22-11-12

Ca d'Oro


Dia1.jpg

zondag 30 september 2012 (3)


Om 16:15 uur stappen we weer op voor het laatste stukje van onze wandeling. Eerst gaan we onder de arcades op zoek naar het winkeltje van Archimede Seguso, de glaskunstenaar uit Murano, bij wie we in 1998 een verguld glazen ei kochten. Het winkeltje is er nog en we gaan binnen een kijkje nemen. De Japanse verkoopster vertelt ons dat de man in 1999 overleden is en dat de zaak wordt verder gezet door zijn zoon. Hier hangen nagenoeg dezelfde kristallen kroonluchters zoals we er thuis een hebben en we italie, venetië, san marco, cannaregiozijn nieuwsgierig naar de prijs. 4.000 € !! Wie er mij de helft voor geeft, mag hem hebben! We wandelen verder langs nog enkele leuke straatjes en winkeltjes en we eindigen aan de Rialtobrug waar we deze morgen begonnen. Er blijft nog ruim tijd over om even tot aan Ca’ d’Oro te gaan om enkele foto’s te maken.  Als we daar aankomen, blijkt het museum gratis toegankelijk te zijn naar aanleiding van de Europese Monumentendagen. Een meevaller! In het palazzo hangen mooie werken uit de 15e en 16e eeuw waaronder veel italie, venetië, san marco, cannaregioHollandse en Vlaamse meesters zoals Memlinc en Van Dijck. Aan de muur hangen ook enkele prachtige Vlaamse wandtapijten. Door de vensters van de logia’s heb je daarenboven een uniek uitzicht over de drukte op het Canal Grande,  Ook buiten in de Strada Nuova heerst een grote drukte, vooral van Italianen op weg naar het station. We besluiten om vanavond te eten in de osteria Ca d’Oro, een must volgens alle gidsen. Reserveren is echter noodzakelijk dus wachten we even tot ze om 18:30 uur opengaan. Er staan al verschillende mensen te wachten en we slagen er in om een tafel te reserveren voor 20:00 uur. In afwachting keren we terug naar ons hotel dat vlakbij ligt. Daar zoeken we nog eens rustig naar onze verloren reisgids en jawel… hij is van de valies afgegleden en ligt onder het valiezenrekje op de grond. Oef!  We nemen een verfrissende douche want zo’n hele dag wandelen kruipt in de kleren, of liever in de benen. Ca d’Oro is een ‘loco storico’ ofte historische plaats, die onder de Venetianen beter gekend is als ‘alla Vedova’ of ‘bij de Weduwe’ naar de vroegere italie, venetië, san marco, cannaregiouitbaatster.  Het kleine restaurantje ligt op het uiteinde van een smal steegje en heeft de allure van een gezellig café. Het interieur is eenvoudig en de sfeer ongedwongen en vriendelijk. We eten er eerst frutti di mare misti met diverse bereidingen van inktvis, garnaaltjes en tonijn. Gewoonweg verrukkelijk. Alleen al hiervoor zou je naar hier komen. Ook de pasta’s nadien met seppie en vongole zijn heerlijk. Er is geen wijnkaart, of beter gezegd: voor de grap is er wél ene, maar dan met blanco bladzijden. De wijnkaart zit in het hoofd van de chef en bevat enkele lekkere wijntjes. Wij kiezen voor Ribolla Gialla uit Friuli Venezia. Koffie achteraf kan niet evenmin als betaalkaarten. Hier wordt duidelijk geen enkele toegeving gedaan aan de toeristen en alles wordt zo traditioneel mogelijk gehouden. Wat een contrast met de massa toeristenvallen in de rest van de stad!

 

Onze avond is nog niet ten einde. In onze 100% Venetië-gids staat dat hier in de buurt een gelateria is die “het beste ijs ter wereld” verkoopt: Grom. Dat moeten we geproefd hebben. En italie, venetië, san marco, cannaregioinderdaad, zo’n ijs heb ik nog nooit gegeten, wat een smeuïgheid. Het ijs wordt langdurig opgeklopt vooraleer het geschept wordt en zorgvuldig in een potje of een hoorntje gedeponeerd. Hun slogan is ‘il gelato come una volta’ of ‘ijs zoals weleer’ en ze bieden een heel gamma aan smaken, die elke maand aangepast worden aan het seizoen. Wij genieten van een hoorntje met tiramisù con crema di Grom en fiordilatte con espresso Siciliano. Heerlijk! Terwijl we binnen staan te genieten, breekt er een onweer los en de regen valt met bakken naar beneden. We zijn er niet op voorzien, en als het maar niet wil ophouden, besluiten we om er toch maar doorheen te lopen naar ons hotel. We drukken ons zo dicht mogelijk langs de huizen en worden onderweg niet minder dan vier keer aangeklampt door een parapluverkoper. We geraken nog relatief droog in het hotel. Het is nog maar 22 uur maar we verlangen naar ons bedje. We zullen opnieuw goed slapen!

