02-03-10

Een schitterend hotel

banner Puglia
Vrijdag 25 september 2009 (2)

Om 14.30 uur zijn we weer weg. De hemel ziet nu niet meer grijs, maar zwart en aldra begint het te stortregenen. We zoeken weer de kustweg op. We rijden langs duinen en zandstranden en hier en daar trotseert een eenzame surfer de hoge golven. Het blijft de hele tijd zwaarbewolkt, maar het houdt op met regenen. We naderen Taranto, duidelijk een grote stad. Hier moeten we op zoek naar de Mar Piccolo waar ons hotel is gelegen, maar we zien geen enkele wegwijzer. We vinden toch de goede richting, maar komen terecht op een splinternieuwe brede baan, die nog niet op onze wegenkaart staat en verliezen opnieuw het noorden. We draaien wat in het rond tot we uiteindelijk op twee vriendelijke politiemannen botsen die ons de weg wijzen. Om 17 uur, met 200 kilometer op de dagteller, bereiken we ons hotel, Histò Relais San Pietro, een schitterend gerenoveerde  middeleeuwse manor van grote historische waarde. Hier hebben al sinds de Romeinse tijd mensen gewoond en onder het hotel ligt zelfs nog een heuse aquaduct. Je komt binnen in het domein langs een bewaakte poort en wandelt dan vanop de uitgestrekte parking een tweede poort door die naar een eerste binnenkoer leidt. Hier staat rechts het statige hoofdgebouw en links een derde poort uitkomt op een vierkante oude kloostertuin Puglia 29waarlangs de meeste kamers liggen. Her en der staan grote terracottapotten met olijfbomen en grote bloeiende cactussen. Het hele complex straalt in alle eenvoud en soberheid toch grote luxe uit. Alles is gerestaureerd met duurzame moderne materialen maar de basis van de oude gebouwen is compleet behouden. De ruime kamers zijn zelfs ultramodern ingericht met dure designmeubelen en accessoires en een plasmascherm-televisie met digitale tv en radio. Jammer genoeg is het te koud om van het verlokkelijke zwembad gebruik te maken, dus we beperken ons tot een wandeling doorheen het domein. Aan de rand ervan staat nog een heuse basiliek met oude muurfresco’s, die is uitgerust als een zeer stijlvolle seminarieruimte. Men is er alles in gereedheid aan het brengen voor een congres van medici over vaccinatietechnieken, dat hier morgen plaats heeft. We hebben ruim een half uur nodig vooraleer we het hele complex rond zijn en we zijn sprakeloos van bewondering. Dit is beslist een van de mooiste hotels waar we al ooit gelogeerd hebben. Hier kunnen we vanavond niet weg want Taranto en vooral de weg er naartoe schrikt ons een beetje af, dus we reserveren een tafel in het restaurant. We hebben ruim de tijd voor een verkwikkende douche en voor het reisverslag, om wat te lezen en wat tv te kijken terwijl we genieten van een (gratis) drankje uit de minibar. Tegen 20 uur gaan we eten. Ook het restaurant is pure klasse en even sober maar stijlvol als de rest. Alleen is de sfeer een beetje kil wegens te weinig volk. Het personeel is uiterst vriendelijk en, het belangrijkste, de keuken is prima! Na het eten willen we al meteen reserveren voor morgenavond, maar dat blijkt niet te kunnen wegens een evenement dat hier morgenavond het hele restaurant in beslag zal nemen. Er is wél roomservice mogelijk.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, puglia, taranto |  Facebook | |

28-02-10

Langs de Ionische kust

banner Puglia
Vrijdag 25 september 2009 (1)

Het weer is niet beter vandaag integendeel, volgens de dienster in het hotel blijft het ook de volgende dagen grijs en regenachtig. Aan de ontbijttafel zijn we vandaag de enige gasten, dus de dienster in het restaurant, de bediende in de receptie en het hele ontbijtbuffet zijn er alleen voor ons. Puglia 27Vandaag trekken we verder door het Zuiden van Puglia naar Taranto, een grote stad aan de gelijknamige golf van de Ionische Zee. Eerst houden we even halt op enkele kilometer van Gagliano-del-Capo in Specchia, één van de weinige authentiek gebleven dorpjes in deze streek. En inderdaad, we treffen er een mooie piazza met enkele historische gebouwen, waarvan sommige nog in volle restauratie. Het is er rustig en we vinden hier de sfeer die we eigenlijk in het hele Zuiden verwacht hadden. De palazzi, de smalle straatjes met bebloemde balkons en witte beddenlakens die in de wind hangen te drogen, leveren mooie foto’s op. Geleidelijk komen er ook meer opklaringen en we krijgen zowaar een beetje blauwe hemel te zien. Maar dat is van korte duur en er staat duidelijk meer wind dan gisteren zodat de temperatuur blijft hangen rond de 22 à 23 graden. Via Parábita en Nardò rijden we verder richting Ionische kust, maar we schieten opnieuw niet veel op zodat het tegen de middag draait als we Porto Cesareo bereiken. Het stadje Puglia 28ligt aan een breed uitgesmeerde jachthaven en het is er doodstil en verlaten, maar de splinternieuw aangelegde ruime parkings verraden dat hier in het hoogseizoen grote toeristische drukte heerst. Werkmannen zijn bezig met het snoeien van de hoge palmbomen. Er zijn tientallen kleine restaurantjes, maar het lijken stuk voor stuk goedkope toeristenvallen en bovendien zijn ze bijna allemaal gesloten. Hier blijven we niet, we zullen onderweg wel iets beters vinden.  

We volgen de kust langs de litoranea of kustweg maar dat is rapper gezegd dan gedaan: op verschillende plaatsen sta je plots voor eenrichtingsverkeer en word je omgeleid en dan is het uitkijken! Overal staan grote plassen op en langs de weg en onze auto zit algauw onder de modder alsof we een rally gereden hebben. Plots zien we een bord naar een masseria-restaurant. Daar willen we heen. Een hele tijd lijken we het spoor bijster, maar dan, na ongeveer 5 kilometer, staat er toch opnieuw een bord. We moeten opnieuw kilometers rijden vooraleer uiteindelijk “Masseria Bosco, 700 meter”. Een onverharde weg leidt ons doorheen uitgestrekte olijfgaarden en dan staan we voor een mooi onderhouden idyllische masseria. Nu maar hopen dat ze niet gesloten zijn en... dat zijn ze niet! Het restaurant is chique en zeer stijlvol en ondergebracht in een grote overwelfde ruimte. We willen niet overdrijven deze middag -het is intussen trouwens al bijna halftwee- en besluiten het voorgerecht te delen: le antiche sapori della masseria. Vooraf krijgen we een lekker aperitiefje aangeboden door het huis met een vers gebakken stukje quiche en daarna komt een assortiment van antipasti op tafel dat zou kunnen volstaan als hoofdgerecht voor twee personen: tomaten, courgettes, aubergines, kappertjes, inktvis,... wat een bord! Als hoofdgerecht hebben we respectievelijk gekozen voor cavatelli alle richezze dello Ionio (zeevruchten) en tagliolini alla frantonara con ricotta speziata e paté di olive neri, ook twee reuzenporties! We krijgen beiden ons bord maar half op. Met een half litertje huiswijn (2 Euro!), mineraal water en twee koffies komt de rekening op slechts 34 Euro. Ongelooflijk! Ons geduld en onze lange zoektocht zijn uiteindelijk beloond. Dit is een klassezaak. Water en wijn worden geserveerd in mooie aarden bekers en we worden bediend door een vriendelijke ober, die zijn best doet om Duits tegen ons te spreken. Er zijn hier inderdaad regelmatig Duitse en Zwitserse toeristen te zien, maar Nederlanders zie je zelden en slechts twee keer heb ik een Belgische auto gezien.

klik hier voor het vervolg

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, puglia, porto cesareo, specchia |  Facebook | |