14-12-13

Rotstekeningen en orgelpijpen

Banner Namibie.gif

Dinsdag 17 september 2013 (2)

 
 

Om 12:30 uur zijn we bij de schitterend gelegen Twyfelfontein Lodge. Tegen de flanken van de berg liggen de bungalows verspreid tussen kolossale rotsblokken. Het is een kleine wandeling van de parking naar het hoofdgebouw en we geraken onder de indruk van de enorme rotsen waar we tussen lopen. Vòòr de ingang, bij een waterpartij, staan mooie sculpturen van jagende bosjesmannen. Vanuit het restaurant op de eerste verdieping heb je een prachtig uitzicht over de omgeving. We laten ons de lekkere lunch welgevallen (geen oryx deze keer, maar kudu) en nemen vervolgens de kamers in. Daarvoor moeten we een heel eind wandelen in een verzengende hitte maar gelukkig hoeven we onze koffers niet te sleuren. Die zijn al door het personeel naar de kamer gebracht. De kamer valt een beetje tegen: ze is vrij sober, ligt wat ongelukkig aan de achterkant en in volle zon maar het is er toch tamelijk koel. Nochtans is er geen airco maar enkel namibie, twyfelfontein, rotstekeningen, orgelpijpen, verbrande berg2 ventilatoren. Om 15:30 uur brengt de bus ons naar de rotstekeningen van de bushmen, zowat vijf kilometer verder. We worden er hartelijk ontvangen door Hermanus, een goedlachse, donkerzwarte man die volgens Marc “anders dan anders” is d.w.z. er is een beetje “een hoek af”. Voor we de wandeling aanvatten koop ik in de shop een hoed met brede randen, die me beter dan mijn pet moet beschermen tegen de brandende zon. namibie, twyfelfontein, rotstekeningen, orgelpijpen, verbrande bergHet landschap is prachtig: roodbruine rotsen met daartussen blauwgroene struikjes die in de zon een zilverglans krijgen en hier en daar een dorre boom. En daarboven een staalblauwe hemel. Op heel wat grote rotsblokken staan primitieve tekeningen die er door de bosjesmannen zijn in gegraveerd. Hun ouderdom varieert tussen de 200 en de 5.000 jaar. Er staan vooral wilde dieren afgebeeld maar ook voetafdrukken en jachttechnieken. De tekeningen dienden namelijk als instructiepaneel bij het onderwijs aan jongeren. Het laatste gedeelte van de wandeling vergt wat klauterwerk maar boven worden we beloond met een prachtig panorama en nog mooiere tekeningen. Hier is het tijd voor Hermanus om zijn talenten te tonen. Met een uitgesproken mimiek en veel humor vertelt hij het verhaal  over de dag dat de dieren elkaars vijanden werden waarbij hij telkens meesterlijk het gebrul van de leeuw nabootst. Hilarisch! Hij doet het in het afrikaans met af en toe een klik-klank uit zijn eigen Damarataaltje. Zijn show wordt afgerond met een lied en enkele danspasjes.


We zijn terug bij de bus om 17:30 uur en die brengt ons naar de even verder gelegen Orgelpijpen, een eigenaardige constructie van staafvormige rotsen van basalt in hexa- of octogonale vorm. We dalen even de vallei in tot bij de voet van de orgelpijpen en klimmen dan weer op de bus. De zon begint intussen te zakken. Zéér mooi.

namibie, twyfelfontein, rotstekeningen, orgelpijpen, verbrande berg

Tenslotte rijden we nog even tot bij de Verbrande Berg. Dit is voor geologen naar het schijnt een zeer bijzondere plek, maar voor ons niet veel meer dan een berg zwartgeblakerde stenen. Om 18:30 uur zijn we terug in ons hotel, tijd voor een douche en een aperitief. In de bar ontmoeten we een Antwerpse familie die onze route in omgekeerde richting doet. Zij komen dus uit het zuiden en waarschuwen ons dat het zowel in Swakopmund als aan de Fish River Canyon zeer koud was. Met de temperaturen die wij tot nu toe hadden, kunnen we het nauwelijks geloven. Op het dinerbuffet vanavond: oryxsteak en kudutong, scampis, gerookte zalm en nog een andere soort vis. Lekker! Het personeel komt zingend door het restaurant gedanst en dat brengt er de sfeer uiteraard in. We lachen met het verhaal van J die bij haar bungalow een slang heeft gezien. Die lag weliswaar doodstil, zelfs wanneer J er met steentjes naar gooide - niet verstandig eigenlijk, maar ja… - maar J was toch bang. Uiteindelijk haalde ze er de andere C&C bij (ja, er is een echtpaar in onze groep met exact dezelfde voornamen als wij) die vaststelden dat het een… tuinslang betrof. De hilariteit neemt nog toe als J vertelt dat er daarenboven uit het rieten dak van haar badkamer een strontje recht in haar lavabo is gevallen. We vernemen ook dat er gisterenavond bij onze lodge een verlichte drinkpool was waar kudu’s, zebra’s en een giraffe kwamen drinken. Naar het schijnt een mooi schouwspel, maar wij wisten van niets. Op weg naar onze bungalow genieten we nog van een betoverend mooie hemel met de mooiste schaapjeswolken die ik ooit heb gezien. Zouden ze de voorbode zijn van minder mooi weer?

