26-11-12

Murano, glazen kunst en kitsch

italie, venetië, murano

Maandag 1 oktober 2012 (2)

 

De tijd is op die manier natuurlijk al ver gevorderd, dus de hoogste tijd om de boot terug te nemen naar Murano. Ook hier wordt het een beetje rondstruinen langs de kades, maar het eiland valt een beetje tegen. Er zijn een paar mooie bruggen maar verder vooral vervallen glasfabrieken die een eerder trieste indruk geven. We volgen het traject van onze 100% Venetië reisgids en komen langs een paar kunstwerken in glas (niet mooi), een groot plein en een paar kerken. We stappen even binnen in de Basilica dei Santi Maria e Donato. Hier is een mooie mozaïekvloer te bewonderen en vooral het Byzantijns koor met een met gouden mozaïek versierde koepel. En dan

italie, venetië, murano

komen we aan een kanaaltje met aan weerszijden op de kade een eindeloze rij winkeltjes met Muranoglas. Het meeste is lelijke kitsch van Chinese makelij, maar we vinden toch een paar mooie winkels met echt prachtig glaswerk in modern design, maar die stukken zijn dan weer italie, venetië, muranoonbetaalbaar. Intussen is het echt warm geworden, maar toch vinden we niet de tijd om iets te drinken. Eigenlijk had ik gehoopt hier een glasblazerij in werking te kunnen bezoeken, maar die hebben we niet gevonden. Om 17:15 uur stappen we terug de boot op die ons zal overzetten naar de Fundamenta Nuove. De tocht duurt nauwelijks 10 minuten. Op de terugweg naar ons hotel springen we nog even de Jezuïetenkerk binnen, die maandag gesloten was. Het interieur is ronduit sensationeel: alle muren en zuilen zijn in zwart en wit marmer en de plafonds zijn prachtig beschilderd.

 

Om 17:45 uur zijn we in ons hotel terug. We besluiten eerst te douchen en dan op ’t gemak de stad in te gaan om iets te drinken en daarna te eten. Veel moet dat niet meer zijn, want we hebben deze middag al goed gegeten. Eerst even uitkijken wat er open is, want op maandag zijn veel restaurants gesloten. De aantrekkelijke wijnbar die we gisterenavond op de Strada Nueva gezien hebben, is gesloten. Dan maar naar de Osteria Al Vecio Bragosso in dezelfde straat. We eten er een lekkere dorade en zeebaars in de oven en geraken in een gezellige babbel met twee Canadese dames uit Montreal.  Ze zijn op rondreis in Europa en hebben ook ervaring met Brugge. Ze doen zeer enthousiast maar hun verhaal klopt niet helemaal. Wanneer een andere buur zich in het gesprek mengt, een echte ‘Londener’, hebben we het moeilijk om het gesprek te blijven volgen, want zijn taal is voor ons veel moeilijker te verstaan. Na afloop trekken we nog even naar Grom voor een ijsje. Eén van de Canadese dames gaat mee en ze is al even enthousiast over de heerlijke gelato. Net zoals gisterenavond worden we weer overvallen door een stortbui, maar gelukkig gaat het gauw over zoadat we deze keer droog ons hotel bereiken. We gaan nog even langs de bar voor een espresso en een grappa en tegen 22:30 uur gaan we slapen.

 

vorige                                            volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, venetië, murano, cannaregio |  Facebook | |

22-11-12

Ca d'Oro


Dia1.jpg

zondag 30 september 2012 (3)


