27-01-11

En nu op weg, het binnenland in...

 

Banner USA West.gif.jpg

 

Zaterdag 20 juli 1996 


We verlaten ‘s morgens al vrij vroeg San Francisco via de verrassend lange, twee verdiepingen tellende Oakland Bridge over de San Francisco Bay. Hier werden bij de aardbeving in 1988 verschillende wagens tussen de ingestorte wegen verpletterd. Aan de overkant volgen we de Interstate 580 tot Livermore.  Voorlopig weinig te zien, maar wanneer we de autostrade verlaten richting Modesto, wordt het landschap meer en meer heuvelachtig en doorkruisen we een landbouwstreek, waar veel fruit en groenten worden gekweekt. Ook daarvoor is California gekend en geroemd. Aan het eerste fruitstalletje langs de weg kopen we dan ook  enkele heerlijke perziken. We zijn slim en kopen er slechts 2 per persoon om er aan de volgende stalletjes telkens frisse bij te kopen. Helaas! Hierna zien we geen enkel fruitstalletje meer... We geraken niet uitgekeken op een grote parkeerplaats met tientallen reuzevrachtwagen, volgeladen met tomaten. Het is de parking van  een conservenfabriek. Een zeer ongewoon zicht! 

 

Bij Sonora bezoeken we het Columbia State Historic Park. Het is een openluchtmuseum à la Bokrijk: een verzameling van Wild West toestanden: een vervallen goudmijn (inclusief een cursus goudzoeken voor de geïnteresseerden), winkeltjes, houten gebouwen en dito overdekte voetpaden, een authentieke postkoets met 4 paarden, een paardenranch, enz. De winkeltjes en straten zijn daarenboven bevolkt door figuren in klederdracht, die uit cowboy-films lijken te zijn geplukt. Zéér dankbaar voor de video. Dus, ... filmen maar! Als we na de middag door Coulterville rijden, ontdekken we dat dit alles ook nog in de werkelijkheid bestaat. Het is een dorpje dat niet veel meer is dan een kruispunt met een hotel, een general store met gas station , enkele huizen en winkels en een achtergelaten stoomlocomotiefje dat als monument dienst doet. Het mooiste is echter de lokale sherif: een goedlachse zwarte, gorillaformaat, in een smetteloos wit uniform, die gretig poseert met de dames van een bus Franse toeristen terwijl hij voortdurend uit een  zak chips staat te smullen. Prachtig beeld!  In een van de winkeltjes kopen we een stuk petrified wood en een 'orthoceras',  een zwarte gepolijste steen met een fossiel in. Hij zou 450 miljoen jaar oud zijn. Dit lijkt me echt iets typisch, maar later lees ik ergens dat die dingen uit Marokko komen...

 

Intussen rijden we door de vallei van de Merced River. Het is een fameus bergachtige weg met kronkelende wegen en diepe valleien. Zo’n mooie landschappen hadden we hier nog niet verwacht.  Deze streek staat in de gidsen niet eens vermeld. Dat belooft voor de rest. We hebben inmiddels ook al kennis gemaakt met het heerlijke Californische weer: aan een helder blauwe lucht staat heel de dag een stralende zon en het is meer dan 100° Fahrenheit (38° Celsius), maar door de lage vochtigheid is dit zeer goed te verdragen. Trouwens, onze Dodge met zijn airconditioning is waarlijk comfortabel. Vandaag  zoeken (en vinden) we ook een frigobox, die voor de rest van de reis een absoluut noodzakelijk attribuut zal blijken te zijn. We overnachten in Oakhurst. Het stadje heeft niet veel te bieden, maar het is ideaal gelegen om morgen onze rit naar en door Yosemite National Park te beginnen.

 

klik hier voor het vervolg

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: usa, wetskust, california, san francisco, oakhurst |  Facebook | |

23-01-11

Waar ooit de Flower Power heerste

 

Banner USA West.gif.jpg

 

Vrijdag 19 Juli 1996

 

Vandaag zullen we proberen  in één dag zoveel mogelijk van San Francisco te zien. Alles aandoen zal immers niet mogelijk zijn: Ghirardelli Square, Filbert Steps, Coit Tower, het Conservatory in Golden Gate Park, Alcatraz, Sausolito, Berkeley, een rit over de Golden Gate Bridge,... zullen we vandaag overslaan en laten voor een hopelijke volgende keer. Voor het gemak kiezen we voor een stadsrondrit met een mini-busje van ‘Tower Tours’ aan $25 per persoon. Het wordt een rit van ongeveer 4 uur en we worden om 10u30 aan het hotel afgehaald. Voordien dus nog de tijd om de binnenstad rond Union Square (ons hotel ligt vlakbij) af te doen. De grote magazijnen, zoals Macy’s (één voor mannen en één voor vrouwen...) bekoren ons onmiddellijk en we besluiten er vanavond terug te keren om kleren te kopen.

