17-12-12

Een culinaire afsluiter

Dia1.jpg

dinsdag 2 oktober 2012 (2)


Al om 14:30 uur bereiken we het eindpunt van onze wandeling. We hebben nu veel tijd om rustig te genieten op een terras in de schaduw op de kade vlak voor de vismarkt. We drinken er respectievelijk een spremuta di arancia (vers appelsiensap) en een Bellini analcolico di Cipriani (een niet-alcoholische versie van het beroemde aperitief uit de Venetiaanse Harry’s Bar). We zitten op een ideale plek om het verkeer op het Canal Grande gade te slaan, rustig en geen voorbijgangers. Daarna gaan we naar de nabijgelegen Casa del Parmigiano om enkele delicatessen in te slaan voor thuis. Die blijkt echter enkel ’s ochtends open te zijn. Een andere delicatessenzaak gaat pas om 16 uur open, dus we slenteren noodgedwongen nog een beetje rond. Uiteindelijk

IMG_8453.JPG

nemen we de traghetto om over te steken naar Santa Sofia in Cannaregio. De traghetto is een gondel die enkel gebruikt wordt als veerboot en waarop de habitués de overtocht rechtstaand maken. Ik probeer dat ook te doen, maar het valt niet mee om je in de schommelende boot recht te houden. De overtocht kost 2 € (voor de Venetianen slechts 0,50 €). Om 16:15 uur zijn we terug in ons hotel. Het weer is zomers en de temperatuur heerlijk. We nemen nog een gratis koffietje in de patio en proberen nog eens de wifi, zij het met weinig succes. De verbinding is supertraag.

 

Voor vanavond hebben we van thuis uit gereserveerd in restaurant Corte Sconta, ons aanbevolen door Véronique en ook in de gidsen beschreven als een van de beste restaurants van Venetië. Het restaurant is gelegen in de wijk Castello, volgens Google Maps op 1,4 kilometer en 17 minuten wandelen van ons hotel. We vertrekken ruim op tijd want we vrezen een beetje dat het niet zo makkelijk zal zijn om de weg te vinden. En dat blijkt ook! We zijn amper vertrokken of we zijn al het spoor van onze routebeschrijving bijster. Er zit niets anders op dan hulp te gaan vragen in het hotel. Een vriendelijke receptionist zoekt voor ons alles uit op het internet en geeft ons tenslotte de raad om via San Marco te gaan en dan een eind het kanaal te volgen vooraleer de smalle straatjes van Castello in te duiken. Dat lukt vlot en na amper 20 minuten hebben we het restaurant bereikt. Het is nog te vroeg dus we nemen plaats op een terras op de Riva degli Schiavoneen bestellen een spritz. Hier is heel veel te zien: de massa toeristen die hier de veerboot nemen en

italie,venetië,santa croce,san marco,castello

het drukke verkeer op het water. Er schuift een reusachtig cruiseschip voorbij, voor- en achteraan in bedwang gehouden door een sleepboot. Boven op het dek, tientallen meters boven het water, verdringen de passagiers zich voor een ongetwijfeld mooi zicht op de voorbijglijdende stad. Terwijl ik naar de boot staar, stoot ik mijn glas om. Ik bestel meteen een nieuw glas, geen probleem. Tot ik de rekening krijg: 3 x 7 = 21 € terwijl een spritz overal elders telkens slechts 3 à 3,50 € kostte. Pure bedriegerij, vind ik dat (op de drankenkaart op tafel staan trouwens nergens prijzen vermeld) . Ik ga binnen eens checken en daar hangt duidelijk de prijs van een spritz: 3 € ‘alla banca’ en 7 € ‘alla tavola’. Ja, zo gaat dat in Italië…

 

Tegen 19:30 uur stappen we op naar Corte Sconta. Het restaurant ligt goed verscholen in een klein achtersteegje, maar als je binnenstapt merk je meteen dat dit een stijlvol en chique restaurant is. De binnenkoer is volledig overgroeid met druivelaars en gezien het mooie weer is dit vanavond een ideale plek voor een heerlijk en romantisch diner. ‘Corte Sconta’ betekent trouwens ‘verborgen binnenhof’.  De gastvrouw spreekt Italiaans, Frans en Engels maar als ze hoort dat het ons om het
italie,venetië,santa croce,san marco,castelloeven is, rammelt ze de hele kaart af in vlekkenloos Frans. We kiezen voor de suggesties, ook al omdat die op het internet zeer goede kritieken kregen: selezione degli antipasti de pesce e frutti di mare del giorno, ofte al het lekkers dat ze vandaag op de markt hebben kunnen vinden. We krijgen achtereenvolgens 4 bordjes met vis en zeevruchten: carpaccio van ombrina (zeebaars), italie,venetië,santa croce,san marco,castellogemarineerde tonijn met rode bessen en balsamico vergezeld van een pâte van araignée de mer; palourdes met witte wijn en gember; araignée de mer; selectie van gekookte zeevruchten: bacala, gamberi, scampi en 2 soorten inktvis. Wat een festijn! Alles is supervers en overheerlijk. Meteen hebben we nagenoeg alles geproefd wat we deze morgen op de markt gezien hebben. Alleen al hiervoor moet je hier beslist eens langs komen! En het blijft er niet bij. Ook voor het hoofdgerecht krijgen we een mix van vis: lotte, dorade, tong en langoustine, allemaal gegrild. We kunnen geen pap meer zeggen! Het is een mooie, bijna zomerse avond. We keren tevoet (uiteraard) terug en maken nog enkele foto’s van het Canal Grande, het Dogenpaleis en het San Marcoplein by night en om 22:50 uur zijn we terug in ons hotel. Ondanks de vele kilometers die we vandaag hebben afgelegd, valt de vermoeidheid nog mee. We zullen in ieder geval goed slapen vannacht. Morgen is onze laatste dag en vanavond was een prachtige afsluiter.

