02-03-09

Het andere terracottaleger

banner ok.gif

Vrijdag 10 oktober 2008

Het was een korte nacht en ik heb daarenboven nog meer dan een uur wakker gelegen. Té ongeduldig voor wat komen gaat of is het de jetlag? Om één uur vannacht was het immers pas 19 uur in België en dan ga je nog niet slapen natuurlijk. Uiteraard sliep ik nog vast toen de wekker afliep om kwart vóór vijf. Het hotel was zo vriendelijk om voor de groep al een snel ontbijt te voorzien om 5.30 uur en iedereen lijkt fit en wel.  Het weer is opnieuw prachtig boven Beijing en bij ons vertrek schijnt de zon al volop. De rit naar de luchthaven duurt, gezien het vroege uur, amper een half uurtje en China 36onze vlucht is stipt op tijd, of meer nog, om 8.00 uur al gaat het toestel van Hiannan Airlines de lucht in, naar Xi’an, een 1.100 kilometer naar het Zuiden, in de provincie Shaanxi. Het is toch een luxe om deze verplaatsing per vliegtuig te doen,  want al om 9.50 uur zetten we voet aan de grond in Xi’an. De meeste reisorganisaties doen dit traject per trein en verliezen daardoor een hele dag. Hier is het nogal mistig, maar de zon geeft toch de indruk er doorheen te zullen breken. We worden opgewacht door Lisa, onze nieuwe lokale gids en om 10.30 uur zijn we al met de bus onderweg. 

Xi’an is één der belangrijkste steden uit de Chinese geschiedenis. Tom zegt dat Sjanghai de geschiedenis van de laatste 100 jaar heeft bepaald, Beijing die van de laatste 1.000 jaar en Xi’an die van 2.000 tot 3.000 jaar geleden. De stad is immers opgericht in de 6e eeuw vóór Christus onder de Qin dynastie en bleef tot de 10e eeuw de keizerlijke residentiestad. Het kende zijn grootste bloei van 600 tot 900 na Christus onder de Tang dynastie. In die tijd telde het al meer dan 2 miljoen inwoners en was daarmee de dichtst bevolkte stad ter wereld. Momenteel heeft Xi’an 5 miljoen inwoners. Langs de weg van de luchthaven naar de stad zijn niet minder dan 76 keizers begraven. We rijden langs verschillende tumuli of grafheuvels waarvan het grootste deel nog steeds niet geopend is. We bezoeken één ervan, het Han Yanglin Mausoleum dat ook een terracottaleger herbergt, wat weinigen weten. Net zoals de Qinkeizer China 38Qin Shi Huangdi, de eerste keizer van China, nam ook deze Hankeizer een massaal leger van terracottasoldaten mee in zijn graf om hem in de dood te beschermen. Dit leger werd pas in 1998 ontdekt. Het ondergrondse museum, waar je over een glazen vloer (van Belgische makelij!) boven de geopende graven loopt, is pas in 2006 geopend. De beeldjes zijn kleiner dan die van het wereldberoemde leger maar zijn minstens even kunstzinnig gemaakt. De hoofden hebben allemaal een verschillende gelaatsuitdrukking, maar alle beeldjes missen hun ledematen  omdat die van hout gemaakt waren en door de tand des tijds vergaan zijn. Ook de kleren die ze droegen, zijn uiteraard vergaan. Op dit ogenblik zijn er een 3.000 beeldjes opgegraven, maar volgens sommigen liggen er nog tienduizenden onder de grond. China 37De grafsite is namelijk niet minder dan 60 vierkante kilometer groot en van de 81 sleuven die naar het eigenlijke graf van de keizer lopen, zijn er nog maar een tiental vrijgemaakt. Het graf zelf werd overigens tot op heden nog niet geopend. Officieel zeggen de Chinezen dat ze er technisch “niet klaar voor zijn” en dat ze het daarom aan de volgende generatie overlaten, maar de belangrijkste reden is dat ze het graf niet durven te openen uit schrik voor de vloek die erop zou rusten. Het is een ronduit prachtig museum. De beeldjes dateren van de 2e eeuw vóór Christus en doen toch denken aan sommige hedendaagse kunstwerken, wat hun tijdloosheid bewijst. Behalve mensenfiguren zijn er ook strijdwagens en allerhande dieren: vooral paarden en koeien, maar ook varkens, schapen, honden en zelfs kippen.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china, xian, terracottaleger |  Facebook | |

28-02-09

Een immense snoepwinkel

banner ok.gif

Donderdag 9 oktober 2008 (4)

