06-09-09

Met de auto door de rivier

banner England 4

Vrijdag 22 mei 2009 (1) 


De zon is van de partij deze morgen, zij het nog een beetje omfloerst, maar de vensterraampjes zijn bewasemd, dus het zal buiten nog tamelijk koud zijn, denk ik. Aan de ontbijttafel moeten we opnieuw verslag uitbrengen bij David over gisteren en onze verdere plannen. Hij luistert met water in de mond naar wat we gisterenavond in 5 North Street gegeten hebben. Hij geeft ons nog een goede tip mee, namelijk Alistair Sawday’s interessante website voor Bed & Breakfasts “Special Places to Stay” (http://www.sawdays.co.uk/). Het Isbourne Manor House staat er ook in. Vandaag verlaten we de Cotswolds, zij het dat we toch nog Cotswolds 38eerst een klein stukje van de route van gisteren moeten opnemen om ze volledig af te maken. Via Naunton rijden we naar Bourton-on-the-Water, ook wel het Venice-of-the-Cotswolds genoemd wegens de vele bruggetjes over de Windrush River die door het dorpje loopt. Het is inderdaad een gezellig klein stadje waar het heerlijk wandelen is langs het water en er de vele eenden gade te slaan en te zien hoe ze door de toeristen worden gevoederd. Op het einde van het dorpje ligt een schilderachtige watermolen met bijhorende shop.


Vervolgens rijden we tot Upper Slaughter waar we zowaar met de auto dwars door de rivier moeten rijden. Hier ontmoeten we de Belgische organisatoren van een rally voor MG’s. Ze hebben de rally georganiseerd op basis van een Engelse brochure waarin een foto staat van een MG die hier op deze plek gemaakt is. Ze willen nu exact dezelfde foto maken met hun eigen knalgele auto Cotswolds 40die door de rivier rijdt. Het is inderdaad een prachtig plekje: het water, veel bloemen en een lieflijke oude cottage op de achtergrond. Daarna gaan we op zoek naar “The Lords of the Manor”, een grote chique manor die dienst doet als hotel maar die ook een restaurant heeft met een Michelinster. Naar het schijnt kan je hier ’s middags ook een “bar meal” op sterrenniveau krijgen. Het is een groot gebouw met de allures van een kasteel, grote tuin en lange oprijlaan incluis. Een bediende is bezig met de koperen naamplaat bij de ingang op te poetsen en bevestigt ons dat we inderdaad in de bar terecht kunnen. Hij lijkt wel uit een Britse detectivefilm te zijn weggelopen: eerder klein en mager van gestalte, grote flaporen en een beetje een kop die je eerder in een oud muf gesticht voor weesjongens zou verwachten. Toch straalt de man de klasse uit die bij deze poepchique plaats past. Hij blijkt ook de barman te zijn. We nemen plaats in het chique salon met zicht op de tuin en bestellen Cotswolds 41respectievelijk een salad with smoked salmon en een sandwich with braised ham and mustard sauce. We drinken er een halveliterfles lokaal gebrouwen donker bier bij en onmiddellijk wordt ons een bordje gebracht met een assortiment van zelfgemaakte chips van diverse groenten. Speciaal en klassevol, net zoals de hele omgeving hier. Ook de gerechten zijn zéér verzorgd gepresenteerd en smaken lekker. Voor het geheel betalen we net geen 30 £  (35 €). Na de middag rijden we nog langs Lower Slaughter, een paar kilometer verder. Ook hier een klein riviertje met een watermolen en… forellen. En dan gaat het naar ons laatste Cotswoldstadje: Burford. Pas wanneer we de hoofdstraat binnenrijden, merken we dat we hier dinsdag al geweest zijn. Maar ja, al die namen ook!... Hier hoeven we dus al niet meer te stoppen.


klik hier voor het vervolg

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: engeland, groot-brittannie, cotswolds |  Facebook | |

04-09-09

Een 7-gangenmenu

banner England 4
Donderdag 21 mei 2009 (2)

Het is 18.30 uur als we terug bij ons Isbourne Manor House in Winchcombe aankomen. We bestuderen nog even de route voor morgen en dan wandelen we naar 5 North Street, het sterrenrestaurant waar we al zo lang naar uitkijken. Hier 5 North 2willen we het culinair hoogtepunt van onze reis van maken en we kiezen resoluut voor het 7 gangenmenu à 55 £ (64 €), wat nog meevalt voor een restaurant met Michelinster, vinden we. Het restaurant ziet er helemaal niet chique uit maar eerder eenvoudig, zowel qua interieur als qua aankleding. Ook de gastvrouw is helemaal niet blasé, maar een zeer vriendelijke, eenvoudige jongedame. Alles verloopt dan ook heel gemoedelijk en relaxed. Aan een tafeltje naast ons zit echter een zeer opvallende en luidruchtige blaaskaak die zijn verjaardag komt vieren samen met een vriendin. Hij wil kennelijk met dit dinner én met zijn verhalen indruk maken op haar en pocht voluit met zijn ervaringen. Wij kunnen elk woord volgen. Hij zit blijkbaar in de film of tv-business en loopt hoog op met de mensen met wie hij in contact komt. Ook op de gastvrouw wil hij een goede indruk maken en neemt elke gelegenheid te baat om het eten en vooral de wijn te bejubelen. Op den duur praat hij meer met de gastvrouw dan met zijn tafelgenote met als gevolg dat beiden op het einde gegeneerd zijn. Maar goed, wij laten het niet aan ons hart komen en genieten achtereenvolgens van: een soepje van bloemkool met ras-al-harnout en pesto; konijn met geconfijt witloof en een mousse van kippenlever en foie gras; handgeplukte coquilles met een terrine van ham en jonge prei, overgoten met een vinaigrette van violetmosterd; kroket van met de lijn gevangen kabeljauw op spinazie, heilbot en tomatencoulis; twee bereidingen van "Best of Lamb from the Region" met mashed potatoes; selectie van Engelse en Franse kazen met chutneys en crackers; vier desserts. 5 NorthDit is de moderne keuken al is ze misschien hier en daar net een beetje té gesofistikeerd. Daarbij drinken we een eenvoudige, maar lekkere Chardonnay uit Nieuw-Zeeland. Alles is zeer mooi gepresenteerd en getuigt van een klasse die zeker een Michelinster verantwoordt. Er dient gezegd dat het soms wel een beetje téveel smaken dooreen zijn, die niet altijd in harmonie zijn, maar kom, laat ons niet zeuren! Het was voortreffelijk en voor ons is hier de nieuwe Engelse gastronomie met glans geslaagd. Als we opstaan om te vertrekken, vraagt een dame ons in gebrekkig Nederlands of het gesmaakt heeft en waar we precies vandaan komen. Oh, Gent kent ze zeer goed! Ze heeft zelf vijf jaar in De Pinte gewoond maar is nu met een Engelsman getrouwd en naar hier verhuisd. Een en ander doet me lichtjes vermoeden dat ze wel eens een Zweedse zou kunnen zijn - zo ziet ze er een beetje uit, en dan die tongval. In De Pinte wonen wel meer (Volvo)Zweden. We gaan er maar niet dieper op in.  Tegen 23.15 uur liggen we in ons bed en kijken terug op een prachtige dag, niet alleen op culinair gebied.

klik hier voor het vervolg


08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: engeland, groot-brittannie, cotswolds |  Facebook | |