19-10-11

Een slechte start

Banner Paris 2011.jpg

Vrijdag 16 september 2011 (1)

 

Wij gaan af en toe wel eens naar Parijs, maar het was lang geleden dat we er nog eens overnacht hadden. Een interessant aanbod in Plus-Magazine trok onze aandacht en de tweede citytrip van dit jaar lag vast. We kozen voor het weekend waarin Les Journées du Patrimoine viel want dan zijn veel musea gratis en kan je daarenboven een aantal gebouwen bezoeken die normaal niet open zijn voor het publiek. De voorbije jaren hebben we op die Open Monumentdagen, zoals we ze hier noemen, een aantal interessante dingen ontdekt.

 

Het is vroeg opstaan want onze trein vertrekt in Gent al om 6:53 uur maar het voordeel is dat we dan al om 9 uur in Parijs zijn en over een volle dag beschikken. Het is nog donker als we de bus nemen naar het station en het is frisjes maar zacht en droog. De Thalys is stipt op tijd in tegenstelling tot de vorige keer toen hij zonder verdere uitleg afgeschaft was en we onverhoeds een gewone trein naar Brussel moesten nemen. Nu verloopt de hele reis gelukkig vlekkeloos. Zachtjes en tegen hoge snelheid zoeven we door het landschap terwijl de zon zich langzaam maar zeker door de ochtendnevel boort. Het belooft een mooie dag te worden. We zijn meteen in een echte vakantiestemming. Even vóór 9 uur komen we aan in Paris Nord. We zitten in de laatste wagon en moeten dus een hele wandeling maken over het perron naar de trappen die ons naar de metro moeten brengen. Eerst nog even naar het toilet en daar stel ik plots vast dat ik mijn schoudertas in de trein heb laten liggen. In paniek ren ik terug het hele perron af en… gelukkig heeft een treinbeambte net mijn tas gevonden. Ik neem ze opgelucht in ontvangst en check of al mijn papieren er nog inzitten. Gelukkig wél, dus dit is al bij al goed afgelopen… tot ik een eerste foto wil maken. Mijn fotocamera is verdwenen! Mijn eigen domme schuld natuurlijk. Maar we gaan er de pret niet laten door bederven, het was tenslotte een oud toestel, dat wegens een defect door C al was afgeschreven en vervangen door een nieuw. Maar hoe dan ook... een slechte start! Ik kan me niet voorstellen dat we over een paar weken naar New York zouden vertrekken zonder fototoestel, dus... dat wordt een nieuw kopen.

 

Ondanks de lange rit (14 stations) brengt de overdrukke metro ons in een mum van tijd in Montparnasse-Bienvenüe, waar we een zeer lange ondergrondse wandeling moeten maken om over te stappen op lijn 13 die ons naar het station La Gaîté moet brengen. Als we daar bovengronds komen ziet de hemel grijs en is er neiging tot motregen. Het is frisjes, maar door de Paris01.jpgwandeling hebben wij het warm! Hotel Mercure Montparnasse ligt op 5 minuten wandelen in de rue de la Gaîté, die er op dit uur eerder verlaten bijligt maar waar ’s avonds en ’s nachts een gezellige drukte heerst. Hier liggen namelijk een vijftal theaters maar ok de talrijke nachtbars en restaurants trekken veel volk. Nu is het er echter zeer stil. Het is amper 9:50 uur als we het Mercure Hotel binnenstappen. Het is een groot, modern hotel dat ondanks zijn vier sterren niet zeer luxueus oogt. We checken in maar de kamer is nog niet vrij, dus onze koffers gaan tot vanavond in de bagagerie. En wij trekken er meteen op uit voor onze eerste dag Parijs. We willen graag enkele buurten bezoeken die wij nog niet zo goed kennen en hebben besloten om, na de positieve ervaringen in Berlijn, de gids 100% Parijs te volgen. Vandaag willen we het grootste deel van wandeling nr3 volgen doorheen het Quartier Latin en het 13e Arrondissement. We nemen de metro naar Odéon waar wij de wandeling willen beginnen en stappen uit op de Boulevard Saint-Germain waar we eerst op een terrasje een koffie met croissant bestellen als tweede ontbijt. Meteen zitten we in de echte Parijse sfeer. Een croissant met een café noisette smaakt nergens zo goed als op een Parijs terras met kleine ronde tafeltjes en de typische geruite rieten stoelen.

 

Het is 10:30 uur als we de wandeling echt aanvatten. We wandelen eerst langs het museum van de middeleeuwen en de imposante gevels van de Sorbonne tot aan het al even indrukwekkende Panthéon. Sinds ons laatste bezoek is de hele omgeving van deze voormalige kerk met haar immense koepeldak netjes gerestaureerd en heraangelegd. In de omliggende straten zijn talrijke kunst- en boekenwinkels maar ook enkele chique kledingzaken. Vervolgens komen we via de rue des Fossés Saint-Jacques bij een gezellig pleintje met aantrekkelijke restaurantjes: de Place de la Contrescarpe. Jammer genoeg is het nog te vroeg voor de lunch, dus we gaan verder naar de rue Mouffetard, die steeds een speciaal plekje heeft behouden in ons hart na ons allereerste verblijf in Parijs in 1975.

