06-12-09

Op de valreep... de Tafelberg

Banner ZA
Woensdag 21 november 2001

Zou het dan toch lukken? Het is prachtig weer en als we vroeg genoeg opstaan hebben we nog de tijd om in extremis nog de Tafelberg te doen. Natuurlijk laten we die kans niet liggen. Onze bus is voor één dag nog ingeruild voor een nagelnieuwe grote Volvobus wat natuurlijk de nodige commentaren aan mijn adres los maakt. Uiteraard laat Volvo mij niet in de steek en de vergelijking met Mercedes draait 100% in ons voordeel uit. Als we aan de voet van de Tafelberg komen, staat er een lange file aan te schuiven. Iedereen wacht natuurlijk al enkele dagen op deze kans. Toch blijkt het nog mee te vallen want volgens Frans moet je hier soms een paar uren aanschuiven. ZA 60Wij kunnen na een klein halfuurtje al in de cabine van het kabelspoor stappen die ons in 5 minuten helemaal top op de Tafelberg brengt, 1.000 meter hoger. In de klim naar boven draait de cabine traag om haar as en laat ons toe te zien hoe onder ons enkele moedigen moeizaam te voet naar boven kruipen en hoe beneden de stad en de baai geleidelijk kleiner worden. Boven is het uitzicht als uit een vliegtuig en zeer indrukwekkend. Van een top is geen sprake, want dit is een grote vlakte, vanwaar natuurlijk de naam van de berg. De zichtbaarheid is prima maar er staat een strakke frisse wind. Plots komen lichte wolkenflarden aanwaaien en we vrezen dat het niet lang zal duren vooraleer we opnieuw niet meer naar beneden zullen kijken. Gulzig en ongeduldig trachten we snel het uitzicht vanuit elke hoek te bekijken en op de video vast te leggen. Maar het weer blijft goed.

Na een uurtje gaan we terug naar beneden en ten ons naar de Kirstenbosch National Botanical Gardens brengen. De tuin is 500 hectaren groot waarvan 300 hectaren gecultiveerd. Hij bevat een enorme hoeveelheid tropische planten en bomen en werd uitgeroepen tot één van de drie beste botanische tuinen ter wereld. Het is er zonnig en warm maar het groen en de schaduw zorgen voor een ZA 61
heerlijke verfrissing. We wandelen er een uurtje rond en vinden achter elke hoek verrassende ontdekkingen. Pas wanneer we terug op de bus zitten, besef ik dat dit het laatste wapenfeit was van onze reis. We krijgen de kans om ons in het hotel nog even te verfrissen en om te kleden en tegen 16 uur gaat het naar de luchthaven. Nadat we de BTW van al onze aankopen gerecupereerd hebben kost het ons nog enige moeite om al onze Randen op te doen. Christiane houdt er wel een mooie zijden sjaal als souvenir aan over. En dan begint het vervelendste gedeelte van elke reis: het onvermijdelijke lange wachten op de thuiskomst. 
 

Op het vliegtuig krijg ik het gezelschap van een Londense dame, die de plaats inneemt van een oud dametje dat weigert in die stoel te gaan zitten. We hebben op onze rij immers geen stoelen vóór ons zodat zij geen mogelijkheid ziet om haar (breekbare) bagage, die niet in het bagagerek mag, tussen haar voeten te plaatsen. Wij zitten overigens vrij comfortabel met veel beenruimte maar daarentegen moeten we de individuele videoschermpjes in de zetelrug vóór ons, missen. Ik moet nog even glimlachen om de Afrikaanse tekst op de rugleuning vóór mij: “Maak sitplekgordels vas wanneer u sit. Reddingsbaadjie onder u sitplek”. Mijn Londense buurvrouw praat veel maar zó snel dat ik haar niet altijd versta. De vlucht naar Londen duurt 11,5 uren en even na 6 uur ’s morgens landen we op Heathrow. Ik heb nauwelijks geslapen maar voel me desondanks vrij fris. Van jetlag is geen sprake want we zijn nagenoeg in dezelfde tijdszone gebleven. Nog een uurtje vlucht brengt ons in Zaventem waar we het gevoel hebben in een spookluchthaven te belanden. Door het faillissement van Sabena is de luchthaven namelijk zo goed als leeg en hele rijen Sabenatoestellen staan werkloos op het tarmac. Het geeft aan de thuiskomst een ietwat dramatische en zelfs onwezenlijke dimensie. We zijn na 3 weken in zalige hemelse sferen meteen met onze voeten terug op de grond.

