20-08-08

Eerste dag in Marseille

Door omstandigheden is onze traditionele kerst-citytrip van 2007 met een maand verschoven naar januari 2008. We hebben gekozen voor Marseille omdat we de laatste maanden regelmatig gelezen hebben dat het een stad in opkomst is. Het zou volop bezig zijn met het afgooien van zijn slechte reputatie van vuile en vooral gevaarlijke stad, beheerst door de maffia. Vroeger had niemand er ooit aan gedacht om er voor zijn plezier heen te gaan en wie er niet persé moest zijn, reed er inderdaad met een grote boog omheen. Maar zegt men, Marseille heeft een metamorfose ondergaan en het is een moderne stad geworden met brede boulevards, hippe winkels en restaurants, een zeer stemmige oude stad en sfeervolle vissershaven en je vindt er vooral de échte, onvervalste zuiderse sfeer van de Provence. Dus daar wilden we wel eens heen.

Via booking.com vinden we een driesterrenhotel vlakbij de oude vissershaven: het New Hotel Vieux Port. Het is zeer redelijk van prijs (90 Euro voor de kamer, 12 Euro voor een ontbijt) en het is vooral zeer gunstig gelegen. In november is er bij Brussels Airlines 25% korting voor snelboekers en dat laten we ons niet ontglippen. Even zoeken en we vinden zowaar een heen- én een retourvlucht aan amper 11 Euro, dus heen en terug en voor twee personen, is dat 44 Euro. Ik ben echter verrast als de eindrekening toch op 208 Euro uitkomt: luchthaventaksen, fuel toeslag e.d. komen er nog bij en… de 25% korting geldt enkel op de basisprijs. Een beetje misleidende reclame toch, vind ik.  

 

Donderdag10 januari 2008: Een eerste verkenning 

Voor één keer moeten we niet te vroeg opstaan. Onze vlucht naar Marseille is pas om 12.40 uur en we moeten dus pas om 9.30 uur thuis vertrekken. B, die zo vriendelijk is om ons naar de luchthaven te brengen - we hebben met haar, R en J een overeenkomst om beurtelings voor elkaar taxi te spelen - is stipt op tijd. Ch is ook meegekomen, want zij hebben besloten er met hun tweetjes een dagje Brussel van te maken. Er is weinig verkeer zodat we eigenlijk veel te vroeg op de luchthaven aankomen. Maar ja, beter te vroeg dan dat we ons moeten opjagen. Nu kunnen we heel relaxed inchecken, wat rondsnuffelen in de shops en rustig een broodje kaas verorberen, want wie weet hoe laat geraken we deze middag aan iets te eten? Ook aan gate 46 is er nauwelijks volk, amper een tiental mensen staan er te wachten voor de vlucht naar Marseille. Tegen boarding time komen er weliswaar nog enkele bij, maar we zitten uiteindelijk toch met slechts een dertigtal passagiers op de relatief kleine, maar comfortabele AVRO 1000. We vertrekken zelfs een tiental minuten vroeger dan gepland en komen dan ook, na een zeer rustige vlucht, 20 minuten te vroeg aan op onze bestemming. Het is 14.05 uur en de temperatuur is 12° C. De lucht is grijs en er hangen enkele vervaarlijk dreigende zwarte wolken. Binnen de kortste tijd hebben we onze bagage opgepikt en buiten wacht ons de bus naar Gare Saint-Charles, in het centrum van Marseille. De bus vertrekt om 14.30 uur en rijdt direct de autosnelweg op, richting Marseille, een korte rit van ongeveer 25 minuten. Dit is een comfortabele, maar vooral de meest economische (slechts 8,50 Euro per persoon) manier om naar het centrum te rijden. 