 

De busrit laat ons de verscheidenheid van San Francisco zien: we rijden eerst door het handelscentrum rond Union Square om dan via enkele typische wijken met Victoriaanse huizen de voet van de wereldberoemde Golden Gate Bridge te bereiken. We houden er halt en bezoeken de vesting onder de indrukwekkende brug. Er is jammer genoeg geen tijd om de brug over te steken. De volgende halte is de Japanese Tea Garden in het Golden Gate Park. Hier krijgen we een halfuurtje de tijd om de prachtige Japanse tuin met talloze Japanse bouwwerken en tempeltjes  te bezoeken. Van hier gaat het naar Cliff House, op een rots boven de felle golven van de Stille Oceaan. De zeeleeuwen hebben de rotsen verlaten en zijn (althans volgens onze gids) verder in zee gaan paren. We zien toch hele groepen zeevogels, die de rotsen als pleisterplaats hebben gekozen. De bedelende eekhoorns doen aan ratten denken en stoten ons eerder af dan ze ons aantrekken. Nog een kort bezoekje aan het “Musée Méchanique”, waar allerlei mechanische muziekautomaten staan te djingelen en dan naar Twin Peaks. Vanop dit hoogste punt van de stad krijgen we een ongelooflijk panorama over San Francisco. Het busje brengt ons verder doorheen de “gay area” (Castro Street, e.a.), waar vlaggen met regenboogkleuren de huizen van de homo’s aanduiden. Er straalt echt vrolijkheid en levensvreugde uit van de huizen en de hele buurt. De bochtige en supersteile Lombard street zien we slechts even vanuit de verte. In de buurt van het Civic Centre bezoeken we de ultramoderne Saint Mary’s Cathedral, opgetrokken in travertinsteen en binnenin rijkelijk voorzien van carraramarmer.

 

Het is ruim 14u30 als we Fisherman’s Wharf bereiken, het eindpunt van de busrit en het beginpunt van onze namiddag. Maar eerst besluiten we de innerlijke mens te versterken in één van de typische visrestaurantjes, waar we ons te goed doen aan een sandwich met een  ruime portie heerlijk verse krab. De chowder (iets tussen dikke soep en pap) valt niet erg in de smaak. Fisherman’s Wharf is zeer druk, maar gezellig. Er is weinig moois te zien, maar de sfeer is uniek: veel volk, zon, muziek, winkeltjes, terrasjes, een gezellige vissers- en jachthaven. Vlakbij vertrekt de fameuze cable car , die we absoluut niet willen missen, naar het stadscentrum. We moeten er ruim een uur in de rij aanschuiven vooraleer het onze beurt is om in een overvolle tram geduwd te worden. Toch is het iets speciaals en je hebt San Francisco niet echt beleefd, als je niet met de cable car hebt gereden! Het wachten wordt gelukkig gevuld door (hoofdzakelijk zwarte) straatartisten. In de stad wandelen we, stilaan vermoeid door het voortdurend opklimmen tegen de steile voetpaden, een deel van China Town. We eindigen evenwel waar we deze morgen begonnen: Macy’s op Union Square, waar we geluk hebben: de kleren die we wensen te kopen, blijken tamelijk goedkoop en zijn bovendien in solden.

 

‘s Avonds vinden we een restaurant met, behalve een voortreffelijke keuken, een speciale sfeer: John’s Grill in Ellis Street. Het is een oud, donker, druk, maar gezellig restaurant, dat als decor blijkt gediend te hebben voor een roman van een zekere Samuel Hammet, een voor de Amerikanen blijkbaar bekend schrijver, over wiens leven Francis Ford Coppola een film maakte. We versturen vanuit het hotel een fax naar ma met het relaas van onze eerste dagen. Achteraf zal blijken dat we bedrogen zijn: we hebben wél $7 betaald, maar de fax is nooit verstuurd!  En dat is nog niet alles: hetzelfde hotel stuurt ons later via Eurocard een rekening  van $123 (Bfr 3.800) voor uitgaven die we niet hebben gedaan!

 

klik hier voor het vervolg 

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: usa, westkust, california, san francisco |  Facebook | |