17-12-12

Een culinaire afsluiter

Dia1.jpg

dinsdag 2 oktober 2012 (2)


Al om 14:30 uur bereiken we het eindpunt van onze wandeling. We hebben nu veel tijd om rustig te genieten op een terras in de schaduw op de kade vlak voor de vismarkt. We drinken er respectievelijk een spremuta di arancia (vers appelsiensap) en een Bellini analcolico di Cipriani (een niet-alcoholische versie van het beroemde aperitief uit de Venetiaanse Harry’s Bar). We zitten op een ideale plek om het verkeer op het Canal Grande gade te slaan, rustig en geen voorbijgangers. Daarna gaan we naar de nabijgelegen Casa del Parmigiano om enkele delicatessen in te slaan voor thuis. Die blijkt echter enkel ’s ochtends open te zijn. Een andere delicatessenzaak gaat pas om 16 uur open, dus we slenteren noodgedwongen nog een beetje rond. Uiteindelijk

IMG_8453.JPG

nemen we de traghetto om over te steken naar Santa Sofia in Cannaregio. De traghetto is een gondel die enkel gebruikt wordt als veerboot en waarop de habitués de overtocht rechtstaand maken. Ik probeer dat ook te doen, maar het valt niet mee om je in de schommelende boot recht te houden. De overtocht kost 2 € (voor de Venetianen slechts 0,50 €). Om 16:15 uur zijn we terug in ons hotel. Het weer is zomers en de temperatuur heerlijk. We nemen nog een gratis koffietje in de patio en proberen nog eens de wifi, zij het met weinig succes. De verbinding is supertraag.

 

Voor vanavond hebben we van thuis uit gereserveerd in restaurant Corte Sconta, ons aanbevolen door Véronique en ook in de gidsen beschreven als een van de beste restaurants van Venetië. Het restaurant is gelegen in de wijk Castello, volgens Google Maps op 1,4 kilometer en 17 minuten wandelen van ons hotel. We vertrekken ruim op tijd want we vrezen een beetje dat het niet zo makkelijk zal zijn om de weg te vinden. En dat blijkt ook! We zijn amper vertrokken of we zijn al het spoor van onze routebeschrijving bijster. Er zit niets anders op dan hulp te gaan vragen in het hotel. Een vriendelijke receptionist zoekt voor ons alles uit op het internet en geeft ons tenslotte de raad om via San Marco te gaan en dan een eind het kanaal te volgen vooraleer de smalle straatjes van Castello in te duiken. Dat lukt vlot en na amper 20 minuten hebben we het restaurant bereikt. Het is nog te vroeg dus we nemen plaats op een terras op de Riva degli Schiavoneen bestellen een spritz. Hier is heel veel te zien: de massa toeristen die hier de veerboot nemen en

italie,venetië,santa croce,san marco,castello

het drukke verkeer op het water. Er schuift een reusachtig cruiseschip voorbij, voor- en achteraan in bedwang gehouden door een sleepboot. Boven op het dek, tientallen meters boven het water, verdringen de passagiers zich voor een ongetwijfeld mooi zicht op de voorbijglijdende stad. Terwijl ik naar de boot staar, stoot ik mijn glas om. Ik bestel meteen een nieuw glas, geen probleem. Tot ik de rekening krijg: 3 x 7 = 21 € terwijl een spritz overal elders telkens slechts 3 à 3,50 € kostte. Pure bedriegerij, vind ik dat (op de drankenkaart op tafel staan trouwens nergens prijzen vermeld) . Ik ga binnen eens checken en daar hangt duidelijk de prijs van een spritz: 3 € ‘alla banca’ en 7 € ‘alla tavola’. Ja, zo gaat dat in Italië…

 

Tegen 19:30 uur stappen we op naar Corte Sconta. Het restaurant ligt goed verscholen in een klein achtersteegje, maar als je binnenstapt merk je meteen dat dit een stijlvol en chique restaurant is. De binnenkoer is volledig overgroeid met druivelaars en gezien het mooie weer is dit vanavond een ideale plek voor een heerlijk en romantisch diner. ‘Corte Sconta’ betekent trouwens ‘verborgen binnenhof’.  De gastvrouw spreekt Italiaans, Frans en Engels maar als ze hoort dat het ons om het
italie,venetië,santa croce,san marco,castelloeven is, rammelt ze de hele kaart af in vlekkenloos Frans. We kiezen voor de suggesties, ook al omdat die op het internet zeer goede kritieken kregen: selezione degli antipasti de pesce e frutti di mare del giorno, ofte al het lekkers dat ze vandaag op de markt hebben kunnen vinden. We krijgen achtereenvolgens 4 bordjes met vis en zeevruchten: carpaccio van ombrina (zeebaars), italie,venetië,santa croce,san marco,castellogemarineerde tonijn met rode bessen en balsamico vergezeld van een pâte van araignée de mer; palourdes met witte wijn en gember; araignée de mer; selectie van gekookte zeevruchten: bacala, gamberi, scampi en 2 soorten inktvis. Wat een festijn! Alles is supervers en overheerlijk. Meteen hebben we nagenoeg alles geproefd wat we deze morgen op de markt gezien hebben. Alleen al hiervoor moet je hier beslist eens langs komen! En het blijft er niet bij. Ook voor het hoofdgerecht krijgen we een mix van vis: lotte, dorade, tong en langoustine, allemaal gegrild. We kunnen geen pap meer zeggen! Het is een mooie, bijna zomerse avond. We keren tevoet (uiteraard) terug en maken nog enkele foto’s van het Canal Grande, het Dogenpaleis en het San Marcoplein by night en om 22:50 uur zijn we terug in ons hotel. Ondanks de vele kilometers die we vandaag hebben afgelegd, valt de vermoeidheid nog mee. We zullen in ieder geval goed slapen vannacht. Morgen is onze laatste dag en vanavond was een prachtige afsluiter.

