18-03-13

Winkelen in Jaipur

Banner India.jpg

Vrijdag 7 december 2012

 

Ik word al vroeg uit mijn slaap gewekt door het eentonig gezang van een muezzin die ergens door de luidsprekers van een moskee weerklinkt. Maar als we om 7:30 uur door het dorp naar de bus wandelen, is het nog zeer stil. India begint ‘s morgens pas rond 10 uur te leven. We hebben weer een vrij lange busrit voor de boeg op weg naar Jaipur, de grootste stad van Rajasthan. Ook op de autsnelweg is het nog stil maar later komen we toch terecht tussen het drukke vrachtverkeer. Vooral vrachtwagens geladen met één of twee enorme brokken wit marmer vallen op. We naderen immers de stad Makrama waar ook het marmer van de Taj Mahal vandaan komt. Vandaag heeft François een les geschiedenis op het programma staan. In zijn eigen onderhoudende en humoristische stijl vertelt hij ons alles over de opeenvolgende sultans, mogols (Akbar was de grootste), sjeiks en maharadja’s. We vernemen hoe de Britten hier tot 1947 de plak zwaaiden en hoe nadien de Ghandi-dynastie en de Congrespartij het land verder lieten uitgroeien tot de grootste democratie ter wereld. Hij vertelt ons ook hoe Pakistan zich afscheurde en de grootste vijand van India werd.

India Ch 7 dec 2012 023.JPG

Intussen kijken we vanuit de bus naar het dagelijkse leven onderweg. We rijden een crematiestoet voorbij. Een hoop volk loopt achter het lijk dat, gewikkeld in een oranje doek, op de schouders naar de brandstapel wordt gedragen. Twee keer wordt onze bus tegengehouden door de politie: één keer voor overdreven snelheid en één keer omdat we om een onduidelijke reden de gewone weg niet mogen nemen. Een alternatief is niet evident en we moeten tientallen kilometers omrijden. Op de middag stoppen we bij een restaurant in Ajmer voor de lunch. We zijn echter een kwartier vóór het afgesproken uur en kunnen niet anders dan in een klein kamertje eerst een aperitief nemen. We zullen het geweten hebben: 300 roepies voor een biertje, het dagloon van een geschoolde arbeider! Om 13:45 uur zijn we terug op weg. Ajmer lijkt wel de stad van de bromfietsen te zijn. De autostrade naar Jaipur telt zowaar 2 maal 3 baanvakken, een ongeziene luxe. Maar ook hier lijkt spookrijden toegelaten. Het weer, dat tot nu zonnig en warm was, is aan het veranderen. Het wordt grijs en bewolkt. We rijden nu langs Kishangar waar het marmer uit Makrama verzaagd wordt tot platen. François geeft nog wat uitleg over het soefisme, een mystieke strekking in de islam die zeer vreedzaam en gematigd is. Heilige Soefi’s worden beschouwd als beschermengelen die mirakels kunnen doen want zij kunnen communiceren met de jinns, onaardse geslachtloze wezens. We krijgen ook een vreemd verhaal over de theorie van ene Nicolas Notovitch, een Russisch officier en journalist, die beweert dat Jezus Christus jaren in India geleefd heeft en er het boeddhisme bestudeerde. Hij zou volgens hem niet verrezen zijn, maar in India begraven.

 

We rijden Jaipur binnen. Aan de rand van de moderne stad staan talloze opslagplaatsen want dit is dé stad van de ambachten. Het stadsbeeld wordt beheerst door grote bouwwerven voor de aanleg van een metro. Het verkeer is zeer druk: bussen, auto’s, moto’s, toektoeks en riksja’s. We kruisen ook een kleurig beschilderde olifant op weg naar een trouwfeest. We beginnen ons stadsbezoek met een wandeling van een uurtje in de oude stad. Onder een arcade langs de twee zijden van de drukke hoofdstraat liggen de kleine winkeltjes tegen elkaar aangedrukt en bieden een chaotische overvloed aan allerlei koopwaar: potten en pannen, lampen, meubels, kleren en schoenen maar ook kruiden en specerijen.

India Ch 7 dec 2012 089.JPGIndia Ch 7 dec 2012 088.JPG

Groenten en fruit worden verkocht door vrouwen die hun vruchten mooi gestapeld hebben op de stoep. Het krioelt er van de mensen en we moeten ons reppen om foto’s te maken en de rest van de groep niet uit het oog te verliezen. Op straat heerst een chaos van karren, bromfietsen en fietsriksja’s in een kakafonie van geluiden. De gids leidt ons door een van de stadspoorten naar de plaats waar onze bus ons opwacht. We moeten onze neus dichtknijpen en de adem inhouden wanneer we door de poort stappen. Net buiten de stadsmuur stuiten we opnieuw op mooi opgetuigde olifanten, kamelen en ruiters maar de duisternis is inmiddels al in gevallen zodat we er geen goede foto’s meer kunnen van maken.

