09-07-11

Van de zomer naar de winter

banner NZ.jpg

Donderdag 16 december 2010
Vrijdag 17 december 2010

 

Aangezien we niet van nerveus en gejaagd houden, zetten we onze wekker al om 6u30 niettegenstaande we pas om 9 uur op de luchthaven moeten zijn. We zullen dus, zoals altijd, wel weer veel te vroeg zijn. Daarenboven besluiten we op de luchthaven te ontbijten en niet in het hotel. Het uitchecken verloopt zeer vlot en om 7u20 zijn we al op weg naar Apex, waar we onze huurauto moeten inleveren. Het is maar een tiental kilometer rijden en we geraken zonder problemen de stad uit en vinden meteen de goede weg. Bij de autoverhuurfirma is er niets van paperassen noch controle en we worden onmiddellijk met een shuttlebusje naar de luchthaven van Christchurch gebracht. Alles verloopt zo snel en vlot dat we er een vol uur te vroeg aankomen, ruim de tijd dus voor een ontbijt.  We kunnen pas inchecken om 9 uur en dan begint het rondslenteren en het vervelende wachten. Aan de gate voor Singapore zit zeer veel volk. nieuw-zeeland,zuidereiland,christchurch,singapore,frankfurtOok de hostessen van Singapore Airlines zitten er braaf op een rijtje mooi te zijn. Dát wil ik op de foto, tot hun groot jolijt. Eén van hen nodigt mij uit om tussen hen in te gaan zitten en maakt een foto. Een mooie souvenir. Mooi op tijd, om 11u55 gaat onze reusachtige Boeing 777 van de grond. We zijn vertrokken voor een eerste etappe van 10,5 uren! Het toestel is duidelijk iets minder nieuw als dat van de heenreis en dat merk je vooral aan de kleine videoschermpjes. Men heeft het interieur wel gezellig gemaakt met kerstversiering aan de wanden. We krijgen een stoel in de middenrij aan de gangzijde maar naast mij verhuizen 3 mensen omdat hun videoschermpjes defect zijn en ik zie mijn kans schoon en verhuis naar de vrijgekomen plaatsen. Zodoende heb ik 3 zetels voor mij alleen en heeft C meteen ook een vrije stoel naast zich. Die videoschermpjes hoef ik niet echt, zeker niet als ik zou kunnen slapen en op 3 stoelen en evenveel hoofdkussens moet dat wel lukken. Na het eten installeer ik mij en neem toch maar een half slaappilletje. Maar van slapen komt niet echt veel in huis. Ik wordt regelmatig wakker door turbulentie of door huilende kinderen. Uiteindelijk denk ik toch wel een tweetal uren geslapen te hebben en als het echt niet meer lukt, neem ik mijn laptop om onze foto’s wat te schikken. Ik schrik toch even als ik merk dat we er met ons tweetjes niet minder dan 10.000 gemaakt hebben! Dat wordt dus een hele klus. Uiteindelijk gaat de tijd vrij vlot voorbij. Nog een beetje lezen en nog een lichte maaltijd en om 22 uur (17 uur lokale tijd) landen we in Singapore na exact 10 uren vliegen.

 

Het regent hier en het is zeer warm. We zijn nu natuurlijk veel te warm gekleed want we hebben ons al voorzien op de Europese winter.  Overal op Changi Airport staan er computerterminals met gratis internetverbinding.  Op de website van De Standaard lees ik dat er in België iets meer optimisme heerst over de regeringsvorming. Dat is goed nieuws, maar het slechte nieuws is: er wordt nieuwe sneeuw verwacht. Changi is een immense luchthaven. Wij zijn aangekomen in Terminal 3 waar hoofdzakelijk Singapore Airlinesvluchten aankomen en vertrekken. 

