04-12-09

Kaap de Goede Hoop

Banner ZA
Dinsdag 20 november 2001 (2)

Na de middag rijden we eerst naar Cape Point en dan naar Kaap de Goede Hoop. Het weer is intussen opgeklaard en we krijgen schitterende uitzichten op de grillige rotskusten waar de woest golvende zee meedogenloos tegenaan beukt. Een funicular brengt ons in Cape Point naar boven tot bij de vuurtoren van waaruit we een uniek zicht hebben op Kaap de Goede Hoop. We dalen te voet terug af en vanuit diverse hoekjes hebben we telkens andere zichten op de prachtige kliffen. Met de bus rijden we doorheen de ‘Cape of Good Hope Natural Reserve’: een fijnboslandschap met een veelheid aan ZA 59
planten en bloemen. Hier en daar zien we eenzame struisvogels lopen. Dit is waarschijnlijk de enige plek ter wereld waar je deze dieren in een decor van kust en zee aantreft. Een mannetjesexemplaar loopt in paniek een heel eind over de weg vóór onze bus uit. Even verder heeft een grote familie bavianen zich midden op de weg geïnstalleerd en trekt zich van de wachtende auto’s en bussen niets aan. Ze liggen er op hun rug, spelen en vechten ongestoord verder. Wij moeten wachten tot het hen belieft even uit de weg te gaan. Kaap de Goede Hoop is het meest Zuidwestelijke punt van Afrika en was bij de scheepvaarders berucht en gevreesd wegens de verraderlijke klippen waartegen menig schip zich te pletter voer. De legende wil dat hier het spookschip ‘De Vliegende Hollander’ vergaan is en sindsdien gedoemd is tot het einde der tijden rond te dwalen om te proberen toch nog de kaap te ronden. Deze wereldberoemde plaats maakt veel meer indruk dan ik verwacht had. We krijgen er niet genoeg van om vanop de rotsen de reusachtige golven te bekijken die tot 5 à 6 meter hoog kunnen opspatten. In een oogwenk komt echter plots de bewolking op en de zon is nog sneller verdwenen dan ze was opgekomen.
 

Op de terugweg maakt onze (splinternieuwe) bus een raar geluid en we geraken nog nauwelijks een helling op. Johan, onze chauffeur waagt het niet om door de bergen terug te keren en we nemen de kustweg langs Muizenberg. Hier staat het geboortehuis van Cecil Rhodes, de stichter van Rhodesië, het huidige Zimbabwe. Frans vertelt ons dat in deze streek het probleem van de illegale migranten zeer groot is. Hier komen ze in groten getale overzee vanuit andere Afrikaanse landen Zuid-Afrika binnen in de hoop op een betere toekomst. Daarmee samenhangend heerst hier een groot drugsprobleem en daardoor ook hoge criminaliteit. Als we Kaapstad naderen zien we dat de Tafelberg uit het wolkendek aan het vrijkomen is. Zo zie je maar dat we tot de laatste dag mochten blijven hopen want voor morgen wordt een mooie dag voorspeld zonder regen. Vóór het afscheidsdiner van vanavond besluiten we nog snel even naar de Waterfront te gaan. We vinden er nog op de valreep enkele leuke geschenkjes voor kerstmis en mooie kaarten voor het kerstmenu. We hebben namelijk het plan opgevat onze gasten met kerstmis te vergasten op een volledig Zuid-Afrikaans menu. We kopen ook nog een uit hout gesneden nijlpaardje als heel speciaal souvenir voor Christiane en nog een laatste cd waarop het noodzakelijke Nkosi Sikelele en Tshotsholoza staan voor de achtergrondmuziek bij mijn video. Op de Waterfront maak ik trouwens nog enkele zeer stemmige beelden bij een zacht en warm avondlicht. Het afscheidsdiner in het Commodore Hotel heeft allure en stijl en verloopt zeer rustig. Misschien is iedereen, in het besef dat het bijna voorbij is, wel een beetje weemoedig. Of zou het de vermoeidheid zijn? Frans en Dirk houden om beurten een speech en ik kan niet uitmaken wie het meest tevreden en dankbaar is. Wij in ieder geval vonden het een prachtige reis waarbij we ons ook zeer gelukkig prijzen met een schitterende groepssfeer en een fantastische Frans. Deze laatste is volgens mij oprecht wanneer hij zegt dat hij dit een uitzonderlijke groep vond waaraan hij de beste herinneringen zal blijven bewaren. Omdat het de laatste avond is besluiten we eens een duurdere wijn te proeven: een Chardonnay aan 144 Rand (750 Bfr) waar we anders maar 50 à 60 Rand betaalden. Hij is geenszins beter, integendeel…

klik hier voor het vervolg

02-12-09

Standbeeld voor een hond

Banner ZA
Dinsdag 20 november 2001 (1)

