06-04-13

Fatehpur Sikri, de verlaten stad

india, fatehpur sikri

Dinsdag 11 december 2012 (1)

 

Weer vroeg uit de veren vandaag! Om 5:15 uur want we moeten al vroeg vertrekken naar het station voor een treinreis naar Bharatpur van waaruit we per bus verder reizen naar Agra, de stad van de Taj Mahal. Het station ligt niet zo ver van ons hotel want ’s nachts hoorde ik hier af en toe het getoeter van een trein. Met de open jeep rijden we een kwartiertje door de kille ochtend vooraleer we het station bereiken. Hier heerst een grote drukte en er zijn veel kleurrijke tafereeltjes te fotograferen, maar daar krijgen we helaas de tijd niet voor. Door de stank en langs bedelaars en, ondanks de cattle grids, een enkele koe, haasten we ons naar het perron. De treinen zijn hier superlang en dus ook de perrons, maar de exacte stopplaats van elke wagon is duidelijk aangeduid, een uitzonderlijk voorbeeld van efficiëntie in dit overigens chaotische land. Een goederentrein dendert zonder vertragen, met veel lawaai en aan grote snelheid door het station. India Ca 10-11 dec 2012 219.JPGOnze trein is om 7:05 uur en stipt op tijd. We krijgen ruime en comfortabele zitplaatsen in 1e klas, maar… vuil en smerig. Door de vensters kan je nauwelijks kijken van de vuiligheid, zeker niet aan de kant waar de zon intussen opkomt en de skaileren zetels plakken. Een conducteur komt, gewapend met grote papieren, controleren of iedereen wel op de juiste plaats zit en gedurende de hele rit lopen verkopers rond met allerhande eten en drankjes: koffie, thee, chips, tomatensoep, broodjes… Om 9:30 uur bereiken we Bharatpur, onze bestemming en hier wacht onze bus ons op. Hij heeft de reis vannacht al gemaakt samen met onze koffers. Ook hier krijgen we amper de tijd om foto’s te maken van de uitpuilende treinen op het perron, van waaruit sjofele mensen ons triest aanstaren vanachter de tralies van de wagons in 2e en 3e klasse. Het lijkt wel een jodentransport uit de tweede wereldoorlog. In het station heerst dezelfde drukte als in Ranthambore. We zijn niet langer in Rajasthan, maar in de staat Uttar Pradesh. Dat merk je ook aan de mensen. Die lijken hier toch van een ander type wat zich ook uit in totaal andere kleuren in hun kledij: zo mogelijk nòg kleurrijker en met meer bedrukte stoffen.

 

Er hangt een lichte mist als we vertrekken richting Agra. We rijden langs eindeloze velden met geel bloeiend koolzaad en door dorpjes waar zich dezelfde taferelen afspelen als de vorige dagen: marktstalletjes, vrouwen met vracht op hun hoofd, mannen die languit op een ligbed liggen slapen, koeien, varkens, druk verkeer… De wegen zijn stoffiger en in het veld zien we talrijke wilde pauwen en een enkele blue bull lopen.  Er zijn ook meer waterbuffels dan we tot nu toe zagen. Typisch en zeer frequent zijn hier de stapels gedroogde koeienvlaaien, die dienst doen als brandstof en als dakbedekking.

India Ca 10-11 dec 2012 260.JPG

Eerst doen we Fatehpur Sikri aan, een verlaten stad uit de 16e eeuw, de hoofdstad van de grote mogolkeizer Akbar de Grote. We wandelen over een uitgestrekt terrein met paleizen, moskeeën, pleinen, een zuilengalerij van 5 verdiepingen, alles in rode zandsteen en zeer mooi bewaard of gerestaureerd. Indrukwekkend. De zuilen en gewelven zijn prachtig uitgewerkt met geometrische tekeningen. De felle kleuren van de kledij van de Indische toeristen contrasteren mooi met het eentonige terracotarood van de gebouwen maar de hemel kleurt jammer genoeg iets minder blauw dan de vorige dagen. Om het heiligdom van een van de tempels te betreden, moeten we niet alleen onze schoenen uitdoen, maar ook een plastieken hoofddeksel opzetten dat doet denken aan het mandje van een ouderwetse slazwierder. Binnen schuiven de gelovigen aan en doen iets eigenaardigs met meegebrachte gekleurde doeken, bloemen en geldbiljetten. Aan de ramen zijn duizenden gekleurde touwtjes opgehangen om een of andere gunst af te smeken.  Om 12:30 uur is het tijd om de reis verder te zetten naar Agra, waar we meteen het Trident Hotel opzoeken. Maar eerst moet onze chauffeur toch even halthouden om enkele grote flessen cola en een fles rhum te kopen, want François trakteert opnieuw met een aperitiefje! Het is overigens onze laatste rit met deze bus en tijd om afscheid te nemen van onze chauffeur en begeleider die ons op een schitterende manier veilg doorheen de chaos en de drukte van het Indische verkeer geloodst hebben. We danken hen met een royale fooi.  Agra is de stad van ambachten en handel, vooral in juwelen en leder. Op een kruispunt worden we opgehouden door een indrukwekkende colonne van auto’s, begeleid door de politie: een VIP. Zodoende is het 14:15 als we in ons hotel aankomen. 