We zijn amper vertrokken als het  vrij hard begint te regenen. Al gauw zien we hoe uitgestrekt Marseille is. Het is namelijk met zijn 1.600.000 inwoners de derde grootste Franse stad na Parijs en Lyon; de haven is de grootste van Frankrijk en één van de grootste in Europa. Het is de belangrijkste toegangspoort tot Noord-Afrika en dat is op de bus duidelijk te merken. De passagiers zijn voor meer dan de helft Noord-Afrikaanse mannen, jonge maar vooral oudere: snor, wollen muts, op hun zondags maar toch sjofel gekleed. De hele bus stinkt naar hun zoete, goedkope parfum. Saint-Charles is een splinternieuw station met veel glas en glanzende marmeren vloeren en echte hoge bomen in de vertrekhall. Het is gebouwd in functie van de TGV, die hier sinds 2001 een halte heeft, waardoor Parijs slechts 3 uren van hier verwijderd is. Deze verbinding is trouwens de start geweest van de heropleving van Marseille. Nu moeten we op zoek naar de metro die ons naar le Vieux Port zal brengen, waar ons hotel gelegen is. Het duurt even voor we het loket gevonden hebben. Voor 6 Euro kopen we een 5-rittenkaart en gaan op zoek naar de lijn 1 richting “La Rose”. We moeten slechts twee stations verder naar “Vieux Port - Hôtel de Ville”. Als we het metrostation uit komen, staan we meteen aan de oude haven. Het regent niet meer. De brede en uitgestrekte havenkom met zijn honderden zeilbootjes en zijn drukke vismarkt op de kade, brengt ons meteen Marseille 11in vakantiestemming. Maar eerst moeten we op zoek naar ons hotel, het New Hotel du Vieux Port, in de rue Reine Elisabeth. Dat blijkt net achter de hoek te liggen, naast het beursgebouw. Het hotel is ondergebracht in een van die typische statige gebouwen zoals je er zoveel ziet in Parijs. In 1978 heeft Jean-Paul Sartre hier een zomer doorgebracht. Het is een oud gebouw met een typische oude lift, maar verder is het interieur recent helemaal vernieuwd. Het inchecken duurt maar enkele seconden, want eens te meer blijkt de reservatie via Booking.com vlekkeloos te zijn verlopen. We nemen meteen onze kamer in op de tweede verdieping. Elke verdieping is hier volgens een ander thema ingericht: Soleil Levant, Afrique Noire, Vera Cruz. Wij zitten op Mille et Une Nuits en onze kamer is dan ook op zijn Marokkaans ingericht: zachtrode muren en in de badkamer blauwe en witte tegeltjes. Het is een mooie en vooral ruime kamer met zelfs een salontafel, twee fauteuils en een antiek bureaumeubel. Dit valt prima mee! Het is inmiddels 15.30 uur en we hebben grote honger gekregen. We trekken meteen naar de Quai du Port waar we hopen op één van de vele terrasjes buiten te kunnen eten. Er heerst immers een aangename temperatuur van ongeveer 12 graden. Gezien het gevorderde uur is dat echter nergens meer mogelijk en noodgedwongen nemen we vrede met een pan bagnat en een croissant in de straat van ons hotel. En dan is het tijd voor een eerste verkenning van de oude haven. Die is veel uitgestrekter dan we dachten. Een Marseille100wandeling er omheen is uitgesloten, want dat is verschillende kilometers! Het water met de vele bootjes, van kleine zeilbootjes tot luxueuze yachten, biedt heel wat mooie tafereeltjes die we gretig op foto en video vastleggen. Hier en daar ligt er ook een kleurrijke oude vissersboot tussen. Op ons gemak wandelen we toch de hele Quai de Rive Neuve af tot aan het Palais du Pharo. We genieten van het schouwspel van in- en uitvarende schepen tegen het decor van het Fort Saint-Jean dat aan de havenmond de hele trafiek lijkt te beheersen. Aan de overkant torent echter de basiliek van Notre-Dame-de-la-Grande boven alles uit; zij is de echte heerseres over de stad en zijn haven. De avond valt stilaan en er valt af en toe wat lichte regen. Tijd om stilaan te beginnen uitkijken naar een restaurantje voor vanavond. Er zijn er veel, maar op dit uur zijn de meeste nog gesloten. Ergens leidt een oude trap in een portaal naar een visrestaurant op de tweede verdieping van een zeer oud gebouw. Het ziet er wat groezelig, maar toch aantrekkelijk uit, maar… 60 Euro voor een menu is ons te duur. Dan maar terug naar de Quai du Port aan de overkant van de haven (wij kijken op geen kilometertje…) want daar hadden we heel wat aantrekkelijke restaurants gezien. We vinden vandaag niet de meest geschikte dag voor de Miramar, waar ze naar verluidt de beste bouillabaisse hebben, maar we gaan alvast reserveren voor morgenavond. Nu willen we eerst wat uitrusten bij een aperitiefje op het grote terras van de Samaritaine. We bestellen een lekker koel roséwijntje en krijgen er helemaal gratis drie schoteltjes met hapjes bij. Intussen is het aan het stortregenen gegaan en we moeten naar binnen vluchten waar we noodgedwongen en ietwat verkleumd wat langer blijven zitten terwijl we het vrij drukke verkeer gade slaan. Het valt op hoe vaak er hier of daar een ambulance of politiewagen met loeiende sirenes te horen is. De komende dagen zullen we er aan moeten wennen, want dit blijkt onlosmakelijk bij het decor van Marseille te horen. We maken van de gelegenheid gebruik om het stadsplan te bestuderen en min of meer een programma op te maken voor de komende dagen. Tegen 19 uur zijn we terug op onze hotelkamer waar ik de ervaringen van onze eerste dag toevertrouw aan mijn dagboek. 

Tegen 20 uur trekken we terug naar de Quai du Port waar we even over de helft het trendy restaurant ‘Le Cirque’ binnenstappen. Het restaurant is niet al te groot en tot onze verrassing zit er weinig volk. Een vriendelijke ober brengt ons meteen naar de bovenverdieping omdat we daar een mooier zicht hebben op de oude haven. We zitten er aanvankelijk helemaal alleen, maar later op de avond geraakt elk tafeltje bezet en heerst er een gezellige drukte. Het publiek is jong en een beetje blasé en de bediening is bijzonder vlot en vriendelijk. We eten loup de mer, wat hetzelfde blijkt te zijn als bar of zeebaars. We nemen verse sardientjes vooraf en een flesje witte wijn uit de Provence. De vis is perfect gebakken op het vel en de aardappelmousseline met olijfolie die erbij wordt opgediend, is echt zéér lekker. Alleen de rekening (107 Euro) valt nogal hoog uit, maar we vinden dat het zijn geld waard was. Onze reis is goed ingezet. Tegen kwart na tien liggen we in bed, tevreden en toch wel een beetje moe.

17:44 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (4) | Tags: reizen, frankrijk, marseille |  Facebook | |

Vorige 1 2 3 4