18-08-09

A Road for Tomorrow

banner England 4

Dinsdag 19 mei 2009 (1)                               

 

Ik heb zeer goed geslapen maar om half zes ben ik al wakker. Het verschil van 1 uur met onze klok zal daar wel voor iets tussen zitten waarschijnlijk, maar het is toch te vroeg om al op te staan. Af en toe hoor ik de wind rond het dak gieren. Ik hou mijn ogen dicht en ik dommel toch terug even in tot ik definitief gewekt wordt door het scheerapparaat van een buurman. Snel even het gordijn opentrekken om te zien welk weer het is. Er staan zware dreigende wolken aan de hemel, maar het is droog. We nemen rustig de tijd voor een heerlijk ontbijt: op het buffet staat zeer veel vers fruit maar we kunnen toch niet weerstaan aan het “full English breakfast”: toast with marmelade, fried eggs, bacon, sausage, tomatoes, mushrooms en daarna nog een vers yoghurtje met wat fruit. Een hele maaltijd en… het smaakt heerlijk! Wat een contrast met het dagelijkse schamele cracotje met dieetkaas van thuis. Maar ja, we reizen toch ook een beetje om te eten hé? Althans wij toch! 


Vandaag gaan we met de auto de Cotswolds verkennen. Op het internet vonden we een uitgestippelde route die ons in twee dagen alle mooie plekjes van de streek moet laten bezoeken: de “Romantic Road”. Cotswolds 8Er is een “Road for Today” en een “Road for Tomorrow”. Omdat we de indruk hebben dat de eerste de mooiste is en we hopen op beter weer voor morgen, besluiten we te beginnen met de route van tomorrow, die ons in een lus van 90 mijl (145 kilometer) het Zuiden van Cheltenham zal laten ontdekken. Om 9.15 uur vertrekken we. In de straten van Cheltenham is het nog even druk, maar al gauw komen we via smalle, kronkelende baantjes in rustig landelijk gebied en kleine dorpjes. Het landschap is heuvelend en zeer groen en overal bloeien de voorjaarsbloemen weelderig. Vooral de fijne witte kruizemunt is in volle bloei, maar hier en daar blinkt ook het geel van de boterbloemen. De bermen van de smalle holle wegen zijn helemaal bezaaid met bloemen en het is alsof je doorheen een grote tuin rijdt. Cotswolds 10Prachtig! We komen bij een bos waar de hele bodem er als besneeuwd bijligt onder een deken van bloeiende daslook. Zelfs met de raampjes dicht dringt de scherpe lookgeur tot in de auto door. Voortdurend moeten we stoppen om een foto te maken: glooiende weiden waarin schapen met hun lammetjes grazen, hier en daar een felgeel raapzaadveld tussen het groen, oude kerkjes omgeven door eeuwenoude vervallen grafstenen. Ook aan de huizen is het één bloemenfestijn: clematis in diverse tinten van blauw, paars en roze; volle muren begroeid met blauwe en witte regen; klimrozen en nog veel meer. Dit is echt een prachtig seizoen om Engeland te bezoeken.

De route loopt via Dowdeswell en Withington naar Northleach en vervolgens langs Sherborne en Little Barrington naar Burford.  Het is frisjes en de hemel blijft grijs en af en toe valt er een buitje. Tegen de middag zijn we in Windrush waar we afstappen in de Fox Inn voor het Cotswolds 15middagmaal. We stappen binnen in de oude herberg. De oude gelagzaal ademt een en al gezelligheid uit en is tamelijk goed gevuld. Op een groot zwart bord aan de muur worden de beschikbare gerechten aangekondigd:  een groot gamma aan eenvoudige koude en warme gerechten zoals homecooked ham, pork sausages, wholetail scampi , “all served with fries” maar ook lunch specials zoals hot roast leg of pork with stuffing, apple sauce and fresh crusty bread en hot breast of Windrush Valley roast chicken with a creamy spinach, bacon and cheddar sauce. Er is zelfs een heel assortiment van fresh Irish oysters. Zoals het in Engelse inns gebruikelijk is, bestellen we aan de toog en weldra wordt ons een groot bord gebracht met de porc leg voor C en een ploughman with Lechlade porc pie voor mij. Daarbij hoort natuurlijk een grote, frisse “pint of lager”. Zeer eenvoudige kost maar lekker vers en smakelijk!


klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: engeland, groot-brittannie, cotswolds |  Facebook | |

14-08-09

Aankomst in Cheltenham

banner England 4


maandag 18 mei 2009 (2)


