20-05-13

2012 Noord-India

Noord-India
noord-india,india


30 november - 15 december 2012 

Anders dan Anders, Jetairways


klik hieronder voor een gedetailleerd reisverslag 

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: noord-india, india |  Facebook | |

12-05-13

Nabeschouwingen

 

india,nabeschouwingen

Ze hadden ons een reis beloofd die “zou blijven plakken” en dat deed ze inderdaad. Ruim twee maanden later, zindert ze nog steeds na en de momenten dat ik in gedachten in India verwijl, zijn nog veelvuldig. We wisten dat het een immens, dichtbevolkt en druk land is, maar dat het zò chaotisch is, wisten we niet. We wisten dat er veel armoede is,  maar niet dat die zò schrijnend is en zò contrasterend met sommige buitenmaatse rijkdom. We wisten dat het een kleurrijk land is, maar niet dat de kleur echt overal is, zelfs in de armste dorpjes. We wisten dat het ook vuil kan zijn, maar niet in die mate. We wisten dat er zeer veel schoonheid te zien is, maar niet dat die zo overvloedig en indrukwekkend is.  Als je over een mooi land spreekt, bedoel je meestal de schoonheid van het landschap en de natuur. Maar die stellen in India niet zo veel voor. De schoonheid van dit land zit in zijn cultuur en in zijn mensen. Ongelooflijk wat een mooie tempels en paleizen we gezien hebben; welke mooie karaktervolle koppen, gekleed in prachtige veelkleurige kledij en welke diep doorleefde religieuze en spirituele rituelen.

 

Wat dit laatste betreft, is het moeilijk om er achter te komen hoe diep en hoe echt het allemaal is. Maar één ding is zeker: het geloof (en bijgeloof) geeft de massa hier een ongelooflijk houvast en sterkte om hun lot te dragen. Zeer vaak heb ik hier aan Karl Marx gedacht. Wat zei die ook weer? Opium voor het volk? Als je vast gelooft in reïncarnatie, is er uiteraard meer dan het hier en nu en dan valt het ook makkelijker om niet in opstand te komen tegen de gevestigde orde van vandaag en te hopen op beterschap in een volgend leven.  De oppervlakkige, louter visuele contacten die we hier hadden met de geloofsbelevenis van hindoes, sikhs en jains, zijn onvoldoende basis om ze te kunnen begrijpen. Ook de uitleg van François en de concrete belevenissen van Sarah MacDonald in “Holy Cow” laten me niet toe om het geloof van die miljoenen mensen te beoordelen, laat staan te veroordelen. Het enige wat hier past is respect.

 

En toch blijft er veel waarover wij de wenkbrauwen fronsen. Zo is er bv het kastenstelsel, dat ondanks alles nog leeft en nog steeds tot schandalige discriminaties leidt.  Er zijn de nog zeer frequent voorkomende gearrangeerde huwelijken, die wij westerlingen als een totale miskenning van de individuele vrijheid aanvoelen. De verering van ontelbare goden en de taferelen die we aan de Ganges in Varanasi zagen, zijn voor onze westelijke geest helemààl onbegrijpelijk, evenals de extravagante sadoe’s die een extreem ascetisch leiden. En uiteraard hebben we moeite met het grote contrast tussen de zeer wijd verspreide armoede en de soms buitenmaatse rijkdom. Hopelijk is de bereidheid van de gelovige Indiërs om hun lot te dragen inderdaad een realiteit. Maar zal het geloof sterk genoeg blijven bij de komende generaties, die door de snel groeiende economie ook met een grotere drang naar wereldse goederen zullen geconfronteerd worden? Wat moeten we denken over het onmiskenbare en angstwekkende nationalisme waarvan we getuige waren bij de Pakistaanse grens? Tot welke agressie kan die leiden bij een eventuele kleine vonk? Wat moeten we aan met de enorme vuilnisbelten en het totaal gebrek aan zorg voor het milieu?

 

Het zal niet verwonderen dat deze reis nog lang zal blijven nazinderen. Ze was ongemeen interessant en mooi, zij het niet altijd in de klassieke zin van het woord. Maar daarom is reizen zo boeiend. Het contact met een andere cultuur is misschien soms een beetje een shock, maar het stemt tot nadenken over onze eigen zekerheden. En het is natuurlijk fout om die andere gewoonten en opvattingen vanuit ons eigen referentiekader te beoordelen. Ongetwijfeld hebben wij het ook niet altijd bij het rechte eind en kunnen we van elke cultuur iets leren. Eén ding moet ik alvast toegeven: sinds een hindoepriester mij een gebedstouwtje om de pols knoopte en een mantra over mij uitsprak, heb ik geen pijn meer gevoeld in mijn voet! Ik durf het touwtje dan ook niet zo maar doorknippen. Het zal moeten slijten.

 

Voor meer foto's over India: klik hier

 

vorige

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: india, nabeschouwingen |  Facebook | |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende