30-07-10

Verona

banner Noord-Italië.jpg

Dinsdag 14 juli 1998 

Ontbijt op het prachtige terras van ons hotel. Het heeft geregend en de temperatuur is ideaal: heerlijk fris en veel zuurstof in de lucht. Ook het ontbijtbuffet mag er zijn. Er is zelfs champagne. Het publiek is echter minder: luidruchtige maar vooral verwaande Duitsers, die waarschijnlijk meer aandacht hebben voor wat Frau Müller vandaag wel draagt dan voor wat er op het buffet ligt. We rijden nog even langs Vicenza voor het Teatro Olimpico waarin ook Palladio een hand had. Dit is werkelijk iets unieks! Het dateert uit de 16e eeuw en het is het eerste overdekte theater in Europa. Het decor is monumentaal en bestaat uit drie straten die op de scène uitkomen. De achterwand van de scène is een stadsbeeld van Thebe en is met grote standbeelden versierd, net zoals de antieke Romeinse theaters. Om  het  gevoel van een openluchttheater te behouden is op het plafond een blauwe hemel met witte wolkjes geschilderd. Absoluut een bezoek waard! 

Onderweg naar Verona regent het af en toe.  We stoppen nog even aan een oude villa, maar trekken dan verder langs een lelijke en drukke steenweg. Vòòr de middag verlaten we de  weg en rijden naar een klein dorpje in de bergen: Colognola di Colli. Het is er zeer rustig en pittoresk. Op zoek naar een authentiek middagmaal volgen we de wegwijzers naar de Trattoria la Fattoria.  Na enkele kronkelende kilometers staan we voor een klein, eenvoudig restaurantje, prachtig gelegen op een heuvelrug tussen de olijf- en de wijngaarden. Zeer aantrekkelijk, maar... gesloten op dinsdag. Een ander restaurant even verder heeft gelukkig zijn sluitingsdag op mercoledi, maar blijkt ook vandaag op martedi helaas potdicht! Even twijfel ik aan mijn kennis van de Italiaanse namen van de dagen, maar daar ligt het blijkbaar niet aan. Gewoon geen zin vandaag, denk ik. Het is al voorbij één uur als we langs de weg een bordje zien naar een “Antica Trattoria”. Die is open en er staan verschillende auto’s! Het blijkt écht een prima restaurant te zijn. We eten er risotto, een specialiteit van de streek en ik voor de tweede keer deze reis konijn. Het smaakt heerlijk! 

We bereiken Verona rond drie uur. Het is even zoeken naar ons hotel. De straat blijkt opgebroken, maar een bediende van het hotel helpt ons de bagage door de bouwwerf te dragen en brengt daarna onze  auto naar een garage. Hotel Accademia is zeer luxueus en ligt op een boogscheut van de Arena en de Piazza delle Erbe. Onze kamer is zeer ruim en bestaat uit een halletje, grote kamer met salon en een ruime badkamer. Verona valt 200% mee! Het is zelfs één van de hoogtepunten van de reis: Piazza delle Erbe, Piazza dei Signori, prachtige straatjes, balkonnetjes en huizen met schitterend beeldhouwwerk en zelfs fresco’s op de gevels.  De Arena is indrukwekkend! We hadden gehoopt hier vanavond een operavoorstelling te kunnen bijwonen, maar we vallen precies tussen twee voorstellingen in. Vandaag worden dus de reuzengrote decors omgewisseld van Aïda naar La Tosca. Op het immense podium is het een echte bouwwerf en buiten de arena liggen de kolossale Egyptische sfinxen en stukken piramide op een hoop gegooid. Voor we terug naar het hotel gaan, bezoeken we nog even het balkon van Giulietta (je weet wel, die van Romeo). Een belachelijk “schouwspel” dat door honderden toeristen wordt bezocht.  Iedereen wil gefotografeerd worden bij een bronzen beeld van Romeo’s geliefde en op de muren en deuren van het binnenpleintje is geen enkel plekje gevrijwaard gebleven van een of ander liefdesboodschap. In tegenstelling tot onze vorige steden wordt Verona wél overspoeld door toeristen: Hollanders, Duitsers, Vlamingen. Hun kledij en (gebrek aan) stijl verraadt duidelijk dat ze afgezakt zijn van de vele campings langs de nabije meren. 

