04-06-09

China 2008 - Algemeen

banner ok.gif

 Algemeen

  • De Grote Roerganger 
  • De Chinese taal
  • De partij leidt in goede banen
  • terug naar hoofdmenu China 2008

    09:27 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china |  Facebook | |

    02-06-09

    Nabeschouwingen

    banner ok.gif

    Dit was ongetwijfeld de meest beklijvende van alle reizen die we al gemaakt hebben. Nu, 5 maanden na datum, ben ik nog steeds in de ban van China. We hebben natuurlijk zeer veel mooie dingen gezien zoals de Verboden Stad, het Terracottaleger in Xi’an (al vond ik de kleine Hanfiguren mooier), het Songzanlinklooster in Zhongdian, enz. maar ik denk toch dat het niet dat is wat mij het meest geboeid heeft. Van lang vóór ons vertrek was ik nieuwsgierig naar de “waarheid” over dit mysterieuze land waarover zoveel verhalen de ronde doen. Ter voorbereiding van de reis ging ik op zoek in boeken over de geschiedenis en de cultuur van China en daar al werd ik vervuld met ambiguë gevoelens. Ik werd er evenzeer door aangetrokken dan afgeschrikt. De gruwelijkheden uit de recente geschiedenis en de twijfel over de correctheid van het huidig bewind, deden me twijfelen of we dit land überhaupt wel moesten bezoeken. Uiteindelijk beslisten we om het toch te doen zodat we al onze twijfels en vooroordelen aan de werkelijkheid konden toetsen. 

    Het was dus met een tamelijk kritische ingesteldheid dat we Chinees grondgebied betraden. Al meteen toen we in Beijing aankwamen, sneuvelde één vooroordeel: China is niet vuil en achterlijk, in tegendeel! Een nettere grootstad dan het moderne Beijing heb ik nog nergens gezien. Ik weet wel dat de Olympische Spelen daar voor wonderen gezorgd hebben, maar je kan er niet naast kijken: Beijing is een kleurrijke en propere stad, waar een sfeer hangt die eerder vrolijk stemt. De gebouwen en parken zijn zeer verzorgd, er rijden alleen maar blinkende en goed verzorgde auto’s en de mensen zijn er even eigentijds gekleed als in het Westen. Deze algemene indruk werd later, zij het wat minder uitgesproken, bevestigd in de andere steden die we bezochten en dan heb ik het niet over Macao en Hongkong, want dat zijn zelfs Westerse steden. Ik ben echter niet zo naïef te geloven dat wat wij te zien kregen, representatief is voor heel China. Natuurlijk zullen er ook arme stadsdelen zijn en zal de levensstandaard op het platteland heel wat minder zijn, maar toch heb ik een modern land gezien dat veel verder gaat dan het centrum van Beijing. Het is verbazend wat hier in de laatste decennia gerealiseerd is en het is duidelijk dat er nog veel groei in zit. In hoeverre en in welk tempo die er ook zal komen, is een vraag waaraan ik mij niet waag, maar het potentieel is er zeker. 

    1,3 Miljard mensen hebben alleen al door hun aantal een immense kracht, maar het doorzettingsvermogen en de vastberadenheid van de Chinees zijn volgens mij de grootste troeven voor de verdere ontwikkeling. De gebeurtenissen onder Mao Zedong, maar ook wat onder de verschillende keizers in het verre verleden is gebeurd, hebben duidelijk gemaakt dat Chinese machthebbers voor niets terugschrikken om hun doel te bereiken, zelfs niet als daar mensenlevens moeten voor geofferd worden. Vandaag lijkt het regime een leefbaar en effectief evenwicht gevonden te hebben tussen een strak geleid communisme en de vrije markteconomie, maar in potentie kan alles heel snel omslaan. De macht van de Partij is daarvoor ook nu nog groot genoeg. In “Dochter van de Rode Zon”, één van de boeken die ik bij de voorbereiding van onze reis las, verwoordt Jaia Sun zeer goed het dubbele gevoel dat ik bij China nog steeds heb. Ze vergelijkt het Chinese volk met de Gele Rivier: “Ze (de Gele Rivier) is als het volk zelf: bedrieglijk en gevaarlijk onvoorspelbaar, schijnbaar dociel en afhankelijk, maar ze barst regelmatig uit in afschuwelijk geweld. Zowel het volk als de rivier hebben een geweldige kracht en moeten nooit als vanzelfsprekend beschouwd worden.” 

