09-05-13

Nog even langs Delhi

Banner India.jpg

Zaterdag 15 december 2012 (2)

 

Onze vlucht naar Delhi is pas deze namiddag en we hebben vrij tot de lunch. Maar de geïnteresseerden kunnen nog een bezoek brengen aan een zijde-atelier. Niet dat ik zò geïnteresseerd ben, maar we hebben ook geen zin om hier een hele voormiddag in het hotel door te brengen en om hier in de stad nog wat rond te slenteren, hebben we helemaal geen goesting. We zijn nu proper gewassen… Uiteindelijk zijn we maar met twee koppels om naar het zijde-atelier te gaan en we krijgen er geen spijt van. Het wordt een zeer interessant bezoek en de zijden sjaals en kleren die er gemaakt worden, zijn echt prachtig. Het is ook interessant om te zien op wat voor India Ca 15 dec 2012 206.JPGouderwetse manier hier nog gewerkt wordt. De zijde van Kashmir en het goudbrokaat zijn van eerste kwaliteit en de designs of patronen zijn zeer fijn en ingewikkeld. De meesterwevers werken aan een zéér primitief weefgetouw en hebben het hele patroon in hun hoofd. Niets staat op papier. Vroeger waren er 85 meesters en nu nog slechts 7 en de jongste is 82… De jongeren willen het vak niet meer aanleren omdat het weinig status heeft, maar vooral omwille van de superlage lonen. Wanneer de laatste meester binnenkort zal gestorven zijn, zal meteen ook het laatste patroon verdwenen zijn. Dan valt alles terug op de “moderne” techniek met eenvoudiger designs. Die zijn op grote ponskaarten gedrukt en worden geweven met Jacquart-machines die decennia geleden in Frankrijk afgedankt zijn. De eigenaar laat ons een deel van de familiestukken zien en die zijn ronduit prachtig maar niet te koop. Uiteindelijk kunnen de dames niet aan de verleiding weerstaan en we gaan er buiten met een mooie tafelloper en 3 sjaals. Als kerstgeschenk krijgen we er een vierde sjaal gratis bij. Om 11 uur zijn we terug. Tijd om de valiezen te pakken en te lunchen en dan gaat het naar de luchthaven. Onderweg kruisen we een auto met een lijk boven op het dak gebonden, enkel gewikkeld in een oranje doek. Daar kijkt hier uiteraard niemand van op want lijken zijn ze hier wel gewoon…

 

Onze vlucht is een uur vertraagd en zodoende is het al 15:45 uur als we het luchtruim kiezen. In het vliegtuig zit ik naast een jonge Nederlandse die voor 5 maanden op reis is, helemaal op haar eentje. Vòòr India deed ze o.m. ook Nepal aan en ze vond dat land veel interessanter dan India, nòg authentieker. Zij sliep deze nacht in een klein hotelletje vlak naast de Ganges. Zeer eenvoudig, geen douche maar wél proper. Alleen… de rook van de crematies kwam binnen in haar kamer! Goedkoop was het natuurlijk ook: 400 roepies of 6 euro per nacht. Ze mag het hebben… Als we om 17:15 uur landen in Delhi is het er ook mistig. Een bus brengt ons naar hotel Leela Kempinski in Gurgaon, waar we ook de eerste nacht verbleven. Nu komen we hier niet meer India Ca 15 dec 2012 248.JPGovernachten, maar er is per twee koppels een kamer gereserveerd om ons te verfrissen en eventueel om te kleden voor de terugreis naar huis. Daarna is hier ook het afscheidsdiner gepland. Vooraf heb ik nog de eer om namens de groep François te bedanken voor zijn uitstekende begeleiding tijdens deze reis en dan schuiven we aan tafel voor de laatste keer. Er is gezorgd voor een feestelijke tafel in een apart zaaltje en er wordt ons een mooi keuzemenu opgediend: groene sla met tomaat (voor het eerst in India durven we rauwkost aan) en tomatensoep, waarna keuze uit vier gerechten waarvan gelukkig ook een paar Indische specialiteiten. Toch jammer dat we hier geen buffet kregen, want de vorige keer was dat hier zeer gevarieerd en lekker. Voor het dessert is er wél een ruime keuze. Er ligt o.a. een heel gamma gekleurde bolletjes bij en dat ziet er zeer origineel uit, wellicht met speciale Oosterse smaken. Maar het blijken gewone snoepjes te zijn en dat valt toch wel een beetje tegen. Er is zelfs kauwgom bij…

 

