16-10-12

Nog even langs Torremolinos

banner andalusie.jpg

Vrijdag 27 april 2012

 

Onze laatste dag! Ik heb niet te best geslapen vannacht. De opwinding van het vertrek? Misschien wel, maar ook het voortdurende gedruis alsof ergens een wc is blijven lopen. Waarschijnlijk komt het van het zwembad. Er is geen zon, een lichte bewolking en nevel houden ze tegen. Voorlopig laat ons hopen. Het ontbijt is uitgebreid maar flauw, veel voorverpakt, totaal verlepte sla als versiering. Om van het restaurant naar de lift te gaan, moet je achter de toog door en daar is het ronduit vuil en… het stinkt er naar vuil afwaswater.  Het is nu wel duidelijk: dit hotel  (5 sterren…) is helemaal geen aanrader! We checken uit en om 10:30 uur vertrekken we naar Antequera. We parkeren de auto bij het binnenkomen van het stadje en wandelen tot aan de Toeristische Dienst waar we een kaartje krijgen voor een stadswandeling rond het historisch centrum. De straten

spanje,andalusië,antequera,torremolinos,málaga

lopen steil op en af en we komen langs een paar mooie pleintjes en kerken. Hier is het duidelijk minder toeristisch en het stadje ligt er ook wat minder onderhouden bij dan de vorige. Overal staan auto’s geparkeerd. Boven komen we bij het kasteel van waaruit je een mooi panorama hebt op de omgeving. We drinken een watertje op een terras bij het kasteel en wandelen dan rustig terug naar beneden. Vòòr we naar de luchthaven vertrekken, willen we nog even afstappen in Torremolinos, waar we in 1985 en 1986 op seminarie waren. Niet dat we er zo’n goede herinneringen aan bewaren, maar we hebben de hoop dat we er een leuk visrestaurantje zullen vinden voor de lunch. Langs een splinternieuwe autosnelweg met viaducten en tunnels en door een mooi landschap bereiken we de stad. Het is een drukke badstad vol lelijke appartementsgebouwen en het blijkt bijna onmogelijk om er dicht bij het strand een parkeerplaats te vinden. Na wat rondtoeren lukt het ons toch en we komen op de Paseo Maritimo de la Carihuela,een brede promenade langs het strand waar het ene restaurant het andere verdringt. Een ervan ligt op het

spanje,andalusië,antequera,torremolinos,málaga

strand zelf en oogt zeer aantrekkelijk:  de Beach Club van het Hotel Tropicana. Hier wordt de verse vis op het strand op een houtvuur gegrild. Dat is wat we zochten! We kiezen eerst voor sardientjes en daarna respectievelijk voor dorade en zeebaars. Ze worden door Bibi, een oudere man in wit gekleed en met strohoed, vakkundig gebakken. Hij spiest de vissen op een stok die hij rechtop in het zand steekt, niet boven maar vòòr het vuur. Ze zijn perfect gebakken en smaken heerlijk. We hadden ons geen mooiere afsluiter voor de reis kunnen dromen. We nemen nog een koffietje en genieten nog even van het zicht op de zee en het strand met zijn palm- en bananenbomen. De geur van frituurvet en de foute muziek moeten we er bij nemen. Torremolinos is overigens nog steeds hét massatoerisme zoals we het kenden: de échte Spanjetoeristen, vooral ouderen, die met ontbloot bovenlijf massaal lopen te paraderen op de wandeldijk. Het strand met zijn lelijke parasols is leeg. Er staat inderdaad een vrij sterke wind, maar de temperatuur bedraagt toch minstens 25°. Om 16:00 uur houden we het voor bekeken en begeven ons naar de luchthaven van Malaga. Het inleveren van de auto is in één minuut geklaard en om 17:00 uur zijn we volledig klaar om in te checken. Dat kan echter pas vanaf 18:30 uur dus we hebben nog wel wat tijd te doden. De luchthaven van Malaga is splinternieuw en mooi en er heerst een rustige drukte. Na het obligate slenteren langs de shops, het inkopen van wat mondvoorraad voor de vlucht  en een laatste drankje, kunnen we om 20:30 uur eindelijk inschepen op de vlucht naar Brussel. En dan zit het er helemaal op.

 

vorige 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (1) | Tags: spanje, andalusië, antequera, torremolinos, málaga |  Facebook | |

12-10-12

Vijf sterren in crisistijd

banner andalusie.jpg

Donderdag 26 april 2012

  

We staan op om 8:30 uur maar ik ben al veel vroeger wakker, gewekt door een sms’je van het thuisfront, het lawaai van vertrekkende gasten en… van de vogels. De hemel is opnieuw helemaal blauw gekleurd. Na een eenvoudig maar verzorgd ontbijt vertrekken we naar Ronda. Door een spanje,andalusië,ronda,witte dorpen,antequeramooi park met mirador wandelen we van de parking naar de Plaza de Toros. De arena van Ronda is immens groot en één van de eerste in Spanje. Hier zouden zelfs de stierengevechten ontstaan zijn en tot op vandaag is het één van de belangrijkste arena’s van Spanje. We brengen een bezoek aan de arena met tribunes, de catacomben, de gangen met valdeuren waarlangs de stieren gekanaliseerd worden en de stallen voor stieren en paarden. Er is ook een klein museum met attributen voor het stierengevecht, kledij van de toreadors en oude affiches. Daarna trekken we het stadje in. In een winkelstraat doen we onze inkopen voor het thuisfront: een cadeautje voor de kleinkinderen en olijfolie voor Paul en Erna en voor onszelf. Ik breng alles terug naar de auto zodat we onze handen vrij hebben als we aan het echte bezoek aan de stad beginnen. Eerst komen we aan een plein met het stadhuis en vervolgens aan de fameuze “Nieuwe Brug” over een zeer diepe kloof die de twee