  

vorige                                                  volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, venetië, san marco, cannaregio |  Facebook | |

20-11-12

Koffie met muziek

Dia1.jpg

Zondag 30 september (2)


Door de toeristenmassa banen we ons een weg naar het San Marcoplein. Het moet gezegd: het ìs indrukwekkend! Het enorme plein is langs drie zijden afgezoomd door een eenvormig gebouw met elegante arcades en op de vierde zijde prijkt fier de San Marco Kathedraal. Deze imposante kerk met haar koepels en talrijke sierlijke torentjes en haar kleurrijke mozaïeken boven de portalen, italie, venetië, san marcobehoort tot de mooiste kerken van Italië en Europa. Jammer genoeg staat ze nu gedeeltelijk in de steigers. We besluiten om niet in de lange rij wachtende toeristen aan te schuiven want we hebben de kathedraal vroeger al bezocht. We houden het dus maar bij sightseeing aan de buitenkant. Ook het Dogenpaleis bezochten we al eerder, dus ook dat laten we links liggen, evenwel niet zonder nog eens bewonderend de schitterende buitenkant te bekijken. Het enorme plein biedt overigens op zich al voldoende spektakel: een kleurrijke massa toeristen slentert er over de uitgestrekte ruimte op zoek naar het mooiste kiekje. Daarbij zijn de duiven die gretig uit de hand komen eten of op het hoofd van de kinderen plaatsnemen, een onvermijdelijke topper. Toch lijkt het me dat er vroeger veel meer waren; ze zijn waarschijnlijk grotendeels door de toeristen verdreven.  Vòòr de kerk staan stapels houten planken en metalen onderstellen klaar voor eventueel ‘acqua alta’ of hoog water. Bij hoog water en springtij gebeurt het regelmatig dat het Canal Grande buiten zijn oevers treedt en en het hele San Marcoplein onder water zet. Voor de Venetianen is het de gewoonste zaak om dan op verhoogde voetpaden te lopen. De piazza is L-vormig. Waar de twee benen elkaar raken, kijkt de hoge campanile, die van verre dominant het silhouet van de stad beheerst, streng toe op de gang van zaken. In de andere hoek vind je de Torre dell’ Orologio met bovenop twee mechanische bronzen klokkenluiders die om het uur hun werk doen.


Het tweede deel van het plein wordt beheerst door de prachtige kantwerken gevel van het Dogenpaleis met zijn fijne bogen en sierlijke zuilen.  Hier is het zo mogelijk nog drukker. We wandelen tot aan de kade maar hier is de drukte zo groot, dat we er ons snel weer uit de voeten maken, zij het niet zonder enkele mooie beelden te schieten van de gondels op het Canal Grande.

italie, venetië, san marco

We keren terug tot bij Caffé Florian, zowat het beroemdste koffiehuis van de stad en zelfs van het land. Zowel de binnen- als de buitenkant is hier sinds meer dan 100 jaar onaangeroerd gebleven en dat is er aan te zien: het is oubollig en onfris. We nemen plaats op het terras waar een orkestje lichte klassieke muziek ten gehore geeft en dat zorgt natuurlijk voor een heel aparte sfeer. Wegens de exclusiviteit van de plek én het etablissement is het er uiteraard niet goedkoop!  We drinken een espresso en een caffè latte voor respectievelijk 6,50 en 9 euro maar… per persoon komt er nog 6 euro bij voor het orkest! We blijven dus maar een hele poos zitten om maximaal te genieten voor ons geld. Maar het moet gezegd: het is een zeer leuke plek, er is van alles te zien en de koffie is lekker en zéér verzorgd opgediend. 

 

vorige                                                volgende 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, venetië, san marco |  Facebook | |