16-08-10

Regen en mist

banner ZFrankrijk.jpg

Zondag 30 mei 2010 (1)

Vandaag is de grote dag: we gaan eten bij Michel Bras. Om mijn 60e verjaardag te vieren zochten we naar een speciale culinaire ervaring en lieten ons oog vallen op Michel Bras, niet alleen omdat die de trotse eigenaar is van 3 Michelinsterren en vorig jaar in de top 10 van de beste Bras 1.jpgrestaurants ter wereld stond (dit jaar is hij teruggevallen naar de 56e plaats…), maar ook omdat hij midden de heuvels van de Aubrac een ultramodern hotel-restaurant heeft neergepoot dat helemaal in harmonie is met de natuur. Al op 3 januari, toen de reservaties voor 2010 werden opengesteld, waren we er als de kippen bij en jawel, we bemachtigden een tafel voor deze zondagmiddag in mei. Onze verwachtingen zijn hooggespannen. Om 6 uur word ik wakker en hoor regendruppels of is het de chauffage? Het zal wel de chauffage zijn en ik draai me nog eens in de warme lakens. Het is 9 uur als ik opnieuw wakker word en... het is tóch regen, en geen klein beetje! De hemel is helemaal grijs en er hangt mist. We moeten ons haasten voor het ontbijt, want dat wordt hier maar geserveerd tot 9.45 uur. We hoeden er ons voor deze morgen niet teveel te eten want we willen honger hebben deze middag! Dat valt me niet erg moeilijk, want we krijgen een typisch Frans ontbijt voorgeschoteld, d.w.z. alleen zoet en dat is niet echt naar mijn bek.

Om 10.30 uur hebben we uitgecheckt en staan we klaar voor nog een klein ritje door de Aubrac vooraleer naar Bras af te zakken enkele kilometer buiten Laguiole. We controleren nog even onze e-mail en schrikken ons een aap: in de bevestiging van onze reservatie staat: "une table pour le dîner" en dat is 's avonds en niet 's middags. We maken er geen al te groot probleem van en passen onze plannen dan maar aan en zullen proberen de hele dag in de streek wat rond te toeren. Ik blijf het toch maar raar vinden dat we dat niet eerder opmerkten en besluit toch maar eerst eens bij Bras binnen te springen en om duidelijkheid te vragen. Bij de receptie kijkt men de reservaties nog eens na en... we worden wel degelijk deze middag verwacht. De bevestigingsmail was fout! Oef, gelukkig dat we op het laatste nippertje besloten om toch eens te komen checken, want anders stonden we hier vanavond en hadden we misschien ons rendez-vous, waar we zolang naar uitgekeken hadden, gemist.

Er blijft ons nog anderhalf uur te doden en we stappen in de auto voor een kort ritje in de onmiddellijke omgeving.  De weg loopt door de glooiende heuvels van de Aubrac en biedt een nogal ruw landschap waar weiden, bossen, maar ook rotspartijen elkaar afwisselen. Het moet hier zeer mooi zijn, maar de mist ontneemt ons alle vergezichten. We zien wel dat hier massa's bloemen bloeien: witte, gele, blauwe maar vooral hele velden kleine aubrac.jpgwitte narcissen. Maar... we kunnen niet eens uitstappen: nat, koud en mist. De Aubrac ligt in het Zuiden van het Massif Central op het kruispunt van 3 regio's: Auvergne, Midi-Pyrénées en Languedoc-Roussillon en van 3 departementen: Cantal, Aveyron en Lozère. Het ligt middenin de driehoek tussen Aurillac, Mende en Rodez. De Aubrac beslaat een oppervlakte van 40 op 20 kilometer. In de winter liggen de weiden gedurende bijna 6 maanden onder een sneeuwtapijt (het is ook een skigebied) en in de lente bloeien er 2.000 verschillende planten. De Aubrac heeft de grootste variëteit aan wilde planten in heel Europa. We rijden naar Aubrac Village  waar de regen neergutst, wandelen we tot bij het Centre de l'Aubrac waar informatie is te vinden over de natuur en alle mogelijke streekspecialiteiten worden verkocht. De ruime winkel is een welkome schuilplaats voor het slechte weer en we nemen er dan ook ruim de tijd om rond te snuffelen in de vele boeken en kunnen natuurlijk niet nalaten een paar streekproducten te kopen:  zandkoekjes, poudre de cèpes, confiture de gratte-cul (rozenbottel), een fles Gentylle (een lokale aperitiefdrank op basis van gentiaan en bosbes) en een saucisson d'Auvergne (voor als we vanavond nog honger zouden hebben). En buiten blijft het maar stortregenen, jammer want het is wel een leuk dorpje. We brengen nog een kort bezoek aan een fototentoonstelling in een oud dorpshotel en dan is het eindelijk tijd om naar Bras te rijden.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, aubrac, laguiole, bras |  Facebook | |

