09-07-11

Van de zomer naar de winter

banner NZ.jpg

Donderdag 16 december 2010
Vrijdag 17 december 2010

 

Aangezien we niet van nerveus en gejaagd houden, zetten we onze wekker al om 6u30 niettegenstaande we pas om 9 uur op de luchthaven moeten zijn. We zullen dus, zoals altijd, wel weer veel te vroeg zijn. Daarenboven besluiten we op de luchthaven te ontbijten en niet in het hotel. Het uitchecken verloopt zeer vlot en om 7u20 zijn we al op weg naar Apex, waar we onze huurauto moeten inleveren. Het is maar een tiental kilometer rijden en we geraken zonder problemen de stad uit en vinden meteen de goede weg. Bij de autoverhuurfirma is er niets van paperassen noch controle en we worden onmiddellijk met een shuttlebusje naar de luchthaven van Christchurch gebracht. Alles verloopt zo snel en vlot dat we er een vol uur te vroeg aankomen, ruim de tijd dus voor een ontbijt.  We kunnen pas inchecken om 9 uur en dan begint het rondslenteren en het vervelende wachten. Aan de gate voor Singapore zit zeer veel volk. nieuw-zeeland,zuidereiland,christchurch,singapore,frankfurtOok de hostessen van Singapore Airlines zitten er braaf op een rijtje mooi te zijn. Dát wil ik op de foto, tot hun groot jolijt. Eén van hen nodigt mij uit om tussen hen in te gaan zitten en maakt een foto. Een mooie souvenir. Mooi op tijd, om 11u55 gaat onze reusachtige Boeing 777 van de grond. We zijn vertrokken voor een eerste etappe van 10,5 uren! Het toestel is duidelijk iets minder nieuw als dat van de heenreis en dat merk je vooral aan de kleine videoschermpjes. Men heeft het interieur wel gezellig gemaakt met kerstversiering aan de wanden. We krijgen een stoel in de middenrij aan de gangzijde maar naast mij verhuizen 3 mensen omdat hun videoschermpjes defect zijn en ik zie mijn kans schoon en verhuis naar de vrijgekomen plaatsen. Zodoende heb ik 3 zetels voor mij alleen en heeft C meteen ook een vrije stoel naast zich. Die videoschermpjes hoef ik niet echt, zeker niet als ik zou kunnen slapen en op 3 stoelen en evenveel hoofdkussens moet dat wel lukken. Na het eten installeer ik mij en neem toch maar een half slaappilletje. Maar van slapen komt niet echt veel in huis. Ik wordt regelmatig wakker door turbulentie of door huilende kinderen. Uiteindelijk denk ik toch wel een tweetal uren geslapen te hebben en als het echt niet meer lukt, neem ik mijn laptop om onze foto’s wat te schikken. Ik schrik toch even als ik merk dat we er met ons tweetjes niet minder dan 10.000 gemaakt hebben! Dat wordt dus een hele klus. Uiteindelijk gaat de tijd vrij vlot voorbij. Nog een beetje lezen en nog een lichte maaltijd en om 22 uur (17 uur lokale tijd) landen we in Singapore na exact 10 uren vliegen.

 

Het regent hier en het is zeer warm. We zijn nu natuurlijk veel te warm gekleed want we hebben ons al voorzien op de Europese winter.  Overal op Changi Airport staan er computerterminals met gratis internetverbinding.  Op de website van De Standaard lees ik dat er in België iets meer optimisme heerst over de regeringsvorming. Dat is goed nieuws, maar het slechte nieuws is: er wordt nieuwe sneeuw verwacht. Changi is een immense luchthaven. Wij zijn aangekomen in Terminal 3 waar hoofdzakelijk Singapore Airlinesvluchten aankomen en vertrekken. 

