02-01-14

Vlucht boven Sossusvlei

Banner Namibie.gif

Zaterdag 21 september 2013 (2)

 

De Sossusvlei Lodge is ideaal gelegen voor een bezoek aan de vlakbij gelegen Sossusvlei. Het is Namibie Carlos 4 165.JPGeen vrij groot complex van gebouwen met een wat protserige poort die toegang geeft tot het hoofdgebouw, een zeer verzorgde tuin met bloeiende bloemen en cactussen, een prachtig groot terras, een klein maar mooi zwembad en natuurlijk de verspreid staande bungalows. De huisjes hebben een eigen terras dat uitkijkt op het schitterend landschap van de Namib-woestijn. Wij krijgen echter een bungalow toegewezen op de laatste rij en moeten het stellen met de achterkant van de andere huisjes en de parking… Pech! Om het woestijngevoel te verhogen, bestaat het dak en het bovenste gedeelte van de muren uit zeildoek.  Origineel en best mooi, maar minder aangenaam als het stevig waait, zoals we later nog zullen ondervinden. Om 16 uur verzamelen we voor de vlucht over de Namib-woestijn in een Cessna-vliegtuigje. Per jeep worden we naar het nabijgelegen vliegveld gebracht waar 2 vliegtuigjes klaar staan die elk plaats bieden aan 5 passagiers.  Twee jonge piloten geven eerst de veiligheidsinstructies en dan zijn we weg! Er staat een stevige wind en we zijn wel een beetje ongerust hoe de Cessna zich in de lucht zal gedragen. Maar dat blijkt niet nodig want we gaan niet alleen vlekkeloos van de grond, het toestel blijft ook in de lucht vrij stabiel. Meteen ontplooit zich onder ons een ronduit fantastisch en sensationeel landschap. Van bovenuit is de woestijn niet meer dan een gerimpelde zandvlakte waarin de duinen grillige figuren tekenen. De zichtbaarheid is prima en naargelang de invalshoek van de zon varieert de kleur van geel over beige en lichtbruin tot oranjerood. Schitterend gewoon. De sfeer in het vliegtuig is er dan ook een van opwinding en… zoveel mogelijk foto’s maken. Wij zitten beiden op de achterbank en hebben het beste uitzicht want we worden niet gehinderd door de vleugels.

Namibie Carlos 4 262.JPG

We vliegen boven Sossusvlei en Deadvlei, die we morgen te voet zullen verkennen. Over plattere duinen vliegen we vervolgens door tot aan de kust en daar gaat de piloot zò laag over zee vliegen dat het wel lijkt alsof we met een speedboot over de branding en de golven scheren. We vliegen op een hoogte van nauwelijks 20 meter. Sensationeel! Als we terug landinwaarts vliegen, gaat het weer over prachtige duinen die sierlijke kronkels vormen in het landschap. Nu gaan de twee vliegtuigjes dicht naast elkaar vliegen zodat we onze collega’s in het andere toestel duidelijk kunnen herkennen. Het is ook een ideale gelegenheid om mooie foto’s te maken van het andere vliegtuigje boven de duinen. En dan gaan we op zoek naar wildlife. Maar tevergeefs, op één enkele oryx na, krijgen we geen enkel dier te zien. Fascinerend zijn de lichtgroene vlakten waarin ontelbare grote en kleinere cirkels zichtbaar zijn. Het is me een raadsel waar die vandaan komen. Namibie Carlos 4 339.JPGDe groene begroeiing steekt mooi af tegen de fel oranje bodem. Prachtig! Vooraleer te landen, vliegen we nog even boven onze lodge, waar de achterblijvers ons al staan op te wachten. Om 18:30 uur, na een vlucht van 75 minuten, zet onze piloot ons veilig terug op de grond. Zeer enthousiast en opgetogen stapt iedereen uit. Het was een onvergetelijke ervaring!  De extra-uitstap was zijn geld (1.500 N$ of 117 €) absoluut waard. Ook al hebben een paar zich een beetje onwel gevoeld, toch is iedereen tevreden te zijn meegegaan en de achterblijvers zijn een beetje jaloers maar blij dat we veilig terug zijn. We hebben nog net de tijd voor een snelle douche vòòr het diner. Dit wordt ook weer een voltreffer. Er is een buffet met een zeer uitgebreide keuze aan koude en warme voorgerechten en op de barbecue liggen niet minder dan 9 soorten wild. Wij kiezen voor impala, gnoe en zebra. Zéér lekker! Intussen hebben we wel zowat alle wildsoorten gehad, denk ik. Nadien is er nog een uitgebreid dessertbuffet, maar onze magen zeggen ons dat we ons een beetje moeten beperken. Het was een prachtige dag en een heerlijke avond!

 

Voor meer foto's van de vlucht boven Sossusvlei: klik hier

 

vorige                              volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: namibie, namib, sossusvlei |  Facebook | |

30-12-13

Solitaire

namibie, swakopmund, solitaire

Zaterdag 21 september 2013 (1)

 

Het is zonnig deze morgen, maar koud. Vandaag verlaten we Swakopmund en we hebben een hele dag busreis voor de boeg, die ons via de Kuiseb- en de Gaubpas zal brengen tot in Sossusvlei, één van de hoogtepunten van de reis. We volgen voor een groot deel de Trans Kalahari Highway die van Windhoek tot in Zimbabwe loopt. Onderweg komen we o.m. langs Vogelfederberg, Solitaire en Sesriem en we overschrijden de Steenbokskeerkring. Volgens Marc krioelt het hier van verdekt opgestelde politiemannen met speedguns om de snelheid te controleren. Ze verschuilen zich naar het schijnt zelfs in de riolen. In en rond Swakopmund zijn de wegen en straten breed. Dat komt door de ossenwagens die door een gespan van 16 à 18 ossen getrokken werden en dus veel plaats nodig hadden. Aanvankelijk rijden we over de harde maar glibberige zoutpaden langs het duinengebied. Hier lagen 100 jaar geleden nog geen duinen. Het zand heeft geleidelijk de rotsen bedekt en de bodem is dan ook rotsachtig. Vandaar dat hier nu overal grote granietblokken uit de grond worden gezaagd.

