14-01-14

Lüderitz

Banner Namibie.gif

Dinsdag 24 september 2013 (2)

 

Om 13:45 uur vertrekken we naar Diaz Point, een klein halfuurtje buiten de stad. Het is een prachtige plek: de woeste golven van de oceaan slaan er tegen de rotsen en het landschap bestaat uit witte zoutvlakten en gladde rotsen. Via een lange houten loopbrug en trappen wandelen we tot bij een groot kruis, een copie van het oorspronkelijke dat er in 1448 werd neergezet door de Portugese ontdekkingsreiziger Bartholomias Diaz, die hier voor het eerst voet aan wal zette.

Namibie Carlos 5 209.JPG

Boven op de rots moeten we een heuse stormwind trotseren, maar beneden valt het nog mee. Tussen de met wier begroeide amfibolietkeien heeft de zee kleine plassen en een massa zeeschelpjes achtergelaten. In de verte horen we het geblaat van jonge zeehonden, maar we krijgen ze niet te zien. Om 15 uur rijden we terug naar Lüderitz voor een korte wandeling door het stadje. Er staat een op-en-top Duitse kerk en enkele mooie Duitse huizen, in frisse pastelkleuren geverfd. Alles oogt rijkelijk en vooral protserig.

Namibie Carlos 5 258.JPG

De straten zijn nagenoeg leeg. De zon schijnt nog steeds volop maar de zeebries maakt het toch tamelijk frisjes. We wandelen verder tot bij de Shearwater Oyster Farm waar we rondgeleid worden in dit oesterbedrijf. Onze gids is een attractie op zichzelf: geschminkt tot achter zijn oren en met zeer gemaniëreerde taal en gebaren, legt hij ons alles uit over de oesterkweek. Het bezoek wordt afgesloten met een proeverij in de mooie oesterbar. Met vier oesters, klein maar lekker, en een klein glaasje vonkelwijn moeten we het stellen. Daarna gaat het tevoet langs de asbestwerf terug naar het hotel. Over het diner valt weinig te zeggen en we sluiten de dag af samen met M en L in de bar. Dit was zonder twijfel de minst interessante dag van de hele reis. Morgen trekken we verder en er staan nog enkele hoogtepunten op het programma: de Fish River Canyon en de Kalahariwoestijn.

 

vorige                                          volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: namibie, luderitz |  Facebook | |

12-01-14

Kolmanskop

Banner Namibie.gif

Dinsdag 24 september 2013 (1)

 

Ik heb zeer goed geslapen maar toch ben ik om 5:45 uur al wakker terwijl de wekker pas op 7 uur gezet is. We mogen vandaag een beetje langer slapen, want we vertrekken iets later dan gewoonlijk. We blijven namelijk in de buurt van Lüderitz en om eerlijk te zijn, ik heb geen te hoge verwachtingen vandaag. De hemel is wolkenloos en de wind lijkt te zijn gaan liggen. Toch verwachten we hier geen hoge temperaturen, dus we trekken een warme trui aan. Het ontbijt valt mee: er is een zeer lekkere omelet en zelfs vers gebakken wafeltjes. Als we vertrekkensklaar buitenkomen, is Bruce druk in de weer. De bus heeft een platte band, of een ‘papwiel’ zoals ze hier zeggen. Er zijn twee plaatselijke mechaniciens opgetrommeld, want daar maakt Bruce zijn handen niet aan vuil! Op een primitieve maar efficiënte manier is het euvel vrij snel verholpen en we kunnen vertrekken. Als eerste staat vandaag Kolmanskop op het programma, een verlaten mijnstadje op een tiental kilometer buiten Lüderitz waar destijds diamanten werden opgegraven. Toen die op bleken te zijn, is het stadje verlaten en nu is het een echte spookstad met geheel of half vervallen villa’s. Dank zij het droge klimaat is alles tamelijk intact gebleven maar de wind heeft het zand in en rond de gebouwen hoog opgehoopt. Dat levert hallucinante beelden op.

Namibie Carlos 5 110.JPG

Er is zeer veel volk, vooral Duitsers natuurlijk. Voor de rondleiding sluiten wij echter aan bij de Afrikaanse groep en krijgen dus de uitleg van de gids in een sappig Afrikaans. Hij is een “baster”, d.w.z. een kleurling van gemengd blank-zwarte afkomst. Het woord is afgeleid van het Nederlandse bastaard. De basters zijn fier op hun afkomst en streefden een lange tijd naar een onafhankelijke staat: de Free Republic of Rehoboth. Tegenwoordig hebben ze zich ermee verzoend dat dat niet lukt. We verzamelen in de grote feestzaal-casino waar nog een oude piano staat en enkele antieke gymnastiektoestellen. Hier is ook een typische duitse kegelbaan ondergebracht. Vervolgens bezoeken we de winkel, de nog volledig gemeubelde woning van de winkelbediende en de ijsfabriek. Allemaal interessant, maar het duurt nogal lang. Ik ben ongeduldig om het stadje in te trekken en in en tussen de woningen foto’s te gaan maken. Zo bezoeken we de vervallen villa’s van de mijndirecteur, de boekhouder en de hoofdonderwijzer. Er hangt inderdaad een speciale sfeer maar het bezoek duurt toch wel een beetje te lang. We zijn dan ook blij dat we om 11:30 uur eindelijk terug de bus op kunnen die ons terug brengt naar Lüderitz

Namibie Carlos 5 187.JPG

Het is echter nog te vroeg voor de lunch, dus we rijden nog even tot aan Shark Island. Eigenlijk is het geen eiland maar een schiereiland op het einde van de baai. De zee klotst er tegen prachtige granietrotsen en in een mooi aangelegd parkje staat een gedenksteen voor de slachtoffers uit de Herero-oorlog begin vorige eeuw. Hier was namelijk een concentratiekamp gevestigd waar duizenden inboorlingen de dood vonden. Het is warm en zonnig en we slenteren er een beetje doelloos rond om tegen 12:00 uur terug te keren naar het Nest Hotel voor de lunch.

 

vorige                              volgende

08:01 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: namibie, luderitz, kolmanskop |  Facebook | |