nieuw-zeeland, zuidereiland, christchurch, singapore, frankfurt

Het is veruit het modernste en meest luchtige gedeelte van de luchthaven. We hebben nu 5,5 uren te overbruggen naar de volgende vlucht, dus we nemen rustig de tijd om de kilometerslange gang naar Terminal 1 tevoet af te leggen. Ook hier zijn er veel (chique) winkels, dus er valt wel een en ander te zien. Er is zelfs een afdeling van het Londense Harrods. België is vertegenwoordigd door Godiva, Neuhaus en Guylian. Deze laatste heeft er zelfs een eigen chocolade en koffieshop.  Natuurlijk is het hier ook al volop kerstmis. Het lijkt me zelfs dat de grote kerstversieringen al niet meer dezelfde zijn als op de heenreis.  Jongeren brengen kerstwensen over onder de vorm van gratis snoepjes voor iedereen. We staan al ruim een uur vóór de boarding aan onze gate. Het is er al behoorlijk druk. Het is onvoorstelbaar wat mensen allemaal als handbagage meesleuren. En wij zijn altijd bang dat we te veel of te groot bepakt zijn. Overal hangen tv-schermen om de wachtende mensen te entertainen en er is opvallend veel voetbal te zien, zelfs de vier belangrijkste matchen uit de Belgische competitie van vorig weekend!  Om 22u50 zitten we, gecontroleerd en wel, te wachten om te vertrekken en om 23u15 mogen we eindelijk instappen. Het is voor ons op Nieuwzeelandse tijd nu eigenlijk 4 uur ’s nachts. Ik begin serieuze honger te krijgen maar we moeten nog ruim 2 uren wachten voor het eten geserveerd wordt. Ik was voordien in slaap gevallen, maar na het eten valt dat moeilijker. Ik neem dus nog maar een slaappilletje. Niet te verwonderen dat op zo’n reis ons lichaam in de war geraakt. Tenslotte slaag ik er toch in een tweetal uurtjes te slapen en even lang te dommelen. C daarentegen slaapt de hele tijd als een roos. Tegen 2 uur (Europese tijd inmiddels) lijkt het hele vliegtuig wakker maar we moeten toch nog wachten tot 3u30 voor we ontbijt krijgen.  Het is vandaag de verjaardag van C en terwijl ze slaapt, vraag ik de steward of hij haar geen glaasje champagne kan aanbieden. Eigenlijk is haar verjaardag al begonnen in Singapore en door al de tijdsverschillen beleeft ze de langste verjaardag uit haar leven: het blijft 5 uren langer 17 december!

 

We landen mooi op tijd in Frankfurt. Het is er -1°C en er ligt een dik pak sneeuw. We moeten ongewoon lang taxieën en nadien aanschuiven bij de pascontrole. We hebben maar een uurtje voor onze volgende vlucht, maar dat moet wel lukken, denken we. Als we de nog langere rij en de enorme chaos zien bij de bagagecheck, worden we toch wat nerveus. Zou de boarding al bezig zijn of niet? Halen we het nog? Gelukkig… als we bij de gate aankomen, zit iedereen er nog. De vlucht is met 20 minuten vertraagd. Oef! We worden met een bus naar een vliegtuig gebracht aan het uiteinde van de luchthaven, maar als we er aankomen, staat er geen trap aan het totaal besneeuwde toestel.  Er arriveert een andere bus met de bemanning. Even later komt de captain op onze bus om te melden dat het vliegtuig technisch niet ok is om op te stijgen en dat hij hoopt een ander toestel te vinden. We mogen intussen rustig wachten in de warme bus. Er zijn nogal wat Vlamingen onder de passagiers en van één van hen vernemen we hoe groot de chaos in Frankfurt sinds gisteren wel is. De man is gisteren uit Hong Kong teruggekeerd en heeft de hele nacht op de luchthaven doorgebracht want alle hotels in de omgeving waren volgeboekt.  De luchthaven bleef door de enorme sneeuwval gesloten tot 5u30 deze ochtend. Onze piloot komt intussen melden dat we een nieuw toestel hebben toegewezen gekregen, maar… het staat helemaal aan de andere kant van de luchthaven, 4 kilometer verder. Een konvooi van 2 bussen, een minibusje, een treintje met de bagage en een vrachtwagen met de catering zet zich in beweging en trekt op pad door de sneeuw. Overal zien we oranje flikkerlichten van de tientallen sneeuwruimers. Om 7u45 mogen we instappen, maar het toestel moet nog ontdaan worden van ijs en ook daarvoor staat er een lange wachtrij. Om 8u30 mogen we eindelijk naar de ‘de-icer’ die… aan de andere kant van de luchthaven staat, opnieuw 4 kilometer. Het de-icen gebeurt door twee grote vrachtwagens die het vliegtuig met een lange spuit besproeien. Het schuim loopt langs de raampjes zoals in een carwash en tenslotte wordt het toestel helemaal droog geblazen. Onze captain, die zijn goed humeur niet verliest, meldt ons dat nu één van de twee startbanen gesloten is en dat hij hoopt om binnen het uur in de lucht te zijn. Tot overmaat van ramp komt uit Brussel het bericht dat er ook daar veel sneeuw is en dat één landingsbaan gesloten is wegens de slechte zichtbaarheid!  De hele ontijsingsoperatie heeft 15 minuten geduurd en eindelijk kunnen we vertrekken, althans dat dachten we… De luchthaven is inmiddels herschapen in één grote sneeuwvlakte en het is nu de beurt aan onze startbaan om geruimd te worden. We moeten voor de derde keer 4 kilometer naar de andere kant.

