09-05-13

Nog even langs Delhi

Banner India.jpg

Zaterdag 15 december 2012 (2)

 

Onze vlucht naar Delhi is pas deze namiddag en we hebben vrij tot de lunch. Maar de geïnteresseerden kunnen nog een bezoek brengen aan een zijde-atelier. Niet dat ik zò geïnteresseerd ben, maar we hebben ook geen zin om hier een hele voormiddag in het hotel door te brengen en om hier in de stad nog wat rond te slenteren, hebben we helemaal geen goesting. We zijn nu proper gewassen… Uiteindelijk zijn we maar met twee koppels om naar het zijde-atelier te gaan en we krijgen er geen spijt van. Het wordt een zeer interessant bezoek en de zijden sjaals en kleren die er gemaakt worden, zijn echt prachtig. Het is ook interessant om te zien op wat voor India Ca 15 dec 2012 206.JPGouderwetse manier hier nog gewerkt wordt. De zijde van Kashmir en het goudbrokaat zijn van eerste kwaliteit en de designs of patronen zijn zeer fijn en ingewikkeld. De meesterwevers werken aan een zéér primitief weefgetouw en hebben het hele patroon in hun hoofd. Niets staat op papier. Vroeger waren er 85 meesters en nu nog slechts 7 en de jongste is 82… De jongeren willen het vak niet meer aanleren omdat het weinig status heeft, maar vooral omwille van de superlage lonen. Wanneer de laatste meester binnenkort zal gestorven zijn, zal meteen ook het laatste patroon verdwenen zijn. Dan valt alles terug op de “moderne” techniek met eenvoudiger designs. Die zijn op grote ponskaarten gedrukt en worden geweven met Jacquart-machines die decennia geleden in Frankrijk afgedankt zijn. De eigenaar laat ons een deel van de familiestukken zien en die zijn ronduit prachtig maar niet te koop. Uiteindelijk kunnen de dames niet aan de verleiding weerstaan en we gaan er buiten met een mooie tafelloper en 3 sjaals. Als kerstgeschenk krijgen we er een vierde sjaal gratis bij. Om 11 uur zijn we terug. Tijd om de valiezen te pakken en te lunchen en dan gaat het naar de luchthaven. Onderweg kruisen we een auto met een lijk boven op het dak gebonden, enkel gewikkeld in een oranje doek. Daar kijkt hier uiteraard niemand van op want lijken zijn ze hier wel gewoon…

 

Onze vlucht is een uur vertraagd en zodoende is het al 15:45 uur als we het luchtruim kiezen. In het vliegtuig zit ik naast een jonge Nederlandse die voor 5 maanden op reis is, helemaal op haar eentje. Vòòr India deed ze o.m. ook Nepal aan en ze vond dat land veel interessanter dan India, nòg authentieker. Zij sliep deze nacht in een klein hotelletje vlak naast de Ganges. Zeer eenvoudig, geen douche maar wél proper. Alleen… de rook van de crematies kwam binnen in haar kamer! Goedkoop was het natuurlijk ook: 400 roepies of 6 euro per nacht. Ze mag het hebben… Als we om 17:15 uur landen in Delhi is het er ook mistig. Een bus brengt ons naar hotel Leela Kempinski in Gurgaon, waar we ook de eerste nacht verbleven. Nu komen we hier niet meer India Ca 15 dec 2012 248.JPGovernachten, maar er is per twee koppels een kamer gereserveerd om ons te verfrissen en eventueel om te kleden voor de terugreis naar huis. Daarna is hier ook het afscheidsdiner gepland. Vooraf heb ik nog de eer om namens de groep François te bedanken voor zijn uitstekende begeleiding tijdens deze reis en dan schuiven we aan tafel voor de laatste keer. Er is gezorgd voor een feestelijke tafel in een apart zaaltje en er wordt ons een mooi keuzemenu opgediend: groene sla met tomaat (voor het eerst in India durven we rauwkost aan) en tomatensoep, waarna keuze uit vier gerechten waarvan gelukkig ook een paar Indische specialiteiten. Toch jammer dat we hier geen buffet kregen, want de vorige keer was dat hier zeer gevarieerd en lekker. Voor het dessert is er wél een ruime keuze. Er ligt o.a. een heel gamma gekleurde bolletjes bij en dat ziet er zeer origineel uit, wellicht met speciale Oosterse smaken. Maar het blijken gewone snoepjes te zijn en dat valt toch wel een beetje tegen. Er is zelfs kauwgom bij…

