17-02-09

Lamatempel

banner ok.gif

 

Woensdag 8 oktober 2008 (3)

De bus brengt ons naar een Wahaha restaurant (onomatopee voor een schaterlach). Wahaha is de grootste frisdrankenfabrikant van China maar ook een succesrijke restaurantketen, een echte hype. Ze hebben een samenwerkingsverband met Danone en worden ook in het Westen geprezen als geslaagde joint venture. Ze proberen het zelfs op te nemen tegen de machtige Coca-Cola Company. Het is een mooi en stijlvol restaurant met aan de ingang aquaria met levende vissen en kreeften. Ook deze keer komen er rare dingen op tafel zoals kippenpoten en varkensoren. Geen van beide kan ons echter bekoren.

Na het eten zetten we koers naar de Lama Tempel, ooit een keizerlijk paleis, maar in de 18e eeuw geschonken aan de Tibetaans-Boeddhistische monniken. China 22Later op de reis zullen we nog beter kennis maken met deze godsdienst, maar hier krijgen we alvast een voorsmaakje. En wat voor één... deze tempel behoort toch wel tot de musts voor elke Beijing-bezoeker. We komen binnen langs een grote, fraai versierde poort en ontwaren tussen het groen al gauw de geel en groen geglazuurde daken. Vóór de tempel offeren talrijke gelovigen wierookstokjes waardoor er rond het hele complex een lichte rook hangt. De vele gebedsvlaggetjes, die zo typisch zijn voor de Tibetaanse tempels, dragen bij tot de speciale, wat mystieke sfeer. Op een bankje zit een monnik met een rode monnikskap. In het Tibetaans Boeddhisme zijn er twee grote strekkingen: de roodkap- en de geelkapmonniken en beide dragen een opvallen grote kap op het hoofd. China 23We wandelen rond de tempel en staan in bewondering voor de pracht van de hoge gebouwen. In de grootste tempel staat een reusachtig houten boeddhabeeld van 26 meter hoog. Men beweert dat het uit één boomstam gehouwen is, maar dat lijkt me zeer onwaarschijnlijk. Ook Tom heeft moeite om het te geloven, maar hij beweert dat alle bronnen dit bevestigen. Ik vraag me af waar zo een grote bomen groeien. In de tempels staan honderden verschillende boeddha's afgebeeld en er hangen foto's van de diverse hogepriesters of lama's; alleen de huidige Dalai Lama ontbreekt natuurlijk. Op de meeste daken staat een reeks kleine beeldjes. Het eerste beeldje is altijd een kip met een mannetje op haar rug en het laatste is een groter formaat en stelt een draak voor met de horens van een stier. Tussenin zitten de zonen van Boeddha. Hun aantal varieert naargelang de belangrijkheid van de plek. Alleen op de keizerlijke gebouwen staat het maximale aantal van 9. Bij minder belangrijke gebouwen zijn er minder, soms zelfs maar eentje. Verder zullen we zien dat het getal 9 een heilig getal is en voorbehouden aan de keizer. China 24Zo vind je dus alleen maar op keizerlijke gebouwen alle 9 zonen van Boeddha. In de Verboden Stad zagen we zelfs een reeks van 10, maar het laatste beeldje was een aapje, waarvan ik de betekenis niet ken. Bij het verlaten van het park springen we even het souvenirwinkeltje binnen. Alles is er vrij duur en ik ben benieuwd wat het fotoboek over de Verboden Stad, dat ik daarnet op straat kocht voor 20 Yuan (ze vroegen er 50 voor) hier kost. Ik kan mijn ogen niet geloven: 280 Yuan!! Het verschil is zó groot dat ik begin te twijfelen aan mezelf. Ofwel heb ik verkeerd gezien, ofwel heb ik een illegale kopie gekocht. Het zal het laatste wel zijn zeker?

