26-02-10

Disneyfilm

banner Puglia
Donderdag 24 september 2009 (2)

We rijden langs prachtige masseria’s, de rijke villaboerderijen die meestal tussen hun enorme wijn- of olijfgaarden verborgen liggen. Voortdurend valt een lichte motregen uit de hemel en het is vaak moeilijk om de juiste weg te vinden. Toch lukt het ons vrij behoorlijk om Nardò te bereiken. Behalve een forse burcht is er weinig te Puglia 26beleven, dus na een korte wandeling en even ‘bijtanken’ aan een bankautomaat, rijden we verder door naar Maglie, een iets groter stadje en de geboorteplaats van Aldo Moro, één van de bekendste Italiaanse politici uit de recente geschiedenis. Hier vinden we echter hetzelfde scenario: een tweetal pleinen met mooie oude gebouwen, maar verder niet veel te zien, al zijn er in de hoofdstraat enkele chique winkels. We eten een lekkere gelato uit het vuistje en het is al 18 uur als we terug vertrekken en de duisternis al stilletjes begint in te vallen. De weg terug naar Gagliano is amper 30 kilometer en loopt langs één grote baan, dus het moet wel lukken om vóór donker thuis te zijn. Maar een aantal oponthouden en de ingewikkelde straten rond de dorpen zorgen ervoor dat we pas om 19.10 uur terug aan het hotel aankomen en het is intussen zo goed als donker. De temperatuur is gezakt tot 21°, maar er zijn tussen de donkere wolken enkele opklaringen te zien. Zou het weer toch wat beteren?  Vandaag hebben we in totaal 172 kilometer afgelegd. 

Vanavond trekken we naar Osteria Torremeo, de tweede van de restaurants die ons in het hotel zijn aanbevolen. Het restaurant bestaat al langer maar is recent door een jong koppel overgenomen en smaakvol opgefleurd. Ze presenteren een mooie kaart met speciale gerechten. Vooraf drinken we een aperitief op de piazza, in de bar waar we gisteren zo loyaal met hapjes werden bedeeld. Ik stap naar binnen om aan de toog te bestellen. Ze blijken over wel 10 soorten amaro te beschikken en ik kies er willekeurig een uit. “ghiaccio o liscia?” vraagt het meisje achter de bar en dank zij de Italiaanse les weet ik dat dat “mét of zonder ijs?” betekent. We krijgen elk een klein glaasje dat lekker smaakt, maar vandaag zijn er blijkbaar geen hapjes bij. We bestellen dus maar een tweede glaasje om de tijd te doden en amuseren ons eens te meer met het observeren van het leven op straat, waarin mannen en honden de hoofdrol blijken te spelen. Ook nu weer zijn er zo goed als geen vrouwen te bespeuren. Om 20 uur trekken we naar Torremeo en worden er zeer vriedenlijk ontvangen door twee jonge dames. Vanavond wordt er purtroppo  niet bediend op het terras wegens te koud. We bestellen elk een antipasto en een primo piatto : huisgerookte zwaardvis met ui en augurk, gevulde inktvis met rozemarijn en aardappelgratin en daarna open ravioli met triglie en spaghettini met saus uit Gallipoli. We overgieten alles met een frisse fles Sauvignon Blanc uit Salento en voor het geheel betalen we op het einde slechts 56 Euro ! Tegen het einde van de maaltijd komen twee honden aan de deur bedelen om eten, een grote die het voortouw neemt en een kleine die schroomvallig op de achtergrond blijft. Ze krijgen niet meteen iets maar blijven geduldig en likkebaardend zitten. Als we door de verlaten straatjes naar ons hotel terugwandelen, zwerven beide, samen met nog een paar andere honden, rond de vuilbakken tot plots een fluitje weerklinkt. Dan stuiven ze allemaal als de bliksem de straat uit, recht naar Torremeo, waar men blijkbaar gewacht heeft tot alle klanten buiten waren om de honden te bedienen. Een tafereel dat zo uit een Disneyfilm lijkt geplukt. Het is frisjes en er valt opnieuw een lichte regen.

klik hier voor het vervolg

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, puglia, gagliano del capo, nardo, maglie |  Facebook | |

22-02-10

Grappa in plaats van koffie

banner Puglia
Woensdag 23 september 2009 (2)