 

Om 23 uur verrekken we naar de luchthaven. De formaliteiten en het inchecken verlopen wat moeizaam en het is zeer warm. De vermoeidheid laat zich voelen nu we alleen nog maar de lange terugreis te verwachten hebben. Eerst nog onze laatste roepies opdoen, maar het is moeilijk om tussen de rommel iets moois te vinden voor de kleinkinderen. Tot H ons belt en vraagt om wat Indische kruiden zoals garam masala, kurkuma of curry mee te brengen. Zo slagen we erin om op 10 roepies na alles op te doen. Om 2:00 uur kunnen we eindelijk boarden en om 3:05 uur gaat ons toestel van Jet Airways van de grond. We zetten meteen onze klok op de Belgische tijd, dus 22:35 uur en ik neem een slaappilletje waarna ik bijna onmiddellijk in slaap val. Na ongeveer 4 uren word ik voor de eerste keer wakker al kan ik ook daarna nog met tussenpauzen regelmatig slapen. ’s Morgens om 5:15 uur gaan de lichten aan en we krijgen een ontbijt. Dank zij het slaappilletje is de vlucht zeer snel voorbij gegaan en om 7:15 uur, met 20 minuten vertraging, landen we op Belgische bodem. Zij het niet zonder dat het toestel, net als op de heenreis, nog eens ontsmet wordt. Deze keer wél gepast, lijkt me! We weten meteen dat we in België zijn: het is nat en amper 8° celsius.

 

vorige                               volgende 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: india, varanasi, benares, delhi |  Facebook | |

09-02-13

Praalgraf van Humayun

Banner India.jpg

zaterdag 1 december 2012 (3)

 

Inmiddels is het al ruim over de middag, dus tijd om een restaurant op te zoeken. Met de bus gaat het naar het Chor Bizarre restaurant van het Hotel Broadway in de buurt van Delhi Gate. Het is een gerenommeerde plek die al heel wat awards in de wacht heeft gesleept en ook een filiaal heeft in Londen. Het interieur doet aan een Engelse pub denken en bevat een bizarre verzameling van Indisch en Engels antiek. Er staan zelfs twee heuse oldtimers midden in de zaal. We krijgen een hele reeks Indische gerechten voorgeschoteld waarbij kip de hoofdrol speelt. Lekker, maar nogal braafjes. Ik denk dat Anders dan Anders wil veilig spelen en opdracht geeft om het niet al te spicy te maken. Jammer. Om 14:30 uur verlaten we het restaurant en wagen ons leven door tevoet de drukke straat over te steken naar de wachtende bus. We trotseren ook noodgedwongen de doordringende walm van de auto’s en schuiven mee het bijna volledig dichtgeslibte verkeer in, op weg naar het Praalgraf van Humayun, één van de grootste mogols. Het immense gebouw in