 

vorige                                                                   volgende     

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, venetië, santa croce, san marco, castello |  Facebook | |

22-11-12

Ca d'Oro


Dia1.jpg

zondag 30 september 2012 (3)


Om 16:15 uur stappen we weer op voor het laatste stukje van onze wandeling. Eerst gaan we onder de arcades op zoek naar het winkeltje van Archimede Seguso, de glaskunstenaar uit Murano, bij wie we in 1998 een verguld glazen ei kochten. Het winkeltje is er nog en we gaan binnen een kijkje nemen. De Japanse verkoopster vertelt ons dat de man in 1999 overleden is en dat de zaak wordt verder gezet door zijn zoon. Hier hangen nagenoeg dezelfde kristallen kroonluchters zoals we er thuis een hebben en we italie, venetië, san marco, cannaregiozijn nieuwsgierig naar de prijs. 4.000 € !! Wie er mij de helft voor geeft, mag hem hebben! We wandelen verder langs nog enkele leuke straatjes en winkeltjes en we eindigen aan de Rialtobrug waar we deze morgen begonnen. Er blijft nog ruim tijd over om even tot aan Ca’ d’Oro te gaan om enkele foto’s te maken.  Als we daar aankomen, blijkt het museum gratis toegankelijk te zijn naar aanleiding van de Europese Monumentendagen. Een meevaller! In het palazzo hangen mooie werken uit de 15e en 16e eeuw waaronder veel italie, venetië, san marco, cannaregioHollandse en Vlaamse meesters zoals Memlinc en Van Dijck. Aan de muur hangen ook enkele prachtige Vlaamse wandtapijten. Door de vensters van de logia’s heb je daarenboven een uniek uitzicht over de drukte op het Canal Grande,  Ook buiten in de Strada Nuova heerst een grote drukte, vooral van Italianen op weg naar het station. We besluiten om vanavond te eten in de osteria Ca d’Oro, een must volgens alle gidsen. Reserveren is echter noodzakelijk dus wachten we even tot ze om 18:30 uur opengaan. Er staan al verschillende mensen te wachten en we slagen er in om een tafel te reserveren voor 20:00 uur. In afwachting keren we terug naar ons hotel dat vlakbij ligt. Daar zoeken we nog eens rustig naar onze verloren reisgids en jawel… hij is van de valies afgegleden en ligt onder het valiezenrekje op de grond. Oef!  We nemen een verfrissende douche want zo’n hele dag wandelen kruipt in de kleren, of liever in de benen. Ca d’Oro is een ‘loco storico’ ofte historische plaats, die onder de Venetianen beter gekend is als ‘alla Vedova’ of ‘bij de Weduwe’ naar de vroegere italie, venetië, san marco, cannaregiouitbaatster.  Het kleine restaurantje ligt op het uiteinde van een smal steegje en heeft de allure van een gezellig café. Het interieur is eenvoudig en de sfeer ongedwongen en vriendelijk. We eten er eerst frutti di mare misti met diverse bereidingen van inktvis, garnaaltjes en tonijn. Gewoonweg verrukkelijk. Alleen al hiervoor zou je naar hier komen. Ook de pasta’s nadien met seppie en vongole zijn heerlijk. Er is geen wijnkaart, of beter gezegd: voor de grap is er wél ene, maar dan met blanco bladzijden. De wijnkaart zit in het hoofd van de chef en bevat enkele lekkere wijntjes. Wij kiezen voor Ribolla Gialla uit Friuli Venezia. Koffie achteraf kan niet evenmin als betaalkaarten. Hier wordt duidelijk geen enkele toegeving gedaan aan de toeristen en alles wordt zo traditioneel mogelijk gehouden. Wat een contrast met de massa toeristenvallen in de rest van de stad!

 

Onze avond is nog niet ten einde. In onze 100% Venetië-gids staat dat hier in de buurt een gelateria is die “het beste ijs ter wereld” verkoopt: Grom. Dat moeten we geproefd hebben. En italie, venetië, san marco, cannaregioinderdaad, zo’n ijs heb ik nog nooit gegeten, wat een smeuïgheid. Het ijs wordt langdurig opgeklopt vooraleer het geschept wordt en zorgvuldig in een potje of een hoorntje gedeponeerd. Hun slogan is ‘il gelato come una volta’ of ‘ijs zoals weleer’ en ze bieden een heel gamma aan smaken, die elke maand aangepast worden aan het seizoen. Wij genieten van een hoorntje met tiramisù con crema di Grom en fiordilatte con espresso Siciliano. Heerlijk! Terwijl we binnen staan te genieten, breekt er een onweer los en de regen valt met bakken naar beneden. We zijn er niet op voorzien, en als het maar niet wil ophouden, besluiten we om er toch maar doorheen te lopen naar ons hotel. We drukken ons zo dicht mogelijk langs de huizen en worden onderweg niet minder dan vier keer aangeklampt door een parapluverkoper. We geraken nog relatief droog in het hotel. Het is nog maar 22 uur maar we verlangen naar ons bedje. We zullen opnieuw goed slapen!

  

vorige                                                  volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, venetië, san marco, cannaregio |  Facebook | |