nieuw-zeeland, zuidereiland, christchurch, singapore, frankfurt

Het is veruit het modernste en meest luchtige gedeelte van de luchthaven. We hebben nu 5,5 uren te overbruggen naar de volgende vlucht, dus we nemen rustig de tijd om de kilometerslange gang naar Terminal 1 tevoet af te leggen. Ook hier zijn er veel (chique) winkels, dus er valt wel een en ander te zien. Er is zelfs een afdeling van het Londense Harrods. België is vertegenwoordigd door Godiva, Neuhaus en Guylian. Deze laatste heeft er zelfs een eigen chocolade en koffieshop.  Natuurlijk is het hier ook al volop kerstmis. Het lijkt me zelfs dat de grote kerstversieringen al niet meer dezelfde zijn als op de heenreis.  Jongeren brengen kerstwensen over onder de vorm van gratis snoepjes voor iedereen. We staan al ruim een uur vóór de boarding aan onze gate. Het is er al behoorlijk druk. Het is onvoorstelbaar wat mensen allemaal als handbagage meesleuren. En wij zijn altijd bang dat we te veel of te groot bepakt zijn. Overal hangen tv-schermen om de wachtende mensen te entertainen en er is opvallend veel voetbal te zien, zelfs de vier belangrijkste matchen uit de Belgische competitie van vorig weekend!  Om 22u50 zitten we, gecontroleerd en wel, te wachten om te vertrekken en om 23u15 mogen we eindelijk instappen. Het is voor ons op Nieuwzeelandse tijd nu eigenlijk 4 uur ’s nachts. Ik begin serieuze honger te krijgen maar we moeten nog ruim 2 uren wachten voor het eten geserveerd wordt. Ik was voordien in slaap gevallen, maar na het eten valt dat moeilijker. Ik neem dus nog maar een slaappilletje. Niet te verwonderen dat op zo’n reis ons lichaam in de war geraakt. Tenslotte slaag ik er toch in een tweetal uurtjes te slapen en even lang te dommelen. C daarentegen slaapt de hele tijd als een roos. Tegen 2 uur (Europese tijd inmiddels) lijkt het hele vliegtuig wakker maar we moeten toch nog wachten tot 3u30 voor we ontbijt krijgen.  Het is vandaag de verjaardag van C en terwijl ze slaapt, vraag ik de steward of hij haar geen glaasje champagne kan aanbieden. Eigenlijk is haar verjaardag al begonnen in Singapore en door al de tijdsverschillen beleeft ze de langste verjaardag uit haar leven: het blijft 5 uren langer 17 december!

 

We landen mooi op tijd in Frankfurt. Het is er -1°C en er ligt een dik pak sneeuw. We moeten ongewoon lang taxieën en nadien aanschuiven bij de pascontrole. We hebben maar een uurtje voor onze volgende vlucht, maar dat moet wel lukken, denken we. Als we de nog langere rij en de enorme chaos zien bij de bagagecheck, worden we toch wat nerveus. Zou de boarding al bezig zijn of niet? Halen we het nog? Gelukkig… als we bij de gate aankomen, zit iedereen er nog. De vlucht is met 20 minuten vertraagd. Oef! We worden met een bus naar een vliegtuig gebracht aan het uiteinde van de luchthaven, maar als we er aankomen, staat er geen trap aan het totaal besneeuwde toestel.  Er arriveert een andere bus met de bemanning. Even later komt de captain op onze bus om te melden dat het vliegtuig technisch niet ok is om op te stijgen en dat hij hoopt een ander toestel te vinden. We mogen intussen rustig wachten in de warme bus. Er zijn nogal wat Vlamingen onder de passagiers en van één van hen vernemen we hoe groot de chaos in Frankfurt sinds gisteren wel is. De man is gisteren uit Hong Kong teruggekeerd en heeft de hele nacht op de luchthaven doorgebracht want alle hotels in de omgeving waren volgeboekt.  De luchthaven bleef door de enorme sneeuwval gesloten tot 5u30 deze ochtend. Onze piloot komt intussen melden dat we een nieuw toestel hebben toegewezen gekregen, maar… het staat helemaal aan de andere kant van de luchthaven, 4 kilometer verder. Een konvooi van 2 bussen, een minibusje, een treintje met de bagage en een vrachtwagen met de catering zet zich in beweging en trekt op pad door de sneeuw. Overal zien we oranje flikkerlichten van de tientallen sneeuwruimers. Om 7u45 mogen we instappen, maar het toestel moet nog ontdaan worden van ijs en ook daarvoor staat er een lange wachtrij. Om 8u30 mogen we eindelijk naar de ‘de-icer’ die… aan de andere kant van de luchthaven staat, opnieuw 4 kilometer. Het de-icen gebeurt door twee grote vrachtwagens die het vliegtuig met een lange spuit besproeien. Het schuim loopt langs de raampjes zoals in een carwash en tenslotte wordt het toestel helemaal droog geblazen. Onze captain, die zijn goed humeur niet verliest, meldt ons dat nu één van de twee startbanen gesloten is en dat hij hoopt om binnen het uur in de lucht te zijn. Tot overmaat van ramp komt uit Brussel het bericht dat er ook daar veel sneeuw is en dat één landingsbaan gesloten is wegens de slechte zichtbaarheid!  De hele ontijsingsoperatie heeft 15 minuten geduurd en eindelijk kunnen we vertrekken, althans dat dachten we… De luchthaven is inmiddels herschapen in één grote sneeuwvlakte en het is nu de beurt aan onze startbaan om geruimd te worden. We moeten voor de derde keer 4 kilometer naar de andere kant.

