28-11-13

Etosha National Park (2)

Banner Namibie.gif

Vrijdag 13 september 2013 (2)

 

Tegen de middag rijden we terug naar de Mushara Lodgevoor de lunch. Er is wat opschudding in de groep wanneer we vernemen dat de credit card van F is gekraakt. Zijn bank heeft hem ervan verwittigd dat er geprobeerd is om grote bedragen van zijn rekening af te halen, maar ze hebben het gelukkig kunnen verhinderen en meteen zijn kaart geblokkeerd. Het voorval verontrust ons allemaal wel een beetje en zet ons aan tot grotere voorzichtigheid.

Etosha Carlos 052.JPG

Om 15:00 uur vertrekken we opnieuw met de open jeep op game drive. Het weer is intussen zeer mooi: zonnig en warm. Deze keer hebben we bij de waterplassen wat minder geluk, maar onderweg zien we toch regelmatig giraffen, springbokken, oryxen of spiesbokken, zebra’s en gnoes of ‘zwart wildebees’. Als kleiner wild zijn er een gele mangoest, korhanen, tarentals of Etosha Carlos 172.JPGparelhoenen en af en toe een grote trapvogel. Ook bij de plas waar we deze morgen zo’n mooi schouwspel zagen, is het nu helemaal stil. We keren terug naar een andere drinkplaats en jawel: 3 grote olifanten, giraffen, impala’s, kudu’s, zebra’s en opnieuw 2 elanden. Er zijn zelfs 2 jakhalzen. Het is al vrij laat in de namiddag en ons geduld is toch beloond. Het wordt stilaan tijd om de terugweg aan te vatten. We hebben een prachtige dag achter de rug en uitzonderlijk veel wild gezien. Als we de uitgang van het park naderen en terwijl iedereen nog aan het napraten is, stuiten we plots op een grote kudde olifanten mét ook enkele kleintjes erbij.  Etosha Carlos 368.JPGZe staan langs de kant van de weg, en onze jeep rijdt de ander auto’s voorbij en stopt vervaarlijk dichtbij. Ideaal voor de foto’s natuurlijk, maar toch ook een beetje beangstigend. De kolossale dieren zien er heus wel gevaarlijk uit, zeker wanneer een paar van hen nerveus worden en dreigend beginnen te toeteren.  Bij één van de mannelijke dieren loopt een donker muskspoor uit een klier achter zijn oog. Dat betekent dat het in een tijdelijke staat van verhoogde hormonenproductie verkeert en zeer agressief kan zijn. Ik ben dan ook blij dat de kudde uiteindelijk toch rustig één voor één de baan oversteekt tussen de auto’s door en we kunnen doorrijden. Het was een mooie afsluiter van onze boeiende dag in Etosha.

 

Als we in de lodge terugkomen, lopen er 3 kudu’s in de bosjes achter onze chalet. Het is nog steeds warm en een korte duik in het zwembad zorgt voor een welkome verfrissing. Daarna nemen we nog even de tijd voor het overladen van de foto’s. C en ik hebben er vandaag elk meer dan 300 gemaakt! We proberen ook even te e-mailen naar het thuisfront, maar de wifi-verbinding blijkt niet te best te functioneren. Internetverbindingen blijken zowat overal ter wereld de nieuwe vorm van stress te zijn voor de toerist en daar ontsnappen wij blijkbaar ook niet aan.

Namibie Christiane 2 006.JPG

Het avondmaal bestaat vandaag uit een ‘braai’ in de ‘boma’, een cirkelvomige omheinde ruimte in open lucht met een groot kampvuur in het midden. Het oogt allemaal indrukwekkend met slaatjes, fetta, allerhande dressings, brood en ei, pompoentjes, mieliepap en natuurlijk kudu, springbok en kippenbouten op de barbecue. Maar zeer lekker is het niet. Toch is het een zeer gezellige avond bij een aangenaam zachte temperatuur en, ondanks de waarschuwingen van Marc, geen insecten. Bij het kampvuur mijmeren we nog wat na over de geslaagde en avontuurlijke dag van vandaag en over de vele wilde dieren die voor onze ogen en camera’s paradeerden. Het was een onvergetelijke belevenis.