Om 16.30 uur zijn we terug in ons hotel. We talmen niet lang en om 17 uur vertrekken we al met ons tweetjes voor een wandeling in de stad. Het moet intussen gestortregend hebben, want er liggen grote plassen als we buitenkomen. Maar nu is het gelukkig droog en helemaal niet koud. Meteen staan we in een van de belangrijkste winkelstraten van Beijing, de Wangfuying Avenue, die zelfs voor een groot deel autovrij is wandelgebied is. China 34Hier zijn moderne winkelcentra gevestigd en je kan er de meest luxueuze producten kopen. We stappen binnen in een gloednieuw, ultramodern en zeer chique grootwarenhuis waar alles nog naar de verf ruikt en waar je je kan spiegelen in het blinkende koper en de glanzende marmeren vloeren. In de kelderverdieping is de afdeling voeding ondergebracht. We geloven onze ogen niet; dit hebben we nog nergens gezien: een overvloed aan alle mogelijke verse eetwaren, groente, fruit, vis, vlees en natuurlijk een imposante en zeer stijlvol ingerichte theeafdeling. We worden er door uiterst vriendelijke meisjes ontvangen en moeten plaatsnemen om te proeven. De thee valt zeer in onze smaak en we besluiten om er 100 gram van mee te doen. Dan komen ze aandraven met een glazen theepot waarin een prachtige bloem drijft. Die wordt verkocht als een klein gedroogd bolletje en komt in het hete water volledig open. Het smaakt nog lekker ook, dus ook daarvan doen we er enkele mee. We nemen van alles meteen het dubbele zodat we Karien en Hendrik kunnen laten meegenieten. Zij zijn immers grotere theedrinkers dan wij, maar wie weet, leren we het hier? China 33Daarna slenteren we nog even door de verschillende verdiepingen en stellen vast dat dit in niets afwijkt van wat we bij ons in de chiqueste steden vinden. Alleen de meubelafdeling is anders: ongelooflijk kitscherige meubels, gordijnen, lampadaires en vazen, maar ook stijlvolle en peperdure Japanse stone beds.  

We lopen nog enkele andere zaken binnen in de drukke winkelstraat: een immens kindergrootwarenhuis met massa’s speelgoed, een reusachtige snoepwinkel waar honderden soorten ondefinieerbare snoep in grote bakken liggen uitgestald, allemaal gewikkeld in kleurrijke papiertjes. Prachtig voor de foto’s. Ik heb de videocamera even niet meegenomen en ik heb er al spijt van. China 35We moeten ons haasten om tegen 19.30 uur in het hotel terug te zijn, want vanavond hebben we een buffet in ons hotel en we zijn om 20.00 uur afgesproken met Johan en Rita. Toch snel nog een douche en dan naar het immense atrium. Alle andere groepsleden blijken al een hele tijd aan tafel te zitten, want sommigen zijn zelfs al aan de koffie. Even lijkt het dat we de afspraak zijn misgelopen, maar dan heeft Rita ons toch in de gaten. We stonden op verschillende plaatsen op elkaar te wachten. Dat heb je in zo’n grote hotels natuurlijk. We besluiten eerst een aperitiefje te nemen, maar daar schrikt het personeel blijkbaar een beetje van op. Ik bestel een sherry, maar na een tijdje wordt ons aarzelend gemeld dat… de sherry op is. Dan maar een porto. We krijgen twee piepkleine glaasjes. Het buffet is indrukwekkend. Er is van alles, zowel uit de westerse als uit de oosterse keuken, zowel Chinees als Japans, zowel warm als koud. Wij kiezen beiden uiteraard de Oosterse én de viskant en zo komen er o.a. oesters, zee-egel, sushi, gewokte groenten en vers gebakken zeebaars op ons bord. Bij al dat lekkers hoort natuurlijk een fles wijn en we wagen ons aan een fles Chinese Chardonnay, die best lekker blijkt te zijn en zelfs niet te duur: 195 Yuan of 19,5 euro, wat niet duurder is dan bij ons. Het is een waar festijn en we lopen voortdurend op en af naar het buffet, op zoek naar lekkers. Om 21.15 uur komen ze ons zeggen dat ze om 22 uur sluiten en inderdaad, we zijn intussen het enige tafeltje in de immense patio. De volgende keer zullen we iets vroeger aan tafel moeten gaan.  

Op de kamer moeten we nog onze koffers pakken want morgen moeten we zéér vroeg op. Onze vlucht naar Xi’an  is al om 8.10 uur en we zullen worden gewekt om 5 uur! Er is ons gevraagd onze koffers al vanavond tegen 22.30 uur op de gang te zetten, zodat ze vanavond al naar de luchthaven gebracht kunnen worden. Zo moeten we morgen niet al te vroeg op de luchthaven zijn. Een handig systeem, maar het gevolg is wel dat we morgenvroeg ons toiletgerief zullen moeten missen want in de handbagage mogen ook hier geen vloeistoffen zitten. Geen probleem, vanavond maar al een scheerbeurt en met de zeepjes en flesjes van het hotel kunnen we ons wel behelpen.

Klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china, beijing, wangfujing |  Facebook | |