16-10-12

Nog even langs Torremolinos

banner andalusie.jpg

Vrijdag 27 april 2012

 

Onze laatste dag! Ik heb niet te best geslapen vannacht. De opwinding van het vertrek? Misschien wel, maar ook het voortdurende gedruis alsof ergens een wc is blijven lopen. Waarschijnlijk komt het van het zwembad. Er is geen zon, een lichte bewolking en nevel houden ze tegen. Voorlopig laat ons hopen. Het ontbijt is uitgebreid maar flauw, veel voorverpakt, totaal verlepte sla als versiering. Om van het restaurant naar de lift te gaan, moet je achter de toog door en daar is het ronduit vuil en… het stinkt er naar vuil afwaswater.  Het is nu wel duidelijk: dit hotel  (5 sterren…) is helemaal geen aanrader! We checken uit en om 10:30 uur vertrekken we naar Antequera. We parkeren de auto bij het binnenkomen van het stadje en wandelen tot aan de Toeristische Dienst waar we een kaartje krijgen voor een stadswandeling rond het historisch centrum. De straten

spanje,andalusië,antequera,torremolinos,málaga

lopen steil op en af en we komen langs een paar mooie pleintjes en kerken. Hier is het duidelijk minder toeristisch en het stadje ligt er ook wat minder onderhouden bij dan de vorige. Overal staan auto’s geparkeerd. Boven komen we bij het kasteel van waaruit je een mooi panorama hebt op de omgeving. We drinken een watertje op een terras bij het kasteel en wandelen dan rustig terug naar beneden. Vòòr we naar de luchthaven vertrekken, willen we nog even afstappen in Torremolinos, waar we in 1985 en 1986 op seminarie waren. Niet dat we er zo’n goede herinneringen aan bewaren, maar we hebben de hoop dat we er een leuk visrestaurantje zullen vinden voor de lunch. Langs een splinternieuwe autosnelweg met viaducten en tunnels en door een mooi landschap bereiken we de stad. Het is een drukke badstad vol lelijke appartementsgebouwen en het blijkt bijna onmogelijk om er dicht bij het strand een parkeerplaats te vinden. Na wat rondtoeren lukt het ons toch en we komen op de Paseo Maritimo de la Carihuela,een brede promenade langs het strand waar het ene restaurant het andere verdringt. Een ervan ligt op het

spanje,andalusië,antequera,torremolinos,málaga

strand zelf en oogt zeer aantrekkelijk:  de Beach Club van het Hotel Tropicana. Hier wordt de verse vis op het strand op een houtvuur gegrild. Dat is wat we zochten! We kiezen eerst voor sardientjes en daarna respectievelijk voor dorade en zeebaars. Ze worden door Bibi, een oudere man in wit gekleed en met strohoed, vakkundig gebakken. Hij spiest de vissen op een stok die hij rechtop in het zand steekt, niet boven maar vòòr het vuur. Ze zijn perfect gebakken en smaken heerlijk. We hadden ons geen mooiere afsluiter voor de reis kunnen dromen. We nemen nog een koffietje en genieten nog even van het zicht op de zee en het strand met zijn palm- en bananenbomen. De geur van frituurvet en de foute muziek moeten we er bij nemen. Torremolinos is overigens nog steeds hét massatoerisme zoals we het kenden: de échte Spanjetoeristen, vooral ouderen, die met ontbloot bovenlijf massaal lopen te paraderen op de wandeldijk. Het strand met zijn lelijke parasols is leeg. Er staat inderdaad een vrij sterke wind, maar de temperatuur bedraagt toch minstens 25°. Om 16:00 uur houden we het voor bekeken en begeven ons naar de luchthaven van Malaga. Het inleveren van de auto is in één minuut geklaard en om 17:00 uur zijn we volledig klaar om in te checken. Dat kan echter pas vanaf 18:30 uur dus we hebben nog wel wat tijd te doden. De luchthaven van Malaga is splinternieuw en mooi en er heerst een rustige drukte. Na het obligate slenteren langs de shops, het inkopen van wat mondvoorraad voor de vlucht  en een laatste drankje, kunnen we om 20:30 uur eindelijk inschepen op de vlucht naar Brussel. En dan zit het er helemaal op.

 

vorige 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (1) | Tags: spanje, andalusië, antequera, torremolinos, málaga |  Facebook | |

20-08-12

Vertrek in het holst van de nacht

banner andalusie.jpg

Zondag 15 april 2012 (1)

  