Na de middag besluiten we, gezien het gevorderde uur, Windsor Castle links te laten liggen en meteen door te rijden naar onze bestemming. Via de M4 rijden we noordoostelijk langs Reading en Swindon tot Cirencester, waar we een brede secundaire weg nemen naar Cheltenham, hoofdstad van de Cotswolds. De rit is ongeveer 150 kilometer lang en duurt een kleine 2 uren. Regenbuien en zon wisselen elkaar af. Tegen 16 uur bereiken we Cheltenham en vinden dank zij de gps onmiddellijk Lypiatt Road, waar ons hotel “Lypiatt Hotel” gevestigd is. Het is een vrij korte straat in de chique Montpellier wijk en er staan alleen grote huizen in het groen. Ze loopt in een wijde bocht naar het centrum. Ondanks alles vinden we ons hotel niet meteen en zelfs nadat we de auto geparkeerd hebben en tevoet de hele straat zijn afgewandeld, is er geen Lypiatt Hotel te vinden. We vragen het aan verschillende voorbijgangers, maar ook zij kunnen ons niet helpen. Uiteindelijk wenkt een van hen ons en wijst naar een groot herenhuis met inrijpoort en tuintje.  Er is geen enkele aanwijzing van hotel of B&B te vinden, maar er staat inderdaad discreet “Lypiatt House” op. We worden verwelkomd door een zeer vriendelijke gastheer die ons vertelt dat ze alle wegwijzers en borden hebben moeten verwijderen omdat ze zich door een gewijzigde wetgeving niet langer hotel mogen noemen aangezien ze geen avondeten serveren. Het gevolg is dat alle gasten zeer veel moeite hebben om hen te vinden. Dat hoeft hij ons niet te zeggen! Lypiatt House is een groot herenhuis met een mooie Victoriaanse “conservatory” of serreveranda vol orchideeën. Cotswolds 5Voor onze kamer moeten we 4 trappen omhoog naar de tweede verdieping. Van hieruit hebben we een mooi zicht op de buitenwijken van het stadje maar ook op de glooiende heuvels van de Cotswolds in de verte. Het huis staat op de spie tussen twee straten zodat de kleine, maar verzorgde tuin uitloopt op een smalle punt waarop een lieflijk tuinhuisje staat. Na het innemen van de kamer worden we in het salon vergast op een thee. Hier hangt de sterke maar fijne geur van lelies die in een grote vaas het hele salon vullen. Het oude meubilair, de monumentale schoorsteen, de schilderijen aan de muur en het mooie antiek geven een weelderige en chique indruk.   


We verwijlen niet lang en trekken op verkenning naar het stadje. Het regent lichtjes maar al gauw houdt het weer op. Cheltenham is niet groot. Enkele statige herenhuizen en een galerij waarvan de winkels geflankeerd worden door een colonnade met imposante Griekse beelden, geven een zekere allure aan de stad, evenals het uitgestrekte park waar een promenade dwars doorheen loopt. Cotswolds 6Op het einde ervan kom je in het semi-autovrije centrum bij een indrukwekkende Neptunusfontein. Cheltenham is een kuuroord en het chique cliënteel dat daarbij hoort, bezorgde de stad enige architectonische grandeur. Het koude, winderige en natte weer zorgt ervoor dat op dit uur het stadje snel leeg loopt en er hangt geen greintje gezelligheid. We besluiten dan maar een aperitiefje te gaan drinken in de “Ha Ha Bar”. Leuke naam en het ziet er gezellig uit. We nemen plaats aan een tafeltje maar de diensters blijven achter hun toog staan kletsen en geen van beiden merkt mijn voortdurend wenken op. We geraken niet bediend en stappen na een tiental minuten dan maar geërgerd op, terug naar onze kamer. Onze gastheer zegt dat de weersvooruitzichten voor morgen beter zijn, al kunnen we toch nog af en toe een buitje verwachten.


Tegen 8 uur trekken we opnieuw de stad in, op zoek naar Le Champignon Sauvage, een restaurant dat door Michelin met 2 sterren is gekroond en waar je volgens de  internetsite een 3-gangenmenu kan eten voor 50 £. Dáár moeten we zijn! Ons stadsplannetje is echter zeer onduidelijk en alhoewel het vlakbij ons hotel moet zijn, vinden we het niet! Cotswolds 7Na een hele tijd zoeken, blijken we helemaal de verkeerde kant te zijn uitgelopen en we besluiten het dan maar uit te stellen tot morgen en vandaag onze toevlucht te nemen tot de Brasserie BlancHet is één van de 8 brasseries die worden uitgebaat door Raymond Blanc, Britse Chef van het Jaar in 2005. De Fransman is in Engeland beroemd geworden als tv-kok en als eigenaar van de befaamde Manoir aux Quat' Saisons in Great Milton, één van de toprestaurants van Groot-Brittannië. Ondanks de chique setting in het imposante Queens Hotel ademt de brasserie een losse en informele sfeer uit. Het interieur is strak en wordt opgesmukt met accenten die naar la douce France verwijzen. De kaart biedt vooral typisch Franse gerechten, maar toch met een eigentijdse toets: wij eten een eenvoudige, maar lekkere risotto met ham; heerlijk smeuïge rillettes met chutney van peer; griet uit Cornwall met waterkers en béarnaisesaus vergezeld van nieuwe aardappeltjes; lamslever met kappertjes, groene boontjes en aardappelpuree. Alles weinig sensationeel en eerder eenvoudig, maar met prima verse producten én perfect klaargemaakt. We drinken er een frisse witte huiswijn uit de Pays d'Oc bij, nemen nog een koffietje na en betalen 61 £ in totaal, een zeer redelijke prijs, mede dank zij de gunstige koers van de pond t.o.v. de euro. Onze eerste avond is alvast een meevaller en morgen in de Champignon Sauvage wordt het allicht nóg beter!  We wandelen door de verlaten straten en onder een koude regen terug naar Lypiatt House waar we al gauw in een diepe slaap vallen. Het is een lange dag geweest. De regen kletst tegen het dak.


klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: engeland, groot-brittannie, cotswolds, cheltenham |  Facebook | |