28-08-10

Geel, groen en blauw

banner ZFrankrijk.jpg

Dinsdag 1 juni 2010 (2) 

Na het eten wippen we even binnen in de toeristische dienst en krijgen er enkele goede tips om de namiddag door te brengen. Even buiten Les Vans slaan we rechtsaf Gravières en volgen daarna gedurende 10 kilometer de smalle weg door de Vallée du Chassezac om dan de D513 te volgens langs de Thine. Hier is de weg maar net breed genoeg voor één auto. Kronkelend volgen we het kleine bergriviertje dat nu eens zacht kabbelend en dan weer met bruisend geweld zich een weg tussen de rotsen zoekt. Dat levert natuurlijk enkele mooie plaatjes op. De weg loopt dood in Thines dat reeds van ver boven de bossen uittorent. We moeten de auto achterlaten op een parking op ongeveer één kilometer van het dorpje en te voet verder gaan. Door de bossen klimmen we langs een mooi aangelegd wandelpad naar boven. Thines is niet veel meer dan een kerk met enkel huizen rond. Hier heerst een zalige rust. Een monumentale trap leidt naar het kerkje dat absoluut een bezoek waard is. Het portiek wordt gesierd door enkele zeer oude heiligenbeelden en het sobere interieur in rode en grijze zandsteen is heel speciaal. Hier wordt Notre Dame de Thines vereerd en een zeer oud polychroom beeld van de Maagd Maria heeft dan ook een prominente plaats in de kerk. Vanuit het portiek heb je een prachtig zicht op de vallei. Aangezien de weg hier doodloopt is het even zoeken hoe we de verder kunnen reizen ardeche.jpgzonder op onze stappen terug te keren, maar algauw vinden we een doorsteek naar de D4 die niet op onze kaart staat. De smalle weg loopt verder omhoog langs steile afgronden en met prachtige vergezichten. Even voorbij Montselgues volgen we op advies van de dame uit het Office du Tourisme een afslag naar een groepje visvijvers midden een brede hoogvlakte. Op de weide er omheen grazen twee mooie pikzwarte paarden. Een mooi plaatje. Daarenboven wordt hier het landschap gekleurd door een ongelooflijke hoeveelheid bremstruiken. Het groen van de weiden, het geel van de brem en het diep blauw van de lucht leveren zeer mooie foto's op. De hele D4 is een schitterende route die kronkelend langs talloze haarspeldbochten eerst helemaal naar beneden afdaalt om dan weer helemaal tot boven te klimmen. Er is nauwelijks verkeer. In Saint-Laurent-les-Bains draaien we terug de D906 op die ons rechtstreeks terug brengt naar La Garde-Guérin. Het is al over zessen als we aankomen bij ons hotel. De zon is weg en er is opnieuw veel bewolking komen opzetten. De temperatuur is gezakt tot 16°.  Na een verfrissende douche genieten we aan tafel opnieuw van een heerlijke cuisine du terroir (saucisson aux herbes avec gratin de pommes-de-terre et cèpes). We kijken terug op een prachtige dag: een mooie rit met twee schilderachtige dorpjes, mooie rozen in Naves en brem in de omgeving van Montselgues en... onverhoopt mooi weer! Hopelijk blijft het zo.  

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, ardèche, thines, les vans |  Facebook | |

26-08-10

Stilte en rozen in de Ardèche

banner ZFrankrijk.jpg

Dinsdag 1 juni 2010 (1)

 