spanje,andalusië,ronda,witte dorpen,antequera

stadsgedeelten van elkaar scheidt. Best wel een indrukwekkend zicht. Over de brug bereiken we de oude stad waar we op het mooie terras van El Poeta de Ronda eerst een sangria drinken en daarna een lichte lunch nemen. We moeten er ongewoon lang wachten vooraleer we bediend worden, maar het deert ons niet want we hebben de tijd en er is veel te zien. De boquerones zullen niet alleen de geschiedenis in gaan als die waarop we een uur moesten wachten, maar ook als de beste die we ooit gegeten hebben.  Na het eten trekken we de oude stad in: een aaneenschakeling van pittoreske witte straatjes en pleintjes om uit te komen op de prachtige Plaza spanje,andalusië,ronda,witte dorpen,antequerade la Duquesa de Parcent met zijn appelsienbomen en de mooie Iglesia Santa Maria la Mayor. In een van de straatjes brengen we een bezoek aan het Casa Don Bosco, een paleisje dat gebouwd werd in het begin van de 20e eeuw en dat later geschonken werd aan de orde van de Salesianen om er een tehuis voor oude en zieke priesters van te maken. Het meest opvallend is het kleurrijke tuintje met muurtjes en een fontein in Arabische mozaïeksteentjes. Van hieruit heb je verder een prachtig panorama. Onze wandeling is rond en we keren terug naar de nieuwe stad. Aangezien we deze middag weinig gegeten hebben, kopen we in een patisserie nog een paar koekjes die we op een terras op ons gemak verorberen bij een koffietje. Ronda is een zeer mooi stadje, maar je moet er de toeristische drukte bijnemen. Nu is het allemaal nog redelijk, maar wellicht verdrink je hier later op het seizoen in de massa. Als we aan de auto komen, die de hele dag in de volle zon heeft gestaan, geeft de boordthermometer 36° aan, maar eens aan het rijden zakt hij eerst naar 22° om daarna weer tot 25° te stijgen.

 

We rijden nu naar Antequera, onze laatste halte van deze reis, een rit van 90 kilometer. Het eerste gedeelte loopt door een mooie bergstreek, zij het eerder zacht glooiend. Opnieuw rijden we langs eindeloze olijfgaarden. De laatste 30 kilometer zijn vlak en minder mooi. In Antequera hebben we het moeilijk om ons hotel te vinden. De gps is het noorden kwijt. We weten dat we de richting naar het golfterrein moeten volgen maar er komt geen einde aan de weg. Na 5 kilometer kronkelen zien we het oude kloostergebouw waarin Hotel Convento la Magdalena is ondergebracht, in de verte op een heuvel liggen. Het is een vijfsterrenhotel dat voor een gedeelte als historisch spanje,andalusië,ronda,witte dorpen,antequeramonument geklasseerd is. Aan de receptie worden we ontvangen door een Nederlander, die beweert een Belg te zijn afkomstig uit Ganshoren, maar hij spreekt met een sterk Hollands accent. Het interieur van het hotel is indrukwekkend, vooral de beschilderde gewelven van de oude kloostergang en de kapel die nu als feestzaal dienst doet, zijn mooi.  De kamers bevinden zich in een moderne vleugel op de verdiepingen -1 en -2 samen met het zwembad en de spa. Wij krijgen een kamer op -2. Van zodra ik de deur open komt een muffe geur van een niet verluchte kamer me tegemoet. Deze kamer heeft duidelijk veel te lang opgesloten gestaan en wanneer ik de badkamer binnentreedt, loop ik met mijn gezicht zelfs in een spinnenweb! Onvoorstelbaar voor een vijfsterrenhotel en opnieuw een aanwijzing van de crisis die in Spanje ook het toerisme treft. We besluiten een andere kamer te vragen. De receptionist toont zich zeer verwonderd over onze klacht, maar geeft ons uiteindelijk toch een andere kamer op dezelfde verdieping. Later vernemen we dat ze net door Duitse toeristen is geweigerd wegens… de onfrisse geur.  We zitten op -2 ten opzichte van de voorgevel, maar op het gelijkvloers aan de achterkant met een deur naar een moestuin. We verkennen verder het uitgestrekte hotel en maken foto’s. Het is best mooi, maar een en ander oogt slordig en onvoldoende fris. We bestellen een sherry en nemen plaats op het terras op de binnenkoer. Het is tamelijk fris in de schaduw, maar de zonnekant van het grote terras is nog niet in gebruik. Er verschijnen steeds meer sluierwolken. Het hotel ligt zo afgelegen in de bergen dat we besluiten om vanavond opnieuw maar in het hotel te eten, ook al zien de kaart en het restaurant er niet zeer aantrekkelijk uit. De Duitsers die gisteren in Molino del Arco waren, zijn hier ook. Ze komen uit Beieren en zijn fier dat Bayern Munchen de finale van de Champions League bereikt heeft. Ook zij zijn niet erg opgetogen over de netheid van dit hotel. Om 20:30 uur gaan we aan tafel. De maître d’hôtel is dezelfde man die daarnet achter de bar stond en samen met de receptionist zal hij het enige personeelslid zijn dat we hier gedurende ons verblijf te zien krijgen. Crisis… Het eten (Iberische specialiteiten, jong speenvarken en jonge geit) kan ermee door, verzorgd maar niet vers genoeg. Het lijkt opgewarmde kost. Om 22:45 uur kruipen we in bed. Moe.

 

vorige                                                           volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spanje, andalusië, ronda, witte dorpen, antequera |  Facebook | |