18-03-09

Een visserseiland zonder vissers

banner ok.gif
Maandag 13 oktober 2008 (2)

We stappen opnieuw de bus op en rijden naar Xizhou, een dorpje even verderop. Het is een landelijk stadje dat er nu tamelijk verlaten en vredig bij ligt, maar ooit was het een militaire vesting. Vandaar de oude generaalswoning die we even snel gaan bezoeken, een grote woning met binnenkoer in de typische Bai-stijl. Het moet ooit een rijke woning geweest zijn, China 57maar nu ligt ze er grotendeels vervallen bij en biedt plaats aan 4 woningen die de binnenkoer delen. Het ziet er allemaal vrij armtierig uit. In de straten zijn drie vrouwen bezig met het dorsen van de rijst. De rijstkorrels worden breeduit op de rijweg uitgestrooid om te drogen zodat het verkeer niet anders kan dan er overheen rijden. Erg is dat niet, want op een enkele auto na, is het verkeer beperkt tot een paar brommers en fietsers. We wandelen verder tot het marktpleintje waar we mogen proeven van versgebakken pizza-achtige gebakjes die op een stenen oven worden gebakken. Er is een zure en een zoete variant en beide smaken zeer lekker. En dan gaan we eten. Tom brengt ons naar een prachtig Bai-huis dat verscholen ligt achter een muur aan de rand van het dorp. Hier zijn we plots niet meer alleen. China 58Op de parking staan een vijftal autocars en er komen er nog steeds bij. Dus toch niet zo een stil en vredig dorpje als we op het eerste gezicht dachten. Het hele complex bestaat uit een aantal prachtig versierde gebouwen rond een paar gezellige binnenkoertjes met aangelegde tuintjes en waterpartijen. Best indrukwekkend, maar weinig authentiek. Het is pas tien jaar geleden gebouwd en is nu een echte toeristentrekpleister. Er zijn verschillende aparte eetkamers die allemaal vol zitten. De meeste bezoekers zijn Chinese toeristen. We krijgen er een prima maaltijd voorgezet, steeds volgens hetzelfde Chinese systeem, d.w.z. talrijke gerechtjes in het midden van de tafel op een ronddraaiende schijf. Deze keer is er een zeer lekkere vissoep bij, een speciale ginsengsoort die alleen in deze streek zou te verkrijgen zijn en een warme lokale kaas met suiker. Lekker! 

Om 13 uur worden we naar het Erhai Meer gebracht voor een boottochtje. Het weer is echter omgeslagen en het is in een plenzende regen dat we aan boord gaan van een boot die er met zijn rode dak uitziet als een klein Chinees paviljoentje. Dat het toerisme hier helemaal is doorgedrongen kan je zien aan de splinternieuw aangelegde steiger en het grote ontvangstgebouw. Aan de overkant van het meer liggen zelfs reusachtige cruiseschepen. China 59Aanvankelijk is er veel deining op het meer en de regen en de wind houden ons binnen, maar als we aankomen bij  het Jinsuo eiland regent het niet meer en komt de zon opnieuw door de wolken piepen. Al zit er nauwelijks vis op het meer, toch is dit een visserseiland, maar naar het schijnt hebben de jongeren de vissersstiel vaarwel gezegd en het eiland verlaten. Toch staan er op de kaai enkele kraampjes met zowel gedroogde als verse, ja zelfs levende vis. Er zijn heel rare soorten bij. Aan één van de kraampjes wordt vis geroosterd op een vuurtje dat wordt aangewakkerd met een ouderwetse blaasbalg. We stappen door een soort poortje en komen bij een tempelgebouw waar oude vrouwtjes, voor een boeddhabeeld geknield, voortdurend hetzelfde gezang zitten te herhalen. Intussen slaan ze met een hamertje ritmisch  China 60op een houten blokje en af en toe luidt één van hen een belletje, waarna het gebed opnieuw begint. Eindeloos. Schitterende tafereeltjes voor foto en vooral voor video. Daarna slenteren we nog wat door de straatjes van het eiland, waar natuurlijk ook weer allerlei koopwaar wordt aangeboden. De zon is volop van de partij en het wordt een heerlijke namiddag. Op de terugreis met de boot krijgen we een heel ander Erhai Meer te zien dan op de heenreis. Het water is kalm en blauw en de heuvels rondom liggen te blinken in de zon. Christiane heeft vandaag zoveel foto’s genomen dat om 15.30 uur haar geheugenkaartje al vol is.

Klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china, dali, erhai meer, xizhou, jinsuo |  Facebook | |

16-03-09

Maandagmarkt in Shaping

banner ok.gif
Maandag
13 oktober 2008 (1)

We worden gewekt om 5 uur. Het is even zoeken op het complexe bedieningspaneeltje op de nachttafel om het licht aan te doen, maar na een tiental knopjes lukt het toch. Tot mijn grote verbazing floepen álle lichten aan, ook die welke gisterenavond niet werkten. Zelfs de tv doet het en natuurlijk ook alle stopcontacten.   Blijkbaar toch niet zo’n ouderwets gedoe hier, maar er schort toch iets met het gebruiksgemak, vind ik! Op dit vroege uur moeten we het stellen met een ontbijtbox want het restaurant is nog niet open. Dus, boterhammetjes op de bus onderweg naar de luchthaven. Het is er al zeer druk. De vertrekhal lijkt wel een supermarkt met heel wat fruitstalletjes waar we de meest diverse en onbekende fruitsoorten zien liggen, o.a. reuzengrote perziken. Deze keer vliegen we met Lucky Air. Onze vlucht brengt ons naar Dali, het meest zuidelijke punt van onze reis, en duurt amper 30 minuten. De meesten doen deze verplaatsing met de bus, maar die route loopt door een tamelijk woeste bergstreek en de rit duurt dan ook 7 uren. Wij doen het uiteraard anders dan anders. De luchthaven van Dali is zeer klein. Het weer is zacht en aangenaam: de zon schijnt tussen dikke wolken door en het is ongeveer 20° met een vochtigheid van 40%. We wandelen over de tarmac het kleine gebouwtje binnen, recht naar de enige bagageband. Het gaat dan ook zeer vlug en om 8.10 uur zitten we al op de bus die ons naar Shaping zal brengen, 32 kilometer ten Noorden van Dali. Daar heeft op maandag een grote lokale markt plaats, waar de Bai, een andere minderheid,  voor een kleurrijk spektakel zorgen. ‘Bai’ betekent ‘wit’ omdat de hoofdkleur van de kledij van de Baivrouwen wit is, maar ze wordt opgefleurd door prachtige veelkleurige borduursels.  In de Bai-gemeenschap speelt de romantiek een grote rol, maar meisjes worden er door de ouders uitgehuwelijkt, vaak door bemiddeling van koppelaarsters. De Bai hebben een eigen manier van huwelijksaanzoek en –antwoord, die gebeuren namelijk door liedjes en het gooien van ballen die al dan niet opgevangen worden. Daarna begint de onderhandeling met de ouders  over de bruidsschat en dan volgen de “vlinderdagen”, een proefperiode waarin de vruchtbaarheid van de jongen getest wordt. Naar het schijnt ligt het zelfmoordcijfer wegens liefdesverdriet hier zeer hoog.  

