04-11-08

Van druk en nat naar rustig en droog

Dinsdag 29 mei 2007  

Het ontbijt wordt geserveerd in de Ferme du Domaine, gelegen op een 100 meter van het hoofdgebouw. Het regent zo hard dat we er met de auto naartoe rijden. Het is een stijlvol gerestaureerde en zeer charmante hoeve. Naast wijzelf zijn er nog twee koppels. Een ervan moet bij ons aan tafel plaats nemen, maar er wordt geen woord gesproken. Niet gezellig! We krijgen een Frans ontbijt: een paar sneetjes brood en één croissant per persoon; confituur, en halve kiwi en een potje yoghurt. We gaan met honger van tafel. Om kwart voor tien vatten we de terugreis aan. Het gaat nu in twee dagen terug naar huis. Onze gps waarschuwt voor files op de autoweg ter hoogte van Bayonne-Sud. We horen het net op tijd en zien vóór de oprit inderdaad de file staan. Dus maar rond Bayonne, maar dat blijkt geen te best idee want het is daar ook zó druk dat we uiteindelijk geen tijd winnen. Na precies een uur rijden hebben we maar 37 kilometer afgelegd. Zo schieten we natuurlijk niet op. Als we dan uiteindelijk toch op de autostrade komen, komen we terecht in een ongelooflijk druk vrachtverkeer. Constant is er rechts van ons één of twee muren van vrachtwagens, net zoals op de heenreis hoofdzakelijk Spanjaarden en Portugezen; nauwelijks een Fransman te zien. We rijden weer door de mooie Landes. Op de stroken waar vrachtwagens mogen voorbijsteken, gaat het echter maar aan 80 à 90 kilometer per uur zodat we in Bordeaux, na 3 uren nog maar 200 kilometer gedaan hebben. Onze maag rammelt en we stoppen aan het eerste wegrestaurant voorbij Bordeaux. Het is er ontzettend druk, slordig en vuil. spanje 59We verorberen snel een sandwich met rosette de Lyon en maken ons snel uit de voeten. Enkele kilometer verder is er een afslag waar alle camions plots de andere richting op gaan. Vanaf hier begint het betalende gedeelte en opeens hebben we ruimte. We mogen weliswaar maar 110 per uur rijden, maar dit schiet toch al wat beter op. In Poitiers beslissen we om te proberen vandaag tot voorbij Tours te geraken zodat we morgen meer op ons gemak zijn.  Ik ga op zoek naar een hotel in ons boekje van de “Relais du Silence” maar vind niet direct iets geschikt, d.w.z. goedkoop genoeg. Mijn oog valt dan op een hotel in Neufchâtel-en-Saosnois aan slechts 55 Euro voor een nacht. Ik bel meteen en krijg een vrouw met Engels accent aan de lijn. Er is nog een kamer vrij en ik boek natuurlijk onmiddellijk. Nu kunnen we op ons gemak de nog resterende 250 kilometer afleggen. Ik bereken dat we ongeveer tegen 18.30 uur ter plaatse zullen zijn. In Tours nemen we de richting Le Mans en komen terecht op een splinternieuwe autostrade zonder verkeer. Wat een contrast met deze morgen en wat een luxe! In Poitiers (15.45 uur) is de hemel bijna helemaal opgeklaard en we hebben zon voor de rest van de dag. Dat is lang geleden! Om 18 uur zijn we op onze bestemming. We hebben vandaag 700 kilometer afgelegd. Het hotel ligt zeer rustig aan een grote vijver, Les Etangs de Guibert. Het valt zeer goed mee: aantrekkelijk en netjes en we krijgen een kamer met uitzicht op de vijver. Op de kamer staat als verwelkoming een klein karafje met zelfgemaakte pruimenlikeur en twee glaasjes. Zeer attent en… lekker. We doen nog een korte wandeling in de buurt, kwestie van toch even de benen te strekken en tegen 20 uur gaan we aan tafel. Er zit veel volk in het mooie restaurant. Voor 28 euro krijgen we een uitgebreid en zeer verzorgd menu voorgeschoteld, allemaal misschien een beetje overdreven, zowel qua bereiding en presentatie als qua hoeveelheid, maar toch wel lekker. Het is al bij al een mooie afsluiting van onze reis.

