04-05-09

Spektakel op de Li Rivier

banner ok.gif
Maandag 20 oktober 2008 (3)

Onze laatste yuans gaan op aan een fijn borduurwerkje van de Miao-gemeenschap. Die worden hier ingekaderd om aan de muur te hangen. Er zijn prachtige kunstwerkjes bij met veel kleur, maar ze zijn zéér duur. Finaal beslissen we voor een éénkleurig exemplaar dat een stuk goedkoper is, maar ik moet toch serieus afbieden van 775 naar 250 Yuan. En hiermee zijn onze laatste yuans zo goed als allemaal weg. Op straat worden we nog aangesproken door twee meisjes die met ons op de foto willen. Ze moeten als oefening voor de school in het Engels met toeristen praten en als bewijs een foto meebrengen. We doen het uiteraard met veel plezier. Hun Engels is overigens al vrij behoorlijk. Als we over het bruggetje terug wandelen naar het hotel is het al bijna donker. Plots worden we opgeschrikt door twee grote ratten die voor onze voeten het pad oversteken en in de struiken verdwijnen. Dit is waar Christiane altijd voor vreest en zeker in een land als China is ze er voortdurend op beducht. Niet voor niets blijkbaar. We proberen er verder niet aan te denken. Tegen 19 uur wandelen we met de groep naar een lokaal restaurant voor het diner. China 123Het is gelegen in de West Street in een oud gebouw en heeft een zeer mooi authentiek interieur. Het eten is zeer gevarieerd en biedt opnieuw enkele verrassingen zoals zeer lekkere aubergines en taro, een plant van de aronskelkfamilie waarvan de knollen worden gegeten als een soort zoete aardappel. Hier wordt hij gefrituurd en gecarameliseerd opgediend. Best lekker! We krijgen er een glas osmanthuswijn bij en een klein glaasje Baidjo, een lokale sterke drank van niet minder dan 53 graden.  

Na het eten vertrekt het grootste deel van de groep (alleen de 6 Antwerpenaren gaan niet mee) met de bus naar het klank- en lichtspektakel in een regie van Zhang Yimou, de man die we kennen van de schitterende openingsplechtigheid van de Olympische Spelen van Beijing deze zomer. Hij is ook de regisseur van enkele beroemde films zoals Het Rode Korenveld, De Rode Lantaarns  en House of  Flying Daggers. Deze show is niet voorzien in het programma van Anders dan Anders, maar wordt facultatief ingelast voor de liefhebbers. En laat dit nu net zijn wat ons door Wim en Els zo sterk was aanbevolen. We zagen er dus al een hele tijd naar uit en betaalden met plezier de toegangstickets aan 250 Yuan per persoon. Het hele evenement is een belevenis op zich. Het heeft plaats in een groot park op de oevers van de Li Rivier met een natuurlijke scène van 2 kilometer diep. De brede Li Rivier vormt de scène en de discreet belichte karstbergen in de verte het decor. Adembenemend. Deze show heeft twee keer per avond plaats, zeven dagen op zeven, behalve als het regent. Vanavond is het gelukkig prachtig weer: helder, droog en warm.  

Voor elke voorstelling komen ongeveer 2.000 toeschouwers opdagen en sommige worden met bussen vanuit Hongkong aangevoerd en ’s nachts teruggebracht. China 124In en rond het park heerst dan ook een ongelooflijke drukte. Wij stromen mee met de massa door het donkere park naar een soort tempelgebouw, dat hier speciaal voor dit spektakel is opgetrokken en nemen plaats op de tribunes. De show is een opeenvolging van massascènes op het water met 650 figuranten. Er worden kleurrijk belichte choreografieën opgevoerd in een steeds wisselend decor en met prachtige kostuums. Het doet inderdaad terugdenken aan de Olympische Spelen, al dient gezegd dat die toch door de technische hoogstandjes nóg veel indrukwekkender waren. Ook de uiterst gedisciplineerde en synchrone uitvoering van toen, mis ik hier wel een beetje. Maar goed, het is sensationeel en onvergetelijk!  Ook het Chinese publiek ontbreekt het totaal aan discipline. Gedurende de hele voorstelling wordt er luid gepraat en gelachen en nog voor het helemaal afgelopen is, drummen ze alweer naar buiten. Raar volkje toch. De hele show duurt ongeveer een uur en tegen 22.45 uur zijn we terug in ons hotel. Het was een waardig einde van het écht Chinese gedeelte van de reis. Morgen verlaten we China en gaan naar de “Special Administrative Regio’s” of SAR’s  Macao en Hongkong. We moeten weer vroeg op, dus iedereen trekt meteen naar bed.

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china, zhang yimou, yangshuo, li-rivier |  Facebook | |

02-05-09

Fietstocht op het platteland

banner ok.gif
Maandag 20 oktober 2008 (2)

