16-01-14

Canyon Lodge

Banner Namibie.gif

Woensdag 25 september 2013 (1)

 

We moeten een heel stuk op onze route terugkeren vandaag, 120 kilometer via Aus tot in Seeheim, door een monotone vlakte. Gelukkig is dit een asfaltweg en schieten we vrij goed op. Het is half bewolkt. De eentonige rit inspireert Marc natuurlijk weer tot wat interessante informatie. Over aids en drugs deze keer. Aids is in Namibië de tweede belangrijkste doodsoorzaak na tbc en vòòr malaria. Om de preventie ervan te bevorderen zijn overal gratis condooms beschikbaar en er wordt blijkbaar resultaat geboekt: nog “slechts” 15% van de bevolking lijdt aan aids, waar dat voorheen 22% was. De drugsproblemen slaan vooral op het gebruik van cannabis en barbituraten. In Seeheim slaan we rechtsaf en komen terug op ‘grondpad’ terecht, het laatste van de reis. De zon begint stilaan door de wolken heen te priemen en de temperatuur stijgt. In het landschap zien we de eerste kokerbomen verschijnen. Om 11:00 uur rijden we over de brug over de Fish River Canyon, één van de belangrijkste bruggen in Zuidelijk Afrika. De Fish River is met haar 700 kilometer de langste rivier van Namibië. Even verder kruisen we ook de Löwen- en enkele andere rivieren, maar een druppel water is er nergens te zien. We hebben nog 137 kilometer stoffige grindweg voor de boeg voor we onze bestemming bereiken. De hoge sluierwolken zijn nu zo goed als verdwenen en de zon brandt.Namibie Carlos 5 319.JPG In de schrale vlakte groeit enkel een lage vegetatie. In dit gebied hebben twee industriëlen een terrein van niet minder dan 100.000 hectaren gekocht, er wild op gestoken en enkele lodges gebouwd die volledig zelfbedruipend zijn. Eén ervan is de Canyon Lodge, waar wij vannacht zullen logeren. Vòòr we daar aankomen, stoppen we nog even bij de Canyon Roadhouse, een lodge met themarestaurant en bar waarin oude auto’s centraal staan. Het is een curiosum en een bezoek absoluut waard. De bar en de shop zitten vol met alle mogelijke voorwerpen die met auto’s te maken hebben: van benzinepompen tot oude reclameborden en zelfs een heel interieur van een oude garage. Op het terrein staan talrijke vergane oldtimers en bij enkele groeien bomen en planten door het dak of in de kofferruimte, al zal daar wel enige manipulatie bij te pas gekomen zijn… De blauwe hemel en de fotogenieke kokerbomen zorgen mede voor enkele mooie plaatjes.

 

De Canyon Lodge is schitterend gelegen in een golvend landschap tussen enorme rotsblokken. We nemen onmiddellijk plaats aan een tafel in de schaduw van een grote boom voor de lunch. Boven onze hoofden komen talrijke vogels nieuwsgierig naar ons kijken. De hemel is blauw en het is zeer warm. Heerlijk is het hier!

Namibie Carlos 5 342.JPG

Na het eten kunnen we onze kamers innemen. De huisjes liggen tegen de rotsen geplakt en verspreid over een uitgestrekt terrein. Een kronkelend pad tussen de bungalows leidt naar een zwembad dat prachtig in het woestijnlandschap geïntegreerd is en een weids uitzicht heeft over de vlakte. Jammer genoeg is het water ijskoud, al schrikt dat F en natuurlijk onze kranige C niet af. Om en rond het hoofdgebouw bloeien talrijke bloemen en prachtige cactussen.

 

vorige                                          volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: namibie, luderitz, canyon lodge |  Facebook | |

14-01-14

Lüderitz

Banner Namibie.gif

Dinsdag 24 september 2013 (2)

 

Om 13:45 uur vertrekken we naar Diaz Point, een klein halfuurtje buiten de stad. Het is een prachtige plek: de woeste golven van de oceaan slaan er tegen de rotsen en het landschap bestaat uit witte zoutvlakten en gladde rotsen. Via een lange houten loopbrug en trappen wandelen we tot bij een groot kruis, een copie van het oorspronkelijke dat er in 1448 werd neergezet door de Portugese ontdekkingsreiziger Bartholomias Diaz, die hier voor het eerst voet aan wal zette.

Namibie Carlos 5 209.JPG

Boven op de rots moeten we een heuse stormwind trotseren, maar beneden valt het nog mee. Tussen de met wier begroeide amfibolietkeien heeft de zee kleine plassen en een massa zeeschelpjes achtergelaten. In de verte horen we het geblaat van jonge zeehonden, maar we krijgen ze niet te zien. Om 15 uur rijden we terug naar Lüderitz voor een korte wandeling door het stadje. Er staat een op-en-top Duitse kerk en enkele mooie Duitse huizen, in frisse pastelkleuren geverfd. Alles oogt rijkelijk en vooral protserig.

Namibie Carlos 5 258.JPG

De straten zijn nagenoeg leeg. De zon schijnt nog steeds volop maar de zeebries maakt het toch tamelijk frisjes. We wandelen verder tot bij de Shearwater Oyster Farm waar we rondgeleid worden in dit oesterbedrijf. Onze gids is een attractie op zichzelf: geschminkt tot achter zijn oren en met zeer gemaniëreerde taal en gebaren, legt hij ons alles uit over de oesterkweek. Het bezoek wordt afgesloten met een proeverij in de mooie oesterbar. Met vier oesters, klein maar lekker, en een klein glaasje vonkelwijn moeten we het stellen. Daarna gaat het tevoet langs de asbestwerf terug naar het hotel. Over het diner valt weinig te zeggen en we sluiten de dag af samen met M en L in de bar. Dit was zonder twijfel de minst interessante dag van de hele reis. Morgen trekken we verder en er staan nog enkele hoogtepunten op het programma: de Fish River Canyon en de Kalahariwoestijn.

 

vorige                                          volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: namibie, luderitz |  Facebook | |