 

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zuid-afrika, kaapstad, westkaap, tafelberg |  Facebook | |

04-12-09

Kaap de Goede Hoop

Banner ZA
Dinsdag 20 november 2001 (2)

Na de middag rijden we eerst naar Cape Point en dan naar Kaap de Goede Hoop. Het weer is intussen opgeklaard en we krijgen schitterende uitzichten op de grillige rotskusten waar de woest golvende zee meedogenloos tegenaan beukt. Een funicular brengt ons in Cape Point naar boven tot bij de vuurtoren van waaruit we een uniek zicht hebben op Kaap de Goede Hoop. We dalen te voet terug af en vanuit diverse hoekjes hebben we telkens andere zichten op de prachtige kliffen. Met de bus rijden we doorheen de ‘Cape of Good Hope Natural Reserve’: een fijnboslandschap met een veelheid aan ZA 59
planten en bloemen. Hier en daar zien we eenzame struisvogels lopen. Dit is waarschijnlijk de enige plek ter wereld waar je deze dieren in een decor van kust en zee aantreft. Een mannetjesexemplaar loopt in paniek een heel eind over de weg vóór onze bus uit. Even verder heeft een grote familie bavianen zich midden op de weg geïnstalleerd en trekt zich van de wachtende auto’s en bussen niets aan. Ze liggen er op hun rug, spelen en vechten ongestoord verder. Wij moeten wachten tot het hen belieft even uit de weg te gaan. Kaap de Goede Hoop is het meest Zuidwestelijke punt van Afrika en was bij de scheepvaarders berucht en gevreesd wegens de verraderlijke klippen waartegen menig schip zich te pletter voer. De legende wil dat hier het spookschip ‘De Vliegende Hollander’ vergaan is en sindsdien gedoemd is tot het einde der tijden rond te dwalen om te proberen toch nog de kaap te ronden. Deze wereldberoemde plaats maakt veel meer indruk dan ik verwacht had. We krijgen er niet genoeg van om vanop de rotsen de reusachtige golven te bekijken die tot 5 à 6 meter hoog kunnen opspatten. In een oogwenk komt echter plots de bewolking op en de zon is nog sneller verdwenen dan ze was opgekomen.
 

Op de terugweg maakt onze (splinternieuwe) bus een raar geluid en we geraken nog nauwelijks een helling op. Johan, onze chauffeur waagt het niet om door de bergen terug te keren en we nemen de kustweg langs Muizenberg. Hier staat het geboortehuis van Cecil Rhodes, de stichter van Rhodesië, het huidige Zimbabwe. Frans vertelt ons dat in deze streek het probleem van de illegale migranten zeer groot is. Hier komen ze in groten getale overzee vanuit andere Afrikaanse landen Zuid-Afrika binnen in de hoop op een betere toekomst. Daarmee samenhangend heerst hier een groot drugsprobleem en daardoor ook hoge criminaliteit. Als we Kaapstad naderen zien we dat de Tafelberg uit het wolkendek aan het vrijkomen is. Zo zie je maar dat we tot de laatste dag mochten blijven hopen want voor morgen wordt een mooie dag voorspeld zonder regen. Vóór het afscheidsdiner van vanavond besluiten we nog snel even naar de Waterfront te gaan. We vinden er nog op de valreep enkele leuke geschenkjes voor kerstmis en mooie kaarten voor het kerstmenu. We hebben namelijk het plan opgevat onze gasten met kerstmis te vergasten op een volledig Zuid-Afrikaans menu. We kopen ook nog een uit hout gesneden nijlpaardje als heel speciaal souvenir voor Christiane en nog een laatste cd waarop het noodzakelijke Nkosi Sikelele en Tshotsholoza staan voor de achtergrondmuziek bij mijn video. Op de Waterfront maak ik trouwens nog enkele zeer stemmige beelden bij een zacht en warm avondlicht. Het afscheidsdiner in het Commodore Hotel heeft allure en stijl en verloopt zeer rustig. Misschien is iedereen, in het besef dat het bijna voorbij is, wel een beetje weemoedig. Of zou het de vermoeidheid zijn? Frans en Dirk houden om beurten een speech en ik kan niet uitmaken wie het meest tevreden en dankbaar is. Wij in ieder geval vonden het een prachtige reis waarbij we ons ook zeer gelukkig prijzen met een schitterende groepssfeer en een fantastische Frans. Deze laatste is volgens mij oprecht wanneer hij zegt dat hij dit een uitzonderlijke groep vond waaraan hij de beste herinneringen zal blijven bewaren. Omdat het de laatste avond is besluiten we eens een duurdere wijn te proeven: een Chardonnay aan 144 Rand (750 Bfr) waar we anders maar 50 à 60 Rand betaalden. Hij is geenszins beter, integendeel…

klik hier voor het vervolg