18-11-13

Frans Indongo Lodge

Banner Namibie.gif

Woensdag 11 september 2013 (3)

 

Om 13:40 uur bereiken we eindelijk de Frans Indongo Lodge. De lodge is genoemd naar een van de belangrijkste Namibische zakenmagnaten die rijk geworden is in de naaimachine-, suiker- en visindustrie en nu eigenaar is van supermarkten en allerlei belangrijke gebouwen over het hele Namibie Carlos 1 183.JPGland. Hij is bevriend met voormalig president Sam Nujoma en de Zimbabwese dictator Robert Mugabe, die hier regelmatig op bezoek komen. De Frans Indongo Lodge is een complex van gebouwen met dikke rieten daken in een prachtige tuin met waterpartijen, palmbomen en groene gazons. Het centrale gebouw is een ruimte zonder muren onder een immens strodak en uitlopend op een groot observatieterras dat uitkijkt op de vrije natuur. Hier zijn drink- en voederbakken geplaatst om het wild te lokken. Er lopen dan ook voortdurend allerlei soorten antilopen: zwartbok, springbok, blesbok, steenbok, oryx of spiesbok, e.a. Namibie Carlos 1 186.JPGAls verwelkoming worden we vergast op een heerlijk verfrissende koude citroenthé met munt en dan gaan we meteen aan tafel want de magen grollen intussen allemaal om het luidst. Het is zeer aangenaam onder het grote rieten dak en we krijgen een eenvoudige maar verzorgde lunch voorgeschoteld. Het is al 15 uur als we de tafel verlaten en onze kamers kunnen betrekken. Onze kamer blijkt een familiehut te zijn wat betekent dat we naast een slaapkamer beschikken over een salon en twee badkamers. Het is een smaakvol ingerichte kamer met veel Afrikaanse accenten en het grote muskietennet over het bed verhoogt het safarigevoel. Straks doen we een wandeling, maar eerst willen we het hele domein verder verkennen en op foto vastleggen. Het is werkelijk prachtig! Overal bloemen en talrijke vogels in alle kleuren: groen, geel, turquoise,… Er is zelfs nog wat tijd over voor een snelle duik in het zwembad, frisjes maar heerlijk!


Om 16:45 uur verzamelen we voor een wandeling naar de top van een heuvel. Het begint met een lastig steil stuk, maar daarna is het vrij gemakkelijk, al moeten we opletten voor gevaarlijke doornen alom. Overal zien we sporen en uitwerpselen van wild, maar er is nergens een dier te bespeuren. Eens op de top van de heuvel kijken we uit op een brede vallei waar de zon stilaan aan het ondergaan is, jammer genoeg op een weinig spectaculaire wijze.

Namibie Carlos 1 242.JPG

Hier hebben twee bedienden van de lodge een mooi buffetje klaargezet met drank en hapjes. De gin-tonic smaakt lekker. Dit is echt een leuk en gezellig moment! Op enkele dames na, die de jeep nemen, gaat de groep tevoet terug naar beneden terwijl de duisternis invalt. Als we om 19:30 uur terug bij de lodge komen, is het helemaal donker. We nemen snel een douche en kleden ons om vooraleer we alweer aan tafel aanschuiven. Er staat opnieuw oryx op het menu. Ik denk dat rundsvlees hier zeldzamer en kostbaarder is dan wild, wat niet te verwonderen is als je de uitgehongerde en magere koeien ziet langs de weg. Alles is opnieuw mooi gepresenteerd en zeer lekker, al valt het dessert wat zwaar uit: malva pudding met vanille-ijs. Een lekkere Zuid-Afrikaanse fles chardonnay aan de spotprijs van 11 € begeleidt ons zachtjes naar het einde van onze eerste échte reisdag. We hebben nog geen sensationele dingen gezien, maar het was een mooie start.

 

vorige                                     volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: namibie, otjiwarongo, frans indigo lodge |  Facebook | |

16-11-13

De Kaapse gier

Banner Namibie.gif

Woensdag 11 september 2013 (2)

 

Kort voor de middag houden we halt bij R.E.S.T. (Rare and Endangered Species Trust) in Okonjima voor een bezoek aan het Cape Vulture Project. Hier probeert men de Kaapse gier of Namibie Carlos 1 121.JPGCape Griffon Vulture te helpen die met uitsterven bedreigd wordt. We worden er ontvangen en rondgeleid door projectleidster Maria, die een prachtige grote uil op haar arm draagt. Voor haar oog heeft ze een zwarte lap zoals de zeerovers, het gevolg van een recent ongeval waarbij ze een oog verloor toen ze met haar gezicht in de scherpe doornen van een acaciastruik liep. In een immense kooi zitten twee Kaapse gieren en een bateleur, een andere grote roofvogel. In een kleine ruimte wordt een mooie black shoulder kite (valk) verzorgd vooraleer ze terug in de natuur wordt vrijgelaten. Het bezoek is interessant, maar toch betreuren de meesten dat we niet het nabijgelegen Africat gaan bezoeken, waar cheeta’s of jachtluipaarden worden beschermd. Voor we afscheid nemen, haalt Maria nog een verrassing boven: een schubdier (pangolin in het Engels). Het is een vrij klein geschubd dier, geelachtig van kleur, dat zich voedt met mieren en termieten. Het is zeer schuw en dus zelden in de natuur waar te nemen. Namibië Christiane 1 223.JPGHier leeft het in vrijheid, maar is gewend aan de mensen. Het laat zich dan ook gewillig door Maria oppakken en door ons fotograferen voor het traag op zijn twee achterste poten in de struiken verdwijnt. Om 12 uur stappen we weer op de bus voor de laatste 140 kilometer van vandaag. De zon brandt en het is zeer heet. Onderweg zijn veel jachtfarms, waar steenrijke buitenlanders uit de hele wereld voor groot geld begeleid worden bij het eigenhandig schieten van een springbok,  een steenbok, een kudu of een ander stuk wild. Marc vertelt ons hoe ze op soms hilarische wijze voor de gek worden gehouden om hen de indruk te geven dat ze echt heroïsche avonturen beleven. In Otjiwarongo gaan we eerst tanken vooraleer we naar onze lodge rijden. Het is een mooi verzorgd stadje, met nette winkels en goed onderhouden groene gazons. We kopen in de shop van het benzinestation (hier kan je echt àlles kopen) een zakje biltong (gedroogd vlees) want we beginnen toch al wat honger te krijgen. Die biltong wordt hier in verschillende smaken verkocht zoals zakjes chips bij ons. We bevinden ons in het land van de Herero’s, een van de minderheidsgroepen van Namibië, die we vooral kennen van de prachtige kleurrijke lange rokken en de speciale hoofddeksels van de vrouwen. Marc vertelt ons over de eigenaardigheid dat de hereromannen de militaire gewoonten van de Duitsers blijkbaar zò sterk bewonderen dat ze ze bij sommige officiële gelegenheden tot in het belachelijke nabootsen. Daarbij dragen ze oude Duitse legeruniformen en houden driloefeningen en heuse défilés met… houten wapens.

 

vorige                               volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: namibie, otjiwarongo |  Facebook | |