14-08-10

Messen, koeien en aligot in Laguiole

banner ZFrankrijk.jpg

zaterdag 29 mei 2010 (2)

Tegen 16.15 uur bereiken we Laguiole (spreek uit Layole) waar we vanavond logeren in het Grand Hotel Auguy. Het is een typisch Frans "grand hotel" in het centrum van het stadje: een tamelijk statig gebouw, een beetje gedateerd maar toch gerenoveerd tot  een degelijk driesterrenniveau. Ondanks sommige vernietigende reviews op het internet (de chef zou een bullebak van een vent zijn...) hebben we er toch gereserveerd omwille van... de Michelinster van zijn restaurant. Het hotel valt goed mee: een ruime kamer, proper en netjes maar een interieur dat niet altijd getuigt van een verfijnde smaak. Maar in Frankrijk verrast dat niet echt. De kamer is ook rustig want we kozen de "côté jardin", al is er van een tuin weinig te merken. We hebben nog een drietal uren te doden vooraleer we aan tafel kunnen gaan en trekken dus nog even het stadje in. Er is intussen een beetje zon, maar het is toch nog vrij frisjes. Laguiole is vooral een lange straat met tientallen Laguiole 1.jpgwinkels waar de befaamde laguiolemessen te koop worden aangeboden. De vouwmessen hebben een heel typische vorm. Ze zijn volledig ambachtelijk vervaardigd en vaak zo kunstig bewerkt dat het heuse kunstwerkjes zijn. Bij de overgang tussen heft en lemmet zijn ze versierd met de afbeelding van een bij, wat meteen hét handelsmerk is van de laguiolemessen. Naargelang het materiaal waaruit het heft is vervaardigd (diverse houtsoorten, hoorn, been, zilver of zelfs ivoor) variëert de prijs tussen 85 en 500 Euro of meer. In "La Coutellerie de Laguiole" bij Honoré Durand, meilleur ouvrier de France 2007, kunnen we enkele schitterende exemplaren bewonderen, maar na enig aarzelen besluiten we toch maar om er geen te kopen (waarom zou ik eigenlijk een vouwmes moeten hebben?).  Hier vernemen we ook dat 70% van de laguiolemessen die in Frankrijk worden verkocht, niet origineel zijn maar uit China of Laguiole 2.jpgPakistan komen. Op een terrasje drinken we nog een biertje en daarna klimmen we aan de andere kant van het dorpje tot aan de kerk. Hier hebben we niet alleen een mooi uitzicht over de streek maar ook op de zwarte leien daken van het stadje. Het uitzicht -bij helder weer zou je hier de Pyreneeën moeten zien- is absoluut de klim waard. De oude kerk en de muren er omheen zijn opgetrokken met grote blokken zwarte basaltstenen. Ze zijn in een reusachtige puzzel opeengestapeld en doen denken aan de meesterlijke Incabouwwerken die we in Peru gezien hebben. Als we terug beneden komen, zoeken we onze kamer op, waar we nog een uurtje hebben voor een warme douche en om nog even uit te rusten vóór het diner.

Tegen 20 uur gaan we aan tafel. Het restaurant ontgoochelt een beetje qua interieur en is tot onze verrassing niet gevuld. Integendeel, voor een sterrenrestaurant op een zaterdagavond is er ronduit weinig volk. De fameuze patron heerst inderdaad over de zaal, maar is minder bokkig dan hij op het internet wordt beschreven. Hij slaat graag een babbel aan sommige tafels (niet bij ons...) en verwaarloost daarbij regelmatig zijn service. Hij bedient slordig en traag. De kaart is echter wél op niveau en verantwoordt de Laguiole 3.jpgMichelinster. We kiezen voor het "Menu de Mai" (44 Euro) en genieten o.a. van foie gras de canard, croquant de boudin noir maar vooral van twee streekgerechten die werkelijk prima zijn. Er is eerst de filet de "boeuf fermier Aubrac", een superlekker stuk vlees van het beroemde rund uit de streek en daarna de "aligot", een mengeling van aardappelpuree, tome fraîche (lokale kaas) en room. Deze laatste wordt met een langgerekte sliert op ons bord geschept en is een attractie op zich. Ook de desserts zijn op sterrenniveau, al neigt de presentatie een beetje naar het boertige. In ieder geval zijn we onze reis goed gestart op gastronomisch vlak, al verwachten we natuurlijk véél meer van onze lunch morgenmiddag. Om halfelf liggen we in bed en vallen meteen in slaap. 

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, laguiole, aubrac |  Facebook | |