14-01-10

Een hemelse lunch recht uit de zee

banner Napels
Dinsdag 18 juli 2000 (1)

Vandaag verlaten we Sorrento en het prachtige Hotel President. Met spijt in het hart, maar er staat ons hopelijk nog veel moois te wachten.  Om tien uur vertrekken we om via de punt van het schiereiland van Sorrento de Amalfitaanse kust te bereiken. We verwachten tegen de middag in Ravello te zijn, onze volgende verblijfplaats.  

Onze eerste halte is Massa Lubrense. Mijn voet doet meer pijn dan gisteren en ik pikkel een beetje moeizaam rond. Er valt niet echt veel te zien. Het meest opvallend is nog hun parkeersysteem: per half uur krijg je een kaartje waarop je de datum en het uur moet wegkrabben zoals op een Subito-biljet van onze Nationale Loterij. Ongelooflijk Napels 26gecompliceerd! In de dienst voor toerisme krijgen we een handig kaartje van het schiereiland en een goede uitleg waar we het best naartoe kunnen. Zo rijden we langs mooie, smalle baantjes met vaak heel mooie vergezichten en komen in Termini, Nerano en vooral Marina del Cantone. Intussen is het meer en meer nevelig geworden en af en toe is de zon nog nauwelijks zichtbaar. Marina del Cantone is niet veel meer dan een mooi strandje met nogal wat drukte. Een paar restaurantjes staan op palen op het keienstrand en op de terrasjes adem je de frisse zeelucht rechtstreeks in en ruik je de zee. Het is te vroeg om te gaan eten en als “aperitief” nemen we een granita frutti misti. Het ziet er een beetje uit als een fruitpapje voor baby’s en heeft nogal een bananensmaak maar het is toch wel lekker. Voor de lunch gaan we op het terras van Maria Grazie. We zijn er de enige gasten. Tussen de gerechten in zitten het 5 man sterke keukenpersoneel samen aan een tafeltje te wachten en te kijken. Na onze bestelling komt een jongeman met een vis in een plastiekzak aandraven alsof hij hem zelf recht uit de zee is gaan halen. Hij wordt in de oven gebakken en opgediend enkel met olijfolie en wat kruiden. Maar wat een smaak! Dit is opnieuw de Italiaanse keuken ten top. Heerlijk! We drinken er een fles witte huiswijn bij die amper meer kost dan de fles mineraal water. Alleen al voor dit soort verrassende ontdekkingen zou je naar Italië komen.

klik hier voor het vervolg

08:02 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, sorrento, campania, amalfitaanse kust |  Facebook | |

12-01-10

La dottoressa

banner Napels

 

 

 

Maandag 17 juli 2000 (2)

 

De pijn in mijn voet verhindert ons langer en meer te wandelen, dus nemen we de funicolare naar de Marina Grande, waar we op een terras aan de haven genieten van een lekkere ijskoffie. Lekker, maar… 35.000 lire of zo’n 70 Belgische frank voor ons tweeën! Het lijkt ons genoeg geweest voor vandaag en we nemen een vroegere boot terug Napels 25zodat we om 16.45 uur terug in Sorrento zijn. In het hotel probeer ik de jacuzzi uit. Niet veel bijzonders vind ik. Ook even mijn broer gebeld. Die is pas terug van vakantie op Rhodos en is zeer enthousiast. Zij hebben écht een hittegolf gehad: meer dan 40° Celsius! Dan zijn wij met af en toe wat bewolking gelukkig beter af! In de stad koopt Christiane een portefeuille. De lederwaren zijn hier fijn en duidelijk goedkoper dan bij ons. We wippen een pharmacia binnen voor een pijnverdrijvende spray voor mijn voet. Ik tracht zo goed als mogelijk uit te leggen wat ik wil en verwijs naar de wonderbaarlijke spray die men zo vaak met succes bij geblesseerde voetballers toepast. De apothekeres heeft het begrepen en geeft mij een spray mee. Wanneer ik het buiten uitpak, lees ik toch eerst eens de bijsluiter en stel vast dat we elkaar toch niet zo goed begrepen hebben: ik heb een middel tegen zweetvoeten gekregen… Ik ga terug binnen en toon mijn voet. Ohlala! Daar moet la dottoressa bijkomen, een oudere dame. Zij tovert een andere spray te voorschijn die ik onmiddellijk aanbreng. Het wonderbaarlijke voetballerseffect blijft uit, maar misschien heb ik de spray te weinig ingemasseerd. Toch nog enige hoop voor morgen. We kiezen hetzelfde restaurant als gisterenavond in de hoop nu in de mooie oude zaal te zitten en van het indrukwekkende buffet te eten. Het is er echter zó vol dat we enkel nog een plaatsje in de kelder kunnen krijgen. Het is er ook aangenaam zitten, ware het niet dat een groep Amerikanen met een tiental luidruchtige kinderen de pret en vooral de rust bederven. Het eten smaakt echter zeer goed.


klik hier voor het vervolg

08:01 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, sorrento, campania |  Facebook | |