Van zodra we aan wal gaan, komen we terecht in de toeristenmassa. We moeten een 10-tal minuten wandelen doorheen de drukke winkelstraat waar winkeltjes en cafeetjes mekaar verdringen om de toeristen te bekoren. Op het einde van de straat komen we aan een parkje met een waterpartij. China 118Een Chinees boogbruggetje leidt naar het Hotel Paradesa, waar we zullen logeren. Op het water drijft een bamboevlot met een oude man met klein sikje en brede hoed en enkele aalscholvers. Zij poseren hier de hele dag en laten zich natuurlijk voor elke foto betalen. Het hotel ligt in een prachtige tuin met veel bloemen en talloze vrolijk fluitende vogels. Rond het zwembad fladderen grote zwarte vlinders. Dit lijkt wel het paradijs, al moet gezegd dat het geheel er toch een beetje versleten uitziet en niet meer de topklasse blijkt te zijn dat het ooit geweest is. Hier hebben in het verleden zeer veel hoge gasten verbleven. Hun foto’s zijn als getuigenis van betere tijden met trots in de lobby opgehangen: de Amerikaanse presidenten Nixon, Bush en  Clinton hebben hier gelogeerd, maar ook de Noord-Vietnamese president Ho Chi Minh was hier meermaals te gast evenals vele Europese staatshoofden. Toch denk ik dat deze mensen vandaag een hotel met meer klasse zouden kiezen. Alhoewel, het is maar de vraag of ze dat in deze streek zouden vinden. We krijgen de tijd om snel in te checken in de mooie, ruime kamers maar om 14.15 uur moeten we alweer op het appel zijn voor een fietstocht. 

Rond Yangshuo en langs de Li Rivier liggen tussen de karstbergen uitgestrekte rijstvelden. Daar gaan we tussen fietsen. Eerst gaat het door enkele achterbuurten van het stadje en dan komen we in de rijstvelden. Van bij het begin van de tocht worden we gevolgd door een paar dames per fiets, die ons hun koopwaar aanbieden. Niettegenstaande ze niets verkocht krijgen, laten ze niet af en blijven meepeddelen. We zijn nauwelijks vertrokken als mijn ketting afloopt en ik kan ze er niet terug opgelegd krijgen. Onze lokale gids die onmiddellijk bijspringt, slaagt er evenmin in en leent me tenslotte zijn fiets. Hij wacht wel op de “bezemwagen” die ons volgt met de eigenaar van de fietsen. Intussen heb ik natuurlijk een grote achterstand opgelopen en niemand lijkt dat gemerkt te hebben. Ik moet me flink in het zweet fietsen om de groep bij te halen. China 119Bij een bruggetje stoppen we om de rijstvelden wat van dichterbij te bekijken. Onmiddellijk verschijnt er een vrouw met een waterbuffel die natuurlijk bij iedereen op de foto moeten. Uiteraard kan ook dit niet zonder fooi. Het is zeer warm en een oud vrouwtje in een klein winkeltje wordt zowat overrompeld want iedereen wil een frisdrank. Ik schaam me een beetje om sommige groepsleden, die geen geduld kunnen opbrengen en zonder enig respect voor het vrouwtje met veel kabaal zichzelf bedienen. Het vrouwtje weet niet waar ze het heeft.  

Nu loopt de route over een kiezelpad doorheen een klein dorpje en kort daarna bereiken we de rivier. Chinese toeristen laten zich hier op een bamboevlot rondvaren. Op het vlot staan een tuinstoel en -parasol 
 China 120
gemonteerd en een stuurman bedient een lange stok als peddel. Intussen 
amuseren de spelevarende toeristen zich kostelijk en luidruchtig terwijl ze mekaar met water nat spuiten. Zo drijven er tientallen vlotten op de rivier en onder de brug door. Ze vormen een vrolijk en bont schouwspel. Dit is natuurlijk bijzonder dankbaar materiaal voor foto en vooral voor video. Maar dat is zonder de rest van de groep gerekend. We krijgen nauwelijks de tijd om te filmen en we geraken opnieuw ver achterop. Het is alsof sommigen er een zaak van gemaakt hebben om deze fietstocht in een recordtempo af te leggen. Ik besluit me er niets van aan te trekken. Ze kunnen toch niet anders dan op het einde op ons wachten en Tom geeft ons daarin groot gelijk. Zo lukt het ons toch om enkele prachtige beelden te schieten van tafereeltjes uit het landleven: boerinnen die stroscholven uitzetten, een boer die zijn buffels hoedt, enz. En dit alles tegen het indrukwekkende decor van de krentenbrodenbergen. Schitterend!  

China 121

Op het einde van de rit hebben we de rest bijgebeend en in groep gaat het door het drukke verkeer van de hoofdstraat. Het is leuk om zelf eens te fietsen tussen de drukte van auto’s, brommers en andere fietsers. Dit is het echte China, zoals we het ook in de andere steden hebben gezien. Het blijft toch uitkijken en Tom is blij wanneer iedereen ongedeerd het eindpunt bereikt. Het is de laatste jaren zo druk geworden, dat hij denkt dat deze fietstocht wellicht uit het programma zal geschrapt worden. Het zou jammer zijn. Om 16.30 uur zijn we terug en we krijgen wat vrije tijd tot 18.45 uur. We kunnen dus nu onze laatste yuans uitgeven, dus wandelen we de West Street in waar het krioelt van de souvenirwinkeltjes.
China 122
Eerst springen we nog eens binnen in een van de kunstwinkeltjes van het hotel en ik tik er nog twee cd’s op de kop met traditionele fluitmuziek. Ze zitten in een mooi houten doosje verpakt en kosten slechts 40 Yuan. Ik ben bang katten in zakken te kopen en vraag of het niet mogelijk is om ze te beluisteren. De vriendelijke verkoopster doet alle moeite om ergens een klein cd-spelertje te vinden, haalt de cd’s uit de verpakking en laat me luisteren. Gelukkig is dit precies wat ik voor mijn film nodig heb en de koop wordt gesloten. Zonder afbieden deze keer want de prijs is al zo laag en het meisje was zo vriendelijk…

klik hier voor het vervolg

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: china, yangshuo, li-rivier |  Facebook | |