india, delhi, qutb minar, humayun, khan market

rode zandsteen ligt in een goed onderhouden park met palmbomen en is opgenomen op de Unescolijst van werelderfgoed. Van zodra je de toegangspoort binnenstapt zie je in de verte het imposante mausoleum liggen. Centraal wordt een grote uivormige koepel geflankeerd door een hele reeks sierlijke kleinere koepeltjes. We wandelen langs elegante waterpartijen en kanaaltjes tot aan de voet van het gebouw dat zich op een vierkant verhoogd plateau bevindt met zijden van 99 m. Het mausoleum zelf is achthoekig en op elke zijde is er een monumentale ingangspoort. In het midden van het gebouw staat de sobere graftombe van Humayun. Deze plek wordt druk bezocht door groepen schoolkinderen die, mooi uitgedost in hun schooluniform en gedisciplineerd in rij op de grond zittend, geduldig het sein van de juffrouw afwachten om binnen te gaan. In de india, delhi, qutb minar, humayun, khan marketnissen van de fraaie muren spelen felgroene parkieten en vliegen krijsend aan en af. Na ons bezoek blijken we voorsprong genomen te hebben op ons tijdschema en François biedt ons een extraatje aan: een bezoek aan de moskee van Qutb Minar. Daarvoor moeten we naar een heel andere kant van de stad. De rit is vrij lang gezien het drukke verkeer (we staan meer stil dan we rijden…), maar er is genoeg te zien om ons niet te vervelen. We krijgen maar niet genoeg van de straattaferelen die zich rondom afspelen: verkeersdrukte, winkels, eetkraampjes, mensen in kleurige kleren, en nog zo veel meer. Qutb Minar is één van de interessantste plekken van Delhi: het is de oudste moskee in India (begin 13e eeuw) en hij werd opgetrokken met de brokstukken van vernietigde Hindoe- en Jaintempels. Vandaar dat er, in tegenstelling met alle andere moskees, wél afbeeldingen van mensen op de zuilen zijn afgebeeld, al werden bij vele de gezichten weggekapt. Maar de vierkante zuilen met hun fijne sculpturen zijn echt prachtig. Het valt ook op dat de hele moskee geen enkele koepel heeft en dat komt volgens François omdat er bij de bouw geen architecten betrokken waren. Verder heeft Qutb Minar de grootste minaret, ook in prachtig bewerkte zandsteen, die bij de stilaan ondergaande zon schitterend rood kleurt.

 

Het is 17:30 uur als we de site verlaten en het is inmiddels reeds donker en dus ook een stuk frisser. Vanop de bus zien we hier en daar mensen gehurkt rond een vuurtje zitten. Heel wat “inwoners” van Delhi hebben immers geen dak boven hun hoofd en slapen buiten. Overdag verzamelen ze alle plastiek tussen het afval en stoken er een vuurtje mee. De smeltende plastiek vormt een bol die urenlang blijft branden, maar uiteraard ook een stinkende en allesbehalve gezonde walm verspreidt. We rijden nu naar Khan Market, die beschouwd wordt als één van de meest exclusieve en duurste shopping malls in India, en vooral door de Indische elite en expats bezocht wordt. Dat is meteen merkbaar aan de vele dure auto’s en het chique volk. We zullen hier straks dineren, maar eerst krijgen we een half uurtje vrij om wat rond te kijken. Khan Market is india, delhi, qutb minar, humayun, khan marketgeen marktplaats, maar een blok met grote en kleine winkeltjes met dure merkproducten. We wandelen de blok rond en eindigen bij Restaurant Latitude waar ons eerste diner op Indische bodem wacht. Het restaurant is gevestigd op de tweede verdieping boven een winkel van interieurdecoratie. Het interieur is ongelooflijk kitscherig: veel spiegels en behangpapier met foto’s van Bollywoodsterren. Onze verwachtingen zijn hoog, maar we worden enigszins ontgoocheld. We eten er voortreffelik, maar allesbehalve Indisch: spring rolls, Thaise curry en New Yorkse cheesecake. Alleen de wijn is Indisch en… niet lekker! Na afloop moeten we nog een uur rijden naar ons hotel. François vult de tijd met een heuse one-man-show over het “design”-hotel dat ons morgen wacht in Amritsar. Hilarisch hoe hij de moderne snufjes van het hotel beschrijft. Op het einde weten we niet wat we moeten verwachten. Als we om 22 uur aan het hotel arriveren, is daar opnieuw een trouwfeest aan de gang.  We horen het gebonk van de muziek tot in onze kamer, maar gelukkig duren de feesten hier niet tot laat in de nacht. Onze eerste dag in India zit er op! We zijn overrompeld door de vele indrukken die we vandaag opgedaan hebben en moeten even op adem komen vooraleer we de slaap kunnen vatten. We hebben prachtige dingen gezien maar toch overheerst het gevoel van drukte en chaos. Als het zo 2 weken verder gaat, wordt het een bijzonder interessante maar vermoeiende reis.

 

voor meer foto's van Delhi: klik hier

 

vorige                                                          volgende 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: india, delhi, qutb minar, humayun, khan market |  Facebook | |