Om 23 uur verrekken we naar de luchthaven. De formaliteiten en het inchecken verlopen wat moeizaam en het is zeer warm. De vermoeidheid laat zich voelen nu we alleen nog maar de lange terugreis te verwachten hebben. Eerst nog onze laatste roepies opdoen, maar het is moeilijk om tussen de rommel iets moois te vinden voor de kleinkinderen. Tot H ons belt en vraagt om wat Indische kruiden zoals garam masala, kurkuma of curry mee te brengen. Zo slagen we erin om op 10 roepies na alles op te doen. Om 2:00 uur kunnen we eindelijk boarden en om 3:05 uur gaat ons toestel van Jet Airways van de grond. We zetten meteen onze klok op de Belgische tijd, dus 22:35 uur en ik neem een slaappilletje waarna ik bijna onmiddellijk in slaap val. Na ongeveer 4 uren word ik voor de eerste keer wakker al kan ik ook daarna nog met tussenpauzen regelmatig slapen. ’s Morgens om 5:15 uur gaan de lichten aan en we krijgen een ontbijt. Dank zij het slaappilletje is de vlucht zeer snel voorbij gegaan en om 7:15 uur, met 20 minuten vertraging, landen we op Belgische bodem. Zij het niet zonder dat het toestel, net als op de heenreis, nog eens ontsmet wordt. Deze keer wél gepast, lijkt me! We weten meteen dat we in België zijn: het is nat en amper 8° celsius.

 

vorige                               volgende 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: india, varanasi, benares, delhi |  Facebook | |

06-05-13

Nog eens naar de Ganges

Banner India.jpg

Zaterdag 15 december 2012 (1)

 

De wekker loopt af om 5 uur want we vertrekken al om 5:45 uur terug naar de Ganges. De pelgrims die een bad nemen in de rivier om zich van hun zonden te zuiveren, moeten dat immers vòòr zonsopgang doen. Zoals gisterenavond rijden we met de bus tot in het centrum om dan te voet verder te gaan. Het is nog donker en koud en alles is nog zeer stil. De pelgrims die op straat hebben geslapen, worden wakker en de eerste theestalletjes zijn al open. We gaan opnieuw het water op in een grote roeiboot en varen de oever af. Voorlopig beletten het duister en de mist ons echter om mooie foto’s te maken. Met dit weer zijn er overigens nauwelijks baders.

India Ca 15 dec 2012 060.JPG

We zien enkel een paar pelgrims te water gaan, zich driemaal helemaal onderdompelen om vervolgens een eind te zwemmen onder het zingen van gebeden. Ook op de ghats, de brede trappen op de oever, is er niet veel beweging. Alleen op de waskade zijn enkele mannen bezig met de was. Ze staan tot hun knieën in het water terwijl ze met veel kracht en grote pletsen het wasgoed uitkloppen op een steen.  Voor 20 roepies (0,3 €) kan je hier je was laten doen en voor dat geld komen er niet minder dan 4 man aan te pas: ééntje brengt de was naar het water, de volgende doet de was, een derde legt hem achteraf te drogen en een vierde brengt het wasgoed tenslotte terug. Op de plek van de crematies zien we een sadoe die zijn hele lichaam insmeert met de as van de overledenen. Nog steeds is het te donker voor foto’s alhoewel ik toch een paar plaatjes kan schieten van de sloepen op het water en de meeuwen die er in de mist omheen zwermen. Even voorbij de grote crematieplaats gaan we terug aan wal. We wandelen langs enorme stapels hout India Ca 15 dec 2012 154.JPGen wanneer ik daarvan een foto maak, komt een man dreigend op mij af. Hij eist geld want “I saw you made picture! You disturbed dead person. That very bad karma!”. Ik denk dat dit weinig met zijn geloof te maken heeft en ik laat hem uitrazen, terwijl hij mij een hele tijd dreigend blijft achtervolgen. Ik heb tenslotte toch geen crematieplek gefotografeerd? François geeft me groot gelijk. De straatjes waar we door wandelen, zijn vuil en stinken. Het valt op dat er op verschillende plaatsen gewapende soldaten staan, en dat hebben we gisteren nergens gezien. Zelfs wanneer we terug bij ons hotel komen, wordt de bus gecontroleerd door twee militairen. Als ik François vraag wat daar de reden kan van zijn,  minimaliseert hij het en zegt dat hij het ook niet weet. Ik weet nog zo niet… We zijn blij dat we om 8:00 uur terug in het hotel zijn.  Niet alleen omdat we eindelijk kunnen ontbijten, maar vooral omdat we al het vuil kunnen wegspoelen onder de douche. Met een tandenborstel schraap ik de drek van onder mijn schoenzolen.  In de lift vraagt een Indiër mij wat ik van Varanasi denk. “Zeer interessant, maar… vuil”, zeg ik. Hij blijkt een gids te zijn en zegt dat hij deze stad haat en dat hij beschaamd is telkens hij hier komt.  “Kunnen ze het niet een béétje properder houden?”.

 

Voor meer foto's van Varanasi: klik hier

 

vorige                                   volgende 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: india, varanasi, benares |  Facebook | |