09:41 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, baskenland |  Facebook | |

03-11-08

Weerzien met Baskenland

Maandag 28 mei 2007 

Er staat zowaar een heus ontbijtbuffet klaar voor ons alleen. Onze vriend is deze keer wél op de afspraak en wordt geholpen door een Thais meisje. Hij is er inderdaad het type voor. Zoals afgesproken koop ik hier nog 6 flessen wijn van het kasteel. Hij is niet goedkoop, maar er hangt voor ons toch een speciaal souvenir aan vast en… gisterenavond smaakte hij heerlijk! Om 10.15 spanje 57uur zijn we weer vertrokken, voor een van de laatste dagen. Ik ben benieuwd hoe lang de regen uitblijft… We verlaten vandaag Spanje en hebben zo’n 200 kilometer te doen naar Bidart, vlakbij Biarritz in Frankrijk. De hele dag rijden we door Baskenland. We hebben onderweg geen enkel specifiek doel, dus we hebben rustig de tijd. Het wordt een lange wandeling met de auto doorheen het land dat ons op de heenreis zo goed bevallen is. En gelukkig dat we niet veel uit de auto hoeven te komen, want we zouden doornat zijn geworden en… veel kou hebben gehad. Nagenoeg de hele dag valt de regen, bij momenten zelfs met bakken uit de lucht terwijl de temperatuur niet boven de 10 graden uitstijgt. We bereiken zelfs een dieptepunt van 5 graden, stel je voor! De rit is nochtans zeer mooi: frisgroene weiden met koeien, schapen en paarden; mooie bossen, zowel dennen als eiken; kleine dorpjes tegen de heuvels geplakt. Zelfs bij dit miezerige weer is het prachtig, dus wat zou dit niet geweest zijn bij mooi weer? Baskenland is misschien wel dé ontdekking van deze reis. Behalve het hierboven beschreven landschap, kunnen ook de dorpen en stadjes (bv Tolosa, Leitza, e.a.) ons meer bekoren dan de rest van Spanje: veel netter en verzorgder dan die in Rioja en Navarra alleszins. Typisch is natuurlijk die speciale taal met al haar T’s, U’s, Z’s en X’en. Het separatisme viert nog steeds hoogtij, vooral nu in verkiezingstijd. In tegenstelling tot in de rest van Spanje zie je hier overal verkiezingsslogans en affiches. Op ontelbare balkons hangt de Baskische vlag en de tweetalige wegwijzers is het Spaans dikwijls met zwarte verf overschilderd. We besluiten deze middag wat vroeger te gaan eten, kwestie van ons al wat te beginnen aanpassen aan de Franse en Belgische eetgewoonten. Maar in de bergen is er niet zo veel te vinden. Rond 13.30 uur komen we in een dorpje waar dan toch een paar restaurantjes zijn, maar die blijken alle gesloten te zijn op maandag. In Santesteban zien we uiteindelijk toch een restaurant waar het licht brandt en we besluiten van geen risico’s meer te nemen en hier binnen te gaan. Het zit er tamelijk vol en de meesten hebben al gedaan met eten. Het is 14.00 uur. 

Na de middag is het nog slechts een 60 kilometer tot onze bestemming. Nog snel even tanken vóór de grens – het is goedkoper in Spanje – en nog een paar stortbuien trotseren en om 15.50 uur rijden we Frankrijk binnen. Van zodra we de grens over zijn 1. worden de wegen veel slechter, 2. het verkeer veel drukker en… 3. gaat de zon meer schijnen. Tegen halfvijf zijn we aan het Domaine de Bassilour in Bidart. Het is een statig oud herenhuis dat deel uitmaakt van de “Châteaux et Hotels de France”. Het is gelegen in een mooie tuin en aan de overkant van de straat ligt de gerenoveerde “ferme” waar de meeste kamers zijn en het ontbijt geserveerd wordt. Ook hier worden we verwacht, want we worden direct met onze naam aangesproken. Het dient gezegd dat gedurende de hele reis alle reservaties via internet perfect verlopen zijn. We krijgen een kamer in het oude huis op de tweede verdieping, zeer stemmig en vooral zeer rustig. Je hebt niet het gevoel in een hotel te slapen. Er is nog ruim tijd over voor een bezoek aan Biarritz. spanje 58De blauwe hemel wordt echter stilaan terug overtrokken door donkere wolken. Als we aan de kust aankomen staat er een zeer strakke wind en de zee is wild. In het centrum slaan de schuimende golven zelfs over de kleine pier. Op de dijk moeten we vechten tegen de wind en de inmiddels striemende regen. Niet aangenaam! We blijven even wachten in de auto, maar er zit niet veel beterschap in. We trekken onze kawé’s aan en besluiten om toch maar even te gaan wandelen. Biarritz heeft twee gezichten: massatoerisme en pauvere cafés en restaurantjes enerzijds en een chique gedeelte met statige gebouwen en imposante oude hotels anderzijds. Jammer dat het zo’n slecht weer is. We gaan op zoek naar een restaurantje voor vanavond, maar vinden helemaal niets. Dan maar terug naar Bidart waar we een typisch “Logis de France” hotel-restaurant vinden, zoals we ze 30 jaar geleden zo vaak bezochten in Frankrijk. We vinden er dezelfde stijl en sfeer terug van toen, ook wat het eten betreft: eenvoudig, degelijk, en betrouwbaar. Vóór 8 uur al stappen we er binnen en we blijken al een van de laatsten te zijn. Tegen 9.30 – het is nog niet eens donker – zijn we al terug op onze kamer. Rustig mijn dagboek invullen en vanavond eens vroeg naar bed.

09:15 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spanje, frankrijk, baskenland, biarritz |  Facebook | |