    Maar, laat er geen twijfel over bestaan: we zijn met een zeer goed gevoel van China teruggekeerd en de positieve indrukken overheersen ruimschoots. Op cultureel gebied hebben we ongeëvenaarde schatten gezien: de Verboden Stad,  het Zomerpaleis, de Tempel van de Hemel, het Terracottaleger; we werden overweldigd door de immense afmetingen van het Tian’anmenplein en van de Grote Muur; we hebben indrukwekkende natuur gezien: het Stenen Woud van Shilin, de Jade Draken Sneeuwberg, de Li Rivier met haar karstbergen, de rijstvelden van Longji; we hebben kennis gemaakt met minderheidsvolkeren en hun cultuur: de Naxi, de Yi, de Zhuang, de Tibetaanse boeddhisten; we stonden in bewondering voor de Tibetaanse kloosters; we hebben tientallen pittoreske plekjes gezien in Lijiang, Xizhou, Baisha, Zhongdian en op het eiland Jinsuo; we bezochten prachtige markten in Shaping en Xi’an; we genoten van de spectaculaire show van Zhang Yimou; we zagen het moderne China in Macao en Hongkong en… we maakten uitgebreid kennis met de zeer gevarieerde keuken van China. Dag na dag werden we verrast en geboeid door de schoonheid en het rijke verleden van China, maar ook door de levenswijze en de gewoontes van de Chinezen. Op straat en in de dorpen zagen we hoe alles hier anders is en tezelfdertijd toch gelijkenissen vertoont met onze manier van leven. Op reis leer je hoe andere volkeren in de wereld leven en met elkaar omgaan. Je leert ook dat wat wij als vanzelfsprekend beschouwen, dat niet altijd is en dat er ook alternatieven zijn. Soms vinden we dat zij nog veel van ons te leren hebben, maar soms kunnen wij ook veel van hen leren. Vooral dat laatste maakt reizen zo boeiend. 

    Over de Chinezen zelf kan ik weinig zeggen om de eenvoudige reden dat we op geen enkel moment met hen in persoonlijk contact zijn gekomen. De taalbarrière is daar natuurlijk de grootste oorzaak van, maar het moet gezegd dat ze zich opvallend afkeren van buitenlanders, vaak zelfs op een ostentatieve en lompe manier. Wanneer je ze toch probeert te benaderen om bv een inlichting te vragen, keren ze zich zonder verpinken om of negeren ze botweg je aanwezigheid. Als je moet aanschuiven drummen ze je brutaal weg of steken ze ongegeneerd voor. Naar de reden van deze houding kan ik alleen maar gissen: is het afkeer, hoogmoed, gêne of gewoon een andere cultuur? Ik spreek me niet uit. Maar er zijn natuurlijk ook momenten waarop je de charmante Chinees ziet: de fiere ouders als je hun (enig) kind fotografeert; de giechelende jonge meisjes die met jou op de foto willen; het stokoude dametje dat, gesteund door haar kleinkind, de Hemeltempel bezocht en naar iedereen lachend wuifde; het vriendelijke koppel dat in hun eenvoudige hutongwoning in Beijing voor ons kookte.  

    Tenslotte nog een woordje over de organisatie. Daar valt niets op aan te merken. Het programma van Anders dan Anders is zeer goed gevuld en valt voor sommigen misschien wat zwaar uit, maar het is perfect uitgebalanceerd en geeft de gelegenheid om op een comfortabele manier kennis te maken met zeer veel facetten van dit immense land. De hotels waren stuk voor stuk van het beste wat de bezochte steden te bieden hadden en in de keuze van de restaurants konden we kennis maken met de veelzijdigheid van de Chinese keuken. Tom, onze gids, was de ideale begeleider en reisgids: zeer onderlegd, altijd vriendelijk en attent voor iedereen, altijd aanwezig maar toch discreet.  

    Deze reis heeft alles geboden wat we ervan verwachtten. Ook al blijven er nog veel vragen onbeantwoord en zijn niet alle twijfels weggewerkt, toch is China voor ons voortaan niet meer die grote en bedreigende onbekende. We zullen China meer dan voordien als een moderne natie beschouwen en ik ben ervan overtuigd dat het ons vanaf nu nog meer zal boeien dan tevoren. Het ambigue gevoel is grotendeels verdwenen en we zullen met zeer veel belangstelling de verdere evolutie en groei van deze nieuwe wereldmacht blijven volgen.

    terug naar hoofdmenu China 2008

    08:01 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china, algemeen, nabeschouwingen |  Facebook | |