In het holst van de nacht om 2:45 uur loopt de wekker af, een onwezenlijk gevoel en het kost even moeite om me te realiseren waarom. Ach ja, vandaag vertrekken we naar Zuid-Spanje en over een uurtje worden we door Begonia Reizen opgehaald. Alles is klaar maar er rest toch geen tijd om te treuzelen en we slaan voor vandaag douche en ontbijt over. Om 3:30 uur precies stopt het busje voor de deur en de vriendelijke en praatgrage chauffeur verontschuldigt zich nogmaals voor het vroege uur. Hij is ons dankbaar omdat we bereid waren een half uur te vervroegen om een andere klant ter wille te zijn. Zo vertrekken we op een donkere en kille zondagochtend richting Zaventem. Op de snelweg is er meer verkeer dan je zou verwachten en in de buurt van de luchthaven is het zelfs behoorlijk druk! In de nieuwe incheckhall voor chartervluchten, bijna uitsluitend Jetair en Thomas Cook, is er zowaar al een hele massa volk verzameld. De vluchten gaan nagenoeg allemaal naar Spanje, Turkije en andere populaire toeristische bestemmingen.  We checken in voor de Jetair vlucht naar Malaga en gaan eerst op zoek naar een ontbijt. Een simpel croissantje met koffie kost ons niet minder dan 10 Euro per persoon! Daarna kunnen we enkel wat rond lummelen want de meeste winkeltjes gaan pas om 7 uur open. Aangezien we op onze goedkope vlucht niets te eten of te drinken krijgen, kopen we nog een Twix en een fruitsapje voor onderweg en om 6:55 uur, stipt op tijd, wordt ons geduld beloond en kiest ons vliegtuig het luchtruim voor een vlucht van een kleine 2,5 uren.

 

De weersvooruitzichten voor vandaag in Malaga zijn niet zo schitterend: zwaar bewolkt en frisjes en later zelfs wat regen. De volgende dagen kondigen zich echter zonniger aan. Afwachten. De piloot kondigt net voor het landen 20° aan, maar in werkelijkheid voelt het eerder als 12°… Het is wel vrij zonnig maar er staat een strakke koude wind. Het is vrij druk op de luchthaven en we halen meteen onze huurauto af. Het is een splinternieuwe (amper 3.000 km op de teller) zwarte Citroën C4. We moeten even terug om een kras op de zijvleugel te melden en om 10:50 uur zijn we eindelijk op weg. We zijn even in verwarring door de gewijzigde nummering van de autosnelweg (MA20 ipv E15) maar nadat we onze gps geïnstalleerd hebben, geraken we snel op de goede weg. Paul was zo vriendelijk om ons zijn gps uit te lenen en we ondervinden er al meteen het nut van. Vandaag moeten we tot Granada, zo’n 150 kilometer. We volgen de kustlijn in oostelijke richting tot Vélez Malaga en trekken daar het binnenland in. Een mooie kronkelende weg leidt ons door de bergen langs Vinuela tot Alhama de Granada. Hoe hoger we stijgen, hoe kouder en grijzer het wordt. De auto is comfortabel en bolt prima! Er is weinig bewoning onderweg, laat staan eetgelegenheden, dus houden we halt in Alhama aan Restaurante San Marcos dat er treffelijk uitziet. We zitten hier op een hoogvlakte en de thermometer geeft amper 5° aan. Spanje, Andalusië, MalagaIn het ruime restaurant brandt gelukkig de open haard en we krijgen een tafeltje vlak bij, of beter gezegd bijna ìn de haard. Het gevolg is dat we aan de ene kant zeer warm en aan de andere kant ijskoud hebben. Het is algemeen geweten dat in dit geval het gemiddelde niet echt speelt. Wij zijn de enige klanten in het restaurant en aan de toog zitten drie mannen hun zondags aperitiefje te drinken. Bij een glas rode wijn met lekkere groene olijven (naar goede Spaanse gewoonte niet in de olie maar in eigen vocht) bestuderen we de kaart en we moeten meteen onze Malaga-Granada Ca (11).JPGbeperkte kennis van het Spaans even opfrissen: vaca is runds, cerdo is varken, ternera kalf en cordero lam. We kiezen voor één ‘entremesa variados’ en één ‘plato de San Marcos’, een keuze van streekgerechten zoals migas, huevo frito, taco de lomo, chorizo en morcilla (bloedworst). Het is allemaal eenvoudige kost maar de porties zijn reuzegroot en alles smaakt zeer lekker! Vooral de migas is nieuw voor mij. Het is een typische volkse schotel, die in de Spaanse bergstreken veel voorkomt omdat de ingrediënten stuk voor stuk goedkoop zijn: gebakken broodkruim waaronder fijngehakte groenten en vlees gemengd zijn. Niet slecht. Na het eten houden we halt in het dorpje voor een korte wandeling. Het is best een mooi bergdorpje en vanop het plateau aan het kerkje hebben we een panoramisch uitzicht over de omgeving: een diepe rotskloof en in de verte bergtoppen die zowaar met een laagje poedersneeuw bedekt zijn. Het is 14:15 uur als we onze tocht verder zetten. Zo’n 50 kilometer voor Granada komen we in een hevige regenbui terecht. Het kwik zakt opnieuw tot 5°C. Het is hier kouder en natter dan thuis… wie had dat verwacht? 

 

vorige                                                                  volgende

08:31 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spanje, andalusië, malaga, alhama de granada |  Facebook | |