De avond beginnen we met een aperitief (één van die kleurrijke en frisse  cocktails) op de Piazza dei Signori, waar een Amerikaans duo repeteert voor een optreden vanavond. Kim and Reggie Harris. Ik ken ze niet, maar ze zingen heel mooi, vind ik. Hun optreden zal vanavond echter letterlijk in het water vallen... We vinden een restaurant via onze Dominicus gids: de Trattoria alla Pigna. We eten er alleen maar specialiteiten: sfilacci di cavallo (fijngesnipperd paardenvlees) en risotto all’ Armareno (rijst bereid met rode wijn, maar dan hele goeie!). Na het eten lopen en sluipen we langs de gevels om toch maar niet té nat te worden. Het regent pijpestelen en we zijn zonder pull of paraplu.... 

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italië, noord-italië, vicenza, verona |  Facebook | |

26-07-10

Tweede dag Venetië

banner Noord-Italië.jpg

Zondag 12 juli 1998 

Slecht geslapen vannacht! Veel lawaai van late wandelaars; venster dicht; veel lawaai van airco; airco uit; veel te warm; enzoverder... En daar bovenop hebben we een zeer slecht bed! Bij het ontbijt gaat de “ellende” verder: de koffiemachine is kapot en er is dus voorlopig geen koffie. De twee diensters proesten het uit omdat ze aan de gasten in het Engels moeten uitleggen dat de machine “broken” is. Wanneer het hen uiteindelijk toch lukt, ontpopt één van beiden zich tot de Italiaanse en vrouwelijke versie van Manuel uit Fawlty Towers. Plechtig en fier zegt ze: “I speak English in Venice!” 

Om 9 uur is het San Marcoplein al één grote drukte. Hele groepen toeristen stromen toe. Wij haasten ons om het Palazzo Ducale te bezoeken vòòr het nòg drukker wordt. Het is ronduit schitterend! Daarna doen we een stille wandeling langs de niet-toeristische wijken van Castello. Het is er rustig en schilderachtig. Tegen de middag zijn we weer aan de voet van de Rialtobrug op wat wellicht één van de mooist gelegen terrasjes van de stad is. We zitten er als het ware met onze voeten in het water van het Canal Grande en kijken recht in een bocht van het brede kanaal. Op de brug kopen we enkele van die typische glazen snoepjes, die er bijna als echt uitzien. We gaan ons na de middag even verfrissen op onze hotelkamer en laten er de video achter om eens even vrij door de stad te slenteren. Toch wat moegelopen strijken we in de late namiddag neer op een terras met uitzicht op de Biacino di San Marco en de voorbijtrekkende toeristenmassa. We drinken er een lekker koel biertje en een mineraal water. Heerlijk genieten tot...de rekening komt: 200.000 lire (400 frank!). Maar het was het zeker waard. Mede omdat ik toch de camera niet bij heb, besluiten we uiteindelijk toch geen gondeltochtje meer te doen. Een volgende keer misschien. We brengen nog een bezoek aan het Museo Correr en onze tweede Venetiaanse dag eindigt ‘s avonds in een gerenommeerd visrestaurant aan de voet van het afgebrande operagebouw: Taverna La Fenice. Het restaurant staat aangebouwd tegen de zwartgeblakerde buitenmuur  (het enige wat er van de opera is overgebleven!) en vanop het terras hebben we de trieste aanblik van wat ooit trots deel uitmaakte van de Italiaanse operagrootheid. Toch wat luguber. Het eten is zeer lekker maar veel te duur. 

‘s Avonds hebben we in bed wat (maar niet te veel) lawaai van  Franse feestvierders op straat: Frankrijk versloeg Brazilië met 3 - 0 en is wereldkampioen! “On a gagné! On a gagné!”. Toch jammer dat het de Italianen niet zijn geworden...

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italië, noord-italië, venetië |  Facebook | |