08-03-11

Bandenpech op onze laatste dag

 

usa, westkust, california, los angeles, hollywood

 

Dinsdag 30 juli 1996


We hebben in Los Angeles nog twee belangrijke dingen te zien, waarvoor we twee weken geleden de tijd niet hadden: de Universal Studio’s in Hollywood en Venice Beach. In de voormiddag, onder een stralend blauwe hemel, bezoeken we de Universal Studio’s. Dit is eigenlijk een pretpark, dat qua grootte en organisatie gerust naast Disneyland kan staan. Het is er ook net zo druk en net zo duur. We beginnen met een sensationele voorstelling van Waterworld: speedboten, ontploffingen, een neerstortende helikopter, e.d. Daarna de klassieke vecht- en schietpartijen in de Wild Wild West Show. In de Animal Actors Show zien we een demonstratie met “dierenfilmacteurs”: honden, een zwijn, vogels, en vooral... Beethoven, de hoofdrol-St. Bernard uit de gelijknamige film. Verder is er een ontelbaar aantal winkeltjes met allerlei souvenirs en gadgets. Hoogtepunt is voor mij echter de treinrit doorheen de studio’s zelf, waarvoor we eerst (gelukkig onder een afdak!) een uur moeten  aanschuiven. Maar wat we te zien krijgen, is uniek: decors van allerlei films, Jaws en King Kong in “levende lijve”, een overstroming. Het meest sensationele is echter een heuse aardbeving in een metrostation, waar onder onze ogen alles instort en ontploft... Toch wel een onvergetelijke ervaring. Ik denk bij al die toestanden constant aan de unieke videobeelden, die ik nu moet missen! Maar anderzijds is zo’n dagje zonder camera best wel eens leuk...

 

In de namiddag houden we, op onze weg naar de kust, nog even halt in het centrum van Hollywood. Aan het Mann’s Chinese Theatre zien we de beroemde hand- en voetafdrukken van de grote stars. Weinig indrukwekkend eigenlijk, net zoals de fameuze sterren op het voetpad van de Walk of Fame. En dan trekken we naar onze allerlaatste pleisterplaats van de reis: Venice Beach. Maar... we zullen er nooit geraken!  Op de Santa Monica Boulevard krijgen we een lekke band! We bevinden ons in de chique wijk Brentwood Park, waar de villa’s zo indrukwekkend zijn, dat we nauwelijks durven aanbellen om de pechdienst te bellen. We worden uitermate vriendelijk ontvangen door een dame in een van de villa’s, die ons helpt met de telefonische zoektocht naar een depannage. Zij vertelt ons dat een paar huizen verder O.J. Simpson woont. Ze geeft ons nog elk een verfrissend flesje Evian mee en na ongeveer een halfuurtje wachten, verschijnt inderdaad een depannage. We worden geholpen met een reserveband, waarmee we echter maximum 50 miles per uur mogen rijden... en we moeten naar de verhuurfirma toch nog wel een 50 kilometer ver via de autostrade! Maar geen nood zegt onze depanneur: neem gerust de highway, want “at this time of the day, L.A. doesn’t move...” En inderdaad, we schuiven traag mee in de files tot de buurt van de luchthaven, waar Dollar Rent-a-Car is gevestigd. Daar krijgen we zonder probleem een andere wagen voor één nacht. En hier eindigt meteen onze reis. We sluiten wel af met een schitterende dinner in het chique Hilton Hotel in Anaheim en spoelen de emoties van vandaag weg met een laatste fles heerlijke Californische wijn!