 

We zijn opgelucht als we uiteindelijk om 9u55 de lucht in gaan, met 3 uren vertraging. En daarmee mogen we ons gelukkig prijzen want de dag voordien (en ook de dagen nadien) was de chaos in Frankfurt nog véél groter.  De vlucht duurt amper 35 minuten en als we in Brussel uitstappen, dankt de captain ons voor de vlucht die veel langer geduurd heeft op de grond dan in de lucht. Om 10u30 zijn we dus terug op Belgische bodem na een reis van 4,5 weken. Het is altijd leuk om weer thuis te komen, alhoewel… De treinreis naar Gent in een ongelooflijk smerige trein, de onhandige regeling in het station van de luchthaven (vuil perron, hoge treden van de wagon, geen ruimte voor de bagage) en de al even slechte regelingen in Gent Sint-Pieters (geen roltrap, vergeefs zoeken naar een taxi) drukken ons met de beide voeten terug op de grond en met onze neus op de vaststelling dat het in Nieuw-Zeeland toch veel beter was. En daarenboven zomer…

 

vorige

28-03-11

Toch geslapen

 

banner NZ.jpg

Dinsdag 16 november 2010

 

We vliegen op een hoogte van 10.000 meter en aan een snelheid van een kleine 1.000 km per uur. Het slaappilletje doet zijn werk: tussen 1u30 en 6u30 heb ik hoofdzakelijk geslapen. Als ik wakker word, vliegen we over Calcutta, vandaar gaat het over Birma naar Thailand en Maleisië. We hebben nu nog 3 uren en 45 minuten te vliegen tot Singapore. We zijn dus al flink opgeschoten. C slaapt rustig verder en ik ga me wat verfrissen en exploreer even de computergames. De keuze is enorm,maar dit is niet echt mijn ding. Van film kijken komt trouwens ook helemaal niets in huis. Tegen half acht gaan de lichten aan en we krijgen  een heet doekje en ontbijt. Lekker. We voelen ons beiden tamelijk fris dank zij de 6 à 7 uren slaap. De tijd is verrassend vlug voorbij gegaan. Het was ook leuk en gemakkelijk om mijn dagboek direct op mijn notebook te kunnen uitschrijven.

 

Om 17u20 landen we op de luchthaven van Singapore (10u20 onze tijd). We hebben er 12u en 20 minuten over gedaan en 10.277 kilometer afgelegd en hebben nog 8.410 kilometer te gaan naar Auckland. Het is zwaar bewolkt en de temperatuur bedraagt 27°C. We zijn terechtgekomen op Terminal 2 waar we ons vergapen aan de immense shopping area waar alle chique merken te koop zijn. Wat een luxe!  We hebben 4 uren te overbruggen naar onze volgende vlucht en nemen rustig de tijd om rond te kijken en onze stramme benen te strekken.

nieuw-zeeland,singapore

Behalve de vele winkeltjes is hier ook een mooie tuin met varens, orchideeën en een vijver met grote kois. Er is zelfs een heuse vlindertuin. Hier en daar is er al kerstversiering te zien, maar de kerstsfeer is hier toch anders dan bij ons: alles draait hier vooral om speelgoed en de hitte past niet goed bij de opgeroepen wintersfeer mét sneeuw. We kopen hier de adaptor plug voor NZ die we in Zaventem niet vonden.  En dan nemen we de Sky Train die ons naar Terminal 3 brengt: een zo mogelijk nóg grotere hall met nóg meer en nóg chiquere winkels. Alles lijkt hier splinternieuw en ongelooflijk netjes. Er ligt geen papiertje op de grond. In Singapore riskeer je trouwens een strenge boete als je vuil op de grond gooit en dat geldt niet enkel op de luchthaven, maar ook op straat. We lopen langs ontelbare restaurantjes: Chinees, Thais, Japans, Indisch en drinken een espresso aan een… Belgische koffie- en chocoladebar van Guylian. 

 

Om 19u45 gaan we naar de gate, waar onze vlucht vertrekt om 21u30 (15 min vertraging). We zitten elk aan andere kant van de gang. Het vliegtuig is volgeboekt dus we kunnen niet meer van plaats veranderen.  C heeft geluk en krijgt opnieuw niemand naast zich. Ik zit naast een Chinees koppeltje uit Shenzhen, met wie ik in een verwarrende discussie geraak over tijdsverschillen. Hij gelooft niet dat het tijdsverschil tussen Europa en Nieuw-Zeeland 12 uren bedraagt en beweert dat het tijdsverschil tussen Singapore en Auckland 5 uren is. Ik geraak er niet meer uit. De voorziene duur van deze vlucht is 9 uren en 45 minuten.  Formulier invullen voor ‘entrance’ in NZ waarin we o.a. moeten verklaren dat we het laatste jaar niet in de bak gezeten hebben. Voor de rest verloopt de vlucht opnieuw volgens hetzelfde scenario: veiligheidsfilmpje, handdoekje, koptelefoons, sokken, menukaart… aperitief. Ik kies voor een ‘Singapore Sling’:  dry gin, Dom Benedictine, Cointreau, cherry brandy, citroen en ananassap, angostura bitter. Het drankje blijkt niets bijzonders en smaakt eerder slapjes. Het is naar het schijnt beroemd geworden door het befaamde Raffles Hotel en uitgegroeid tot een icoon.  Voor het eten is het daarna lang wachten tot 23u30. Er wordt vervolgens zeer snel afgeruimd en om 0u30 gaan de lichten uit om te slapen. Deze keer neem ik voor de zekerheid maar een half slaappilletje.

 

vorige                                              volgende

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nieuw-zeeland, singapore |  Facebook | |