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china, beijing, lamatempel |  Facebook | |

14-02-09

De Verboden Stad

banner ok.gif

Woensdag 8 oktober 2008 (2)

We wandelen het plein over en hebben ogen tekort, dus maar filmen en maar fotograferen ... Midden op het plein staat een reuzengrote Chinese lantaarn, versierd met rode en gele bloemen en aan de rand van het plein staan nog grote bloemenstructuren die herinneren aan de recente Olympische Spelen. Overal stralende gezichten. De Chinezen beschouwen hun aanwezigheid op deze plek blijkbaar als een hoogtepunt in hun leven. Ze fotograferen bij voorkeur zichzelf en hun kind  (ééntje maar natuurlijk, want meer mag niet van de wet!), China 18die enthousiast naar de fotograaf moeten wuiven. Ze zijn trouwens ook zeer trots als een buitenlands toerist een foto van hun kind wil maken. Hier en daar wandelt een soldaat in trage militaire pas over het plein om te laten zien dat de wet altijd en overal waakt. Bij de Poort van de Hemelse Vrede heeft de politiewacht zelfs een heuse parasol ter beschikking om zich te beschutten tegen de zon. Voor het eerst in mijn leven zie ik een officiële parasol, waarop niet "Coca-Cola" staat of iets dergelijks, maar "Police".  

Als we de indrukwekkende poort binnenwandelen staan we in de Verboden Stad. Dit enorme complex van gebouwen was eeuwenlang de verblijfplaats van de keizer en het politieke hart van China. De hele site is bijna 1 km lang en 750 meter breed. Doorheen verschillende poorten en tempels kom je op grote binnenplaatsen die aan elke zijde afgezoomd worden door een schitterende hal of paleis. Sinds kort is de hele restauratie afgewerkt en alle gebouwen schitteren in de zon met hun veelkleurig beschilderde gevels China 19en plafonds. De hoofdkleur is weliswaar het bloedrood van de muren, poorten en zuilen maar hier en daar blinkt het goud van de ornamenten.   Het is echter vooral de vorm van de daken met hun boogvormige dakpannen en hun elegant opkrullende daklijn, die aan het geheel die typische Chinese keizerlijke stijl geven. Terwijl Tom de uitleg geeft, staan we ademloos toe te kijken. Dit overtreft nog onze hoge verwachtingen en is zeker van het mooiste dat we ooit gezien hebben. En dat bij dit prachtige weer! Weinigen hebben het geluk de Verboden Stad tegen zó een stralend blauwe hemel te kunnen fotograferen. Christiane laat zich dan ook niet onbetuigd en zal uiteindelijk thuis komen met niet minder dan 185 foto's van de Verboden Stad alleen. 

Het meest indrukwekkende gebouw is de Hal van de Opperste Harmonie. Een lange trap leidt erheen met in het midden een witte marmeren plaat met gesculpteerde drakenkoppen. Hierover mocht destijds alleen de keizer gedragen worden. We kunnen ons nauwelijks voorstellen hoe men deze reusachtige monoliet hier ooit ter plaatse gekregen heeft, zeker niet als je weet dat hij van 3.000 kilometer ver over ijsblokken werd getransporteerd. Vóór de ingang staan kolossale bronzen vaten, die moesten zorgen voor een watervoorraad in geval van brand. In de winter werden ze trouwens verwarmd om ze ijsvrij te houden. We mogen de hal niet binnen, maar vóór de ingang verdringen de mensen zich om een glimp op te vangen van de imposante zuilengalerij en de prachtig gesculpteerde keizerlijke troon. Van hieruit heb je ook een mooi overzicht over de grote binnenplaats die plaats biedt aan 100.000 mensen. Met een beetje verbeelding kan je je de kleurrijke stoeten en ceremonieën voorstellen die hier ter ere van de keizer werden georganiseerd. Op het einde bereiken we ook het gedeelte van de stad waar "The Last Emperor" werd opgenomen, de beroemde spektakelfilm van Bernardo Bertolucci. China 20Ik herken onmiddellijk het straatje waar de laatste keizer Puyi, die jarenlang in zijn paleis werd opgesloten gehouden, met zijn fietsje rondreed. Tom vertelt ons dat Bertolucci de eer kreeg om als eerste in de Verboden Stad te filmen, op voorwaarde dat hij zelf dit gedeelte van het paleis restaureerde. Hier kunnen we ook een paar gebouwen binnengaan en een klein beetje een idee krijgen over het leven binnen de Verboden Stad. We bezoeken de vertrekken van de keizerlijke concubines maar voor een uitgebreider bezoek aan de rest van de paleizen, hebben we jammer genoeg geen tijd. Het is trouwens intussen middag en dus tijd voor de lunch.

klik hier voor het vervolg

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china, beijing, verboden stad |  Facebook | |