 

We zijn opgelucht als we uiteindelijk om 9u55 de lucht in gaan, met 3 uren vertraging. En daarmee mogen we ons gelukkig prijzen want de dag voordien (en ook de dagen nadien) was de chaos in Frankfurt nog véél groter.  De vlucht duurt amper 35 minuten en als we in Brussel uitstappen, dankt de captain ons voor de vlucht die veel langer geduurd heeft op de grond dan in de lucht. Om 10u30 zijn we dus terug op Belgische bodem na een reis van 4,5 weken. Het is altijd leuk om weer thuis te komen, alhoewel… De treinreis naar Gent in een ongelooflijk smerige trein, de onhandige regeling in het station van de luchthaven (vuil perron, hoge treden van de wagon, geen ruimte voor de bagage) en de al even slechte regelingen in Gent Sint-Pieters (geen roltrap, vergeefs zoeken naar een taxi) drukken ons met de beide voeten terug op de grond en met onze neus op de vaststelling dat het in Nieuw-Zeeland toch veel beter was. En daarenboven zomer…

 

vorige

06-07-11

Uitbollen in Christchurch

nieuw-zeeland, zuidereiland, christchurch

Woensdag 15 december 2010

 

We willen vandaag rustig uitbollen en hebben dus de wekker niet gezet, maar toch ben ik om 6u15 al wakker. Ik houd me zo stil mogelijk om C niet te wekken, maar om 7u30 sta ik toch voorzichtig op, douche en kleed me aan. C blijft doorslapen! Om 8u15 maak ik haar toch maar wakker en om 10u00 trekken we de stad in voor een “dagje op ’t gemak”.  Op zo’n laatste dag is het altijd een beetje rekenen en ervoor zorgen dat we voldoende dollars hebben om de dag door te komen maar  er ook niet teveel over houden. Ik heb nog precies 120 dollar, dus dat wordt afwegen wat we cash en wat we met credit card betalen. We beginnen onze wandeling bij de kathedraal, die we toch ook eens aan de binnenkant willen bewonderen. In vergelijking met de Europese kathedralen stelt ze niet veel voor, maar ze is toch wel behoorlijk indrukwekkend. Het koor wordt bevolkt door hele klassen kleuters, allemaal in het rood gekleed, die zich klaar maken voor een optreden. Eerst gaan ze één voor één een pakje neerleggen onder de kerstboom en dan nieuw-zeeland,zuidereiland,christchurchstellen ze zich op als een groot koor en zingen kerstliedjes. De ene doet dat al met meer overtuiging dan de andere, maar het meest  enthousiast zijn de meegekomen ouders en vooral grootouders. Best wel een ontroerend moment. We zien er zo onze kleine L tussen staan.  Buiten gekomen vatten we op de Cathedral Square de “City Trip nr 1” aan die ons langs de meeste bezienswaardigheden van de stad zal leiden.  We wandelen door het park langs de Avon en langs een aantal oude gebouwen die allemaal sterk Europees aandoen. De meeste zijn in rode baksteen opgetrokken maar een aantal in grijze natuursteen doen vooral Engels aan.  Het Engelandgevoel wordt nog groter als we bij de Antigua Boat Sheds aankomen: een houten cottage waar roeibootjes verhuurd worden en waar je kan inschepen op een platte boot voor een ‘punting’-tochtje op de Avon. Je waant je in Oxford of Cambridge. Een jongeman met strohoed bestuurt rechtstaande en met een lange stok het bootje en voert de toeristen behendig maar langzaam over de rivier. Het boottochtje is vooral in trek bij de Aziatische toeristen, die hier meteen een stukje Europa kunnen proeven. In het schattige houten gebouwtje met zijn groen en wit geschilderde muren, hangen de gestreepte jassen en petten van de roeiclubs en de oude roeispanen tentoon. Engelser kan het niet zijn. nieuw-zeeland,zuidereiland,christchurchWe wandelen verder naar wat het hoogtepunt van de dag moet worden: de Botanic Gardens, een park van 30 hectaren met imposante bomen, kleurig bloeiende heesters en bloemen, aangelegde perken, reusachtige tropische serres en vooral een fantastische rozentuin. De toegang is gratis, het weer is goed en er is weinig of geen volk, dus alles is gunstig om er rustig en uitgebreid van te genieten. We wandelen langs de brede paden en kruisen een toeristentreintje. Het is even schrikken als ik plots mijn naam hoor roepen en het treintje tot stilstand komt. De enige twee passagiers zijn David en Ellen, het koppel uit Wales dat we in Te Anau leerden kennen. Wat een toeval! Het weerzien is zeer hartelijk en David neemt alle tijd om zijn reiservaringen van de laatste week uit te wisselen terwijl de treinbestuurster geduldig blijft wachten. We wensen elkaar verder een goede thuiskomst en nemen afscheid in de wetenschap dat we zo goed als zeker elkaar nooit meer zullen terug zien. Bizar toch hoe mensen even in je leven kunnen opduiken en dan weer definitief verdwijnen en even heb je het gevoel goede bekenden te zijn. We wandelen verder en komen bij de rozentuin, die nu in zijn volle glorie staat te bloeien. Een ongeziene bloemenweelde met honderden rozenvarianten die we nog nooit gezien hebben: rood, roze, geel, wit, paars,… 