 

 klik hier voor het vervolg

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: usa, westkust, california, los angeles, hollywood |  Facebook | |

04-03-11

En dan toch... Disneyland

Banner USA West.gif.jpg

Maandag 29 juli 1996

 

Het lijkt ons niet dat Palm Springs ons een halve, laat staan een hele dag zal kunnen boeien. We besluiten dan ook al in de loop van de voormiddag te vertrekken naar Anaheim en deze namiddag dan toch maar Disneyland te bezoeken, wat we eigenlijk niet van plan waren. Eerst toch nog even rondgetoerd in de chique villawijken van Palm Springs en vooral nog wat shopping in het prachtige winkelcentrum op de Palm Canyon Drive: Desert Fashion Plaza. We kopen er kleren voor onszelf en CD’s voor Hendrik. Naar Anaheim is slechts een korte rit: een kleine 100 miles. Onderweg zien we een gebied met honderden (duizenden?) moderne windmolens, die ongetwijfeld de nodige elektriciteit moeten leveren om de inwoners van Palm Springs in de woestijn het nodige comfort te verzekeren. We rijden verder ook langs de rand van het Yoshua Tree National Park, maar krijgen er niets van te zien. Het zou ons te veel tijd kosten om er doorheen te rijden. Ook dat zal dus voor een andere keer zijn. Het is nauwelijks 13 uur wanneer we ons hotel in Anaheim bereiken. Het ligt inderdaad aan de ingang van Disneyland, maar toch is een shuttlebusje van het hotel nodig om er te komen. Vlug de koffers naar de kamer en... we hebben geluk: er vertrekt juist een busje en om 14u00 stappen we reeds de poorten van Disneyland binnen. Niet goedkoop: $ 34 per persoon (1.050 Belgische frank)!

 

We zijn net op tijd om de schitterende optocht van “The Lion King” te zien voorbijtrekken en dan  zoeken we snel iets te eten. Mogelijkheden genoeg en we eten een kleinigheid in een zeer druk, maar goed georganiseerd en goed verzorgd self service-restaurant. Later in de namiddag zullen we hier en daar nog een paar zaken snoepen. Dit is een schitterend pretpark! Een enorm opgewekte sfeer, mede door het fantastische weer en de kleurrijke, vrolijke massa van alle mogelijke nationaliteiten. De volwassenen zijn er kind met de kinderen. We moeten heel wat attracties links laten liggen om wille van de té lange rijen wachtenden. Maar niet getreurd, er is ruim voldoende te zien. We wandelen door Main Street, langs Tomorrowland, Fantasyland, Frontier Land en Adventureland, New Orleans Square, maar gaan nergens binnen. Het mooiste vinden we Mickey’s Toontown: je loopt er middenin het decor van een tekenfilm en kan er de huisjes van Mickey Mouse & Co “in levende lijve” binnengaan. Zelfs de tekenfilmmuziek weerklinkt constant door de straten. We nemen het treintje van Disneyland Railroad en rijden het hele terrein rond. Dit geeft een goed overzicht over het hele park, dat uiteindelijk kleiner is dan we dachten. Wanneer we moegewandeld zijn, bezoeken we 2 filmtheaters. In het eerste zien we een (oubollige) film op een 360° rond scherm over “Beautiful America” en in de tweede zien we een science fiction film met Michael Jackson in drie-dimensioneel. We moeten er een speciaal brilletje voor opzetten.

 

We blijven tot ‘s avonds de duisternis gevallen is en om 22u30 de Main Street Electrical Parade begint. We vinden een schitterend plaatsje tussen de enorme massa toeschouwers en ik leg de gehele parade op video vast. Toch wel de moeite, maar een beetje langdradig. Geen wonder dat deze parade wegens té hoge kosten binnenkort afgeschaft wordt. Van zodra de parade afgelopen is, spoeden we ons naar het busje van ons hotel en komen er nog net op tijd aan om van daaruit het vuurwerk boven Disneyland te zien. We zijn zeer tevreden dat we Disneyland toch nog in ons programma hebben kunnen inlassen. Dit was veel beter dan verwacht. ‘s Avonds in het hotel doet zich een klein drama voor: bij het terugspoelen van mijn video blokkeert alles! Wat ik ook probeer, ik krijg hem niet meer aan de gang! Dus morgen maar zonder video. Gelukkig mis ik maar één dag. Het had veel erger kunnen zijn...

 

klik hier voor het vervolg