Om 16:15 uur stappen we weer op voor het laatste stukje van onze wandeling. Eerst gaan we onder de arcades op zoek naar het winkeltje van Archimede Seguso, de glaskunstenaar uit Murano, bij wie we in 1998 een verguld glazen ei kochten. Het winkeltje is er nog en we gaan binnen een kijkje nemen. De Japanse verkoopster vertelt ons dat de man in 1999 overleden is en dat de zaak wordt verder gezet door zijn zoon. Hier hangen nagenoeg dezelfde kristallen kroonluchters zoals we er thuis een hebben en we italie, venetië, san marco, cannaregiozijn nieuwsgierig naar de prijs. 4.000 € !! Wie er mij de helft voor geeft, mag hem hebben! We wandelen verder langs nog enkele leuke straatjes en winkeltjes en we eindigen aan de Rialtobrug waar we deze morgen begonnen. Er blijft nog ruim tijd over om even tot aan Ca’ d’Oro te gaan om enkele foto’s te maken.  Als we daar aankomen, blijkt het museum gratis toegankelijk te zijn naar aanleiding van de Europese Monumentendagen. Een meevaller! In het palazzo hangen mooie werken uit de 15e en 16e eeuw waaronder veel italie, venetië, san marco, cannaregioHollandse en Vlaamse meesters zoals Memlinc en Van Dijck. Aan de muur hangen ook enkele prachtige Vlaamse wandtapijten. Door de vensters van de logia’s heb je daarenboven een uniek uitzicht over de drukte op het Canal Grande,  Ook buiten in de Strada Nuova heerst een grote drukte, vooral van Italianen op weg naar het station. We besluiten om vanavond te eten in de osteria Ca d’Oro, een must volgens alle gidsen. Reserveren is echter noodzakelijk dus wachten we even tot ze om 18:30 uur opengaan. Er staan al verschillende mensen te wachten en we slagen er in om een tafel te reserveren voor 20:00 uur. In afwachting keren we terug naar ons hotel dat vlakbij ligt. Daar zoeken we nog eens rustig naar onze verloren reisgids en jawel… hij is van de valies afgegleden en ligt onder het valiezenrekje op de grond. Oef!  We nemen een verfrissende douche want zo’n hele dag wandelen kruipt in de kleren, of liever in de benen. Ca d’Oro is een ‘loco storico’ ofte historische plaats, die onder de Venetianen beter gekend is als ‘alla Vedova’ of ‘bij de Weduwe’ naar de vroegere italie, venetië, san marco, cannaregiouitbaatster.  Het kleine restaurantje ligt op het uiteinde van een smal steegje en heeft de allure van een gezellig café. Het interieur is eenvoudig en de sfeer ongedwongen en vriendelijk. We eten er eerst frutti di mare misti met diverse bereidingen van inktvis, garnaaltjes en tonijn. Gewoonweg verrukkelijk. Alleen al hiervoor zou je naar hier komen. Ook de pasta’s nadien met seppie en vongole zijn heerlijk. Er is geen wijnkaart, of beter gezegd: voor de grap is er wél ene, maar dan met blanco bladzijden. De wijnkaart zit in het hoofd van de chef en bevat enkele lekkere wijntjes. Wij kiezen voor Ribolla Gialla uit Friuli Venezia. Koffie achteraf kan niet evenmin als betaalkaarten. Hier wordt duidelijk geen enkele toegeving gedaan aan de toeristen en alles wordt zo traditioneel mogelijk gehouden. Wat een contrast met de massa toeristenvallen in de rest van de stad!

 

Onze avond is nog niet ten einde. In onze 100% Venetië-gids staat dat hier in de buurt een gelateria is die “het beste ijs ter wereld” verkoopt: Grom. Dat moeten we geproefd hebben. En italie, venetië, san marco, cannaregioinderdaad, zo’n ijs heb ik nog nooit gegeten, wat een smeuïgheid. Het ijs wordt langdurig opgeklopt vooraleer het geschept wordt en zorgvuldig in een potje of een hoorntje gedeponeerd. Hun slogan is ‘il gelato come una volta’ of ‘ijs zoals weleer’ en ze bieden een heel gamma aan smaken, die elke maand aangepast worden aan het seizoen. Wij genieten van een hoorntje met tiramisù con crema di Grom en fiordilatte con espresso Siciliano. Heerlijk! Terwijl we binnen staan te genieten, breekt er een onweer los en de regen valt met bakken naar beneden. We zijn er niet op voorzien, en als het maar niet wil ophouden, besluiten we om er toch maar doorheen te lopen naar ons hotel. We drukken ons zo dicht mogelijk langs de huizen en worden onderweg niet minder dan vier keer aangeklampt door een parapluverkoper. We geraken nog relatief droog in het hotel. Het is nog maar 22 uur maar we verlangen naar ons bedje. We zullen opnieuw goed slapen!

  

vorige                                                  volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, venetië, san marco, cannaregio |  Facebook | |