 

Voor meer foto's uit Etosha Ntl Park: klik hier

 

vorige                         volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: namibie, etosha, mushara lodge |  Facebook | |

24-11-13

Ombili: integratie van de Bosjesmannen

Banner Namibie.gif

Donderdag 12 september 2013 (3)

 

Het is verschrikkelijk warm: 34°C en op de bus geeft de thermometer zelfs 43°C aan. Deze namiddag rijden we naar Ombili, een project voor de integratie van de San of Bosjesmannen, een volk van jagers en verzamelaars. Ze werden voor het grootste deel door de Duitsers verdreven richting Botswana maar in deze streek leeft nog een vrij groot aantal van hen. Ze geraken echter Namibie Carlos 1 336.JPGmoeilijk  geïntegreerd en Ombili heeft als ambitie deze mensen te helpen om zelfstandig een treffelijk leven te leiden. De directeur, een dynamische zestiger met lange grijze baard, ontvangt ons en leidt ons rond over het uitgestrekte terrein. We lopen langs de keurig in wit en rood geverfde schoolgebouwtjes maar beginnen met een bezoek aan de grote moestuin waar de bosjesmannen geleerd wordt hoe ze groenten en fruit moeten telen. Er zjn slechts een handvol mensen aan het werk. In het schooltje, dat grotendeels gesponsored is door liefdadigheidsprojecten in Duitsland, vernemen we dat de discipline er zéér belangrijk is. Elke inbreuk op het reglement kan tot uitwijzing leiden, niet alleen bij de leerlingen maar ook bij de leraars, ook al is er een groot gebrek aan leerkrachten.  Verder bezoeken we de apotheek, een bescheiden hospitaaltje en de ruime polyvalente zaal. Vervolgens wandelen we door de keuken naar het slaapgedeelte. Alles wordt Namibië Christiane 1 365.JPGhier netjes onderhouden door de leerlingen zelf. Op de speelplaats worden we omringd door een groep joelende meisjes, die op de foto willen terwijl de jongens even verder een partijtje voetbal spelen.  En dan gaan we naar het Bushman Village. Hier leven de mensen in simpele strooien hutten. Een oude vrouw is er rieten mandjes aan het vlechten en zwarte kleurstof aan het maken voor de versiering ervan. We eindigen ons bezoek in de shop, want het is uiteraard de bedoeling dat ook wij hier een beetje sponsoren. Vooraf demonstreren een paar mannen hoe ze met houten stokjes en droog stro vuur weten te maken en komt het Ombili-jongerenkoor enkele liederen zingen. We geven een donatie voor het koor en kopen een halssnoertje voor kleindochter Louisa.


Om 18:30 uur zijn we terug in de lodge. De verfrissende regendouche doet deugd en daarna blijft er nog wat tijd over om op het terras van onze bungalow de foto’s over te laden op de laptop en het dagboek in te vullen. Maar de avond valt snel en we moeten noodgedwongen binnenvluchten omdat het te donker wordt en… wegens de muggen. Vòòr het diner zakken we af naar het hoofdgebouw voor een aperitief. Deze keer bestellen we een dubbele gin-tonic, maar ook daarvan zullen we niet te gauw dronken worden. De hoeveelheid gin is miniem. Het diner wordt vanavond buiten opgediend bij kaarslicht. Het is zo donker dat ik moet bijlichten met mijn smartphone om de wijnkaart te kunnen lezen. En zonder licht is het ook niet meteen duidelijk wat er op ons bord ligt. Na twee bruschetta’s krijgen we eland met rode biet, raap en aardappelkroketten; chocoladetaart achteraf. Niets om over naar huis te schrijven, maar de sfeer is prachtig: gezellig, ideale temperatuur en… geen muggen. namibie, ombili, mushara lodgeOp het einde van de maaltijd komt het voltallige personeel ons dansend vergasten op enkele liederen. Afrikanen hebben duidelijk de schwung in hun lijf en beschikken over verrassend mooie stemmen. Het is vooral opmerkelijk hoe mooi meerstemmig ze kunnen zingen. Om 22:15 uur gaat iedereen slapen want morgen moeten we extra-vroeg op.

 

vorige                                    volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: namibie, ombili, mushara lodge |  Facebook | |