20-01-14

Kokerboomwoud

Banner Namibie.gif

Donderdag 26 september 2013 (1)

 

Ik heb slecht geslapen: muggen en veel te warm. Buiten horen we de klipdassies fluiten. Inderdaad deze koddige wezens stoten een zacht fluitgeluid uit dat je van dit soort beestjes niet zou verwachten. Desondanks vinden we ze niet sympathiek want ze doen ons teveel aan een rat denken. Het wordt weer een lange busrit vandaag naar de Kalahari-woestijn. Er zal zelfs geen tijd zijn voor een lunchstop dus krijgen we een lunchpakket mee voor op de bus.  Deze morgen is het zwaar bewolkt maar de temperatuur is heerlijk, duidelijk frisser dan de vorige dagen. De rit begint met tegenslag en wat tijdverlies. Bij een tankbeurt aan het Canyon Roadhouse blijkt de creditcard service niet te werken en Marc en Bruce hebben niet voldoende geld bij om cash te betalen. Na lange tijd blijkt alles opgelost: we vertrekken dan maar zonder tanken en hopen Keetmanshoop te halen. Net zoals gisteren moeten we weer een heel stuk op onze route terugkeren, tot in Seeheim. Dus opnieuw, en nu hopelijk écht voor het laatst, een zeer stoffige rit. Bruce slaagt er toch in om een vrij hoge snelheid aan te houden om de verloren tijd in te halen. Rond 9 uur komt de zon er door, maar algauw is de hemel weer zwaar bewolkt. We rijden langs Al Dhara, een groot landbouwbedrijf waar o.a. ananas, olijven, dadelpalmen en druiven worden geteeld, tafeldruiven welteverstaan, niet voor wijn. Het is een mooi voorbeeld van de ondernemingszin en de groeiende economie van Namibië. We rijden opnieuw over de Löwe-rivier, mét water deze keer, dus het moet hier toch al ergens geregend hebben. Vanaf Seeheim komen we terug op ‘teerpad’ en het gaat nu richting Keetmanshoop. Het is 10:00 uur als we daar aankomen en Marc trekt meteen naar een bank om cash geld op te halen zodat we kunnen tanken. Hij heeft ook een krant gekocht en daarin leest hij dat er regen voorspeld wordt over heel Namibië. Het is de eerste neerslag sinds maanden, dus goed nieuws voor de Namibiërs, maar wij zijn er minder blij om. En het slechte nieuws is dat het zo zal blijven tot het weekend. Het gaat nu verder richting Mariental.

 

Even buiten Keetmanshoop stoppen we voor een bezoek aan het kokerboomwoud. We wandelen tussen een vrij grote groep bomen, een woud is wat overdreven, maar zoveel bomen hebben we Namibie Carlos 6 030.JPGhier inderdaad nog niet vaak samen gezien. De kokerboom of quivertree is eigenlijk geen echte boom maar een plant van de aloëfamilie. Hij dankt zijn naam aan het feit dat de bosjesmannen zijn takken gebruikten om er hun pijlen in op te bergen. Met zijn mooi vertakte kruin en gekartelde gele schors is hij zeer fotogeniek. Van een zuidafrikaans toerist vernemen we de eigenaardigheid dat de kokerboom de enige boom is waar een kat niet kan in klimmen. Intussen probeer ik discreet onder de medereizigers een rondvraag te doen over de fooi voor Marc en Bruce. Dat lijkt een probleem te worden, want sommigen vinden dat in de reis alles is inbegrepen en een fooi dus niet hoeft. We zien wel. Even verder ligt Giant’s Playground, een bizarre plek waar reusachtige ronde rotsblokken in Namibie Carlos 6 058.JPGwankel evenwicht gestapeld liggen alsof reuzen ermee gespeeld hebben. Ook hier maken we een korte wandeling en om 11:50 uur stappen we weer op de bus voor onze laatste rit van de dag. We rijden door een desolate vlakte waar niet veel te zien is en… het is nu effectief beginnen regenen, wat alles nog wat minder vrolijk maakt. De kaarsrechte wegen lopen tot aan de horizon en wanneer we daar aankomen, herhaalt zich hetzelfde beeld. De lunchboxen worden uitgedeeld: een boterham, boerenworst, wortelsalade, een appel en een fruitsap. In Mariental nemen we de afslag naar Stampriet. We komen nu in de Kalahari-woestijn met zijn rode ‘duinenstraten’ die mooi parallel lopen en 100 à 200 kilometer lang kunnen zijn. Ze strekken zich uit over Namibië, Zuid-Afrika en Botswana. Hier leefden de Bosjesmannen, die nu grotendeels naar Botswana zijn uitgeweken. De hoofdrolspeler in de bekende film “The Gods Must be Crazy”, dat kleine mannetje met zijn colaflesje, zou trouwens van Stampriet afkomstig zijn.

 

vorige                                        volgende

18-01-14

Fish River Canyon

Banner Namibie.gif

Woensdag 25 september 2013 (2)

 

Om 15:30 uur vertrekken we per bus naar de 25 kilometer verder gelegen Fish River Canyon. Het is na de Grand Canyon de langste canyon ter wereld. Als we uitstappen staan we meteen voor een sensationeel en groots panorama: 500 meter onder ons slingert de grotendeels droge rivier zich tussen de rotsen. Jammer genoeg kijken we tegen de zon in zodat er niet veel kleur in zit. We doen een korte wandeling van een drietal kilometer boven op de rand van de canyon en rijden vervolgens met de bus naar een ander uitkijkpunt.

Namibie Carlos 5 409.JPG

De zon is aan het ondergaan, dus tovert Marc enkele flessen bubbels tevoorschijn voor een ‘sundowner’. We krijgen algauw het gezelschap van andere toeristen die hier eveneens het spektakel van de zonsondergang komen bekijken. Dit is er inderdaad de ideale plek voor, maar… wij vertrekken al ruim een half uur vòòr de zon helemaal onder gaat.  Blijkbaar moeten we op tijd terug zijn in de lodge… Jammer! Om 18:30 uur zijn we terug in het hotel waar we achter de heuvels nog net een glimp opvangen van de mooie oranje tot zelfs paarse schijn van de ondergaande zon. We hebben nog een uurtje voor een snelle douche en om 19:30 uur worden we aan tafel verwacht voor het diner. Dus geen gin-tonic vandaag. We krijgen nog maar eens oryx, maar dat is zo lekker dat het nooit verveelt. Het gezellige restaurant heeft een open haard en de sfeer doet een beetje aan de wintersporten denken. In de al even gezellige bar testen we achteraf diverse cocktails uit en een “Kaktusfeigenschnapps” waarover ik bijna mijn tong breek. De sfeer is uitgelaten en er wordt veel gelachen.  Het is een prachtige avond als we naar onze chalet terugwandelen en we nemen nog even plaats op ons terras om van de frisse lucht en de sterren te genieten. Om 22:30 uur liggen we in bed met het besef dat de reis stilaan haar einde nadert.

 

vorige                             volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: namibie, fish river canyon |  Facebook | |