nieuw-zeeland, zuidereiland, christchurch

We maken wel een paar honderd foto’s denk ik. Meteen weten we ook waarom Christchurch wel eens de “Garden City” genoemd wordt. In de netjes onderhouden en goed verzorgde serre vinden we een overvloed aan tropische planten en een kleurenpracht die bijna pijn doet aan de ogen. We wanen ons even op de Gentse Floraliën. Tot de middag genieten we van de tuinen en dan zakken we af naar het centrum van de stad. In “The Arts Centre”, een gebouwencomplex dat eveneens aan Oxford doet denken,  eten we een kleinigheid op het terras. Vandaag is blijkbaar ‘graduation day’ : vele studenten in toga, met baret en met opgerold diploma in de hand lopen door de stad, vergezeld van hun opgedirkte fiere ouders. Vooraleer even terug te gaan naar het hotel brengen we nog een bezoek aan het moderne gebouw van de Christchurch Art Gallery waar we kennis maken met de Nieuwzeelandse moderne kunst. We zijn niet alleen onder de indruk van de kunstwerken, maar ook van de indrukwekkende architectuur van het gebouw. Als we buiten komen begint het even te motregenen. We verpozen een halfuurtje op onze kamer en trekken terug de binnenstad in. De regen was gelukkig van korte duur en het blijft droog voor de rest van de dag. We gaan even tevoet de route verkennen die we morgenvroeg moeten nemen naar de luchthaven en dan gaan we… shoppen: Colombo Street, High Street, City Hall. We kopen nog wat souvenirtjes voor de kleinkinderen en voor H en K en voor onszelf een potje Manuka honing, die naar het schijnt zeer geneeskrachtig zou zijn. In het grootwarenhuis Ballantynes slenteren we door de zeer aantrekkelijke delicatessenafdeling waar de kerstsfeer  te snijden is.  En dan is het tijd voor een koffie bij Starbucks. Vanop het kleine terrasje op de stoep kunnen we rustig de mensen observeren. Er lopen opvallend veel jongeren waarvan velen extravagant gekleed zijn, op het vulgaire af. Sommigen gedragen zich luidruchtig en verstoren een beetje de orde. Ook dát doet aan Engeland denken. Het is 17u30 als we op onze kamer terug zijn en we definitief onze valiezen pakken. Ik heb nog 27 dollar over.  Goed gerekend, vind ik. Onze allerlaatste avond brengen we door op Oxford Terrace en hebben er ook ons allerlaatste Nieuwzeelands diner. Morgen vatten we de lange terugreis  naar huis aan.

 

vorige                                                            volgende

08:00 Gepost door C en C | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nieuw-zeeland, zuidereiland, christchurch |  Facebook | |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende