06-03-10

Taranta Power

banner Puglia
Zaterdag 26 september 2009 (2)

Van zodra we in Martina Franca aankomen, gaan we op zoek naar een restaurantje want het is al een flink stuk over de middag. Door een kleine stadspoort wandelen we het centro storico in en meteen is duidelijk dat dit een prachtig stadje is: gezellige straatjes, sierlijke balkons, witte huizen en een prachtige, eveneens witte, barokke kerk. Een restaurant is er echter nergens te zien, dus vragen we het maar aan een vrouw die haar stoep aan het vegen is. Ze wijst ons de weg naar Rococo, een hotelletje vlakbij. Tot onze verrassing komen we terecht in een stijl- en smaakvol ingericht restaurant op de eerste verdieping, waar we weliswaar helemaal alleen zitten. Een ober in onberispelijk zwart pak en met klasse brengt ons de kaart, die ook verrassend mooie gerechten bevat. We bestellen agnello crocante agli erbi salvatiche en pasta con carciofi e pomodorini siliegie. Eerst komen er echter twee bordjes op tafel met niet minder dan 4 kaasjes, 2 toasten met ham en 2 quiches, zowaar een uitgebreid voorsmaakje en... zeer lekker! Ook de hoofdgerechten zijn prima, zij het misschien een beetje te zout maar, al bij al zijn we hier onverwacht goed terechtgekomen. We zijn nog meer opgetogen als we de rekening krijgen: amper 32 Euro, een fles voortreffelijke lokale witte wijn en 2 Puglia 33koffies inbegrepen. En dan trekken we het stadje in, van het ene schilderachtige plekje naar het andere. Rococo en barok alom, sommige in verval, andere netjes opgekuist. Overal hangt was te drogen want dit is echt een bewoond stadje. Op dit uur van de middag blijven de bewoners echter binnen en er zijn nauwelijks toeristen zodat we de straatjes bijna voor ons alleen hebben. We wandelen langs de Piazza Roma tot aan de Piazza XX Settembre, helemaal aan de andere kant van de stad aan de indrukwekkende Arco di San Antonio, een elegante en weelderig versierde stadspoort. We maken wel honderd foto’s en dan hebben we ons nog een beetje ingehouden... Het is even zoeken om door de wirwar van straatjes de weg terug te vinden, maar om 16.30 uur zijn we terug bij onze auto aan het andere uiteinde van de stad. We besluiten nog gauw even langs Locorotondo te rijden dat op amper 10 kilometer ligt want we zijn nieuwsgierig naar de fameuze trulli’s die zo typisch zijn voor de streek en die alle folders en boeken over Puglia sieren. Maar onderweg beseffen we dat we alweer aan het overdrijven zijn en dat we ons nochtans voorgenomen hadden alles rustig aan te doen. We keren op onze stappen terug. We houden even halt bij de Villa San Martino waar we voor volgende week gereserveerd hebben. Het is een luxueus hotel in een schitterende villa midden een prachtig park even buiten de stad. Dat ziet er veelbelovend uit!

 Zonder problemen deze keer vinden we de weg naar ons hotel in Taranto terug en komen even op adem op onze kamer: we genieten van de rust en de luxe, de heerlijke operamuziek, we lezen wat en nemen een lekkere douche. We hebben de hele dag geen zon gezien, maar ook geen regen. De temperatuur draaide rond de 22°. Tegen 20 uur gaan we eten. Na al die dagen van veel eten hebben we absoluut geen honger. We besluiten ons te beperken tot één gerecht: ik neem carpaccio di manzo en Christiane kiest cernia (een vis) met saffraanaardappelen. Puglia 34Beide zijn zeer lekker en we kunnen het uiteindelijk niet laten om, tegen onze gewoonte in, elk nog een dessertje te eten om toch nog wat langer van de sfeervolle avond te genieten. Op aandringen van de ober gaan we achteraf nog even op het binnenpleintje luisteren naar het optreden van Eugenio Bennato, naar het schijnt befaamd in heel Italië. Het is een Napolitaan die de ‘Taranta Power’ heeft opgericht, een muziekstijl die de traditionele tarantamuziek vermengt met de eigentijdse folk en pop. We verwachten er niet veel van, maar al gauw worden we meegezogen met het opzwepend ritme en de vrolijke sfeer. Het optreden is onderdeel van een personeelsfeest voor het management van de Italiaanse Telecom en voor ons een echte buitenkans. De ober komt ons stiekem een glaasje moscato toesteken dat hij voor ons van het drankenbuffet is gaan pikken. We zijn heel blij dat we dit hebben kunnen meemaken en de muziek van Eugenio Bennato zal ons voor altijd bijblijven en aan deze avond herinneren. Misschien kan ik hier morgen een cd kopen.

klik hier voor het vervolg

 

04-03-10

Processie voor de "Artsen van Christus"

Zaterdag 26 september 2009

banner Puglia
Zaterdag 26 september 2009 (1)

We hebben bijzonder goed geslapen in ons immense bed. Bij het opstaan klinkt operamuziek uit de digitale radio en die draagt gepast bij tot de rustige en wat ingetogen sfeer van het hotel. Het ontbijt wordt geserveerd in een stijlvolle ontbijtzaal in een gebouwtje tegenover het restaurant. Ook dit is zeer modern ingericht in een strakke stijl met marmer en hout in lichtbeige kleurtinten. Er is een ruime keuze aan gerechten die in karige hoeveelheden mooi gepresenteerd staan op drie sobere buffetkastjes langs de muur: brood, gebak, fruit, melkproducten, enz. Ik bestel een portie kaas en krijg een mooi assortiment van verse kazen uit Murcia, waaronder een heerlijke burata. De ober stelt ons ook gerust voor vanavond: ondanks het feest in het restaurant, kunnen we toch dineren. We zullen bediend worden hier in de ontbijtzaal, weg van alle drukte.