Paris02.jpg

Nog steeds is de lange smalle straat één gezelligheid: kleine restaurantjes en eetwinkeltjes: groenten en fruit, vis, vlees, kaas, wijnen, enz. Hier heerst een echte dorpssfeer: oude vrouwtjes doen er hun dagelijkse boodschappen, mannen zitten lekker te kletsen op een terrasje bij een kopje sterke koffie. We genieten er opnieuw van en C maakt talloze kiekjes. Ik ben noodgedwongen vrij van foto’s nemen en kan me vaak niet houden om C te adviseren en bij te sturen, tot haar grote ergernis natuurlijk. Bewijs dat ik beter zelf ook een toestel meeneem. Nu is het wél lunchtijd en we lopen de straat twee keer op en af op zoek naar het meest aantrekkelijke restaurant. We komen terecht bij Le Verre au Pied dat niet alleen een mooie kaart met typische Franse gerechten biedt, maar er ook als een echte Parijse bistrot uitziet: toog, kleine tafeltjes, veel zwart-witfoto’s aan de muur. Het is zeer klein en smal en zit nagenoeg vol met hoofdzakelijk mannen, die druk lachend met elkaar converseren van tafel tot tafel, kortom zeer gezellig en vooral op-en-top Frans tot we ontdekken dat de patronne/chef een Nederlandse is die deze zaak hier sinds jaren uitbaat samen met haar zoon. Hun Frans is overigens vlekkeloos. We eten er een eenvoudige salade d’aubergines met respectievelijk gerookte eendenborst (C) en jambon de campagne (ik). Het smaakt zo lekker en we gaan zo op in de sfeer dat we er nog een stukje kaas met een extra glas wijn bijbestellen. We betalen in totaal 46 Euro, zeker zijn geld waard.

 

                                                                                          volgende

15:30 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citytrip, frankrijk, paris |  Facebook | |

28-07-11

Picardie

juli 2011 

 

Eerder deze maand trokken we samen met een bevriend koppel voor enkele dagen naar Danizy in het Franse Picardië. Onze vrienden P en E hadden er een Chambre d’Hôtes ontdekt waarover ze zeer enthousiast waren: Le Domaine du Parc. Danizy ligt op amper een 200 kilometer rijden tussen Saint-Quentin en Laon. Picardië is geen toeristische topbestemming, maar heeft toch wel een en ander te bieden en hoe dan ook... het is Frankrijk!

 

We vertrekken op één van de schaarse zonnige dagen die deze julimaand te bieden had en tegen de middag zijn we in Guise, even voorbij Saint-Quentin. P had dit dorpje als tussenbestemming uitgekozen om er Le Familistère te bezoeken, een merkwaardig sociaal experiment uit de 19e eeuw van een zekere Jean-Baptiste Godin, eigenaar van de gelijknamige kachelfabriek. Maar eerst stoppen we bij een plaatselijk restaurant voor een eenvoudige lunch, een ervaring om snel te vergeten. Wat kan Frankrijk toch ontgoochelen op gastronomisch gebied! De tijd dat je er in om frankrijk,picardie,laon,danizy,arrashet even welk eenvoudig restaurant goed kon eten, ligt jammer genoeg ver achter ons. Na het eten rijden we naar de site van het Familistère. Dat wordt een echte ontdekking. Halverwege de 19e eeuw, dus midden in de industriële revolutie, bouwde de industrieel J-B Godin hier voor de werknemers van zijn fabriek gemeenschappelijke voorzieningen waar alle modern comfort in gelijke mate voorhanden was voor zowel arbeiders als stafleden. Er zijn 3 blokken met maar liefst 350 sociale appartementen voor 1200 bewoners en er is ook een schooltje, een theater, winkels, een centrale wasplaats en zelfs een overdekt zwembad. Wij bezoeken de recent gerestaureerde site en komen vooral onder de indruk van het “Palais Social”, waar de woningen in drie verdiepingen rond een overdekte centrale binnenplaats gebouwd zijn. Onvoorstelbaar welke revolutionaire ideeën hier gerealiseerd zijn en helemaal niet te begrijpen dat wij daar nooit iets over gehoord hebben aan de universiteit! Het hele project kende nochtans succes en heeft onder de vorm van een coöperatieve bestaan tot 1968. Erger nog: in België, met name in Laken, waar Godin ook een fabriek had, bestond er eveneens een Familistère dat bij mijn weten al evenmin de geschiedenisboeken haalde. Maar ja, het zal voor onze scholen allemaal wat téveel communistisch geweest zijn waarschijnlijk. In ieder geval: bedankt P om ons naar hier gebracht te hebben!

 

En dan is het tijd om af te zakken naar onze B&B in Danizy. Als je van de A26 langs de D35 in het dorp binnenrijdt, loopt rechts de rue du Quesny dood op het “Domaine Le Parc“. Hier baten Jos en Anne Bergman, een Nederlands koppel, een prachtige manoir uit, gelegen midden in een

frankrijk,picardie,laon,danizy,arras

perfect onderhouden park van 5 hectaren. Ze bieden 5 luxueuze kamers en een ‘table gourmet’ want Jos werd in een vorig leven in het Brusselse “La truffe Noire” door GaultMillau bekroond met 17/20. De ontvangst is zeer hartelijk en de toon is meteen gezet voor de rest van ons verblijf. Hier voel je je thuis en kan je genieten van absolute rust in een authentiek en rijk uitgerust kader. Het interieur is ingericht met smaak en respect voor de originele stijl. De ruime kamers bieden alle comfort en het gezellige salon en eetkamer zijn klasse. De zon schijnt en we komen helemaal tot rust met een drankje op het terras achteraan met uitzicht op de vijvers van een overstromingsgebied van de Oise. Om 19 uur gaan we aan tafel. We verkiezen de gezellige eetkamer omdat op deze mooie zomeravond het terras naar het schijnt geteisterd wordt door venijnige muggen. Maar dat deert geenszins want het decor van de eetkamer en het open venster op het park is de ideale setting voor een prachtig diner. Jos schotelt ons achtereenvolgens zeebaars, lamsgebraad met ratatouille, een heerlijk verse kaasplank en een vacherin met rode vruchten voor. Heerlijk en helemaal niet duur: 35 Euro, wijn en koffie inbegrepen. En... op een glaasje wijn meer of minder wordt niet gekeken!

 

’s Anderendaags is de zon achter een dik wolkendek verdwenen. We trekken er op uit voor een dagje Picardië. In de voormiddag besluiten we Laon te bezoeken, een middeleeuws stadje dat boven op een hoge heuvel uitsteekt boven de hele streek. Al van heel ver is het silhouet van de stad te zien op de heuvelrug en vooral torens van de imposante kathedraal steken als scherpe tanden af tegen de grijze hemel. De Fransen noemen het poëtisch “la montagne couronnée”. We frankrijk,picardie,laon,danizy,arraslaten de auto beneden al duurt het een tijdje vooraleer we een parkeerplaatsje vinden. Laon is namelijk de hoofdstad van het departement Aisne en blijkbaar een zeer druk centrum. Een minimetro brengt ons binnen een paar minuten naar de top van de heuvel tot aan de voet van de Notre Dame. Terwijl we rustig in de indrukwekkende kathedraal rondkijken, breekt er buiten een heuse wolkbreuk uit. Dat geeft ons wat meer tijd om het rijke interieur van de kerk en vooral de prachtige glasramen te bewonderen. Als we buiten komen liggen de straten er proper gespoeld bij en probeert de zon door de wolken heen te prikken. We brengen de rest van de voormiddag door al kuierend door de smalle straatjes en op de oude stadswallen. In de hoofdstraat vinden we een aantrekkelijk kaaswinkeltje waar we een schotel met lokale specialiteiten proeven waarop de befaamde maroilles (kaas uit de regio) natuurlijk niet mag ontbreken. We drinken er een heerlijk wit wijntje bij.

 

Na de middag toeren we met de auto door de streek. Deze omgeving is in de eerste wereldoorlog het decor geweest van zware gevechten en bombardementen waarbij tienduizenden soldaten omkwamen. We volgen een tijdje de Chemin des Dames die over een dertigtal kilometer over een frankrijk,picardie,laon,danizy,arrasheuvelrug loopt op de rand van het Aisnedal en ons tot aan de Abbaye de Vauclair brengt. Als we hier aankomen, is de zon weer doorgebroken en het is aangenaam wandelen tussen de ruïnes van de abdij en in de uitgebreide tuin met geneeskrachtige planten. Tegen 16 uur keren we langs rustige veldwegen door een zacht heuvelend landschap terug naar Danizy. We hebben nu ruim de tijd om van “ons” park te genieten en onder de bomen en tussen de bloeiende rozen wat tot rust te komen. Intussen zijn Anne en Jos druk bezig met de voorbereiding van het diner. Op het onderhoud van het park na doen ze onder hun tweetjes hier alles alleen. En met de glimlach en steeds goed geluimd, het ideale koppel voor een B&B. Na het aperitief in de gezellige salon genieten we opnieuw van een heerlijke maaltijd: zeetongetjes, eend, kaas en sabayon met rode vruchten deze keer. De wijn vloeit nog overvloediger dan gisteren en het kost ons dan ook geen moeite om binnen de kortste tijd in een zalige en rustige slaap te zakken na een goed gevulde, maar zeer relaxte dag.

 

Op de terugreis doen we nog even Arras aan, de Vlaamse parel van Frankrijk. Hier zijn vooral de twee aanpalende immense marktpleinen de moeite waard. Beide zijn rondom afgezoomd met uniforme huizen in Vlaamse stijl en op één plein torent het weelderig versierde belfort hoog boven alles uit. De wandeling door het stadje valt een beetje tegen hoewel er heel wat mooie gebouwen staan, maar alles ligt er wat verwaarloosd bij, de kathedraal incluis.

11:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (3) | Tags: frankrijk, picardie, laon, danizy, arras |  Facebook | |