 

Om 18 uur zijn we bij het Trident Hotel , een vijfsterrenhotel bij een meer aan de rand van de stad. Hier zullen we twee nachten logeren. Na de bindi en het welkomstdrankje, trekken we naar onze kamer voor een verkwikkende douche want we willen zo snel mogelijk het stof en het vuil van de stad wegspoelen. Aangezien we hier twee nachten blijven, is dit ook het moment om een pakketje wasgoed af te geven. Trident is een mooi hotel met de klassieke maar wat onpersoonlijke klasse van de internationale hotelketens. De kamers zijn stijlvol en bieden alle comfort, niet groot, niet klein, maar geenszins te vergelijken met de Leela Palace van eergisteren. In het restaurant is er, in tegenstelling met de vorige hotels, voor het eerst veel volk. Volgens François is het overal, in de hotels, in de tempels, op de snelweg... veel minder druk dan gewoonlijk. Crisis? Het buffet is prachtig en het eten zéér lekker, met heel wat Indische smaken: diverse bereidingen van kip, pikante curries, chutneys en natuurlijk de onvermijdelijke dhal (linzenschotel). De wijn is echter véél te duur: voor een fles Sula (intussen onze favoriete wijn) betaal je hier 2.500 roepies + 25% taks en elders slechts 1.600 roepies taks inbegrepen. We houden het bij een Kingfisher biertje.

 

voor meer foto's van Jaipur: klik hier

 

vorige                           volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: india, jaipur |  Facebook | |

15-03-13

Sjaals en zilveren armbanden

Banner India.jpg

Donderdag 6 december 2012 (3)

 

Tegen 17 uur arriveren we in Deogarh. De bus zet ons af aan de rand van het centrum en van daaruit hebben we de keuze: een wandeling door het centrum naar ons hotel of met een ouderwets vehikel dat het midden houdt tussen een vrachtwagen en een open bus. Iedereen verkiest te voet te gaan zodat we nog een beetje van de lokale sfeer kunnen opsnuiven. De winkelstraat biedt een zeer levendige indruk met haar vele winkeltjes en vooral de drukte van mensen, bromfietsen en koeien. We brengen een bezoek aan een vriend van François, een zilversmid. François sponsort één van diens vier dochters in haar ingenieursstudies, dus we worden zeer hartelijk ontvangen. Het heritage hotel Deogarh Mahal  is een immens kasteel. Als we door de monumentale poort binnentreden, worden we ontvangen met tromgeroffel, neerdwarrelende rozenblaadjes en een citroendrankje. 

India Ca 06 dec 2012 299.JPG

De kamers zijn op de bovenverdiepingen rond een mooie, grote binnentuin. Dit is een groots decor van gebouwen in warme okergele tinten en met torens, koepels en veel balkons, gangen en trappen. Ook de kamers zijn zeer ruim, alle authentiek en mooi gedecoreerd: stenen vloer, pilaartjes, gekartelde rondbogen. Tot het meubilair behoren twee bureaumeubels tegen de wand en een salontafel met kaars. Opvallend zijn de talrijke ouderwetse electriciteitsschakelaars en de zware koperen grendels op de kamerdeur. Ook de badkamer is zeer ruim en wordt volledig beheerst door een mooie oude spiegel en een grote open douche. Vanop een balkonnetje hebben we een schitterend uitzicht over de daken van het stadje. We hebben 2 uren vrije tijd vòòr het diner, dus we besluiten om nog eens op verkenning te gaan in de stad, mede gelokt door een concert op straat van bellen en een trommel. We haasten ons naar de tempel voor ons hotel, maar wanneer we daar aankomen, blijkt al het lawaai uit een luidspreker te komen en is er geen levende ziel te bespeuren. In een winkeltje naast de tempel kan C niet aan het grote aanbod aan kleurige sjaals weerstaan: ze gaat er buiten met niet minder dan 5 stuks à gemiddeld 3 euro per stuk. Op een pleintje staat een groepje jonge mensen met luidruchtige muziek en vuurwerk. Op de grond is met krijt een mandala getekend. Als ik het goed begrepen heb, vieren zij de verjaardag van de herovering van een hindoetempel die door de moslims was ingenomen. Bij het winkeltje van François’ vriend-zilversmid ontmoeten we nog enkele medereizigers. De dames zijn druk India Ca 06 dec 2012 260.JPGdoende met het aanpassen van zilveren armbanden. Die bevatten voor 92,5% zilver en zijn daardoor plooibaar. Volgens de man zijn ze dus veel waardevoller dan wat je hier in de meeste winkeltjes aantreft. Wegens de relatie met François zijn we geneigd hem te geloven en we kopen er niet minder dan 4 stuks, want pas als je er meerdere rond de arm draagt, komen ze tot hun recht, vinden wij. De man toont zich zeer tevreden en C krijgt een bindi met juweeltje op het voorhoofd geplakt en we krijgen er nog een pakje extra bindi’s gratis bij. Om 20 uur schuiven we aan voor het diner in het ronduit prachtige en indrukwekkende decor van het Deogarh Mahal. We eten er o.a. een lekkere soep van kool en een zeer speciaal dessert: in olie gebakken deeg van yoghurt, bloem, suikerwater en saffraan. Zoet maar zeer lekker. De wijn daarentegen is duur en zeer slecht. De avond wordt afgesloten met folkloristische zang en dans op de binnenplaats. Vooraleer onze kamer op te zoeken gaan we nog even naar de lobby waar we gratis wifi-verbinding hebben en we nog gauw een e-mailtje doen naar het thuisfront om te melden dat met ons alles goed gaat. Om 22:30 uur liggen we in bed.

 

vorige                                     volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: india, deogarh |  Facebook | |