Om 9.45 uur vertrekken we onder een dreigende hemel voor een bezoek aan Táranto (klemtoon op de eerste lettergreep) en voorzien ons voor de zekerheid van dichte schoenen, regenjas en paraplu. De grote parking staat helemaal vol geparkeerd evenals de hele oprijlaan, allemaal deelnemers aan het artsencongres over nieuwe vaccinatietechnieken. We stoppen even aan de rand van de Mar Puglia 30Piccolo waar mosselboeren aan hun kraampjes mosselen aan het kuisen zijn en dat is natuurlijk dankbaar voor foto en video. Ook nu weer is het een beetje sukkelen om de juiste weg te vinden maar aldra zitten we op de Ponte Punta Penna die het vasteland verbindt met het schiereiland waarop de stad gelegen is. Om de stad te  moeten we een file trotseren met het bijhorend gedrum en geclaxonneer. We besluiten om de auto achter te laten op de Piazza Garibaldi en tevoet over de Ponte Cirevole naar de Città Vecchia te wandelen. Hier heeft de politie de handen vol met de enorme drukte die, zoals we al gauw ontdekken, alles te maken heeft met de processie ‘dei SS Cosma e Damiano’ die hier vandaag gehouden wordt. Ze worden de ‘dokters van Christus’ genoemd en zijn de beschermheiligen van de artsen, de apothekers en... de kappers. Bij de stadspoort verzamelt Puglia 31zich een fanfare en een groep van de ‘Confraternità’ van de gevierde heiligen. Ze zijn getooid met een groene capuchon en dragen een witte doek op het hoofd en maken zich klaar voor de tocht door de smalle straatjes naar de duomo. Dit lijkt me een buitenkansje voor de video en ik haast me om enkele mooie plaatjes van dichtbij te maken. Dat blijkt niet echt nodig want het zal nog bijna een uur duren vooraleer de processie zich in beweging zet. Onder het spelen van een traag maar eerder opgewekt deuntje zet de fanfare zich met een rustige stap in beweging, een opvallend verschil met onze fanfares die meestal marsmuziek spelen en altijd in een strakke paradepas lopen. Dit is wandeltempo en om de haverklap blijven ze een poos stilstaan. Na de congregatieleden volgt een lange stoet van gelovigen die luidop biddend een grote brandende kaars meedragen. Over het gehele parcours is zagemeel gestrooid om het druipende kaarsvet op te vangen. De processie vordert nauwelijks want na elk liedje blijven ze 5 minuten stilstaan. Zodoende geraken wij de stad niet in en we besluiten dan maar buiten de stadsmuren rond te gaan en te proberen om zo de processie vóór te zijn. En dat lukt ons. 

Taranto is een stad van 200.000 inwoners maar de oude stad is vrij klein. De oude huizen in de smalle straatjes staan er vervallen bij en het geheel biedt een armtierige en trieste aanblik. Volgens onze reisgids kom je hier trouwens best ’s avonds niet in want er is geen enkele straatverlichting en veilig is het niet helemaal. Bij een cafeetje staan de mensen buiten met een blikje bier in de Puglia 32hand de processie op te wachten. Stuk voor stuk zijn het figuren die ik inderdaad ’s avonds niet graag zou tegenkomen. Nu voelen we ons wél op ons gemak want er is veel volk op straat en ook de politie is er om de orde te handhaven. Ondanks de armoedige aanblik zijn de straten, de huizen en ook de mensen zeer fotogeniek en we schieten een aantal mooie beelden. Vóór de processie er aan komt, brengen we nog gauw een bezoek aan de duomo en dat is een heuse verrassing: dit is een schitterende kerk met een oogverblindend altaar met weelderige versieringen in ingelegde marmer in alle kleuren en met kolossale beelden in witte marmer. Niet te missen! Van zodra de processie aankomt, verlaten we de kerk en ook zo vlug mogelijk het stadscentrum en wandelen langs de buitenkant van de stadsmuur terug naar de auto. We komen langs twee Romeinse zuilen die nog overblijven van de Poseidon Tempel en langs het imposante Castello Aragonese dat nu door de Italiaanse zeemacht wordt ingenomen en uitziet over de zee. Op de parking ontwijken we nog enkele bedelaars die niet alleen opdringerig zijn maar er ook allesbehalve betrouwbaar uitzien. We besluiten de rest van de dag maar elders door te brengen en zo komt het dat we alvast naar Martina Franca rijden waar we voor later op de week een hotel gereserveerd hebben en dus nog zullen terugkeren. Het ligt op amper 30 kilometer van hier en voor de rest is er in de buurt weinig te beleven en aldus winnen we wat tijd voor Locorotondo en Alberobello later deze week.

klik hier voor het vervolg

 

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italie, puglia, taranto |  Facebook | |