 

voor meer foto's van Fatehpur Sikri: klik hier

 

vorige                                                     volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: india, fatehpur sikri |  Facebook | |

03-04-13

Opnieuw geen succes

Banner India.jpg

10 december 2012

 

Ik heb niet te best geslapen vannacht. Het bed was zeer hard en daarenboven kreeg ik voortdurend zure oprispingen van het eten gisterenavond. We worden weer zeer vroeg gewekt want we vertrekken al om 7 uur voor een tweede zoektocht naar de tijger. De kans om er een te zien zou ’s ochtends vroeg het grootst zijn. Het is nog donker en koud en in de open jeep beschermen we ons zo goed mogelijk met warme dekens. Deze keer krijgen we een andere zone toegewezen. Er is hier blijkbaar zo veel verkeer van “tijgerzoekers”, dat het park in zones is verdeeld en dat de jeeps telkens maar één zone mogen doorkruisen. Het landschap is duidelijk verschillend van gisteren: meer bosjes en geen apen, maar dat ligt misschien eerder aan het vroege uur. Als de zon opkomt, verschijnen er meer en meer herten, blue bulls (een soort antiloop) en pauwen, maar de tijger is weer niet te bespeuren. Onze gids heeft een “alarm call” india, ranthamboregehoord en we haasten ons die richting uit. En inderdaad, in het mulle zand zijn zeer duidelijk de sporen van een tijger en hyena’s te zien! Radiocontact leert ons dat er inderdaad van verschillende kanten calls gemeld zijn. Mogelijks is de tijger momenteel aan het eten en komt hij waarschijnlijk straks naar de vijver om te drinken. Daar gaan we dus postvatten. We blijven er stil en geduldig een hele tijd staan, maar het blijft stil. De stoute geel-zwarte eksters komen heel dichtbij en aan het water ligt een grote krokodil, wat ons toch nog enkele mooie foto’s oplevert. Ook de herten die bij de opkomende zon in het nevelige bos wandelen, zijn een dankbaar onderwerp voor onze camera. Plots worden we opgeschrikt door het gekrijs van opvliegende pauwen vlakbij. Het is een junglekat die zich zo snel uit de voeten maakt, dat we niet eens de kans hebben om ze te fotograferen. Dit is een vrij zeldzaam dier. Onze gids zegt dat hij die maar 4 à 5 keer per jaar te zien krijgt. Als we de tijger niet te zien krijgen, dan hebben we toch alvast dit mini-exemplaar gezien. Dan maar genieten van het mooie landschap (palmbomen, een vijver met rode algen) en het andere wild: reigers, eenden, ijsvogels en ooievaars op de oever en hier en daar een hert, een groepje wilde varkens, blue bulls en sambars (twee antilopensoorten), krokodillen,… Op de terugweg naar het hotel, opnieuw onverrichterzake, beweert onze gids dat een tijger, die als welp werd gered en opgevangen in een fance, elke nacht naar het dorp en zelfs tot bij ons hotel komt. Ik begin stilaan de safariverhalen met een serieuze korrel zout te nemen.

 

Het is 11 uur en we hebben nu twee uren vrij en tijd om onze koffers te pakken. Vannacht gaan die met de bus naar Agra terwijl wij morgenvroeg de trein nemen. Na de lunch vertrekken we voor onze derde en laatste safari op zoek naar de tijger. Als we er weer geen te zien krijgen, zullen de twee reisgenoten die vroeger waren afgereisd, 12 safaris gedaan hebben zonder succes, want vorige week deden ze er in Centraal India ook al 9. Het is zeer warm en deze keer krijgen we zone 5 toegewezen. We hebben een andere chauffeur, maar dezelfde gids. Hij spreekt af dat we nu geen fotostops meer houden tenzij voor de tijger of voor iets wat we nog niet gezien hebben. Er is nauwelijks wild te zien.  Als de jeeps elkaar kruisen, wordt er druk informatie uitgewisseld. Plots schieten we pijlsnel weg en een andere jeep raast de andere richting uit. Er is een luipaard gespot en we gaan hem omsingelen. Maar als we in een grote cirkel zijn rondgereden, komen we de andere jeep weer tegen.

india, ranthambore

Niets… We blijven minutenlang stilstaan. Er zijn weer sporen van de tijger in het zand. Hij moet hier ergens zijn! Spannend, maar ik kan me stilaan niet van de indruk ontdoen dat die gidsen hier een toneeltje opvoeren om de spanning erin te houden. Anderen denken er blijkbaar ook zo over, want één van onze collega’s valt zowaar in slaap… We blijven maar rondrijden en af en toe een tijd stilstaan, maar onze enige “nieuwe oogst” is een mangoest, een katachtig roofdier dat meer aan een grote rat dan aan een kat doet denken. Om 17:30 uur geven we het op. Tijdens de koude terugrit naar het hotel, gaat de zon onder. We zijn een beetje ontgoocheld, maar niemand laat het aan zijn hart komen. Het ware mooi geweest, maar de tijger zien was nu ook weer niet het belangrijkste doel van deze Indiareis.

 

vorige                                          volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: india, ranthambore, tijgersafari |  Facebook | |