Namibie Carlos 4 011.JPG

Naarmate we verder rijden, verandert het landschap geleidelijk: zand gaat over in korstmossen, er verschijnen vervolgens kleine planten, daarna struiken en tenslotte meer en meer bomen. Hier groeit o.m. de kameeldoringboom wiens wortels 100 à 120 meter diep in de grond gaan. De boom is zeer gegeerd door de giraffen of ‘kameelperden’ zoals ze hier genoemd worden. Vandaar de naam. Hij draagt ook een vrucht waarvan de pitten worden gebruikt als een soort ersatz-koffieboon. Hier en daar duikt ook een kokerboom op en af en toe spotten we in het landschap een eenzame struisvogel. Als we door de Kuisebpas rijden, zit er plots een baviaan op de weg en de bus moet stoppen. Het blijkt een ziek en zielig exemplaar te zijn die niet goed weet wat hij wil. Uiteindelijk gaat hij toch opzij en kunnen we door. We stoppen bij ‘Kriess se Rus’, de rustplaats van ene Kriess, voor een fotostop. De zon schijnt en er staat een koude wind als we uitstappen, maar het panorama is schitterend.

 

Het verhaal van Marc gaat vandaag over de recente politieke geschiedenis, niet alleen van Namibië maar ook van de rest van Afrika. Zo komen ook de strijd tussen de hutu’s en de tutsi’s aan bod en Ruanda, Burundi en Congo waarbij figuren als Museveni, Mugabe, Mobutu en Kabila een hoofdrol spelen. We bevinden ons in Nama-gebied, een kleine minderheidsgroep die verwant is aan de hottentotten. We steken eerst de Gaubpas over en daarna de Steenbokskeerkring. In sommige bomen hangen reusachtige vogelnesten waarin tot 200 ‘sociable weavers’ of  ‘verzamelvogeltjes’ kunnen wonen, een hele gemeenschap. De nesten kunnen tot 100 jaren oud zijn. In de verte zien we af en toe een oryx lopen of een kleine groep zebra’s. Op de middag houden we een lunchstop bij de Rostock Ritz Desert Lodge midden in de kale vlakte. Het is een geheel van wat bizarre bouwsels met koepelvormige daken maar de omgeving en aanplanting maken het toch tot een mooie plek. In een omheind deel van de tuin zitten stokstaartjes, de schattige diertjes die zo nieuwsgierig  rechtop kunnen staan kijken. De zon staat hoog en geeft veel warmte, dus we lunchen binnen: kipsla en oryx met friet. Om 13:45 uur stappen we weer in de bus. We hebben nog 140 kilometer te doen. Het landschap verandert opnieuw: de zandbodem begint geel, oker en oranje te kleuren.

Namibie Carlos 4 113.JPG

Bij Solitaire houden we halt. Niettegenstaande hier niet veel meer te zien is dan een hotel en een benzinestation met shop, stopt nagenoeg iedereen hier. Het ligt namelijk op een kruispunt waar iedereen voorbij moet en het is de enige plaats in de verre omgeving waar getankt kan worden. Solitaire werd uitgebouwd door Moose, een oude man van Schotse afkomst, die er in zijn winkeltje o.a. zijn beroemde appelcake verkocht. Die is nu nog steeds te koop en een must voor elke voorbijganger. Wij kunnen uiteraard niet aan de verleiding weerstaan en het moet gezegd: ik heb zelden zo een lekkere appeltaart gegeten. Solitaire werd ook bekend door het gelijknamige boek dat de Nederlander Ton Van der Lee erover schreef. In de jaren ’90 kwam hij hier langs, werd meteen verliefd op de plek en besloot er te blijven om aan de stress van het moderne leven te ontsnappen. Hij bouwde er een restaurantje uit en vond er inderdaad de verhoopte rust, tot… Lonely Planet de plaats ontdekte en de toeristen begonnen toe te stromen. Het was het einde van zijn droom maar de plek, hoe toeristisch ook, heeft nog steeds charme. Dat komt o.m. door de vele oude voorwerpen (benzinepomp, schrijfmachine, enz.) die hier nog te zien zijn, maar ook in grote mate door de kleurrijke autowrakken die rondom in het zand verspreid liggen en in deze setting zeer fotogeniek zijn. De Nederlander is intussen weer vertrokken maar de legendarische Moose woont hier nog altijd. We steken de Tsondabrivier over en trekken verder door de versteende woestijn en de versteende duinen langs de Naukluftbergen, richting Sesriem. Hier slaan we rechtsaf naar de Sossusvlei Lodge, onze verblijfplaats voor de komende twee nachten. Het is precies 16 uur als we er aankomen.

 

vorige                                      volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: namibie, swakopmund, solitaire |  Facebook | |