Als we opstaan schijnt de zon, maar er zijn ook wolken en er staat nog steeds een stevige wind. De kou komt de kamer binnen van zodra ik het venster opendoe. Het ontbijt in La Prégordane is typisch Frans en eerder karig: toast en een paar croissants, confituur en honing. Zoals overal in de Franse hotels wordt de ochtendstilte verstoord door een stofzuiger, want dat is blijkbaar het allereerste wat elke dag moet gebeuren. We twijfelen welke kledij we vandaag moeten aantrekken: zal het koud zijn of niet? La Garde-Guérin ligt zowat op de grens van de Lozère, de Gard en de Ardèche. We trekken vandaag dus naar de Ardèche, zuidoostwaarts van hieruit, maar een echt plan hebben we niet. We willen het heel relaxed doen en we zien wel hoe ver we komen. Op de kaart zien we dat er in de directe omgeving alleen maar villeforte.jpgkronkelende wegen liggen met groen langs en eigenlijk geen enkel stadje van betekenis. Om halftien dalen we de D906 af naar Villefort. Het stadje ligt in de vallei van de Altier aan een vrij groot stuwmeer aan het uiteinde van een diepe rotskloof. Bij de eerste panoramische stop vliegt onze pull al uit, maar in Villefort moeten we hem al weer aantrekken.  In het Office du Tourisme krijgen we een goede kaart van de omgeving die ons de komende dagen goed van pas zal komen. We kopen nog enkele snoepjes voor onderweg en net voor we terug de auto willen instappen, bemerk ik aan de overkant van de straat in de etalage van een winkel dezelfde vreemde stokken staan die we inbouffadou.jpg Chaudes-Aigues gezien hebben en waarvan we ons afvroegen wat het waren. Hier hangt er een woordje uitleg bij: het zijn "bouffadous" en ze dienen om het haardvuur aan te wakkeren. De dikke stok is namelijk hol en aan de dikke kant kan je erin blazen zodat ze dienst doen als blaasbalg.  Later vernemen we dat ze zo lang zijn omdat ze destijds de grote snorren van de boeren moesten weghouden van het vuur. De bouffadou lijkt me ook handig voor de barbecue en zo wil ik er wel een hebben. We stappen de winkel binnen, die ook restaurant, salon de thé, delicatessenzaak en klerenwinkel blijkt te zijn en de winkel en de uitbaatster blijken al even merkwaardig te zijn als de bouffadous. Ze verkoopt allerlei oude rommel en vooral streekproducten waarvan vele hier waarschijnlijk al jaren in de rekken staan en op de meeste hangt een briefje geplakt met wat uitleg in een primitief handschrift. Op de deur hangt ook een briefje: "Le magazin est ouvert. Merci de pousser un peu la porte."  We worden uitbundig ontvangen door de uitbaatster, een dame van ongeveer 50 jaar, alhoewel moeilijk te schatten. Met veel enthousiasme demonstreert ze de bouffadou en blaast haar wangen bol. Ze is duidelijk opgezet met ons bezoek. 

We nemen de D901 naar Les Vans en rijden hoog boven een diepe vallei door mooie bossen met hoofdzakelijk kastanjebomen. Onderweg houden we halt bij een kraampje en kopen er versgeplukte kersen en een potje crème de châtaignes, ook een streekspecialiteit. De Châtaigne d'Ardèche heeft zelfs een Appellation d'Origine Contrôlée. Net vóór het stadje wijst een wegwijzer naar Naves, een "village de caractère". Dat trekt ons wel aan en het is maar 2 kilometer rijden. Net zoals La Garde-Guérin is Naves een middeleeuws dorpje boven op een heuvel, maar dit is groter en meer gerestaureerd en bewoond. In de winter telt het amper 50 inwoners, in de zomer 500. De zon heeft intussen alle wolken verdreven en het is behoorlijk warm geworden. We wandelen door de oude toegangspoort het dorpje binnen en langs de smalle met ruwe keiennaves.jpg geplaveide straatjes komen we op het gezellige dorpspleintje met pittoresk kerkje. Aan de meeste huizen bloeien weelderig allerlei soorten rozen van diverse kleuren en geuren en C weet niet waar ze haar fototoestel het eerst moet op richten. Ik geniet van het feit dat ik deze keer beslist heb mijn videocamera in de auto te laten. We zijn hier helemaal alleen en willen hier zo lang mogelijk blijven. Dit is wat we zoeken: mooi weer, een schilderachtig dorpje, veel bloemen,... Als we hier een terrasje zouden vinden om lekker in het zonnetje te lunchen ... en jawel, op het dorpspleintje is er zowaar een restaurant. Tot onze ontgoocheling is het vandaag echter gesloten, dus moeten we wel afzakken naar Les Vans. Hier had Piet Huysentruyt ooit een restaurant, dat hij inmiddels heeft verlaten voor meer lucratieve bezigheden in België. Op het dorpsplein stappen we binnen in restaurant "Le Dardaillou" waar het ruime terras al tamelijk vol zit. We krijgen een plaatsje naast twee Brusselaars, die ons weten te vertellen dat het regent in heel Frankrijk. Hier echter niet, integendeel we genieten van een lekker warm zonnetje. Voor slechts 12 Euro krijgen we hier een driegangen dagmenu voorgeschoteld, wijn én koffie inbegrepen.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, ardèche, villefort, naves, les vans |  Facebook | |