Onderweg rijden we langs het Erhai Meer, het tweede grootste van China. Het water ziet er zeer helder uit, maar hier leeft geen enkele vis. De route loopt verder door een landbouwgebied met allemaal kleine perceeltjes. Hier worden bonen, walnoten, sla, maïs maar hoofdzakelijk rijst geteeld. Er zijn twee, soms zelfs drie oogsten per jaar en nu beleven we het einde van zo een oogstperiode.  China 54Op enkele velden zijn toch nog mensen met het oogsten bezig, allemaal manueel en in gebogen of gehurkte houding. In die houding brengen de rijstboeren, vooral vrouwen eigenlijk, nagenoeg hun hele leven door en dat is er bij de oude vrouwtjes goed aan te zien: zij kunnen niet meer rechtop en lopen gebogen tot bijna op de grond. Tom zegt dat om die reden de jeugd niet meer bereid gevonden wordt om in de landbouw te gaan. Op de weg is er vrij veel verkeer en het meest opvallend zijn de kleine vrachtwagentjes zonder motorkap. Eigenlijk zijn het eerder tractoren dan vrachtwagens. Voortdurend klinkt er getoeter en daarbij laat onze buschauffeur zich niet onbetuigd.  Regelmatig hou ik mijn hart vast; we zullen nooit wennen aan de Chinese rijstijl. 

Na een uur en een kwartier rijden, komen we aan in Shaping. Het is intussen prachtig zonnig weer geworden en zeer warm. Er heerst een drukte van jewelste.
 China 55
De vrouwen in hun mooie klederdracht komen te voet naar de markt of  worden aangevoerd in kleine driewielige wagentjes waarin ze soms met 4 of 5 samengepakt zitten. Het cliënteel van de drukke markt bestaat uitsluitend uit vrouwen, allemaal uitgedost in klederdracht, de ene al chiquer en kleurrijker dan de andere. Bij de oudere vrouwtjes domineert het blauw maar bij de jongere, die een gekleurd vestje dragen boven een witte geborduurde bloes, zie je alle kleuren: mauve, rood, geel. De kraampjes zijn stuk voor stuk een foto waard: levende kippen opeengepakt in een veel te kleine kooi, tabak, hele geslachte runderen waarvan de slager lukraak (althans zo lijkt het) stukken afsnijdt. Achter de rug van de slager likt een hond gretig het bloed van de kapblok…  Verder zijn er natuurlijk alle soorten groenten en fruit. Een vrouwtje zit bij twee emmers met levende karpers. Een derde emmer, die er bovenop staat, dient als waterververser: er zijn twee gaten in gemaakt waardoor een straaltje water in de andere emmers stroomt; primitief, maar doeltreffend.
  China 56
De verkopers prijzen luidruchtig hun waren aan, de vrouwen keuren kritisch het aanbod en slaan een praatje met elkaar. Ze dragen grote rieten manden op de rug waarin hun aankopen worden opgeborgen. Niemand lijkt zich iets aan te trekken van ons, toeristen, die gretig fotograferend in de weg lopen. Hier en daar wordt ook eten bereid dat wordt ingepakt om mee te nemen of ter plaatse wordt opgegeten, of beter gezegd opgeslurpt. Er is zelfs een kapper die op de rand van de markt in open lucht een salonnetje heeft geïmproviseerd. En dan zijn er natuurlijk de vele fotogenieke mensen. Alhoewel niet iedereen zich even gewillig laat fotograferen, kunnen we toch tientallen prachtige foto’s maken. Volgens mij worden dit de mooiste van de reis. Op de terugweg naar de bus worden we aangeklampt door een vrouwtje dat o.a. mooie houten doosjes aanbiedt. Ze zijn met parelmoer(?) ingelegd en schuiven open zoals onze oude pennendozen. Er zitten echter geen pennen in, maar twee paar eetstokjes in metaal. Best wel leuk, maar waarschijnlijk waardeloze prul. Ze vraagt er 100 Yuan voor en dat is het mij zeker niet waard. “How much?” vraagt ze en om er vanaf te zijn zeg ik 40. Ze blijft me achtervolgen en uiteindelijk gaat ze akkoord met mijn bod. Ik kan nu natuurlijk niet meer achteruit en koop ze, al wou ik ze eigenlijk niet hebben. Zo gaat dat hier.

Klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china, dali, shaping |  Facebook | |