  Facebook | |

14-04-09

Zhongdian of Shangri-La

banner ok.gif
Vrijdag 17 oktober 2008 (3)

We zijn terug in Zhongdian om 18 uur en er rest ons ruim een uur voor we terug op het appel moeten zijn voor het avondbuffet in ons hotel. Samen met nog twee andere koppels vragen we om ons in het stadje af te zetten zodat we toch nog even door het oude centrum kunnen rondneuzen. De kleine smalle straatjes zijn zeer stemmig en doordat er nauwelijks China 96toeristen rondlopen is het hier veel gezelliger dan in Lijiang. De mooie houten huizen zijn rijkelijk versierd met houtsnijwerk en geven het stadje een pittoreske en authentieke aanblik, ook al zijn ze ook hier weer van vrij recente datum. We gaan op zoek naar de tempel en de reusachtige gebedsmolen die we gisterenavond zo mooi verlicht zagen. Dat valt niet mee want nergens is een  leesbare wegwijzer te vinden en aan de weinige Chinezen op straat kunnen we het ook niet vragen.

Tenslotte staan we toch aan de voet van de tempel. Een lange trap leidt naar de ingang én naar de gebedsmolen. We beschikken over nog maar weinig tijd maar ik besluit toch om snel de beklimming te doen. Christiane blijft beneden. Bij de tempel kan ik enkele mooie beelden schieten van de gebedsvlaggetjes met de stad en de bergen in de achtergrond tegen een ondergaande zon. Ik bereik ook de voet van de gebedsmolen. Met zijn 12 meter hoogte ziet hij er een beetje uit als een watertoren. Dit zou de grootste gebedsmolen ter wereld zijn. China 97Het hele gevaarte kan in beweging gebracht worden door rond de toren te lopen terwijl je duwt of trekt aan een aluminium staaf. Een drietal Chinezen zijn aan het sleuren en laten de toren zachtjes draaien terwijl ik film. Ik neem me voor om toch ook minstens één rondje mee te lopen, maar net als ik er wil aan beginnen, houden zij ermee op. Dan maar alleen… maar dat valt niet echt mee. Het is echt labeur om het gevaarte uit stilstand in beweging te krijgen, maar het lukt me toch. Een Chinees kijkt intussen geamuseerd toe en lijkt mijn inspanning te appreciëren want hij moedigt me aan met een applaus. Nu snel naar beneden, want de tijd dringt. Onderweg ontmoet ik nog een jong koppel pelgrims dat de typische houten schoenen aan handen en knieën draagt. Die hebben ze nodig omdat ze hun pelgrimstocht afleggen door beurtelings op hun knieën te gaan zitten en vervolgens languit op hun buik te gaan liggen. Zo leggen ze de kilometerslange bedevaart af van tempel tot tempel. Vooraleer de taxi te nemen, springen we nog gauw even binnen in een van de winkeltjes waar de muren China 98vol hangen met kammen van yakhoorn.  We weten dat er heel wat namaak verkocht wordt, maar deze lijken ons wel echt te zijn. We hebben intussen ook de kunst van het afbieden behoorlijk onder de knie en kopen uiteindelijk twee kammen voor 35 Yuan in plaats van de gevraagde 60. De oude, vuile taxi die ons naar het hotel terugbrengt, kost slechts 6 Yuan, maar de geslepen chauffeur probeert ons te bedriegen door te beweren dat we hem te weinig betaald hebben. We trekken ons zijn scheldtirade niet aan en stappen gewoon uit, het hotel binnen.  

Het avondmaal in het Paradise Hotel, terug aan ronde draaitafels, is zéér lekker en gevarieerd. We eten o.a. twee verschillende bereidingen van yak en proeven de fameuze yakboterthee. Dat laatste valt niet mee: het is een kleffe, wat zurige lichtbruine brij die noch naar thee, noch naar melk smaakt. Niet mijn smaak! Na het eten proberen we opnieuw naar Hendrik en Karien te bellen en we hebben weer geen geluk. We krijgen wel verbinding, maar het is Ria aan de telefoon. Hendrik en Karien zijn niet thuis, maar ze weet ons te vertellen dat alles daar prima is, ook met kleine Louisa. Het gesprek heeft twee en een halve minuut geduurd en kost ons 7,20 Yuan, nog geen 75 Eurocent. Ook het internet is spotgoedkoop: 15 Yuan voor een half uur, al moet gezegd dat je in die tijd niet veel kan doen, want de verbinding is traag en wordt voortdurend verstoord. We zijn klaar om 22 uur en trekken meteen naar bed, want morgen moeten we weer vroeg op. Vandaag was een van de mooiste dagen van de reis, vind ik.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china, zhongdian, shangri-la |  Facebook | |