Intussen zijn we onze bestemming voor vandaag genaderd: Gagliano del Capo, een klein stadje even van de kust weg. Het is 17 uur en we hebben 125 kilometer gereden. Hier logeren we in een oude tabaksfabriek, die omgebouwd is tot een groot en modern viersterrenhotel. Eigenlijk verwijst alleen de naam Il Tabacchificio nog naar de geschiedenis van het gebouw want binnenin is er niets meer van de oude fabriek te merken.  De kamers zijn zeer ruim maar de inrichting, die het midden houdt tussen een klooster en een hospitaal, is weinig smaakvol en voelt eerder kil en onpersoonlijk aan. De sfeer is nog koeler nu het laagseizoen is begonnen en wij nagenoeg de enige gasten zijn. In de receptie zit een meisje werkloos en verveeld op onze komst te wachten. Ze vertelt ons dat het restaurant alleen open is voor het ontbijt maar dat er op wandelafstand twee goede osterias zijn. We besluiten om ze meteen te gaan opzoeken. 

Gagliano del Capo is een klein stadje zonder veel bezienswaardigheden. Er staat nogal wat lelijke nieuwbouw maar ook enkele totaal vervallen oude huizen. Het pleintje vóór de kerk is echter verrassend mooi en gezellig. De klokken kondigen het begin van een eredienst aan en de mensen stromen inderdaad in vrij grote getale toe. Bij de ingang van Puglia 22de kerk gaan de kerkgangers eerst langs bij een man aan een tafeltje van wie ze iets schijnen te kopen. Het blijkt te gaan om bidprentjes voor een of andere heilige. We gooien snel even een blik in de kerk en die zit behoorlijk goed gevuld en er klinkt luid gezang. Dit is een sfeer die we bij ons niet meer vinden. We wandelen door de smalle straatjes achter de kerk waar we de eerste osteria vinden: Santa Barbara. Die ziet er alvast aantrekkelijk uit maar ze gaat pas om 19 uur open. Dan maar even teruggewandeld naar de Piazza Immacolata waar het tweede restaurant, Osteria Torremeo, er al even aantrekkelijk uitziet. We zitten alvast goed voor twee avonden! Ik film een groepje kaartende oude mannen, die op de stoep van een bar voor veel ambiance zorgen, en daarna nemen we plaats op een terrasje voor een aperitief. We bestellen een aperol en krijgen er ongevraagd 5 soorten hapjes bij: chips, olijven, nootjes, koekjes en toast met tomaten. In totaal betaal ik maar 4 Euro voor ons beiden. Het is nog steeds bewolkt en de vallende avond zorgt voor een frisse maar zachte temperatuur. Hier is het aangenaam toeven en we geven onze ogen de kost. Het valt ons op dat er bijna alleen maar mannen op straat zijn. Ze staan of zitten op de terrassen van de bars te praten, meestal zonder iets te drinken. De vrouwen komen alleen buiten om naar de kerk te gaan of voor een late boodschap. Uiteindelijk gaan we nog even langs onze kamer om ons wat te verfrissen, al valt dit dik tegen: de airco blijkt niet te werken en het is er minstens 30° warm.

We besluiten vanavond te beginnen met de osteria Santa Barbara. Het restaurant bestaat uit twee kleine kamertjes, die zeer eenvoudig zijn ingericht. We zijn er alleen en nemen plaats tussen de dozen wijn, die waarschijnlijk deze namiddag geleverd zijn en nog niet de weg naar de kelder gevonden hebben. Een vriendelijke dame komt ons de (beperkte) menu voorstellen en we genieten van de eenvoudige maar o zo lekkere spaghetti alle vongole (ik) en spaghetti con alici (Christiane). Daarna eten we respectievelijk pesce spada fresco con pomodorini en riciola grigliata. Heerlijk! Achteraf bestellen we een koffie om af te sluiten, maar… de koffiemachine is al een paar dagen kapot en er wordt ons ter compensatie een grappa of een vino dolce gratis aangeboden door het huis! Als we daarna door de verlaten straatjes en bij nog steeds 22° naar het hotel terugwandelen, lopen we op wolkjes.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, puglia, gagliano del capo |  Facebook | |