 

vorige                         volgende

12-12-13

Versteende Woud

Banner Namibie.gif

Dinsdag 17 september 2013 (1)

 

Het is terug heerlijk weer vandaag. Na een goed ontbijt in de Vingerklip Lodge vertrekken we voor een nieuwe etape van onze Namibië-reis. Via Khorixas rijden we naar Twyfelfontein in de omgeving van de Brandberg, met zijn 2.579 meter de hoogste berg van Namibië. Het is niet zo ver rijden, maar onderweg staat een bezoek aan het Petrified Forest of Versteende Woud op het programma. De route loopt door de bedding van de Uhab-rivier, maar vergis je niet: in Namibië is in deze periode van het jaar in een rivier geen druppel water te bekennen. Alles is poederdroog. In het regenseizoen is dat natuurlijk anders. Overigens hangt er in deze streek in november-december een hevige stank. Die is niet afkomstig van kapotte rioleringen of zo, maar van het bloeiende ‘stinkbos’ of teedia lucida, een mooi bloempje dat enkel in het zuiden van Afrika voorkomt en een onaangename geur verspreidt. In de heuvels zijn her en der rookpluimen te zien, afkomstig van houtskoolbedrijfjes die over het hele landschap verspreid zijn. Het gaat verder door droge rivierbeddingen en langs boerderijen en we ontmoeten een grote kudde geiten, die begeleid wordt door een dorpsgek. Vandaag heeft Marc het over de Zuidafrikaanse apartheid die ook in Namibië inspiratiebron geweest is voor het creëren van ‘thuislanden’ waar de zwarten in een soort ghetto’s een beperkte vorm van zelfbestuur werd gegeven. Die bestaan niet meer maar daar tegenover staan nu ‘conservancies’ waar hele gebieden volledig in handen zijn gegeven van de lokale bevolking. Zij hebben hun eigen community police en proberen natuurbescherming en toerisme met elkaar te verzoenen. Zo mogen ze bv een soort entreegeld innen in de wildparken, laten ze alleen lokale gidsen toe en vragen ze een vergoeding aan de uitbaters van lodges. Al die inkomsten komen integraal ten goede aan de lokale gemeenschap.


Om 10 uur zijn we bij het Petrified Wood, waar we worden rondgeleid door een lokale gids die ons meeneemt op een korte wandeling in de heuvels. Hier liggen overal stukken versteend hout tot zelfs hele boomstammen toe. Ze zijn 280 miljoen jaren geleden gevormd doordat ondergronds

Namibie Carlos 3 039.JPG

alle organische mineralen werden vervangen door kwarts terwijl de structuur van het hout behouden bleef. Zo krijg je rotsen die er uitzien als hout. In dit gebied komt ook de oudste plant ter wereld voor: de welwitschia mirabilis die tot 2.000 jaar oud kan zijn. De afrikaanse naam is “Tweeblaarkanniedood”. Mooi zijn ze niet, maar merkwaardig wél. De Namibische woestijn is overigens de enige plek ter wereld waar deze plant voorkomt. Na ongeveer anderhalf uur vertrekken we terug richting Twyfelfontein. Onderweg ontmoeten we een “padschraper”, een grote bulldozer die met een reusachtig schraapmes zoals een sneeuwruimer, de grindweg regelmatig effen maakt.  Een pas “geschraapte” weg is tien keer comfortabeler en sneller dan voordien, dus we hebben geluk. We vernemen ook van Marc dat vandaag, 17 september, de dag en de nacht precies even lang zijn, namelijk 12 uren elk.

 

vorige                                       volgende