16-05-11

Een hallucinante en magische wereld

banner NZ.jpg

Zaterdag 27 november 2010

 

Ik heb voor de eerste keer op deze reis geslapen tot de wekker (7 uur). De hemel kleurt volledig blauw en er is geen wolkje te zien. Op ons terras is het hemels, maar in de Lakeside Lodge wordt het ontbijt binnen opgediend: verse muffins deze keer, warm uit de oven, en natuurlijk al de rest zoals elke dag: muesli, yoghurt, groene en gele kiwi’s, verse aardbeien,…  Wij willen vandaag de vulkanische parken rond Rotorua bezoeken en vragen aan Lyndsey welke de mooiste zijn. Ze kan niet kiezen, want ze vindt ze allemaal verschillend en even de moeite waard. Ze geeft ons wel twee kortingsbonnen mee van 10% op de entreeprijs. We beslissen om Te Puia niet te bezoeken wegens waarschijnlijk té toeristisch: er is een Maori Village, en dat hebben we gisterenavond al gehad.  Om 9u15 vertrekken we naar Waimangu Volcanic Valley, een 25 kilometer ten zuiden van Rotorua. De zon staat hoog aan de hemel en het wordt een ideale dag voor een wandeling. Goedkoop zijn deze parken niet (18 euro per persoon) , maar dat hebben we er graag voor over. Onze reis naar Yellowstone National Park in 1999 is immers nog steeds één van onze beste reisherinneringen en we hopen hier ongeveer hetzelfde te vinden.

nieuw-zeeland,noordereiland,rotorua,waimangu,wai-o-tapu

En we worden niet teleurgesteld! Al onmiddellijk staan we aan de rand van een borrelend kratermeertje van waaruit een kokend riviertje doorheen het bos kronkelt, rotsen en algen achterlatend in de meest fantastische kleuren: bruin, oranje, groen, rood, geel, zwart en alle nuances ervan. De kleuren trekken grillige patronen in het landschap en hier en daar spuit het water glashelder maar kokend heet naar omhoog. Ons fototoestel zal vanaf nu roodgloeiend staan!  We doen de “self guided walk” van ongeveer 4 kilometer en doen er… 2,5 uren over!  Onderweg staan we voortdurend in verwondering over de kleurenpracht van water en bodem. Het is ongelooflijk hoe de natuur zich aan deze uitzonderlijke omstandigheden heeft aangepast: er groeien heel typische planten en varens en ook sommige vogels lijken geen last te hebben van de hete bodem. We zien pukeko’s (een soort waterhoen), fantails (waaierstaarten) en pied stilts (steltlopers) die op hoge poten zelfs door het kokende water waden.  Op het eindpunt, aan het Lake Rotamahana, horen we het luidruchtig gebrom van motocrossers, die hier de stilte verstoren. Schandalig! Bij een moerasachtige poel  ontdekken we echter dat het lawaai niet afkomstig is van motoren, maar van… kikkers! Hier kan je een boot nemen die je verder brengt naar de vulkanische terrassen, maar wij besluiten de shuttle te nemen die ons terug brengt naar het Visitor Centre. Het is intussen tijd voor de lunch en we genieten van het mooie weer op een terrasje met een eenvoudige, maar lekkere chicken wrap en een frisse coke.

 

Na de middag trekken we verder naar een tweede vulkanisch park: Wai-O-Tapu Thermal Wonderland. Het klinkt een beetje als een pretpark, maar dat is het geenszins. Dit is opnieuw een fascinerend terrein dat door de vulkanische activiteit en de nog steeds actieve ondergrond is herschapen in een hallucinant decor van kleuren en dampen.  De kleurenvariatie wijst op de aanwezigheid van mineralen: zwavel (geel tot roze), ijzeroxide (rood), antimonium (oranje), silicum (wit), mangaan (paars), arsenicum (groen) en koolstof (zwart). Hoogtepunten zijn de “Champagne Pool” en het  “Artist’s Palette” . 

nieuw-zeeland,noordereiland,rotorua,waimangu,wai-o-tapu

De opborrelende luchtbellen en de eindeloze kleurenvariatie gaven hen hun naam. Maar ook de andere poëtische namen verraden de magiek en mystiek van deze plek: Devil’s Home, Rainbow Crater, Opal Pool, Devil’s Ink Pot, Inferno Crater, … Ademloos en voortdurend filmend en fotograferend maken we een wandeling van 3 km in drie grote lussen. Er is ook één grote geiser in het park, de Lady Knox Geyser, die het water 20 meter hoog de lucht in spuwt, maar dat gebeurt jammer genoeg maar één keer per dag in de voormiddag.  Die zullen we dus missen, maar dat geeft niet echt want we lezen dat de geiser, om op regelmatige tijdstippen te spuiten, wat  geholpen wordt door menselijke tussenkomst: er wordt elke morgen om 10u15 een soort zeeppoeder in gegooid om hem actief te krijgen. Dat is toeristenbedrog en dat hoeft niet voor ons. Trouwens, geisers hebben we destijds in Yellowstone genoeg gezien.  De hele namiddag wandelen we onder een prachtig blauwe hemel over houten wandelpaden langs rokende en borrelende holen, kleine kraters, blauwe en groene meren en blubberende modderpoelen. We kunnen er niet genoeg van krijgen! Bij het verlaten van het park houden we nog even halt bij een andere mud pool en dan rijden we terug naar onze B&B, waar we met een glas wijn op ons terras nagenieten. Hier stuur ik ook een mailtje naar Arianne en Johan aan wie we deze reis voor een groot deel te danken hebben. We laten hen weten hoe dankbaar we hen zijn. Nog steeds is er nauwelijks een wolkje te zien, maar aan het meer is er nu toch duidelijk wat meer wind en in de schaduw is het frisjes. Als we om 19 uur naar Rotorua rijden voor het diner, is het er tamelijk druk. Het is zaterdagavond en duidelijk uitgangsavond. De meeste terrassen zitten al goed vol (er wordt hier overal zeer vroeg gegeten) en wij verkiezen toch maar binnen te eten. Ons oog valt op een hip restaurant “Triple 1 Five” met als specialiteit “stonegrill”.  Dat hebben we nog nooit gegeten en we besluiten dat maar eens te proberen. Het wordt een echte meevaller: een stevige steak van Hereford Beef (400 gram!!) ligt te sudderen op een gloeiend hete steen, die gedurende een half uur heet genoeg blijft om er je vlees stukje per stukje naar wens op te roosteren.  Lekker en leuk!