 

vorige                                                                   volgende     

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, venetië, santa croce, san marco, castello |  Facebook | |

28-11-12

Santa Croce en San Polo

Dia1.jpg

Dinsdag 2 oktober 2012 (1)

 

Ik heb goed geslapen vannacht al werd ik af en toe geplaagd door een mug. Als we om 8 uur opstaan, is de hemel een stuk blauwer dan de vorige dagen. Vandaag staat wandeling n° 2 uit italie,venetië,santa croce,san poloonze 100% Venetië reisgids op het programma naar Santa Croce en San Polo. Deze twee wijken liggen aan de overkant van het Canal Grande, dus een eindje verwijderd van de grote drukte. Toch moeten we eerst de Rialtobrug over en dat is natuurlijk een van de drukste plaatsen van de stad maar op dit uur van de dag valt het nog mee. Vanop de brug heb je aan weerszijden een mooi uitzicht over een bocht van het Canal Grande.  Vlakbij bezoeken we eerst de markt. Vooral de vismarkt staat bekend als een van de mooiste van Italië, maar ook de groenten- en fruitkraampjes bieden een prachtig en kleurrijk schouwspel. De hoofdrol is evenwel voor de vissen. Een ongekende diversiteit ligt er levendvers te blinken: dorade, zeebaars, lotte, makreel, zonnevis, tong, tonijn, zwaardvis en nog vele soorten die we niet onmiddellijk kunnen thuisbrengen. En dan zijn er natuurlijk de inktvissen, langoustines, garnalen, gamba’s, kreeften, krabben en alle mogelijke schelpdieren. Wat een

italie,venetië,santa croce,san polo

overvloed. Overal staan huisvrouwen met een kritische blik de vissen te keuren vooraleer ze hun bestelling van de dag doen. Onder het afdak van de markt en op de kade heerst een grote bedrijvigheid. Alles wordt hier natuurlijk met bootjes aan- en met karretjes weer afgevoerd naar de bestemming. Dat zijn waarschijnlijk allemaal restaurants want in de hele stad heb ik nog geen enkele viswinkel gezien. We blijven hier een hele poos plakken en kunnen maar niet genoeg krijgen van het schouwspel. Aangezien we niet kunnen kopen, nemen we zoveel mogelijk foto’s. Zo hebben we toch iets mee naar huis. En dan wandelen we San Polo binnen.  Het is een zeer sfeervolle wijk, een heel ander Venetië, namelijk dat van de Venetianen zelf. Hier wordt gewoond en geleefd, de mensen doen er hun boodschappen, kennen elkaar en slaan een praatje. Natuurlijk zijn er ook toeristen want er zijn ook hier kanalen, bruggetjes, gondels en talloze schilderachtige hoekjes. Maar de drukte van de overkant is hier ver af. De zon trekt geleidelijk weg. We volgen onze 100%-gids naar de San Zan Degola, een sober Byzantijns kerkje met enkele zeer oude fresco’s. Het is een Russisch-Orthodoxe kerk en dat merk je aan de opschriften in cyrillisch schrift en de vele ikonen aan de muur.

italie,venetië,santa croce,san polo

 

Op de middag bereiken we de Campo San Giacomo dell’ Orio, een groot plein met een hoge klokketoren en veel groen. Hier rusten we even uit met een prosecco in een bar met dezelfde naam. Het is ons nog iets te vroeg om nu al te lunchen. We besluiten om de wandeling een stuk in te korten zodat we ons niet hoeven op te jagen om rond te komen en ons niet teveel vermoeien tegen vanavond want dan staat ons nog een lange wandeling te wachten naar het restaurant dat we van thuis uit gereserveerd hebben. We steken de wijk middendoor tot aan de Santa Maria Gloriosa dei Frari, een van de grootste kerken van de stad. Het koor is voorzien van prachtig gesculpteerde houten banken en de zij-altaren zijn rijkelijk versierd met veel marmer. Er hangen ook enkele prachtige schilderijen. In een aparte ruimte bezoeken we een tentoonstelling van kunstwerken in glas. Recht tegenover de kerk ligt het kleine en gezellige Caffè dei Frari dat o.m. wordt aanbevolen voor zijn cicchetti, dat is zowat de Venetiaanse versie van de Spaanse tapa’s.  italie,venetië,santa croce,san poloHet is al behoorlijk vol in de kleine gelagzaal, maar we kunnen nog net een tafeltje voor twee bemachtigen. Dit is een ‘locale storico’. De muren zijn getooid met fraaie muurschilderingen en het interieur doet een beetje aan een Parijse bistro denken. Aan de toog maken we onze keuze uit de cicchetti de pesce: bacala mantecato, pollipi, garnalen op polenta en een gevulde Sint-Jacobsschelp. Het smaakt zeer lekker, maar de porties zijn klein, net genoeg om de honger te stillen maar een volwaardige maaltijd is het niet. Na afloop gaan we dus nog op zoek naar iets zoets en we stuiten zowaar op een ijsbar van Grom wiens fantastische ijsjes we de vorige dagen ontdekten. Daaraan kunnen we natuurlijk niet weerstaan. Daarna trekken we via de winkelstraatjes van San Polo terug richting Rialtobrug. De hemel kleurt inmiddels opnieuw blauw en de zon geeft veel warmte. 

 

vorige                                               volgende

08:04 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, venetië, santa croce, san polo |  Facebook | |