Als we opstaan regent het pijpenstelen en de zichtbaarheid is bijna nul. Vandaag staat een rondrit op het Kaapse Schiereiland op het programma. We vertrekken al om 8 uur en gezien het slechte weer valt het aanvankelijk wat tegen: niks zon, niks blauwe zee, niks hagelwitte villas en kleurige tuinen… We rijden langs een troosteloos Camps Bay, nochtans ‘the place’ voor de jetset. Hier hebben Madonna, Michael Jackson, Julio Iglesias en vele anderen een villa. Voor de Britse rijken is het blijkbaar enkel goed genoeg voor hun familieleden: niet Lady Di maar haar broer, niet Margareth Thatcher maar haar zoon hebben hier een optrekje. Als het weer niet verandert –en daar ziet het niet naar uit! - dreigt het een triestige dag te worden. Eerste halte is Hout Bay. Hier  wacht de boot ons voor een tochtje naar een eiland waarop een grote kolonie pelsrobben huist. Verkleumd van de kou en bescherming zoekend tegen de bijtende wind en de regen, staan we op de kaai op de boot te wachten. Het vraagt enige verbeelding om je de schoonheid van dit liefelijke vissershaventje voor te stellen. De zee is natuurlijk zeer woelig en op de boot worden zwarte regencapes uitgedeeld zodat we er uitzien als een groep kloosternonnen op hun zondagse uitstap. De tamelijk kleine boot deint op en neer op de schuimende golven en laveert tussen de rotsen om zo dicht mogelijk bij de robben te komen. Dit lijkt me niet zonder gevaar, maar wat we te zien krijgen is wél de moeite waard. Op en rond het eiland wemelt het van de zeehonden. Op het land liggen ze lui en vadsig, de een naast de ander, en er is nauwelijks een plekje onbezet. Ze geven een lompe indruk maar van zodra ze in het water komen krijgen ze een speelse soepelheid en lijken ze de elegantste van alle diersoorten. Ik kan me in de deinende boot nauwelijks overeind houden om te filmen en af en toe spat het water tot op mijn lens. Benieuwd of hier wat bruikbare beelden zullen tussenzitten. De tocht heeft ongeveer 45 minuten geduurd en wanneer we terug de bus opstappen heeft het zowaar opgehouden met regenen. 

We besluiten het beroemde wijnhuis “Groot Constantia” links te laten liggen om tijd te winnen en omdat het volgens Frans nagenoeg hetzelfde is als Boschendal. De rit gaat langs False Bay waar we een mooi uitzicht hebben op de weidse baai met de grote golven die een waar paradijs zijn voor de talloze surfers. Even verder komen we langs het ‘droge dorp’ Fish Hoek waar tot 1994 alle alcohol verboden was. Nu nog is er geen enkele drankwinkel te vinden. In Simon’s Town bezoeken we in de Boulders Nature Reserve de pinguïnkolonie. Heel eigenaardig: hier heeft een kolonie van honderden kleine pinguïns (‘pikkewijnen’ zeggen ze in het Afrikaans) een vaste stek gevonden. Ze bevolken het strand en staan er stokstijf naast elkaar. Hier en daar waggelt er eentje op zoek naar een beter plekje en een enkeling waagt zich even in zee voor een zwempartijtje, maar in het algemeen zit er weinig beweging in. In Simon’s Town staat een standbeeld van een hond waaraan een prachtig verhaal verbonden is. De hond is een Deense dog en heet Just Nuisance (alleen maar last). Hij was de mascotte van de Britse mariniers die in de stad gelegerd waren en had het statuut van matroos verworven in de British Navy. Dit is het verhaal: de hond was de vaste gezel van de mariniers op hun dagelijkse treinreis naar Kaapstad en toen de treinmaatschappij eiste dat ook voor hem een ticket werd genomen, kon dat niet voor de legerautoriteiten tenzij hij een stamnummer kreeg. Om dat te kunnen moest hij niet alleen een naam, maar ook een voornaam krijgen en zo werd hij ‘Just’ Nuisance. De hond bleef trouw meereizen tot hij in een auto-ongeluk de dood vond. De droefenis bij de mariniers was zo groot dat hij een heuse staatsbegrafenis kreeg waarop niet minder dan 200 mensen aanwezig waren. Uiteindelijk werd hij zelfs vereeuwigd in dit standbeeld.

klik hier voor het vervolg

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zuid-afrika, westkaap, kaaps schiereiland |  Facebook | |