 

vorige volgende

09-05-11

Badhuis in Elisabethaanse stijl

banner NZ.jpg

Vrijdag 26 november 2010 (2)

 

We moeten meteen aan tafel want Lyndsay heeft koffie en vers gebakken scones met room en confituur.  Ze wil alles weten over onze uitstap en is zo mogelijk nog enthousiaster dan wij. Voor deze namiddag raadt ze ons een bezoek aan het Rotorua Museum en de Governmental Gardens aan. In een uitgestrekt en mooi verzorgd park staat een mooi gerestaureerd, indrukwekkend gebouw in Elisabethaanse stijl: het Bath House

NZ 37.jpg

Het werd in 1902 opgetrokken in een poging om naar Europees voorbeeld een prestigieus kuuroord op te richten dat de rijke elite van de hele wereld zou aantrekken. De modder en het zwavelhoudende water van de omliggende warmwaterbronnen hadden immers zowel zuiverende, kalmerende als stimulerende eigenschappen. Maar de bouwers hadden geen rekening gehouden met de vernietigende oxiderende kracht van datzelfde water en algauw werd het onderhoud van het immense gebouw problematisch. Daarenboven was het enthousiasme voor kuuroorden tegen de jaren '40 van de vorige eeuw sterk afgenomen zodat het geheel vrij snel in verval kwam. In 1966 nam de stad het gebouw over en bracht er het Rotorua Museum in onder. De restauratie is op heden trouwens nog niet volledig voltooid.  We worden door het museum geleid door een gids en maken kennis met de geschiedenis van het badhuis, maar ook met de cultuur van de Maori’s. Op het einde worden we in een klein theatertje gebracht voor een film over de uitbarsting van de Tarawera vulkaan in 1886. Het theater is gebouwd als een ouderwets gezellig cinemazaaltje. De voorstelling begint met een stomme film met authentieke beelden uit het begin van de 20e eeuw en daarna volgt een moderne evocatie van de uitbarsting, inclusief gestommel en schuddende banken.  Na afloop doen we nog een wandeling door het stadje en om 16u15 zijn we terug in Beachfront B&B waar we onder de douche de laatste zwavelgeur wegspoelen. Het is intussen zonnig geworden en er staat een stevige frisse wind. We nemen plaats op het terras met een glaasje wijn. We moeten van Lyndsay het vliegengaas van de terrasdeur goed dicht houden, want anders komen er honderden insecten op het licht af. Ze zien er uit als muggen, maar ze bijten niet.  Ik hou me nog wat bezig op het internet waar ik verneem dat H zijn eerste tentoonstelling heeft kunnen versieren in een nieuwe interieurzaak in de Brusselse Dansaertstraat. Goed nieuws!

 

Voor vanavond hebben we geboekt in de Mitai Maori Village in Rotorua voor een Maorishow met hangi-maaltijd. Deze namiddag zijn er nog twee gasten aangekomen, een echtpaar uit Eastbourne, England. Zij hebben ook voor Mitai gereserveerd en samen worden we om 18 uur door een busje opgehaald. We komen terecht in een soort pretpark, gelegen middenin het groen en we zijn er duidelijk niet alleen: op de parking komen de bussen met toeristen toe. We worden eerst verdeeld over twee grote feesttenten met genummerde tafels, waar ons door een entertainer het programma wordt voorgesteld. En dan mogen we samen de ‘onthulling’ van de hangi bijwonen.  Volgens een Maori-traditie worden aardappelen en vlees ingegraven in de grond en op hete rotsen gestoomd. We krijgen lamsvlees en kip, gewone en zoete aardappelen en een buffet met diverse koude gerechten. Het geheel heeft een hoog barbecuegehalte en het smaakt lekkerder dan verwacht. Daarna is het tijd voor de show. In een openluchttheater is een heus Maoridorp als decor opgebouwd en daarin zingen en dansen een groep Maori’s hun traditionele dansen. We genieten van het afwisslende schouwspel dat verrassend authentiek overkomt. De acteurs spelenNZ 38.jpg in ieder geval met een bewonderenswaardig enthousiasme en met veel gevoel voor humor. Dit zijn duidelijk mensen van deze tijd, maar die zeer begaan zijn met het behoud van hun identiteit en cultuur. Wat een contrast met de schertsvertoning in Waitangi eerder deze week! We besluiten de avond met een wandeling door het donkere Rainbow Springs Nature Park waar we eerst reuzengrote forellen te zien krijgen en dan, mits enige moeite en veel geduld, in het struikgewas de schim kunnen opvangen van twee kiwi’s. Deze vogels die symbool staan voor Nieuw-Zeeland zijn niet alleen nachtvogels, maar ook zeer schuw zodat je ze in de natuur zo goed als nooit te zien krijgt. Wij hebben er toch even een glimp van opgevangen. Als we om 22 uur terug in onze B&B arriveren, staan er duizenden sterren aan de open hemel.

 

vorige                         volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nieuw-zeeland, noordereiland, rotorua, maori |  Facebook | |